برای نجات بشریت | نقد و بررسی بازی Phoenix Point

مقالات ، نقد و بررسی ۱۴ فروردین ۱۳۹۹ - ۰۹:۰۰

استودیو Snapshot Games یک استودیوی مستقل بلغاری است که در سال ۲۰۱۳ تاسیس شد. در مقالات و نقد و بررسی‌های قبلی، در مورد استودیوهای تازه تاسیس زیادی صحبت کرده ایم. به عنوان مثال در نقد و بررسی بازی Abandon Ship، استودیو بریتانیایی Fireblade Software را معرفی کردیم. در آن مطلب که ۲۸ دی بر روی سایت قرار گرفت، اشاره کردیم که Fireblade یک استودیوی کوچک بریتانایی است که البته راه زیادی برای موفقیت پیش روی خود می بینید. Fireblade که در سال ۲۰۱۶ تاسیس شده بود، برای شروع، بازی Abandon Ship را توسعه داده و در سال ۲۰۱۹ منتشر کرد. عنوانی که در نوع خود، یک بازی با استایل و سبک و سیاق خاص خودش بود و در مجموع هم بازی بدی نبود. البته Abandon Ship را می توان در دسته عناوینی قرار داد که راه زیادی را برای موفقیت باید طی کرده و نسبت به دیگر رقبایی که توسط سازندگان مستقل ساخته شده اند، از کیفیت پایین تری برخوردار است. با این وجود، در همان مطلب هم ذکر کردیم که Fireblade Software یک استودیوی آینده دار به نظر می رسد. استودیوی آینده داری که البته، به نظر می‌رسد که حالا حالاها باید به صورت مستقل کار کند. در نقد و بررسی مربوط به بازی Bloodroots نیز در مورد استودیو Paper Cult صحبت کردیم. همانجا هم گفتیم که Paper Cult استودیو با استعدادی است و احتمالا طولی نخواهد کشید تا تبدیل به یک استودیو معروف و مطرح، دست کم در میان طرفداران بازی های مستقل شود. Bloodroots که پس از Fat Mask، دومین محصول Paper Cult به شمار می رفت، توانسته بود در قامت یک بازی با کیفیت، در نهایت عملکرد خوبی را از خود برجای بگذارید. تضمین می دهم که اگر اهل بازی‌هایی شبیه به Hotline Miami باشید، بدون شک از Bloodroots هم لذت خواهید برد. با توجه به این که این روزها در قرنطینه به سر برده و ما گیمرها، احتمالا به جز بازی کردن، از چیزی ] در این روزها [ لذت نمی بریم، بد نیست نگاهی به بازی‌های نسبتا ناشناخته تر هم بیندازیم. قبول دارم که این روزها بازی‌هایی مثل Ori and the Will of the Wisps، Call of Duty Warzone، Call of Duty Modern Warfare 2 Campaign Remastered، DOOM Eternal، Dreams و Nioh 2 در دسترس گیمرها هستند، ولی خب تجربه بازی‌های ناشناخته‌تر هم گاهی اوقات می‌تواند تجربه ای به یاد ماندنی باشد. محصول استودیو Critique Gaming، بازی Interrogation You Will Be Deceived هم بازی خوبی است. حالا که صحبت از بازی های مستقل و ناشناخته تر شده، حیفم آمد که این بازی را با شما به اشتراک نگذارم. نقد و بررسی این بازی نیز در آرشیو سایت موجود بوده و می توانید برای دریافت اطلاعات بیشتر در این رابطه، سری به نقد و بررسی بازی Interrogation: You Will Be Deceived بزنید. اگر هم اهل بازی‌های مدیریتی هستید، سری به نقد و بررسی بازی Two Point Hospital به قلم آریا مقدم بزنید. آن بازی هم بازی جالبی است که در روزهای قرنطینه، می تواند برای چند ساعتی شما را سرگرم کند. به هر حال، اگر بازار گیم را به خوبی بشناسیم، بازی ‌های زیادی هستند که می توانند شما را سرگرم نگه دارند. عناوینی که محصول استودیوهای با استعداد ولی نسبتا ناشناخته بوده و علی رغم معروف نبودن، می توانند گزینه هایی ایده آل برای یک سری از کاربران قلمداد شوند. خب با این مقدمه ای که مطالعه کردید، احتمالا می توانید حدس بزنید که امروز هم قصد داریم در رابطه با یک بازی مستقل صحبت کنیم. یک بازی دیگر که شاید برای برخی از گیمرها، ناشناخته باشد ولی می تواند انتخاب خوبی برای خیلی از خوانندگان این مطلب به شمار رود.

بازی Phoenix Point یکی از بازی های مستقلی است که می تواند برای عده خاصی از گیمرها، حکم یک تجربه جذاب و یا حتی شاید، واجب باشد. البته استفاده از واژه “واجب” وقتی که داریم راجع به Phoenix Point صحبت می کنیم، در نگاه اول می تواند کمی اغراق آمیز به نظر برسد. محصول استودیو Snapshot Games، اواخر سال ۲۰۱۹ منتشر شد. ۳ دسامبر ۲۰۱۹، این بازی در دسترس کاربران PC ( سیستم عامل های ویندوز و مک ) قرار گرفت. در سال ۲۰۱۹، شاهد انتشار بازی های ایندی با کیفیتی بودیم. My Friend Pedro، Katana Zero، Outer Wilds، Children of Morta و Etherborne از جمله بازی هایی بودند، که فکر می کنم اکثریت ما گیمرها دست کم اسم آن ها را شنیده ایم. Disco Elysium، Baba is You و Untitled Goose Game نیز دیگر بازی‌های مطرح مستقل سال ۲۰۱۹ بودند که حتی در لیست نامزدهای بهترین بازی مستقل سال هم قرار گرفتند. جایزه ای که همان طور که در جریان هستید، در نهایت به Disco Elysium رسید. خب راستش را بخواهید، Phoenix Point از همه بازی‌هایی که اسمشان را خواندید، بهتر نیست. با این وجود، ساخت و انتشار یک بازی با چنین کیفیتی، از سوی یک استودیوی تازه تاسیس، خیلی هم بد نیست. Snapshot Games در سال ۲۰۱۳ تاسیس شده و پیش از انتشار بازی Phoenix Point – که اخیرا یک بسته الحاقی هم برایش منتشر شده – عنوان Chaos Reborn را به بازار عرضه کرد. Chaos Reborn محصول سال ۲۰۱۵ هرگز در دسترس کاربران کنسولی قرار نگرفته و حرف های زیادی هم برای گفتن نداشت. این بازی هرگز نتوانست به معروفیت برسد. Phoenix Point اما، واضح است که کار زیادی بر رویش صورت گرفته و سازندگان هم قصد رها کردن بازی را ندارند. انتشار بسته الحاقی Blood and Titanium نشان داد که Snapshot Games برای آخرین و دومین محصولش، برنامه‌های زیادی دارد. عنوانی در سبک و سیاق XCOM که طبیعتا بازار خاص خودش را دارد. سری XCOM را چه تجربه کرده باشید و چه تجربه نکرده باشید، فکر می کنم که حداقل اسمش را شنیده اید. مجموعه ای با سابقه و قدیمی که انتشار اولین نسخه اش به سال ۱۹۹۴ برگشته و آخرین نسخه اش هم بازی XCOM 2: War of the Chosen بود که در سال ۲۰۱۷ به بازار عرضه شد. همان طور که اشاره شد، سری XCOM سبک و سیاق خاصی دارد که شاید امروزه، هر گیمری نتواند با این سبک ارتباط برقرار کند. Phoenix Point نیز تقریبا چنین شرایطی دارد. محصول جدید Snapshot Games تنها زمانی می تواند مخاطب خود را راضی کند، که مخاطب با سبک بازی، ارتباط برقرار کند. خب در نگاه اول با یک بازی استراتژی طرف هستیم. این استراتژی اما، متفاوت با چیزی است که در بازی‌هایی مثل Stronghold و یا Total War دیده ایم. با این وجود، فکر می کنم که طرفداران بازی‌های استراتژی، بتوانند Phoenix Point هم ارتباط برقرار کنند. عنوان Phoenix Point یک بازی Turn-Based Tactics محسوب می شود. این روزها بازی‌های اندرویدی و آی او اسی زیادی را می بینیم که در چنین سبکی عرضه شده و از محبوبیت بالایی هم برخوردار هستند. با این حال، عوامل مختلف دست به دست هم داده اند تا این عناوین برای PC طی سه چهار سال اخیر، کمرنگ تر شوند. اجازه دهید تا در مورد سبک و ژانر بازی، بعدا به صورت مفصل تر صحبت کنیم. مطمئن باشید که حتی اگر ذره‌ای با این سبک آشنایی ندارید، در ادامه به صورت کامل آن را خواهید شناخت. فعلا در این حد بدانید که Phoenix Point عنوانی است که باب میل طرفداران سری XCom خواهد بود. طبیعتا اما، این بازی هم مثل هر بازی دیگری مشکلات، ضعف‌ها و صد البته، نقاط قوت خاص خود را دارد. اگر تا به امروز که چهار ماه از سال ۲۰۲۰ هم می گذرد، هنوز Phoenix Point را تجربه نکرده و با این بازی آشنایی ندارید، بهتر است که تا پایان این مطلب با من و گیمفا همراه باشید. Phoenix Point عنوانی است که در یک کلام، “می تواند ” ارزش یک بار تجربه شدن را داشته باشد، ولی به چند شرط… در ادامه با نقد و بررسی بازی Phoenix Point در گیمفا همراه شما هستیم. شما نیز تا پایان ما را همراهی کنید.

این بازی هم مثل هر بازی دیگری مشکلات، ضعف‌ها و صد البته، نقاط قوت خاص خود را دارد. اگر تا به امروز که چهار ماه از سال ۲۰۲۰ هم می گذرد، هنوز Phoenix Point را تجربه نکرده و با این بازی آشنایی ندارید، بهتر است که تا پایان این مطلب با من و گیمفا همراه باشید. Phoenix Point عنوانی است که در یک کلام، “می تواند ” ارزش یک بار تجربه شدن را داشته باشد، ولی به چند شرط… در ادامه با نقد و بررسی بازی Phoenix Point در گیمفا همراه شما هستیم

بازی Phoenix Point داستان جالبی دارد ولی راستش را بخواهید، فکر نمی کنم این داستان جالب بتواند آن قدرها بازیکن را در خود غرق کند. تصور هم می کنم که کاربر برای تجربه چنین بازی هایی، اولویت‌هایی بالاتر از داستان داشته و فقدان یک داستان درست و حسابی، نمی تواند ضربه ای کاری، به تجربه کاربر بزند. خب البته خبر خوب این است که Phoenix Point از فقدان یک داستان درست و حسابی رنج نمی برد. کلمه “متوسط” بهترین توصیف برای بیان سطح کیفی داستان بازی است. داستانی که قرار نیست در سبک خودش انقلاب به پا کرده و یا نسبت به دیگر بازی های Turn- Based Tactics خیلی پا فراتر بگذارد. به منزله یک بک گراند برای گیم پلی بازی، داستان Phoenix Point چندان بد کار نکرده و می تواند از خود دفاع کند. به این ترتیب، طبیعی است که بگوییم داستان Phoenix Point نه جزو نکات مثبت بازی قرار می گیرد و نه یک ضعف تلقی می شود. حال که همه این ها را گفتیم، این را هم ذکر کنیم که داستان Phoenix Point شروع خوبی داشته و دست کم در استارت کار، بازیکن را ناامید نمی کند. همین موضوع هم کافی است تا بازیکن به بازی ادامه داده و این فرصت را پیدا کند تا از گیم پلی بازی لذت ببرد. و اما اصلا داستان Phoenix Point از چه قرار است؟ شما در این بازی، قرار است کنترل پروژه Phoenix را بر عهده بگیرید. کار این گروه چیست؟ حفاظت از بشریت در زمانی که زمین و حیات در خطر است. چه زمان به وجود آمده؟ پس از جنگ جهانی دوم. محوریت بازی هم بر اساس این گروه و البته یک ویروس خطرناک به نام  Pandoravirus  ) که به Giant Virus هم معروف است ) می چرخد. این ویروس چگونه کار می کند؟ هر انسان یا حیوانی که به نوعی با این ویروس در تماس باشد، تبدیل به یک بیگانه یا به اصطلاح درست تر، جهش یافته می شود. ظاهرا این ویروس از سال ۲۰۲۲ کشف شده و در اواخر دهه، تمامی اقیانوس های سطح زمین را فرا می گیرد. در نتیجه، هر موجودی که در دریا و اقیانوس زندگی می کرده، تبدیل به یک هیولای ناشناخته می شود که یک خطر، برای بشریت به شمار می رود. اگر سری XCOM را تجربه کرده باشید، متوجه خواهید شد که داستان بازی چندان بی شباهت با داستان این مجموعه هم نیست. البته Snapshot Games سعی کرده تا در روایت داستان خود، به شکلی منحصر به فرد عمل کند. در واقع سازندگان نمی خواهند که به لحاظ داستانی، بازیشان شباهت زیادی با XCOM داشته باشد.

زمانی که شما بازی را آغاز می کنید، سال ۲۰۴۷ بوده و تقریبا بشریت و تمدن از بین رفته است. تلاش‌های NASA جواب نداده، موجودات بیگانه مانندی که بر روی آب ها به راحتی راه می رفتند، زنده هستند. جاده‌ها خراب شده و مردم مرده اند. اعلام جنگ رئیس جمهور هم بی فایده بوده و در این میان، برنده ویروس بوده و دنیا توسط موجودات بیگانه کنترل می شود. با این حال، همچنان افرادی هستند که در فُرم یک انسان، برای زنده ماندن تلاش می کنند. اولین جملات بازی را از زبان مردی به نام Randolph Symes خواهید شنید. مردی که به گفته خودش، آخرین رهبر پروژه Phoenix بوده و احتمالا هم تاکنون، مرده است. از این جا به بعد، شما رسما بازی را آغاز کرده و باید با افرادی که در مقابل ویروس Pandoravirus شکست خورده اند، دست و پنجه نرم کنید. دقایق ابتدایی بازی یا صرف توضیحات ابتدایی در رابطه با داستان بازی می شود و یا حالت آموزشی داشته و می خواهد شما را با مکانیزم‌های گیم پلی آشنا کند. احتمالا در همان دقایق ابتدایی بازی متوجه خواهید شد که کلیت بازی از چه قرار است. از نظر داستانی، هدف شما این است که اول خودتان زنده بمانید، افرادی که به Pandoravirus مبتلا شده اند را از بین ببرید و تا جایی که می توانید، بازماندگان دیگر را نجات دهید. مراحل بازی از طریق یک سری ماموریت، از هم جدا می شوند. با به پایان رسیدن هر ماموریت، راز جدیدی از داستان بازی برایتان فاش خواهد شد. قصد اسپویل بازی را ندارم ولی به عنوان مثال، پس از به پایان رساندن ماموریت دوم، در رابطه با پروژه Phoenix بیشتر خواهید دانست. در همین بخش است که متوجه می شوید که این پروژه از اکتبر سال ۱۹۴۵ و پس از جنگ جهانی دوم آغاز شده است. در همین بخش هم در رابطه با دلایل و توجیهات استارت این پروژه و فعالیت‌های نیروهای این گروه صحبت می شود. در مجموع داستان بازی بیشتر شبیه به تکه ‌های پازلی است که به تدریج در کنار هم قرار می گیرند. صحبت در مورد داستان بازی پس از هر Mission و باقی ماندن یک سری مجهولات، سبب می شود تا بازیکن با شوق بیشتری داستان بازی را دنبال کند. با این حال همان طور که اشاره هم کردیم، داستان بازی آن قدرها قوی نیست که بتواند بر روی کیفیت کلی بازی تاثیر بگذارد. در عین حال، کم کاری هم صورت نگرفته و با یک داستان قابل قبول اما متوسط سر و کار داریم. داستانی که در واقع می تواند وسیله ای تلقی شود که به کمک آن، از گیم پلی بازی لذت می بریم. این وسیله در طول مسیر، شما را به هیچ وجه ناامید نخواهد کرد.

داستان Phoenix Point شروع خوبی داشته و دست کم در استارت کار، بازیکن را ناامید نمی کند. همین موضوع هم کافی است تا بازیکن به بازی ادامه داده و این فرصت را پیدا کند تا از گیم پلی بازی لذت ببرد. و اما اصلا داستان Phoenix Point از چه قرار است؟ شما در این بازی، قرار است کنترل پروژه Phoenix را بر عهده بگیرید. کار این گروه چیست؟ حفاظت از بشریت در زمانی که زمین و حیات در خطر است. چه زمان به وجود آمده؟ پس از جنگ جهانی دوم. محوریت بازی هم بر اساس این گروه و البته یک ویروس خطرناک به نام  Pandoravirus  ) که به Giant Virus هم معروف است ) می چرخد. این ویروس چگونه کار می کند؟ هر انسان یا حیوانی که به نوعی با این ویروس در تماس باشد، تبدیل به یک بیگانه یا به اصطلاح درست تر، جهش یافته می شود.

مهم ترین رکن بازی Phoenix Point بالاتر از داستان و گرافیک و صداگذاری و موسیقی، چیزی نیست جز گیم پلی بازی! Phoenix Point از آن دست بازی‌هایی است که اگر نتوانید با گیم پلی اش ارتباط برقرار کنید، خیلی زود به گزینه های دیگر فکر خواهید کرد. همه ما با بازی هایی مثل Ryse Son of Rome و The Order 1886 آشنا هستیم. در مجموع تنها وجه تفاوت این دو بازی، این بود که اولی انحصاری مایکروسافت بود و دومی انحصاری سونی و PS4. هر دو بازی در بحث گرافیک فوق العاده عمل کرده بودند، از لحاظ صداگذاری و موسیقی هم حرفی باقی نگذاشته بودند. داستان هر دو بازی آن قدری بد نبود که بخواهد بازیکن را آزار دهد. پس چرا از هر دو بازی به عنوان یک شکست یاد می شود؟ گیم پلی! اما برگردیم سر صحبت در رابطه با Phoenix Point! این بازی به لحاظ سبک گیم پلی، کاملا مشابه با XCOM است. به همین خاطر است که بارها در متن، سعی کرده ایم تا ذهن شما را به سمت XCOM ببریم. اگر سبک و سیاق XCOM را در ذهن داشته باشید، یک تصویر واضح از Phoenix Point نیز در ذهنتان شکل خواهد گرفت. یاد گرفتن اصول بازی Phoenix Point حتی اگر با بازی Turn- Based Tactics آشنایی کافی ندارید، نباید برایتان خیلی سخت باشد. دلیلش هم گنجانده شدن بخش آموزشی در همان ابتدای بازی است. Snapshot Games چیزهای ابتدایی که راجع به Phoenix Point باید بلد باشید را به شما آموزش خواهد داد. در بازی Phoenix Point مفهومی به نام Geoscape وجود دارد. این بخش در واقع، در شکل و شمایل یک کره زمین در بازی پدیدار شده و به شما اجازه می دهد تا مسیرتان را آن گونه که می خواهید انتخاب کنید. البته در همان اوایل بازی، شما تنها چیزی که بر روی Geoscape می بینید، پایگاه خودتان است. در مجموع، این بخش چیزی به مانند یک نقشه است. در این نقشه، شما آزاد هستید که به جاهای مختلف سفر کنید. به مرور و با پیشروی در بازی، نقاط مختلفی بر روی این نقشه پدیدار می شوند. هر رنگ بر روی Geoscape نشان دهنده یک مکان است. به عنوان مثال در Geoscape می توانید آشیانه بیگانگان را پیدا کنید، مکان‌های کلیدی که به پیشروی در بخش داستانی بازی کمک می کنند را مکان یابی کنید و یا به سراغ جاهایی که ارزش کاوش و جست و جو دارند سفر کنید. خب بازی Phoenix Point به شما آزادی عمل کافی را می دهد و این نکته، باعث می شود تا خودتان، سبک بازی خودتان را پیاده کنید. دوست دارید همواره در ماموریت باشید؟ مشکلی نیست. از کاوش در دنیای بازی لذت می برید؟ Phoenix Point به شما احترام می گذارد. در همین بخش، شما می توانید یک فضاپیما به قسمت های دیگر و کشف نشده فرستاده و مکان‌های جدیدی را کشف کنید. برای این که این کار را انجام دهید، به حداقل یک سرباز در این فضاپیما احتیاج خواهید داشت. به هر حال بازی به شما اجازه کشف کردن بخش‌های مختلف Geoscape را داده و مجموعا، در انجام کارهای مختلف در بازی، اجباری نخواهید داشت.

یکی دیگر از بخش های جالبی که در بازی Phoenix Point خواهید دید، بخش Research خواهد بود. احتمالا حتی از اسم این بخش، می توانید حدس بزنید که به چه منظور استفاده می شود. در دنیای بازی، شما می توانید کلاس‌ها، وسایل نقلیه و تجهیزات جدیدی را آنلاک کنید. به این منظور البته، شما باید بر روی پروژه های مختلف تحقیق کنید. در بخش Research، یک سری پروژه وجود دارد و برای به پایان رساندن هر پروژه، باید تعداد مشخصی Research انجام دهید. البته گاهی اوقات هم بازی به شما امتیاز Research را به صورت مجانی خواهد داد ولی خب مجموعا، برای انجام دادن تحقیقات، کارهای مختلفی را انجام دهید. به هر شکل اگر سلاح‌های پیشرفته تر و قوی تری می خواهید، استفاده از این بخش الزامی خواهد بود. یکی دیگر از بخش‌های مهم گیم پلی بازی، پایگاه یا Base شما خواهد بود. اساسا این پایگاه، ترکیبی از آزمایشگاه، کارگاه و سربازخانه شما خواهد بود. در این بخش شما کارهایی نظیر تمرین دادن به نیروهایتان و یا ساخت و تولید تجهیزات جدید را انجام خواهید داد. یکی از وجه تشابه های بازی Phoenix Point به XCOM در همین بخش اتفاق می افتد. شما در Phoenix Point هم می توانید سربازان خود را به صورت کامل شخصی سازی کنید. حتی اسم و لقب سربازانتان نیز در این بخش قابل تغییر است. خب این موضوع طبیعتا باعث شده تا شما از لحاظ روانی، ارتباط عمیق تری با نیروهایتان پیدا کنید. همین موضوع هم باعث می شود تا از دست رفتن هر یک نفر از این نیروها، به شما ضربه بزرگی بزند. راستش را بخواهید چنین حسی را پیش از این، در State of Decay 2 تجربه کرده بودم! بخش اکشن بازی خوشبختانه توانسته انتظارات را برآورده کند. نمی گویم که بازی Phoenix Point بازی بدون ایرادی است، ولی در بخش مبارزات، این بازی واقعا مشکلی ندارد. Snapshot Games به بهترین شکل ممکن بر روی Combat بازی کار کرده تا ما از مبارزات بازی Phoenix Point نهایت لذت را ببریم. هر سربازی که کنترلش را بر عهده می گیرید، می تواند کارهای مختلفی نظیر شلیک کردن به دشمنان و پرتاب نارنجک را انجام دهد. خب البته چنین مواردی، کارهایی هستند که به صورت معمول انتظار می رود که هر سربازی بتواند انجام دهد. بخش جذاب مبارزات بازی، استفاده از توانایی‌های خاص شخصیت های مختلف بازی است. به عنوان مثال، یکی از سربازان شما می تواند جیغ کشیده و به واسطه همین کار، به دشمنان آسیب بزند. البته طبیعتا شما به صورت نامحدود نمی توانید از چنین قابلیت هایی استفاده کنید. این قابلیت ها در دنیای بازی به Special Power معروف بوده و زمانی که مورد استفاده قرار بگیرند، باید مدت زمان مشخصی بگذرد تا بتوانید یک بار دیگر از آن ها استفاده کنید. به طور کلی شما شش کلاس را در دنیای بازی خواهید دید. درست است که بیش از ۶ کلاس در بازی وجود ندارد، منتهی وجه تفاوت بین سربازان شما در Phoenix Point، پِرک‌های آن هاست. خب مجموعا توانایی‌های سربازانتان قابل دستکاری بوده و بسته به سبکی که می خواهید در پیش بگیرید، می توانید روی توانایی های سربازان خود مانور دهید. این موضوع در واقع، انعطاف پذیری گیم پلی بازی را می رساند.

در مجموع، ابخش Geoscape چیزی به مانند یک نقشه است. در این نقشه، شما آزاد هستید که به جاهای مختلف سفر کنید. به مرور و با پیشروی در بازی، نقاط مختلفی بر روی این نقشه پدیدار می شوند. هر رنگ بر روی Geoscape نشان دهنده یک مکان است. به عنوان مثال در Geoscape می توانید آشیانه بیگانگان را پیدا کنید، مکان‌های کلیدی که به پیشروی در بخش داستانی بازی کمک می کنند را مکان یابی کنید و یا به سراغ جاهایی که ارزش کاوش و جست و جو دارند سفر کنید. خب بازی Phoenix Point به شما آزادی عمل کافی را می دهد و این نکته، باعث می شود تا خودتان، سبک بازی خودتان را پیاده کنید.

زمانی که سرباز شما به لِول ۴ برسد، می توانید یک کلاس ثانویه نیز برای وی تعریف کنید. خب به این ترتیب، شما می توانید کنترل بهتری بر روی سرباز خود داشته و با آزادی عمل بیشتری، توانایی‌های وی را مشخص کنید. این قابلیت، به شما اجازه خواهد داد تا دو کلاس را با هم ترکیب کنید که خب البته، این پایان ماجرا نیست! ترکیب دو کلاس، اصولا به این معنی است که پِرک‌هایی از درخت های جداگانه را نیز می توانید برای سربازان خود مورد استفاده قرار دهید. هر شخصیت یا بگذارید بهتر بگویم، هر سرباز، اینونتوری خاص خودش را خواهد داشت. در Inventory هر یک از سربازانتان، سه اسلات وجود دارد. اگر کاربرد کلی اینونتوری را بدانید، احتیاجی نیست که توضیح دهیم که در Phoenix Point، اینونتوری چگونه کار می کند. وسایلی که شما در این اسلات ها قرار می دهید، می توانند بعدا جایگزین شوند. به طور کلی شما در این بازی، کنترل کامل را بر روی سربازان خود خواهید داشت. مورد آخری که در بحث گیم پلی بازی می خواهیم به آن اشاره کنیم، بحث تنوع مراحل است. خب اگر تا به اینجای مطلب را مطالعه کرده باشید، قطعا می دانید که بازی Phoenix Point احتمالا یک بازی یکنواخت نیست. در دنیای بازی شما همواره این آزادی را دارید که کارهای متفاوتی را انجام دهید. در مورد ماموریت های بازی هم، باید گفت که این ماموریت ها از تنوع قابل قبولی برخوردار هستند. از نفوذ به پایگاه دشمن گرفته تا کشتن رئیس گروه مخالف، ماموریت‌های اکتشافی و یا دزدیدن آیتم های خاص. خب در مجموع Phoenix Point عنوانی است که اگر طرفدار سبک گیم پلی اش باشید، احتمالا به این سادگی ها از آن خسته نخواهید شد. نکته ای که گفتن آن واقعا واجب است، سختی بیش از اندازه بازی در برخی از مواقع است. پیش از این که به این موضوع بپردازیم، باید بدانید که بازی Phoenix Point از سیستم Permanent Death استفاده می کند. یعنی چه؟ یعنی اگر یکی از نیروهایتان را از دست دهید، او را برای همیشه از دست داده اید. به این ترتیب، عملکرد شما و نتیجه مبارزاتتان، عملا بر روی گیم پلی بازی تاثیر خودش را می گذارد. خب موضوع این جاست که در بخش مبارزات، گاهی اوقات Phoenix Point واقعا سخت می شود. این موضوع شاید بر روی ساده ترین درجه سختی بازی احساس نشود، ولی وقتی می خواهید خود را به چالش بکشید، متوجه خواهید شد که با عنوانی سر و کار دارید که به مراتب از XCOM دشوارتر و بی رحم تر است. سخت بودن یک بازی در حالت عادی، یک مشکل تلقی نمی شود ولی خب در مورد Phoenix Point، داستان متفاوت است.

به لحاظ گرافیکی، نظر دادن در رابطه با بازی Phoenix Point کمی دشوار است. خب به لحاظ هنری، بازی چیزهای زیادی برای عرضه کردن ندارد. نه که در این حوزه لنگ بزند، ولی مخاطب خود را متحیر هم نخواهد کرد. همان طور که در مورد داستان بازی، واژه “متوسط” کفایت می کرد، در مورد طراحی هنری بازی هم می توان همین را گفت. اگرچه می توان مواردی نظیر تنوع فُرم دشمنان و یا کیفیت بالای جزئیات را تحسین کرد، ولی خب کلا نکات مثبت گرافیک بازی، به دو سه مورد خلاصه می شوند. نه انیمیشن‌ های بازی فوق العاده و متنوع هستند، نه بر روی سربازان بازی خیلی مانور داده شده و نه با یک دنیای رنگارنگ و سحر آمیز سر و کار داریم. بازی بیشتر اوقات در مناطق حومه شهری اتفاق افتاده و این مناطق هم، به خوبی طراحی شده اند. همان طور که اشاره شد، اگر کیفیت بالای تکسچرها را در نظر نگیریم، عنوان Phoenix Point مجموعا از نظر گرافیکی، یک بازی کاملا معمولی است. از لحاظ فنی نیز بازی Phoenix Point یک بازی بی عیب نیست. متاسفانه باگ‌های زیادی در بازی دیده می شوند و این موضوع به مرور، روی لذتی که کاربر از بازی می برد تاثیر گذار خواهد بود. عموما باگ‌ها اگر در مجموع بر روی بازی بازیکن تاثیری نداشته باشند، قابل چشم پوشی هستند. در Phoenix Point اما، این باگ ها واقعا تاثیرگذار هستند.

ه لحاظ گرافیکی، نظر دادن در رابطه با بازی Phoenix Point کمی دشوار است. خب به لحاظ هنری، بازی چیزهای زیادی برای عرضه کردن ندارد. نه که در این حوزه لنگ بزند، ولی مخاطب خود را متحیر هم نخواهد کرد. همان طور که در مورد داستان بازی، واژه “متوسط” کفایت می کرد، در مورد طراحی هنری بازی هم می توان همین را گفت. اگرچه می توان مواردی نظیر تنوع فُرم دشمنان و یا کیفیت بالای جزئیات را تحسین کرد، ولی خب کلا نکات مثبت گرافیک بازی، به دو سه مورد خلاصه می شوند. نه انیمیشن‌ های بازی فوق العاده و متنوع هستند، نه بر روی سربازان بازی خیلی مانور داده شده و نه با یک دنیای رنگارنگ و سحر آمیز سر و کار داریم.

جمع بندی در مورد عنوان Phoenix Point خیلی ساده است! در واقع پاسخ به این سوال که آیا این بازی را باید خرید یا خیر، در حد یک جمله است. اگر سری XCOM و بازی های مشابه را دوست دارید، حتما Phoenix Point را بخرید. با مجموعه مذکور نمی توانید ارتباط برقرار کنید؟ Phoenix Point را فراموش کرده و به بازی های دیگر فکر کنید. این بازی در حال حاضر برای رایانه های شخصی در دسترس است ولی در سال ۲۰۲۰، برای PS4 و Xbox One نیز عرضه خواهد شد. تاریخ انتشار دقیقی برای نسخه کنسولی بازی مشخص نشده است. در مجموع هم Phoenix Point از جمله بازی‌هایی است که بیشتر، کاربران PC می توانند با آن ارتباط برقرار کنند. در مجموع اگر به دنبال یک بازی شبیه به XCOM هستید، عنوان Phoenix Point با نقاط قوت پرشماری که دارد، می تواند ساعت‌ها و یا حتی روزها، شما را سرگرم نگه دارد.

12345678910(15 رای, میانگین آرا 8٫87 از 10 )
Loading...

نظرات

دیدگاهتان را بنویسید