برا سایبرپانکم قبل از عرضه خیلی حرف از قسمت آنلاینش میزدن که بعدا یجوری تو همون ساخت و فیکس کردن قسمت آفلاین بازی گیر کردن که کلا بی خیالش شدن.
امیدوارم هر کاری دارن میکنن گند کاری های قبلیشون رو تکرار نکنن.

داداش اون درجه سختی بخشی بزرگی از روایت و روح و حس بازی هست. نذاشتن که اعصابت خورد بشه. دقیقا گذاشتن که با تحمل شکست ها بتونی پیشروی کنی و بعد همین نا امید نشدن و دقت و انرژی زیاد گذاشتن به شکل خیلی موثری باعث میشه که عمیقا وارد دنیای بازی بشی و با کاراکترت و دنیای بازی خیلی ارتباط برقرار کنی.
یه مثال میزنم از داستان خود بازی (هشدار یکم اس…[ادامه مطلب]

بنظرم ساختار سندباکس مثل مترو اگزدوس یا بخش های ابتدایی لست ۲ میتونه خیلی جالب باشه ولی کاملا اپن ورلد باعث از بین رفتن تنش و اتمسفری میشه که تو رزیدنت ایول ها تجربه کردیم.
بازی خوبی هم دربیاد دیگه اسمشو رزیدنت ایول نمیشه گذاشت.

اره با تمام نکاتی که الان گفتی موافقم، خودمم که در مورد پیاده سازی همچین چیزی بیشتر فک کردم دیدم خیلی عجیب غریب میشه. یجورایی باید یه برنامه ای بنویسن که کامپیوتر حمله های خوبی رو بر اساس جزییات حرکت پلیر در این لحظه و لحظات گذشته انجام بده ولی کاملا بی نقص و سریع هم همه چیز رو حساب نکنه که بازیکن هیچ جوره نتونه شکستش بده، (یعنی همون ایجاد خطاهای…[ادامه مطلب]

در مورد خیلی از بازی ها حرفش درسته که بازی کوتاه تر ولی با کیفیت تر و چگالی محتوا بیشتر میتونه به نسبت خیلی جذاب تر و به یاد موندنی تر باشه. اما یه سری از سبک ها هم هستند مثل سبک rpg که مدت زمان کوتاه بی معنی هست چون کل لذت و فلسفه بازی این هست که به مرور و بعد از گذشت مدت زمان قابل توجهی کاراکتری که ساختی قوی تر بشه و در ابعاد مختلف رشد…[ادامه مطلب]

سلام مرسی از نظرت.
من خودم از طرفدارهای این سبکم و از همین سیستم گیم پلیی که دارن خیلی لذت می برم و ماهر شدن در مبارزات رو هم تو همین سبک تا حدودی تجربه کردم و موافقم باهات، اما خیلی وقتا زدن یه سری از دشمنا یا باس ها کاملا فرسایشی میشه یعنی تو راه دمیج دادن به یه باس رو خیلی وقته پیدا کردی و به راحتی هم میتونی اینکارو بکنی و فقط نیازه که مثل…[ادامه مطلب]