دل نوشته های یک گیمر خسته؛ لطفا فیلم سینمایی نسازین!

با سلام خدمت شما گیمفاییهای عزیز و گل. امیدوارم تنتون سلامت، لبتون خندون و پلتفرمتون پر از بازی باشه! یه پنجشنبه دیگه رسید و با یه قسمت دیگه از دل نوشتههای یک گیمر خسته همراه شما عزیزان هستیم!
ایام ایام امتحاناته و خیلی از شما عزیزان درگیر سینوس و جلگه و جناس و زیست و این چیزا هستین. امیدوارم امتحانات رو به خوبی پشت سر بذارین.
اما از امتحانات که بگذریم، میرسیم به اصل کار. مقاله امروز!

آقا لطفا فیلم سینمایی نسازین!
ببینین یه زمانی بود ما نه گرافیک میفهمیدم چیه، نه گیمپلی، نه المان نقشآفرینی و نه نمیدونم پیچش داستانی و این چیزا رو بلد بودیم. مینشستیم پای پیسی قدیمی خودمون یا PS2 یه بازی میکردیم و لذتشو میبردیم.
الان خیلی دنیای گیم فرق کرده و رسما یه صنعت شده. چیز بدی نیست. چون باعث شده پول بیشتری توی این صنعت تزریق بشه و کلا دنیای گیم از همه لحاظ پیشرفت کنه. اما مشکل از اون جایی شروع شد که با پیشرفت فوقالعاده تکنولوژیایی مثل انیمیشنهای صورت و قوی شدن انجینای گرافیکی، یه سری از سازندهها به شدت رو آوردن به سینمایی کردن بازیا. تا اینجا هم به خودی خود بد نیست انصافا. اما مشکل اصلی اون جا شروع میشه که یه سری از این دوستان سازنده، گیم رو با فیلم و سریال اشتباه گرفتن و رسما فیلم سینمایی میسازن. وسطش هم گیمر چهار تا چپ و راست میکنه شخصیت رو که آره این بازیه نه فیلم! (بله آقای کوجیما، با خود شمام!)
یه مثال خوبش میشه دث سترندیگ. یه بازی صد در صد سینمایی. یعنی برای یه فست تراول کوچیک هم ما باید کات سین میدیدیم. کل بازی هم گیم پلی خاصی نداشت و یه سری نبردای کوچیک رو بذاریم کنار، رسما شبیه ساز پیاده روی بود. الان دوستان طرفدار کوجیما در کامنتا مینویسن: هر کسی نمیتونه این بازی رو درک کنه. اگه کسی معنی و عمق این بازی رو درک نکنه به بزرگیش پی نمیبره! که در جواب این دسته دوستان باید بگم: ببینین عزیزان، بازی مثل دث سترندیگ از لحاظ داستانی واقعا متفاوت و جذاب بود. رسما یه سری از کات سینای بازی از خیلی فیلمای امروزی تصویربرداری و کارگردانی بهتری داشتن. اما مسأله اینه، چرا کوجیما یه گیم پلی درست و حسابی تو بازی نذاشت؟ چه مشکلی پیش میومد؟

چرا ۶۰ ساعت وقت بذاریم دث سترندیگ رو تموم کنیم؟ توی این ۶۰ ساعت میشه سی تا فیلم درست و حسابی دید.
کلا بذارین خیالتون رو راحت کنم. اگه داشتین بازی میکردین و برای یه مدت طولانی، مثلا ربع ساعت یا بیست دقیقه فقط کنترلر رو گرفتین دستتون و کوچیکترین فعالیتی ندارین، اون بازی فیلم سینماییه. نه بازی ویدئویی.
البته اینو بگم، من طرفدار درجه یک گیمپلی سینمایی هستم. دقت کنین، گیمپلی و مبارزات سینمایی نه بازی سینمایی که مثل فیلمه! فرقش چیه؟
مبارزات و گیمپلی سینمایی میشه یه چیزی مثل God of War 2018. محشر، لذتبخش و جذاب. مبارزات بازی کاملا سرگرم کننده بودن و در کنارش حرکات کریتوس، انیمیشنها، زاویه دوربین، نوع حملات و کلا همه چیز بازی دست به دست هم داده بود تا یه تجربهی سینمایی از مبارزات بگیریم. ولی این موضوع اصلا به گیمپلی ضربه نزده بود. مبارزات کاملا عمیق، چند لایه و جذاب بودن و بازی گیمپلی رو فدای سینمایی کردن بازی نکرده بود. کات سینای بازی هم اونقدر طولانی نبودن و بعد دو سه دقیقه تموم میشدن. این میشه یه نمونه عالی از گیمپلی سینماتیک.
یه نمونه فوقالعاده دیگش میشه The Last of Us Part Two که به نظرم سینماییترین و واقعیترین گیمپلی توی تاریخ بازیای ویدیویی رو داره. هوش مصنوعی، حرکات شخصیتها، انیمیشنها و همه چیز فوقالعاده واقعی و سینمایی هستن. اما گیمپلی بازی ذرهای لطمه ندیده از سینمایی شدن بازی.
پس فهمیدیم استفاده از المانهای سینمایی و واقعگرایانه اصلا و ابدا چیز بدی نیست. اما مشکل اون جایی شروع میشه که سازنده کلا فراموش میکنه داره بازی میسازه و رسما میاد یه فیلم انیمیشنی تحویل میده!
یعنی میشه گفت بعضی بازیا رو انگار سازندهها فقط برای کات سین و سکانسهای سینمایی میسازن، وسطش هم چندتا سکانس گیمپلی میذارن تا اون کسی که ۶۰ دلار پول داده امواتشون رو مورد عنایت قرار نده!

البته بگم بعضی از موارد هم بینابین هستن. مثلا Uncharted 4. بازی Uncharted 4 یکی از سینماییترین و خوشساختترین بازیای نسل هشت بود. یه ماجراجویی فوقالعاده. اما اگه بخوایم منطقی نگاه کنیم ریتم بازی توی دو سوم اول بعضی جاها کاملا کند میشد و کاملا یادمه توی چپترهای میانی بازی، عملا پنج شیش چپتر هیچ درگیری یا سکانس اکشن یا هیچ چیز خاصی نداشتیم و فقط معما و حرف و کات سین! که به نظر من نقطه ضعف بود و اکه با یک سوم هیجانانگیز و جذاب بازی مقایسه کنیم کاملا تفاوت مشهوده! هر چند نوشتن همین جمله احتمالا کافیه تا برخی از دوستان به حمایت از Uncharted 4 توی کامنتا از من پذیرایی کنن!
یه مشکل دیگه که با بازیای سینمایی دارم (با گیمپلی سینمایی اشتباه نگیرین عزیزان), اینه که کلا ساخت آثار سینمایی و بلاک باستری هم خیلی هزینه زیادی رو به سازنده تحمیل میکنن، هم باعث میشن محتوای بازی کمتر بشه. اگه دقت کنین بازیای سینمایی اکثرا خیلی کوتاهن. دلیلش هم مشخصه، بعضا یه سکانس سینمایی به اندازه ده میلیون دلار ممکنه هزینه و وقت صرفش شده باشه! اگه توجه کنین بازیایی که بیشترین محتوا رو ارائه میدن، از قبیل بازیای نقشآفرینی مثل ویچر و سکایریم، جنبه سینمایی کمی دارن و این باعث شده صدها ساعت محتوای ناب تولید بشه. اگه به بازیای ژاپنی و شرقی در کل نگاه کنین، اکثرا طولانی هستن و حداقل چهل پنجاه ساعت محتوا دارن. دلیلش اینه وقت و بودجه خاصی صرف سینماتیک و این چیزا نمیکنن و به هسته اصلی یه بازی ویدیویی یعنی گیمپلی میپردازن.
البته باید بگم اینجا که حس میکنم ژاپنیا یه سریاشون از اون طرف بوم افتادن و دیگه خیلی غذا رو بینمک میکنن و حتی به اندازه سر سوزنی روی جنبه سینماتیک کار نمیکنن که به نظرم این حد تفریط هم اشتباهه و نکنه منفی به شمار میاد. کلید موفقیت توی تعادله. چیزی که بعضی استودیوها مثل Arkane و Naughty Dog فوقالعاده انجامش میدن.
این وسط یه مثال دیگه هم یادم اومد. Hellblade. هلبلید رو حقیقتا زیاد درکش نکردم. حس میکنم بیش از حد روی جنبههای سینمایی و روایی مانور داده بودن و مبارزات بازی اصلا عمقی که باید رو نداشت. البته کاملا متوجهم یه اثر مستقل بود اما به شدت امیدوارم نسخهی دوم روی مبارزات مانور خیلی بیشتری بده. البته تریلری که منتشر شد هم رسما یه فیلم کوتاه بود. امیدوارم من اشتباه کرده باشم.
آقا خلاصه امیدوارم توی سالهای بعدی، بازیا هر چقدر میخوان سینمایی بشن، اما گیمپلی و مبارزاتشون. نه اینکه شاهد فیلم و سریال ۵۰ ساعتی باشیم! و امیدوارم کوجیما رو هم کمی خدا به راه راست هدایتش کنه!
سوال این هفته گیمر خسته از شما:
تا چه اندازه با سینمایی شدن بازیا موافقید؟




















پر بحثترینها
- بازیهایی که از نهایت توان کنسول مقصد خود استفاده کردند (قسمت اول)
- نقدها و نمرات بازی South of Midnight منتشر شدند
- سونی بزرگترین حامی بازی Black Myth: Wukong بوده است
- یک نسخه ویژه از سری The Last of Us در راه است
- فروش ضعیف Assassin’s Creed Shadows در ژاپن
- نسخه دیجیتالی بازیهای انحصاری نینتندو سوییچ قیمت ۸۰ دلاری خواهند داشت؛ نسخه فیزیکی ۹۰ دلار
نظرات
آره دا
بله دقیقا درست این دو در کنار هم شاهاکار میشن سینمای و گیم پلی،اما من از دو بازی د لست پارت دو و گاست که ان دروه صدای زیادی ازش بود خوشم نمیومد اونم بخاطر سبکی بود که داشتم و در این بازیها زیاد نبود.شوتر.اما با دیدن واکترو هر دو بازی وپی بردن به داستان سینمای این بازیها ودر کنارش گیم پلی سرگرم کنند به اشتباهم پی بردم و به این سبک علاقه مند شدم و انقدر از داستان د لست برای دوستانم که گیمر نبودن گفتم که گفتن اه معلوم بازی قشنگی بوده منم در جواب گفتم اگر اهل بازی نیستین به دید فیلم بشینید واکترو نگاه کنید خیلی لذت بردم از هردو بازی و روزی مجدد کنسول بگیریم حتما بازی میکنم حتی خود گاد اف وار که اوج لذت اکشن بودن بود.اما هلبلید که این هم تا جایی نسخه جدید سر صدا میکند پیگیر نسخه قبل شدم بله درست گرافیک عالی اما ابزار فقط پارت اول دیدم تنها سلاح شمشیر بود و معما حل کردن هیچپیشرفت در کاراکتر وتنها سالاحش نبود توانایی خواصی نداشت فقط و فقط حرکت برای جلو بردن بازی هرچقدر صحنه روجلومیبردم مبارزه ای بیبینم فقط دویدن اهسته بود.از۴۵دقیقه واکترو فقط تک توک مبارزه بود همش حرکت کردن.خب نسخه دوم هم که گیم پلی ازش دیده شد همون حالت گرافیکس خوب
داستان خواص اما فعلا پیشرفت مبارزات و این مشکلات نسخه یک بود تا بیبینیم ایا در مبارزات ابزار تنوع دیده میشود یا خیر
باحال بود
دمتون گرم اقای زاهدی
ما گیمر های به راه راست هدایت شده، دست به دست هم میدیم تا اونایی که فیلم سینمایی میسازن توی این صنعت رو به راه راست هدایت کنیم🤝
هزاران بار حق
من به شخصه برای گیم پلی بازی میکنم و خیلی از بازی ها کات سین هاشونو skip میکنم
همه لذت بازی کردن به کنترل کردن شخصیتته نه دیدن کات سین البته من با کات سین مخالف نیستم بلکه باید متعادل بود
خیلی مقاله خوبی بود 👌
البته به نظرم موقع تجربه یه گیم بهتره کات سین ها رو skip نزد ممکن آدم داستان رو خوب متوجه نشه😅
مگر اینکه دیگه خیلی طولانی بشه در کل باز به سلیقه ست😁
من با cyberpunk 2077: naughty dog edition موافقم
اَه اَه
اسم اینو کنار ناتی داگ نیار🗿
راست میگی اونوقت مجبور میشدیم کیانو رو در 🌈🌈 ببینیم مطمئنا در نایت سیتی گرایش های جدیدی کشف میشد🗿
😂😂😂
سایبرپانک پر شده از صحنه های کثیف. انگار کل تمرکز سی دی روی همین بوده برای فروش بیشتر. لست۲ مجموعاً ۵ دقیقه هم نمیشن صحنه هاش. یادش بخیر یه زمانی به عنوان رقیب اصلی لست۲ برای گوتی ازش نام برده می شد😂 یه سری هم می گفتن متا بالای ۹۸ و شکستن رکورد ویچر ۳ در تعداد جوایز😂
واییییییی چقد حرفای منو زدین چقد خوب گفتین بابا منم همینو میگم تویی که میخوای فیلم بسازی بساز تویی که میخوای گیم بسازی گییییم بساز یه گیم پلی عالی در کنار چند تا کات سین حرفه ای که بدونی داستان بازی چیه و درگیرش بشی نه این که فیلم بسازی چرا باید ساخته اخر موجیاما پیاده روی بشه وقتی میتونست یه بازیی بشه که بتونی باهاس زندگی کنی 😔😔😔😔کاش اون سازنده های بازی هم بفهمن
سلام
تیتر مقاله رو خوندیم گفتم ایول یک مقاله انتقادی
به متن رسیدم کلا ناامید شدم
نویسنده ترسیده بود چرا؟چون زورش فقط به دث استرندیگ و تا حدودی هلبلید رسیده
مخصوصا جایی که راجب ردد ۲ و لست ۲ و آنچارتد ۴ حرف میزد چرا؟چون این بازی ها متاشون بالا شده بود در حالی که از خیلی جهات گیمپلیشون از همین دیزستر استرندیگ ضعیفتره
هر چی صنعت گیم میکشه از دست همین منتقداست
هر وقت اینا شل گرفتن این صنعت ضربه خورد
در حدی که الان سونی فکر میکنه لست بهترین بازیشه چون منتقدا خیلی تحویلش گرفتن داره هم سعی میکنه بقیه بازیاش شبیه به لست کنه
گیمپلی همین ردد۲ و آنچارتد ۴ و لست ۲ جزو کلانکی ترین گیمپلی های تاریخ هست در حدی که من چشمای بسته هم میتونم این بازی ها رو تموم کنم کافیه L2 و R2 اسپم کنی بقیش انجام میشه :)))))
تنوع انمی که هیچکدوم ندارند مخصوصا ردد۲ که از اول تا آخر بازی رو میتونی با یک Revolver تموم کنی بدون اینکه حتی یکبار نیاز به عوض کردن اسلحه بشی
پلنفرمینگ هم که هیچکدوم به جز آنچارتد نداره پلنفرمینگ همون آنچارتد هم آشغال ترین نوع پلتفرمینگ هست در حدی که میتونی چشم بسته انجام بدی بدون اینکه یکبار بیفتی پایین
:)))
اپن ورلد بودن رو ردد۲ به بهترین شکل ممکن انجام داده ولی تو طراحی مراحل و آزادی عمل در حد نسل ۷ هم نیست
طراحی مراحل لست و آنچارتد هم چیز خاصی ندارن پازل ها همه meh حتی لازم نیست فکر کنی
چینش دشمن ها هم طوری هست که سینماتیک ترین سکانس ها خلق بشه بدون اینکه بازیکن با چالش مواجه بشه
داستان اینا هم حقیقتا تو گیم اهمیتی ندارن اگر داستان میخواستم میرفتم فیلم و سریال میدیدم بماند گیمپلی لست ۲ با داستانش در تضاد هست :)))
هر کی هم مخالفت داره میتونه بجای دیسلایک دادن بیاد بحث کنه تا آخرش پایم:)))
سلام
والا چیزی به نام ترس وجود نداره. اگه مقالات من رو دنبال کرده باشین، من تنها کسی هستم که عملا ده ها بار در مورد فاجعه بودن پایان لست گفتم، در مورد فن بویها صحبت کردم و کلا با تمام مواردی که بقیه حساسن شوخی کردم. ۱- میشد با l2-r2بازیا رو تموم کرد؟ یه باری بگو که نشه این کارو کرد! همون دارک سولز هم با dodge و hit مردم تموم میکنن!
بعد توی رد دد دقیقا انتظار چه تنوعی داشتی؟ که موجودات آتشی و یخی و جادویی با نقطه ضعف و نقطه قوت ببینی؟ خب همینه دیگه برادر من
بعد من متوجه نشدم چون بازیا پلتفرمینگ ندارن اشغالن؟ این دیگه چه منطقیه
سلام
وقتی مقاله نوشته میشه به اسم لطفا فیلم سینمایی نسازین پس باید به همه گیمای سینمایی گوشه و کنایه زده بشه
که تو متن خلافش ثابت میشه و از لست و ردد۲ که از خیلی لحاظ سینمایی تر از دث هستن تعریف میبینم:)))
این مقاله (مقاله؟) به اسم چرا گیمپلی دث بد است می اومد بهتر بود چون نویسنده جرات انتقاد از گیمپلی لست و آنچارتد و ردد۲ رو نداشت
۱.تو دارک سولز اکثر گیمر ها حتی بازی رو تا اواسط هم نمیبرند چه برسه به چشم بسته و اسپم L2 و R2 🙂
تو همین دارک سولز هر گیمر نسبت به نوع بازیش یک نوع کلاس،اسلحه سنگین و سبک رو برمیداره
همین اسلحه هم باید بین کلاس نزدیک و دور یا سرد یا جادو یک نوع را انتخاب کنه
همون جادو یا سلاح سر هم باید دائماً در حال تغییر باشه چون با دشمن هایی مواجه میشه که هر کدوم نسبت به یکسری آلمان(dark, magic,flame, bleeding,toxic و غیره) حساس هستن یا بی تاثیره پس کلا این حرف کذبه :)))
راجب ردد۲ هم این مشکل خود بازیساز هست پس خلاقیت کجا رفته؟باید وقتی این همه اسلحه تو بازیت میگذاری یک دلیلی هم برای سوئیچ کردن بینشون بگذاری وگرنه گیمپلی بازیت آسیب میبینه
این حرف اینکه نباید ردد۲ واقعگرایانه هست و نباید انتظار تنوع انمی داشت هم گل به خودی هست چون با این منطق نباید انتظار اکشن سنگین از دث استرندیگ که واکینگ سیمولاتور هست داشت :))))
بماند همین دث استرندیگ دلیل بیشتری برای سوئیچ کردن اسلحه ها میده و تنوع انمی بیشتری نسبت به ردد۲ داره:)))
پلتفرمینگ هم آنچارتد رو گفتم وگرنه اون دو تا اصلا پلتفرمینگ ندارن
در موردuncharted 4 و لست ۲ نظری ندارم
ولی در مورد red dead 2 بازی خوب یه اثر فانتزی نیست که بیاد از انواع و اقسام دشمن ها رو با قدرت های مختلف بزاره جلوت بازی محض اطلاع در فضای وسترن جریان داره شما که توقع ندارین ارتور بیاد با موجودات فضایی یا حتی اژدهایان بجنگه !! در مورد ازادی عمل در مراحل همه ی بازیهای راک استار از رویه ی خاصی در طراحی در ماموریت ها استفاده میکنن ( به جز gta 4که تو برخی از ماموریت ها ازادی عمل خوبی میداد که اونم تعداشونچندان زیاد نیست ) این رویه عیبی نداره نظرم فقط بهتره راک استار در اینده در طراحی ماموریت کمی ازادی عمل به پلیر بده ( در حد نسخه ی iv از نظرم کافیه ) بعدشم ۹۰ درصد بازیهای open world اینطورینن الان در ویچر ما چه ازادی عملی کوئست ها داریم در skyrim دقیقا به جز مراحل دارک برادرهوود چه ازادی عملی در مراحل داریم !!! شما فک کنم انتظار ازادی عمل هیتمن و dishonored در مراحل رو از red dead دارید !!!
سلام
خخخخ ما داریم گیم میزنیم یا شبیه ساز زندگی در غرب؟؟؟🗿
انتظارات از راکستار تو آزادی در مراحل بخاطر GTA V بالا رفته بود چون میتونستی حتی نحوه انجام دادن سرقت ها رو خودت انتخاب کنی ولی این مورد تو ردد۲ به کلی حذف شده بود
گوش کن داداش مراحل نسخه v هم به جز این سرقت ها ازادی عمل خاصی نداشتن همشون کاملا خطی بودن الان در red dead 2 هم همینطور از همون روند همیشگی بازیهای راک استار پیروی میکنه تنها نسخه ای که تو ماموریت هاش ازدای عمل به پلیر میداد نسخه iv بود چونکه راک استار معتقد بود ماموریت های نسخه san andreas به شدت خطین پس گفتن بهتره که برا iv چندین راه برای پیشروی مراحل بزاریم و خوب همنطور که دیدیم این قضیه بسیار خوب از اب در اومد هر چند که راک استار متاسفانه این رویه رو برای بازیهای بعدیش ادامه نداد
مورد بعدی اینکه مراحل نسخه v تنوع ظاهری objective داشتن تا تنوع واقعی !!! Red dead 2 یجورایی همون روند نسخه iv در پبش گرفت در ماموریت ها اویل بازی ماموریت های ساده اما هر چقدر میری جلو ماموریت ها بیشتر خودشونو نشون میدادن
بازی red dead 2 برای طیف کمتری از مخاطب ها ساخته شده بود نسبت به نسخه v
حالا مثلا تو کی هستی که همه چی باید به میل تو باشه؟ تو بازی نکن به درک، ما دوست داریم بازی میکنیم تا چشم حسود کور، تو فقط یه گان بدن دستت تق تق تق تیر بزن برو جلو حال کن کوچولو 😹😹😹
سلام
زونی فن خوشش نمی آید
ببین باید بازی هارو درک کنی تا متوجه تک تک آلمان های بازی بشی اگه به تونی به طور مثال جهان وسترن ردد۲ رو درک کنی
میتونی با تنوع دشمنا کنار بیای
سلام
در دفاع از بازی هامون چی بگیم؟تو درکش رو نداری خیخیخی
این قشنگ بود.بعضیها فقط به کلمه هیتر و ترول و تو درک نداری میخوان بگن حق با اوناس ولی هیچ دفاع دیگه ای ندارن.من ۱۰ تا دلیل میارم چرا از فلان چیز بدم میاد طرف میاد زیر کامنتم ریپلای میکنه هیتر یا ترول 😐
آخ آخ آخ آخ حق گفتی به مولا همیشه از اینکه هیت بشم میترسیدم این حقارو بیان کنم خیلی وقت بود ته دلم بود دمت گرم ناموسا حرف خیلی گیمرای واقعی رو زدی 👏👏👏
البته رد دد ۲ میشه گفت گیمپلیش جالب بود و تنوع زیادی داشت درسته که انمی ها همه یکی بودن و در کل حق گفتی ولی خب محتوای زیادش قابل تحسین بود
همیشه حرفاتو بزن کی به کیه فقط متعصبها یک طرفه پیش میرن.رد دد بازی خوبیه اما بی ایراد نیست اصلا بازی بی ایراد نداریم (بجز dota 2 )
داداش وسط غرب وحشی * ادم فضایی بیارن ؟
خب انمی ها همه یکی بودن این ضعفه دیگه کاریشم نمیشه کرد
بازی ای که اینجوری ساخته میشه باید مثل رد دد ۲ به قدری محتوا داشته باشه که ضعفاشو پوشش بده
با کامنتت حال کردم حاجی خیلی دل و جرات داری
تا الان هیچ وقت تو بحث ها شرکت نکردم ولی اینو جا دونستم یه متنی بنویسم
شما خودت میگی قبلنا بازی میکردیم هیچی مهم نبود بعد الان میای به گیم پلی که هیچ زدوخوردی ندارن ایراد میگیرید مثل اینه به ماکروسافت فلای سیمولیشن بگیم این همه تو هوا باشی هیچ زدوخوردی نبود الآنم میان میگن چیرو با چی مقایسه کردی
عزیز داستان اینه داستان میگه باید آدم نباشه باید زدوخورد نباشه جذابیتش هم همین بود که یک آمریکا رو به شبکه کایرال متصل کنی یعنی هیچ چیزی نیست که بخوای باهاش روبرو بشی و هدف روبه رو هم BTهست دوست عزیز نه انسان میخوای اکشن باشه برو سمتشون تا بیان و اکشن کنی بازی رو روی درجه سختی آخر هم اون کمپ ها بدجور میان رو اعصابت و مزاحم میشن
در مورد فست تراول اگر من این بازی رو کردم روی پلی۴ و بعد روی استیم همچین گزینه ای ندیدم که از یک منطقه بری به منطقه دیگه همش با خط۱۱ یا وسیله و یا زیپ لاین که بازی رو بشدت جذاب میکرده و کرده البته نسخه دایرکت کات هم چنتا آیتم اضافه کردن که بسیار فوق العاده بود
همه اینارو نوشتم که بگم صرفا بازی که نقد میخوای بکنی دلیل الکی گیم پلی و زد و خورد رو بهانه نکنید
برید ببینید بازی چه سبکی هست نویسنده کارگردان عوامل چی از بازی میخوان بعد بیایید نقد کنید
بعد میرید اسم گاد میارید دوست عزیز سبکش فرق میکنه گاد از نسخه یک تا الان اکشن بالا داره محوریت اینه داره به جنگ خداهای مختلف میره نباید انتظار یک بازی عادی یا بازی مخفی کاری داشت
بعد هم لست رو مثال زدی اینم زامبی داره که نه یکی و دوتا مثل موروملخ میریزن سرت انتظار بازی اسپلیتر سل نباید ازش داشت
انتخاب و مقایسه بازی هاتون مشکل داشت برادر
یا حق
چقدر من با اینجور مقاله ها حال می کنم حکم یک جور گفتگویی خودمونی و باحال داره ….چقدر این جمله بحقه*اگه داشتین بازی میکردین و برای یه مدت طولانی، مثلا ربع ساعت یا بیست دقیقه فقط کنترلر رو گرفتین دستتون و کوچیکترین فعالیتی ندارین، اون بازی فیلم سینماییه. نه بازی ویدئویی.* این بخش می شد به عنوان خلاصه هم آخر مقاله آورد ….با آنچارتد هم خیلی موافقم برای یکی مثل من که لذت آنچارتد براش تو در گیری ها خلاصه می شد حل پشت سر هم پازل و بعد دیدن کاتسین های زیاد واقعا حس بدی داشت…در کل سینمایی شد بازی ها یک امر اجتناب ناپذیر است چون مخاطب امروزی بیشتر علاقه مند به تجربه همچین محصولاتیه ولی مشکل این قضیه اینکه باید برای تجربه یک عنوان باکیفیت چند سال صبر کنیم دیگه خبر از انتشار چند بازی باکیفیت در چند سال پیاپی از یک سازنده نخواهد بود از طرفی هم این سینمایی شدن اون تنوع و خلاقیت در بازی ها رو تا حد زیادی عملا از بین می بره …..شبیه ساز کوجیما هم کلا با گروه خونی من جور نبود
با هل بلید لطفا شوخی نکن هدف ساخت اون بازی یه چیز دیگه بود نه اینکه برا بچه سالا یه هک اسلش سرگرم کننده بسازه!
واقعا همینه، هل بلید یه بازی مستقل بود برای گروه خاص با داستان فوق العاده قوی و البته فایتش هم جذاب بود
مرسی آقای زاهدی،مقاله واقعا باحال و به حق بود 😁👌
آقای زاهدی خیلی حق گفتی سینماتیک شدن بازی بعضی اوقات خیلی رو مخه مخصوصا اگه اسکیپ نداشته باشه
((دل نوشته های یک گیمر خسته)) رو لطفا ادامه دهید خیلی واقعا قلمتون خیلی فان و سرگرم کننده است 😁
دقیقا درسته با اونجاش که گفت فنای کوجیما الان میریزم خیلی حال کردم
کاش بازیسازها آسیب شناسی کنن که اویل۴ چی داشت که هنوز از ذهن گیمرها نمیره و هر گیمری حداقل پنج بار تمومش کرده و هنوزم لذت بخشه. داستان، گرافیک، گیم پلی و…اصلا همه چی
یه وقت هست یه گیم پلیی هست که میشه سر خوب یا بد بودنش بحث کرد ، مثلا میشه سر خوب یا بد بودن پلتفورمر آنچ ، کامبت بازیای ناتی یا گیم پلی رددد دو حرف زد
یه وقت هم هست که نمیشه ، نمیشه سر گیمپلی دث بحث کرد چون گیم پلیی نیست که بخوای حرف بزنی دربارش ، ته ته گیم پلیی که تو بازی دیدم یه تیکش بود که یه جا نشسته بودی یه سری پوینت آو اینترست برات گذاشته بودن باید نگاشون میکردی:)
یا این تریلر هل یلید دو باید گیم پلی باشه ولی خبری از گیم پلی توش نیست ، این بده!
حالا بذار اطلاعات بیشتر از هل بلید دو بیاد بعد منطق کهکشانیتو به رخ بکش
هل بلید از ابتدا سنگین داستان محور بوده و اتفاقا کات سین هاش کمه متاسفانه یکش رو بازی نکردی که یجایی مجبوری با کوری مطلق و در تاریکی بازی کنی و چه تجربه ی عجیبیه
فقط ور ور ور