نقد و بررسی بازی Halo Campaign Evolved

Halo Combat Evolved نه تنها ژانر شوتر اول شخص را در امتداد آثاری همچون Golden Eye روی کنسول‌ها متحول کرد، بلکه توانست از نظر المان‌های چندنفره نیز ژانر را به سمت جلو حرکت دهد. این بازی همچنین یکی از بهترین بخش‌های داستانی آثار شوتر اول شخص را به خود تخصیص داده است که از تعلیق گرفته تا اتمسفر و طراحی مراحل، همگی یک تجربه‌ی عالی خلق می‌کردند. حالا ما شاهد عرضه‌ی ریمیک این اثر، یعنی Halo Campaign Evolved، هستیم؛ اثری که بسیاری از ابعاد اثر اورجینال را در خود جای می‌دهد اما در نهایت حتی با وجود ارائه تجربه‌ای مطلوب، وجود خودش را توجیه نمی‌کند.

روایت Halo Campaign Evolved تفاوت چندانی با اثر اورجینال ندارد، اما در هر صورت این نسخه کات‌سین‌های سینماتیک را در کنار صداپیشگان تازه ارائه می‌دهد که حس و حال نویی به داستان و جلوه کلی بازی القا می‌کنند. داستان از لحظه‌ای آغاز می‌شود که سفینه‌ی Pillar of Autumn متعلق به UNSC توسط نیروهای Covenant مورد حمله قرار می‌گیرد و در همین لحظات کاپیتان این سفینه، یعنی Keyes، دستور بیدار کردن اسپارتان نمادین فرنچایز یعنی Master Chief را صادر می‌کند.

پس از درگیری با نیروهای Covenant در سفینه، کاپیتان Keyes به Master Chief و هوش مصنوعی حیاتی UNSC یعنی Cortana دستور ترک سفینه و فرود روی Halo را می‌دهد. او همچنین از Chief می‌خواهد که از Cortana محافظت کند و اجازه ندهد دشمن به او دست پیدا کند. در اینجاست که مسیر این دو کاراکتر با هم گره می‌خورد. پس از فرود اضطراری روی حلقه، Master Chief و Cortana عملیات یافتن تکاوران بازمانده و نجات آن‌ها را آغاز می‌کنند و با پیش‌روی بیشتر متوجه می‌شوند که Halo بسیار مهم‌تر از چیزی است که تصورش را می‌کردند و حالا نه تنها باید برای مبارزه با Covenant آماده شوند بلکه باید برای نجات کهکشان و زندگی جاری در آن نیز تلاش کنند.

همانطور که اشاره کردم، Halo Campaign Evolved تغییرات خاصی در داستان کلی بازی ایجاد نمی‌کند و این مسئله حداقل در قبال این بازی بسیار خوشایند است. Halo CE همیشه از تعلیق بسیار خوبی در روایت خود برخوردار بود و از لحاظ نویسندگی نیز قدرتمند و گیرا عمل می‌کرد؛ بنابراین، ایجاد تغییرات بزرگ در آن قابل توجیه نیست. همچنین کات‌سین‌های جدید بازی بعضا لنز تازه و جذابی برای مشاهده جریانات بازی ارائه می‌دهند. لحظاتی که در نسخه اورجینال کمی کلی‌تربه نمایش گذاشته می‌شدند، حالا با جزئیات بسیار بیشتر و زاویه دید تازه‌ای به تصویر کشیده می‌شوند که به راستی حس تازگی به این تجربه القا می‌کند.

همانطور که احتمالا می‌دانید، این ریمیک چندین مرحله‌ی پیش‌درآمد نیز ارائه می‌دهد که حدودا یک سال پیش از داستان اصلی روایت شده و تنوع خوبی به کلیت روایت قسمت اول فرنچایز می‌بخشد.

با توجه به اینکه از کدام دسته طرفداران Halo هستید، نگاه شما به مراحل جدید می‌تواند متفاوت باشد. یکی از موارد برجسته‌ای که به سرعت احساس می‌کنید، صحبت کردن بیشتر Chief در این مراحل است. برخی افراد شاید ورژن کم صحبت این کاراکتر را ترجیح بدهند، اما شخصا فکر می‌کنم این رویکرد بسیار خوب بوده و مکالمات او و Johnson در طول این مراحل لحظات جذابی را شکل می‌دهد و همچنین فرصت بیشتری برای درخشیدن ارتباط این دو کاراکتر روی صفحه ایجاد می‌کنند.

اما در زمینه‌ی داستان و روایت، نمی‌توان لزوما گفت که مراحل جدید محتوای مهمی را به کلیت داستان CE اضافه می‌کنند. برخی شخصیت‌ها مانند Lieutenant Williams در این مراحل معرفی می‌شوند که اکثریت آن‌ها بسیار معمولی جلوه می‌کنند و باید اشاره کرد که Williams یک نمونه بارز از نویسندگی مدرن و کلیشه‌ای برای کاراکترهای مونث غربی به شمار می‌آید؛ یک کاراکتر تک بُعدی و نه چندان دوست داشتنی که در طول روایت رشد خاصی را تجربه نمی‌کند و نویسندگی سطحی او باعث می‌شود حضورش روی صفحه وزن خاصی نداشته باشد و حتی اعمال او را نیز سطحی جلوه دهد.

اما یکی از بزرگ‌ترین مشکلات Halo Campaign Evolved در زمینه‌ی روایت، کارگردانی و نحوه عملکرد برخی از صداپیشگان جدید است که باعث می‌شود برخی از کاراکترها حتی کاملا از شخصیت قدیمی خود فاصله گرفته و به شکلی متفاوت به تصویر کشیده شوند. دو مورد از برجسته‌ترین این موارد Cortana و Johnson هستند که البته Cortana در نگاه من بیشتر تحت تاثیر این مشکل قرار می‌گیرد. در بازی اصلی، Cortana همیشه یک لحن کنجکاو اما ربات‌گونه داشت و در نحوه گفتار دیالوگ‌ها این حس به خوبی منتقل می‌شد. دلیل اصلی این مسئله به تصویر کشیدن پویایی روند تجربه کردن دنیای واقعی توسط Cortana در کنار MC بود، در حالی که همچنان ابعاد «مصنوعی» او حفظ می‌شد.

در این ریمیک اما Cortana لحنی بسیار رئیس‌گونه‌تر و بعضا حتی شوخ‌طبع دارد که حتی شباهت بیشتری به نحوه پرداخت او در نسخه‌ی چهارم پیدا می‌کند تا نسخه‌ی اول! ارائه‌ی ربات‌گونه Cortana در اثر اصلی تا حدی همچنان ماهیت هوش مصنوعی او را حفظ می‌کرد، در حالی که لحن انسانی نیز به او می‌داد. این مسئله باعث می‌شد Cortana بسیار متمایز از دیگر کاراکترهای بازی به تصویر کشیده شود.

حتی در برخی صحنه‌ها، Cortana بعضا به کلی تنش لحظه را از بین می‌برد و یکی از بهترین نمونه‌های آن در صحنه‌ی مربوط به یافتن راز پشت Halo است. افرادی که اثر اورجینال بازی کردند، می‌دانند این صحنه‌ای پر تنش و مضطرب‌کننده در اثر اورجینال است که بخشی از آشفتگی آن به دلیل نحوه صحبت Cortana شکل می‌گرفت، اما اینجا آشفتگی و اضطراب سابق وجود ندارد. Cortana حتی یک تغییر طراحی ظاهری را نیز تجربه کرده که به نظرم او را بسیار پایین‌تر از نمونه‌های گذشته از جمله در نسخه‌های سوم و چهارم قرار می‌دهد.

اما فارغ از این مبحث، کلیت کارگردانی کات‌سین‌های بازی، نویسندگی و نحوه ارائه دیالوگ‌ها کمی سینوسی است؛ از مکث‌های عجیب گرفته تا برخی بازیگری‌های اغراق‌آمیز نابه‌جا؛ حتی تعدادی از دیالوگ‌نویسی‌های جدید نه چندان جالب موجب شده‌اند تماشای کات‌سین‌های بازی گاهی حس فوق‌العاده‌ای القا کند و گاهی اوقات نیز حس خاصی را در بیننده بوجود نیاورند.

البته نمی‌توان گفت که Cortana در Campaign Evolved لزوما «بد» به تصویر کشیده شده است، چرا که گاهی نقاط اوج مطلوبی را به نمایش می‌گذارد. با این وجود، برای افرادی که اثر اورجینال را بازی کردند قطعا متفاوت جلوه خواهد کرد و شخصا رویکرد OG را در پردازش او ترجیح می‌دهم.

البته من این مسئله را مشکل عملکرد صداپیشگان نمی‌دانم، زیرا در زمان‌هایی که دیالوگ‌ها و کارگردانی به خوبی بر هم منطبق می‌شوند، صداپیشگان عملکردی عالی به نمایش می‌گذارند. به طور کلی باید گفت که Campaign Evolved تا حد زیادی سعی بر وفاداری به ریتم، لحن و استایل روایی اثر اورجینال دارد و در برخی ابعاد هم واقعا عالی عمل می‌کند، اما به دلیل کارگردانی سینوسی ممکن است تا حدی از آن هدف دور شود. همچنین برخی تغییرات اعمال شده روی کاراکترها به کلی لحن و نحوه ارائه‌ی آن‌ها را متزلزل کرده است. با وجود مشکلات و برداشت‌های متفاوت، هسته‌ی اصلی روایی پابرجاست و به لطف تعلیق ذاتی بسیار خوب این اثر، با تجربه‌ی گیرایی در این زمینه روبه‌رو خواهید شد.

بخش گیم‌پلی همیشه قلب تپنده‌ی مجموعه‌ی Halo بوده و Campaign Evolved سعی دارد تا حد زیادی بر ابعاد اصلی آن پایبند بماند و در این امر نیز موفق عمل می‌کند. گان‌پلی بازی همچنان به شدت لذت‌بخش بوده و ما شاهد متعادل‌سازی‌های خوبی برای اسلحه‌های مختلف در این ریمیک هستیم. بنابراین، اگر اثر اورجینال را تجربه کردید، تمایز میان عملکرد برخی اسلحه‌ها را بین این دو نسخه به خوبی احساس خواهید کرد. اکثریت اسلحه‌ها حس بسیار خوبی را منتقل می‌کنند و بازخوردهای مطلوبی نیز دارند.

برخی المان‌‌های بهبودهای کیفیت تجربه کاربری هم به این اثر اضافه شده که بعضی تاثیرات مثبت و تعدادی دیگر نه چندان مثبت روی تجربه دارند. یکی از موارد مثبت، اضافه شدن امکان دویدن یا Sprint است که در اثر اورجینال وجود نداشت، هرچند مجددا برخی از طرفداران ممکن است این مورد را بیهوده تلقی کننده، اما شخصا آن را امکانی مطلوب برای یک شوتر مدرن می‌دانم که کمک به‌سزایی به ریتم مبارزات کرده است. از طرفی، یکی از موارد منفی در بین این بهبودها، حذف شدن آیتم‌های سلامتی (Health Pack) و جایگزین شدنشان با خط سلامتی با بازیابی اتوماتیک است.

پک‌های احیای سلامتی از رویکردهای اختصاصی Combat Evolved بود که وجودش لایه‌‌ای استراتژیک بوجود می‌آورد و پلیر را مجبور به تغییر رویکرد می‌کرد. وجود نوعی تضاد میان شیلد قابل شارژ Chief و خط سلامتی مبتنی بر Health Pack یک خصوصیت بسیار خوب اثر اورجینال بود. در بازی اصلی، شما با توجه به وضعیت سلامتی خود، بعضا مجبور به تغییر رویکرد از تهاجمی به دفاعی، استفاده از کاور و ظرفیت‌های محیط و یا حتی تعویض اسلحه به منظور تغییر فواصل مبارزه بودید. حال در Campaign Evolved تمامی این ابعاد حذف و صرفا با یک خط سلامتی با قابلیت شارژ مجدد جایگزین شده‌اند که نه تنها آن چاشنی استراتژیک مبارزات را حذف کرده، بلکه تاثیر منفی مشهودی روی میزان سختی بازی گذاشته است.

یکی دیگر از موارد آزاردهنده که در این ریمیک اضافه شده، رویکرد افراطی «راهنمایی» پلیر و گرفتن دست او در طول بازی است، چیزی که نمونه مشابه‌اش را در God of War Ragnarok نیز مشاهده کرده بودیم. این مورد احتمالا یکی از آزاردهنده‌ترین ابعاد این ریمیک برای من به شمار می‌آید. ما در حال صحبت درباره یک تجربه با درجه سنی M هستیم که هیچ احترامی به قدرت تعقل پلیر و یا ذات تجربی Combat Evolved نمی‌گذارد.

شما در طول تجربه دائما می‌شنوید که کاراکترهای مختلف از جمله Cortana شما را راهنمایی می‌کنند. لحظاتی وجود داشت که سعی داشتم کمی به کاوش در محیط بپردازم و Cortana دائما به من یادآوری می‌کرد که ماموریت حال حاضرم چیست و باید به سراغ آن بروم. یا در نقطه‌ای دیگر به من یاد می‌داد که فلش‌های روی زمین که به طور «کاملا مشهود» هدف مسیریابی دارند، هدفشان «مسیریابی» است.

این مسئله حتی به رونمایی از برخی دشمنان جدید بازی مانند Invisible Elites آسیب وارد می‌کند، چرا که به لطف Cortana شما پیش از ورود آن‌ها به محیط متوجه می‌شوید که برخی دشمنان نامرئی در آن ناحیه حضور دارند و حتی به محض ورودشان، آن‌ها را با علامت فلش قرمز بالای سرشان نشانه گذاری می‌کنند! Campaign Evolved به اجبار دست پلیرش را می‌گیرد و تحت هیچ شرایطی به او اجازه نمی‌دهد تا خودش تجربه را کشف کند، این در حالی است که کشف تجربه و آزمون و خطا در این حلقه خطرناک یکی از ابعاد برجسته‌ی اثر اورجینال محسوب می‌شد.

اما با گذر از این موارد، بگذارید کمی درباره ابعاد فنی و بصری بازی صحبت بکنیم که در واقعیت، تنها محور تبلیغاتی این اثر به شمار می‌آیند. Campaign Evolved به وضوح بهبودهای بصری بزرگی را به لطف موتور UE5 تجربه کرده و به راستی باید گفت که با اثری به شدت زیبا روبه‌رو هستیم.

از همان لحظه‌ی فرود روی Halo، منظره نفس‌گیر بازی شما را مجذوب خود می‌کند. از پویایی بسیار بیشتر در محیط گرفته تا رنگ و لعاب تازه‌ی بازی، همگی تجربه‌ی بصری این اثر را متحول کرده‌اند. البته در این بین، شاید کمی از وزن اتمسفریک اثر اورجینال از بین رفته باشد اما این یک امر طبیعی برای ریمیک‌هاست و با تغییر دوران، رویکرد سازندگان به چگونگی خلق «حس» نیز تغییر می‌کند و «حس» اثر اورجینال قابل بازیابی نیست. این ریمیک اجازه می‌دهد حس‌وحال متفاوتی از CE را تجربه کنید و حداقل در انجام آن موفق عمل می‌کند.

اما علاوه بر تحولات بصری و فنی، ما شاهد ایجاد برخی تغییرات و حتی بازطراحی‌‎های ظاهری تعدادی از مراحل هستیم که شاید یکی از مشکلات اثر اورجینال مخصوصا در دوران مدرن محسوب می‌شدند. استودیوی بانجی در طراحی برخی مراحل Halo CE بعضا از کپی و پیست کردن Assetها و المان‌های محیطی استفاده می‌کرد که باعث می‌شد برخی از مراحل و محیط‌های بازی بیش از حد یکسان به نظر برسند.

حالا Halo Studios این محیط‌ها را بازطراحی کرده و در همین راستا، تنوع بصری بسیار خوبی بوجود آورده است. نحوه بازسازی محیط‌های مختلف بازی در کل مطلوب بوده؛ از پویایی بصری در ساحل مرحله The Silent Cartographer گرفته تا بازسازی فوق‌العاده تحسین‌برانگیز مراحل مربوط به Flood و اتمسفر آن‌ها.

مراحل پیش‌درآمد بازی نیز از طراحی‌های بسیار خوبی برخوردار بوده و محیط‌های جدیدشان حس‌وحال متمایزی نسبت به بازی اصلی القا می‌کنند. این مراحل حتی برخی ابعاد تازه‌ای از Covenant را نیز به نمایش می‌گذارند. شما در طول اولین مرحله دید بهتری به ابعاد مذهبی Covenant و حتی برخی از رسوم آن‌ها پیدا می‌کنید، به عنوان مثال، با ورود به یکی از محیط‌ها، در صورتی که بلافاصله شروع به مبارزه نکنید، می‌توانید شاهد یک دوئل میان دو Elite باشید. این دست از جزئیات در طراحی و روایت محیطی مراحل جدید، بسیار جالب‌تر از روایت کلی آن‌ها بودند.

اما با گذر از این بخش بد نیست به بخش co-op نیز اشاره کنیم که حالا تا 4 پلیر آنلاین را پشتیبانی کرده و همچنان از قابلیت Split Screen تا دو نفر پشتیبانی می‌کند که یک اتفاق بسیار ارزشمند است. co-op آنلاین بازی دارای کراس پلی میان تمامی پلتفرم‌هاست که مجددا یک امکان بسیار مطلوب محسوب می‌شود.

با این وجود، بخش چندنفره CE کاملا از این نسخه حذف شده که بسیار عجیب است و قطعا ارزش کلی این پکیج را کاهش می‌دهد، زیرا حالت چندنفره یک بخش جدانشدنی از اکثریت تجربه‌های Halo است و نبود آن در Campaign Evolved قطعا یک فرصت از دست رفته برای جذب هر چه بیشتر پلیرهای جدید به شمار می‌آید.

این بازی روی PC تجربه و بررسی شده است