فیلم The Last House جدیدترین اثر از سرویس آنلاین نتفلیکس است که نمرات خوبی از منتقدان دریافت نکرده است.
فیلم The Last House محصول سال ۲۰۲۶ و یک اثر در ژانر علمیتخیلی و هیجانانگیز است که توسط لوئیس لتریر کارگردانی شده و فیلمنامه آن را متیو رابینسون به نگارش درآورده است. بازیگران اصلی این فیلم، گرتا لی و واگنر مورا هستند. داستان فیلم درباره خانوادهای است که به شکلی غیرقابل توضیح در خانه خود محبوس میشوند، در حالی که تمام دنیا تحت تأثیر یک فاجعه مرموز قرار گرفته و آنها مجبورند برای بقا تلاش کنند.
تاکنون در وب سایت راتن تومیتوز ۵۷ نقد برای فیلم The Last House منتشر شده و این اثر توانسته امتیاز ۲۶ درصد را از منتقدان به دست بیاورد. این در حالی است که در وب سایت متاکریتیک، تاکنون ۲۱ نقد برای این فیلم منتشر شده که امتیاز ۴۲ از صد را برای آن به همراه داشته است. در ادامه نظر منتقدان درباره این فیلم را مشاهده میکنید.
نظر منتقدان درباره فیلم The Last House
- راتن تومیتوز: ۵۷ نقد – امتیاز ۲۶ درصد
- متاکریتیک: ۲۱ نقد – امتیاز ۴۲ از صد
۹۰/۱۰۰ – Polygon | منتقد: ایمی هارت
مبارزه خانواده دلگادوس با این واقعیت جدید و وحشتناک، هر چیزی هست جز معمولی؛ اما تلاش آنها برای پشت سر گذاشتن آن در حالی که سعی میکنند به همان کسی که قبل از تغییر چشمگیر دنیایشان بودند وفادار بمانند، در اجرا زیبا و به سبک اسپیلبرگی است. این همان چیزی است که فیلم The Last House را به فیلمی دیدنی تبدیل میکند.
۶۶/۱۰۰ – TheWrap | منتقد: ویلیام بیبیانی
اینکه فرضیه داستان اجباری به نظر میرسد و در بخش پایانی از مسیر خود خارج میشود، یک نقطه ضعف است. با این حال، داستان با مهارت ارائه شده و بازیگران استثنایی و بسیار خوبی دارد که بیشتر نواقص آشکار را جبران میکند.
۶۰/۱۰۰ – The Hollywood Reporter | منتقد: دیوید رونی
گرتا لی و واگنر مورا بازیگران با استعدادی هستند، بهویژه زمانی که آن و جیسون که به تدریج نحیف و رنجور میشوند، از تلاش برای پنهان کردن ناامیدی خود دست میکشند، بسیار مجذوبکننده میشوند. و گراهام و روث در هر دو سن به طرز فوقالعادهای انتخاب شدهاند و تصویری تأثیرگذار از خانواده به عنوان یک راه نجات خلق میکنند که حتی زمانی که داستانپردازی دچار لغزش میشود، مخاطب را با خود همراه نگه میدارد.
۶۰/۱۰۰ – The Guardian | منتقد: بنجامین لی
این فیلم از بسیاری جهات نماینده ایده یک فیلم جمعهشب نتفلیکس است؛ آنقدر خوب نیست که ارزش تماشای آن در پرده بزرگ سینما را داشته باشد، اما اگر به دلایل ماوراءالطبیعه یا غیر آن در خانه گیر افتاده باشید، برای یک تماشای معمولی به اندازه کافی خوب است.
۶۰/۱۰۰ – Variety | منتقد: گای لاج
فیلم The Last House ممکن است از برخی جهات احمقانه باشد، اما حس جالبی از این در آن وجود دارد که وقتی همه چیز تمام میشود، زندگی واقعاً چگونه ادامه مییابد.
۶۰/۱۰۰ – Empire | منتقد: جان نوجنت
آخرین تلاش نتفلیکس برای ساخت چیزی شبیه به فیلم Bird Box یعنی یک اثر علمی-تخیلی آخرالزمانی و مرموز برای ایجاد بحث و گفتگو، از استعدادهای بازیگری خود به طور کامل استفاده نمیکند، اما فرضیه داستان به اندازه کافی سرگرمکننده است که خودش را توجیه کند.
۵۰/۱۰۰ – IndieWire | منتقد: دیوید ارلیچ
فیلم با یک بیخیالی محیطزیستی نسبت به اقیانوسها شروع و تمام میشود و اغلب در حالی که داستانش رو به سقوط است، به مفاهیمی مثل همبستگی و قدرت جمعی میپردازد، اما این فیلم بیمایه هرگز به چیزی فراتر از یک مقدار ناچیز از تروماهای دوران پاندمی تبدیل نمیشود.
۴۰/۱۰۰ – IGN | منتقد: سیدهانت ادلاکها
برخی فیلمها خیلی سریع پیش میروند؛ برخی دیگر خیلی کند هستند. به شکلی عجیب، فیلم The Last House هر دو حالت را همزمان دارد.
۳۸/۱۰۰ – RogerEbert.com | منتقد: برایان تالریکو
با توسعه شخصیت بسیار کم و بدون داشتن حرفی برای گفتن درباره ایده اصلیاش، فیلم The Last House ناامیدکننده و فراموششدنی است.
۲۰/۱۰۰ – Screen Rant | منتقد: الکس هریسون
تنها معمایی که پس از اتمام تیتراژ فیلم The Last House ارزش فکر کردن دارد، این است که چگونه تمام این پتانسیل منجر به نتیجهای شد که بسیار کمتر از حد اجزای تشکیلدهنده آن بود.
