نقد و بررسی بازی The Quarry؛ کمپ خونین

2 تیر 1401 - 16:35

امروز قصد داریم بازی The Quarry را مورد بررسی قرار دهیم و ببینیم که آیا واقعا می‌تواند نقش دنباله‌ی معنوی Until Dawn را ایفا کند یا خیر؟ با گیمفا همراه باشید.

استودیوی Supermassive Games در چندین سال گذشته ثابت کرده است که مهارت بالایی در ساخت بازی‌های داستان محور ترسناک دارد. از عنوان جذاب Until Dawn گرفته تا مجموعه‌ی Dark Pictures Anthology، همه و همه آثار برجسته و خوش ساختی هستند. حال پس از چندین سال ساخت بازی سریالی Dark Pictures Anthology، این استودیو اثر جدید و بزرگ خود را به نام The Quarry به بازار عرضه کرده است که برخی به آن لقب دنباله‌ی معنوی Until Dawn را داده‌اند. اما آیا The Quarry به اندازه‌ی Until Dawn در بخش‌های مختلف خود خوب عمل می‌کند؟

به کمپ تابستانی Hackett Quarry خوش آمدید!

بازی شروع بسیارخوبی دارد و حسابی شما را برای ادامه‌ی بازی مشتاق و هیجان‌زده می‌کند، انتظاری که در ادامه در برآورده کردن آن به مشکل بر می‌خورد.

همگی می‌دانیم که آثار ترسناک Supermassive Games عناوین داستان محوری هستند که تمرکز اصلی خود را بر روایت یک داستان سرگرم کننده، جذاب و ترسناک می‌گذارند و از همین رو The Quarry نیز همچون بسیاری دیگر از بازی‌هایی که تصمیم‌گیری در آن‌‎ها اهمیت دارد، از گیم‌پلی معمول این بازی‌ها از جمله قدم زدن در محیط بازی و سکانس‌های QTE مختلف تشکیل شده است. این موضوع وزن بیشتری را بر دوش داستان‌سرایی بازی برای سرگرم نگه داشتن پلیر می‌اندازد و در ادامه خواهیم دید که آیا این بازی از پس روایت یک داستان جذاب بر آمده است یا نه؟ اما ابتدا بگذارید ببینیم اصلا داستان از چه قرار است.

داستان بازی در کمپ تابستانی Hackett Quarry جریان دارد. تابستان تمام شده است، بچه‌ها به خانه‌هایشان بازگشتند و حال نوبت به کاراکترهای داستان ما می‌رسد که کمپ را ترک کنند و به خانه‌هایشان بروند اما در طی اتفاقاتی متوجه می‌شوند که ماشین‌شان دچار مشکل شده است و به همین دلیل مجبور می‌شوند یک شب دیگر را نیز در این کمپ سپری کنند، غافل از آن که بدانند این کمپ چه تاریخچه‌ی تاریکی را در دل خود پنهان نگه داشته است. پس از تاریک شدن هوا کاراکترهای بازی به سرعت متوجه می‌شوند که کسی یا چیزی امنیت آن‌ها را تهدید می‌کند اما تا صبح راه فراری از کمپ ندارند.

شما در این بازی در نقش 9 کاراکتر مختلف بازی خواهید کرد و در کنار آن‌ها شاهد تعداد زیادی از کاراکترهای فرعی و مکمل هستیم که توسط نام‌های آشنایی همچون Ted Raimi و یا David Arquette از سری فیلم‌های Scream ایفای نقش شده‌اند. لازم به ذکر است که مرگ و زندگی تمامی این کاراکترها به انتخاب‌های شما در طول بازی بستگی دارد و برای کمک به شما در این زمینه همچون بسیاری دیگر از عناوین این استودیو، شما با پیدا کردن کارت‌هایی در محیط بازی توانایی دیدن آینده و اتفاقاتی که ممکن است در اثر انتخاب‌های شما پیش بیاید را مشاهده کنید.

داستان جذاب، روایت کند

ساختار کلی داستان، موضوع آن و بستری که برای آن انتخاب شده است به خوبی در راستای یک‌دیگر حرکت می‌کنند و جذابیت مطلوبی را به بازی می‌بخشند.

همانطور که احتمالا متوجه شده‌اید ساختار کلی داستان بازی شباهت زیادی به عنوان Until Dawn دارد اما حقیقتا به نظر من به خوبی Until Dawn از پس روایت یک داستان غوطه‌ور کننده و متمرکز بر نمی‌آید! البته این موضوع به این معنا نیست که داستان بازی جذاب نیست اما به دلایل مختلفی در طول بازی ثبات خودش را از دست می‌دهد. بگذارید بیشتر توضیح بدهم.

قبل از هر چیزی باید گفت بازیگران این بازی به بهترین شکل کار نقش آفرینی کاراکتر خود را طبق اسکریپتی که در اختیارشان قرار گرفته است انجام می‌دهند و بازی نیز زمان مناسبی را صرف معرفی کاراکترهای مختلفش می‌کند و به طور کلی شاهد شخصیت‌پردازی‌های مناسبی هستیم که به پلیر اجازه‌ی ارتباط با کاراکترها را می‌دهد و این موضوع یک مسئله‌ی مهم برای چنین عناوینی است که The Quarry در آن کم نمی‌آورد.

اما مشکلی که وجود دارد کند بودن بیش از حد برخی از بخش‌های بازی در زمینه‌ی داستان‌سرایی است. بازی در ابتدا بسیار جذاب آغاز می‌شود و شما را برای ادامه‌ی بازی مشتاق می‌کند اما در اواسط روایت آن، جای پای خودش را از دست می‌دهد و شروع به کندتر و قابل پیش‌بینی‌تر شدن می‌کند.

قدم زدن در دل جنگل تاریک این بازی آن چنان ترس را به زیر پوست شما انتقال نمی‌دهد و دلیل آن نیز اسپویل دائمی خطرات دور و اطراف شما توسط بازی است که تمام استرس این بخش‌ها را از بین می‌برد و اتفاقات را قابل پیش‌بینی می‌کند.

یکی از دلایل بروز این مشکل آن است که این بازی بر خلاف Until Dawn زمان زیادی را برای کنار هم گذاشتن تکه‌های پازل به پلیر نمی‌دهد و بسیار عجولانه و زودتر از آنچه انتظارش را داشتم به سراغ اصل مطلب می‌رود در حالی که Until Dawn مدت زمان زیادی را صرف ساخت و شکل‌دهی داستان خود تا مواجهه با Wendigoها کرد به طوری که به صورت قطره‌ای اطلاعاتی را در اختیار پلیر قرار می‌داد تا او را برای ادامه مشتاق و در عین حال ترسیده نگه دارد.

در The Quarry به دلیل عجله‌ی بازی در فاش کردن بسیاری از جزئیات داستانی، آن حس کنجکاوی و ترس بسیار کمرنگ‌تر می‌شود و دقیقا همچون بسیاری از فیلم‌های ترسناک امروزی قابل پیش‌بینی می‌شود. همچنین پرده برداشتن سریع آن از اتفاقاتی که در حال رخ دادن است باعث شد آن حس خطر ناشناخته‌ای که در Until Dawn تجربه‌اش کردم را در این بازی نداشته باشم و همین موضوع تا حدودی از ترس بازی نیز کاست.

برخی از کاراکترها بسیار کاریزماتیک هستند و هر موقع که آن‌ها را روی صفحه می‌بینید قطعا از تعاملشان با دیگر کاراکترهای بازی لذت می‌برید به عنوان مثال هر سه کاراکتری که در تصویر می‌بینید از این خصوصیت برخوردارند اما برخی کاراکترها همچون Ryan دیالوگ‌های بعضا ضعیفی دارند. شخصا گاهی اوقات احساس می‌کردم یک کودک 7 یا 8 ساله دیالوگ‌های این کاراکتر را نوشته است.

دلیل دیگر آن دیالوگ نویسی نسبتا ضعیف بعضی از کاراکترها و همچنین تعامل کمتر پلیر با بازی در طی روند پیش‌روی آن است. بارها و بارها شده بود که دیالوگ‌هایی از برخی از کاراکترها از جمله Ryan شنیدم که نه تنها به هیچ عنوان با توجه به وضعیتی که در آن قرار داشتند منطقی نبود بلکه به طور کلی جدیت بازی را از بین می‌برد.

گاهی اوقات به قدری برخی از دیالوگ‌های بازی احمقانه و به اصطلاح کرینج (Cringe) بود که فیلم‌های اسلشر دهه‌ی هشتاد میلادی مخصوصا Friday The 13th و استانداردهای دیالوگ نویسی آن‌ها را برایم تداعی می‌کرد (کسانی که فیلم‌های آن دوره‌ی این مجموعه را تماشا کرده باشند به خوبی متوجه منظورم خواهند شد). البته این موضوع ممکن است امری عمدی از سوی سازندگان به دلیل الگوبرداری بسیار از فیلم‌های اسلشر آن دوره باشد اما بسیاری از آن‌ها برای من جذابیت کافی را نداشت و تا حدودی جدیت بازی را زیر سوال می‌برد.

به طور کلی داستان بازی، ساختار جالبی دارد و به دلیل حضور یک تیم بازیگری ماهر و کاریزماتیک قطعا سرگرم کننده است اما در برخی از بخش‌ها به شدت کلیشه‌ای و یک‌نواخت می‌شود به طوری که دیگر آن حس ترس و یا کنجکاوی برای ادامه‌ی بازی را به من انتقال نمی‌داد. البته لازم به ذکر است که این موضوع در اواخر بازی تا حدودی بهبود یافت.

تجربه‌ای سینمایی و چشم نواز

نحوه‌ی کارگردانی و چینش و چگونگی کات‌سین‌ها در این بازی کاملا در راستای تبدیل آن به یک تجربه‌ی سینمایی هستند و سازندگان بازی در پیاده‌سازی آن بسیارخوب عمل کرده‌اند اما این موضوع تا حدودی به بخش‌های دیگر بازی از جمله فرصت تعامل و ارتباط پلیر با بازی و روند آن لطمه وارد می‌کند.

یکی از خصوصیات این بازی نسبت به عناوین دیگر Supermassive Games، روند کاملا سینماتیک آن است. این موضوع می‌تواند برای دسته‌ای از پلیرها خوش‌آیند و برای دسته‌ای دیگر آزار دهنده باشد. سینماتیک بودن بازی به درگیر کننده بودن هرچه بیشتر بازی کمک می‌کند که موضوع بسیار مطلوبی است اما در عین حال همانطور که بالاتر اشاره کردم، تعامل پلیر با محیط بازی را بسیار کاهش می‌دهد. گاهی اوقات خود را در بخش‌هایی از بازی می‌یابید که کاملا همچون یک فیلم در حال پخش است و شما هیچ کنترلی روی کاراکتر‌های بازی ندارید. ساختار کلی بازی به قدری به سمت یک فیلم سوق دارد که گاهی اوقات جدا فراموش می‌کردم که در حال تجربه‌ی یک بازی ویدیویی هستم.

این سینمایی بودن بازی مانند شمشیر دو لبه‌ای عمل می‌کند که در عین حال که روند کلی بازی را درگیرکننده‌تر می‌کند اما با کمتر کردن تعامل پلیر با مکانیزم‌های مختلف بازی باعث یک‌نواخت‌تر شدن تجربه‌ی آن می‌شود. شخصا در حالی که از روند سینمایی بازی بسیار لذت بردم اما به طور همزمان امکان تعامل کم با بازی باعث می‌شد بیشتر حس تماشای یک فیلم را از آن دریافت کنم، نه یک تجربه‌ی تعاملی.

اگر به یاد داشته باشید Until Dawn به دلیل اینکه در انحصار کنسول PS4 بود به خوبی از خصوصیات مختلف کنترلر آن استفاده می‌کرد و همچنین دائما با استفاده از سکانس‌های QTE مطلوب، در حال به چالش کشیدن پلیر بود به طوری که شما لحظه‌ای نمی‌توانستید دستتان را از روی کنترلر بردارید و همین موضوع تجربه‌ای بسیار تعاملی‌تر و استرس‌زا را به پلیر انتقال می‌داد اما متاسفانه این موضوع در The Quarry بسیار کمرنگ شده است و گاهی اوقات شخصا کنترلرم را زمین می‌گذاشتم و به تماشای کات‌سین‌های بازی می‌نشستم.

نورپردازی، جزئیات چهره‌ها و به طور کلی تکسچرهای بازی بسیار با دقت طراحی و پیاده‌سازی شده است. همچنین استفاده از رنگ‌های مختلف به زنده‌تر و واقع‌گرایانه‌تر شدن بازی کمک بسیاری کرده است.

و اما از بحث سینمایی بودن روند بازی که بگذریم به خصوصیات ظاهری بازی می‌رسیم که اگر بخواهم در یک کلمه آن را توصیف کنم آن کلمه “فوق‌العاده” است. طراحی و جزئیات صورت همه‌ی کاراکترهای به بهترین شکل طراحی شده است و واقعا حس یک لایو اکشن بسیار با کیفیت را انتقال می‌دهد. همچنین موشن کپچر صورت‌ها نیز بسیارخوب انجام شده است و حتی کوچک‌ترین احساسات هر یک از شخصیت‌های بازی را به تصویر می‌کشد.

طراحی محیط، فضاسازی و نورپردازی بازی نیز از این حجم از جزئیات و توجه بی‌بهره نمانده است. تکسچرهای بازی بسیار واضح و دقیق طراحی شده‌اند، رنگ‌ها مرتعش و زیبا هستند، اتمسفر و فضاسازی بازی سنگین است و شخصا برای من بسیار یادآور فیلم‌های Friday The 13th است که خود نوستالژی شیرینی محسوب می‌شود. به طور کلی بازی در زمینه‌ی فضاسازی و گرافیک هیچ جای اشکالی ندارد و همه چیز به بهترین شکل طراحی و پیاده‌سازی شده است.

تنظیمات گسترده در راستای شخصی‌سازی تجربه‌ی خود

سازندگان در حدی بر یک تجربه‌ی سینمایی تمرکز کرده‌اند که حتی یک مود اختصاصی برای تبدیل بازی به یک فیلم در بازی تعبیه کرده‌اند! این مود سناریوهای مختلفی را در اختیار پلیر قرار می‌دهد و حتی به او این اجازه را می‌دهد که این سناریوها را همچون یک کارگردان بررسی و شخصی‌سازی کند که بسیار ابزار جالبی است.

یکی از موارد مثبتی که سازندگان در ساخت این بازی به آن توجه ویژه‌ای داشته‌اند، در دسترس‌تر بودن آن برای سلایق مختلف و طریقه‌های متفاوت برای تجربه‌ی بازی است از همین رو تنظیمات مختلفی در دسترس پلیرها قرار داده‌اند تا آن طور که دوست دارند به تجربه‌ی این بازی بپردازند.

به عنوان مثال شما می‌توانید QTEهای بازی را ساده‌تر کنید، محدودیت زمانی‌ آن‌ها را کمتر کرده و یا دکمه‌زنی‌ها را شخصی‌سازی کنید. همچنین The Quarry به شما اجازه می‌دهد با فعال کردن یک گزینه، برخی از مرگ‌ها را به عقب برگردانید و آن‌ها را اصلاح کنید و سعی کنید کاراکترتان را نجات دهید! بسیاری از این تنظیمات برای مخاطبان به اصطلاح Casual این دسته عناوین طراحی شده‌اند تا بتوانند تجربه‌ی بازی را طبق سلیقه‌ی خود ساده‌تر کننده تا لذت بیشتری از بازی ببرند.

علاوه‌بر موارد ذکر شده، بازی مود‌های مختلفی هم برای تجربه‌ی بازی در اختیارتان قرار می‌دهد همچون حالت Movie Mode که رسما به پلیر اجازه می‌دهد تجربه‌ی خود را به یک فیلم تبدیل کند و به پای تماشای آن بنشیند! با استفاده از این بخش شما می‌توانید یک مسیر از پیش تعیین شده را برای داستان بازی انتخاب کنید به عنوان مثال می‌توانید حالتی را انتخاب کنید که همه‌ی کاراکترها بمیرند یا برعکس. همچنین یک حالت Director’s Chair نیز وجود دارد که به شما اجازه می‌دهد این مسیر را به طور عمیق شخصی‌سازی کنید به طوری که می‌توانید تک تک کاراکتر‌ها و رفتارشان را در شرایط مختلف شخصی‌سازی کنید که به نظرم به شدت جالب است.

موسیقی متن

موسیقی بازی یکی دیگر از بخش‌های قدرتمند این بازی محسوب می‌شود. ساندترک‌ به خوبی بر اتمسفر بازی منطبق هستند و موسیقی‌های لایسنس شده‌ی بازی نیز به خوبی انتخاب و در طی کات‌سین‌ها و شرایط مناسبی پخش می‌شوند که تاثیر مثبتی بر تجربه‌ی بازی دارد.

یکی دیگر از بخش‌هایی که استودیوی Supermassive Games در پیاده‌سازی آن مهارت دارد، انتخاب موسیقی مناسب برای بازی‌های خودش است. The Quarry از همان بدو ورود شما به منو با موسیقی‌اس حس رتروی فیلم‌های ترسناک دهه‌ی 80 را به خوبی به شما انتقال می‌دهد. همان طور که در طول مقاله نیز توضیح دادم، این بازی الگوبرداری‌های زیادی از فیلم‌های ترسناک دهه‌های طلایی 80 و 90 داشته است و این موضوع به خوبی در موسیقی متن آن مشخص است.

علاوه بر موسیقی متن اوریجینال بازی، شاهد موسیقی‌های لایسنس شده‌ای نیز هستیم که در طول بازی به بهترین شکل جای گذاری شده‌اند و نه تنها به خوبی بر وضعیتی که در آن پخش می‌شوند منطبق هستند بلکه تجربه‌ی بازی را ده‌ها برابر سینماتیک‌تر می‌کند. سازندگان قطعا در این بخش از بازی نیز بسیارخوب عمل کردند و باید به خاطر آن ستایش شوند.

سخن پایانی

بازی The Quarry با تیم بازیگری بسیار خوبش قطعا تجربه‌ی مطلوبی را ارائه می‌دهد و ارزش حداقل یک بار تجربه را دارد اما به نظر من در برخی از بخش‌های خود به خوبی Until Dawn عمل نکرده است. در حالی که سینماتیک بودن بازی جذاب است و تا حدودی بر این سبک از عناوین منطبق است، اما به قدری در آن زیاده‌روی شده که روی تعامل پلیر با بازی سایه می‌اندازد و تا حدودی ماهیت یک بازی ویدیویی را از دست می‌دهد.

از طرف دیگر داستان بازی با وجود شروع خوب، آرام آرام روندی نزولی را در حفظ جذابیت خودش پیش می‌گیرد و در بخش‌هایی از بازی بسیار یک‌نواخت و قابل پیش‌بینی می‌شود و برخی دیالوگ‌های احمقانه نیز این موضوع را آزاردهنده‌تر می‌کنند.

اما به غیر از این مشکلات، شما با یک عنوان سینماتیک با گرافیک بصری فوق‌العاده، فضاسازی و اتمسفری سنگین، موسیقی متن بسیارخوب و بستر و ساختار مطلوب روبه‌رو هستید که با وجود برخی مشکلات همچنان یک تجربه‌ی جذاب را به ارمغان می‌آورد.


The Quarry

تیم بازیگری بسیارخوب، گرافیک چشم‌نواز، موسیقی متن عالی و بستر مکانی و داستانی جذاب، همه و همه از خصوصیات مثبت The Quarry هستند که یک تجربه‌ی کلی عالی را به ارمغان می‌آورند، اما در این بین مشکلاتی از جمله ناموزون بودن داستان‌سرایی بازی و همچنین تعامل کم پلیر با بازی و دنیای آن، تا حدودی به روند پیش‌روی در بازی ضربه وارد می‌کند. به طور کلی، The Quarry یک بازی جذاب و سرگرم‌کننده‌ی دیگر از Sueprmassive Games محسوب می‌شود که حس و حال خاص خودش را دارد و در حالی که با برخی مشکلات دست و پنجه نرم می‌کند، اما همچنان ارزش تجربه‌ی بالایی دارد و می‌تواند برای طرفداران این سبک از عناوین ترسناک جذاب باشد.


نکات مثبت:

  • موشن کپچر عالی و بازیگران ماهر
  • فضاسازی و اتمسفر تاریک و سنگین
  • موسیقی متن منطبق بر استایل کلی بازی
  • شخصیت پردازی مطلوب
  • گرافیک چشم‌نواز
  • وجود تنظیمات مختلف برای شخصی‌سازی تجربه‌ی بازی
  • وجود بخش Movie Mode و امکان تبدیل تجربه‌ی بازی به یک فیلم سینمایی و حتی کارگردانی آن
  • روند سینماتیک درگیر کننده

نکات منفی:

  • وجود برخی دیالوگ‌های مضحک و احمقانه که جدیت بازی را از بین می‌برند
  • کم رنگ شدن تعامل گیمر با روند بازی نسبت به Until Dawn
  • روایت داستانی کند و یک‌نواخت شدن آن در بخش‌هایی از بازی
  • قابل پیش‌بینی بودن بسیاری از بخش‌های بازی و کاسته شدن از حس ترس

7.5

علیPARASITE EVE 2DARKSIRENYour father 😂امینEMPEROR NIMA SHAMSmeysambmohammad reza gamerKعلیInvisible bearded userSquatlatex2Jin sakaimajidamM.MTMohsenj74The OutsiderAlbertJonah hexMETROID(ماریوی سابق)more

مطالب مرتبط

نظرات

دیدگاهتان را بنویسید

  • Total War گفت:

    به این گونه عناوین متاسفانه علاقه ای نداشته و ندارم
    ولی با مطالعه این نقد میشه فهمید که برای طرفداران این سبک از بازیها میتونه تجربه لذت بخشی باشه
    با تشکر از نویسنده ی این نقد 🙏👍

    پدر بزرگ دانته و ویرجیلآرمان زرمهرعلیlegendboy(𝘞𝘰𝘭𝘷𝘦𝘳𝘪𝘯𝘦) 𝘓𝘦𝘷𝘪AQUARIUSYour father 😂علی
  • Ryan Bones گفت:

    در بسیاری از جهات یک عقبگرد کامل هست نسبت به until dawn مخصوصا شخصیت های نچسب و غیر قابل درکش. از نکات مثبت بازی هم همونطور که تو نقد اشاره شد میشه به موسیقی متن مناسب و بازیگران خوب و معروفش اشاره کرد که در فیلمهای ترسناکی مثل scream و insidious هم حضور داشتند.
    در کل اگر به بازی های این سبک علاقه دارید پیشنهاد میشه وگرنه برای یک بازی حدود 10 ساعته که بیشترش کات سینه پرداخت 60 دلار منطقی نیست

    پدر بزرگ دانته و ویرجیلfbjgآرمان زرمهرlegendboyDARKSIRENYour father 😂Jin sakai77Raidenmohammad reza gamermore
  • Herfeiy گفت:

    بازی رو تموم کردم کپی برابر با انتیل داون
    از اول تا آخر بازی همش فیلم کلا ۱۵ دکمه بیشتر نمیزنی. کامل داری فیلم سینمایی میبینی.و کسایی که زبانشون خوب نیست دیگه کلا قید بازی رو بزنید چون داستانشم دیگه نمیفهمید. اگه اسپویل نبود داستانشو براتون میگفتم تا پول هدر ندید.

    پدر بزرگ دانته و ویرجیلB.mineDARKSIRENHerfeiySaGaJjeEMPEROR NIMA SHAMSRaidenKurosGHOST_SHADOWعلیmore
  • یه کپی ناقص از آنتیل داون

    legendboygeraltHerfeiyRaidenعلیAmir(PC & PS4)majidam
    • shonar گفت:

      دوستان آنتیل دان هست البته اگه نمیکشیدمون
      برای بازی بگم که آزادی عملی که در آنتیل هست توی این نیست و این قطعا عقب گرده ولی جدا از انیمیشن های بد چشم ها و پلک زدن ها این بازی از نظر دیالوگ واقعا عالیه یعنی حتی توی ترسناک ترین قسمت ها هم طرف دیالوگ خنده دار میگه به نظرم این نکنه منفی نیس خصوصا که انتخاب دیالوگ هم به عهده کاراکتره ولی غیر از این اگه آزادی عمل بیشتری در بازی بود و گیمپلیش به آنتیل نزدیک تر بود واقعا یه شاهکار به تمام معنا بود
      در جواب دوستان که گفتن کاراکتر ها نچسبن اتفاقا به نظر من برعکسه هم در اکثر مواقع اکت صورت و لب ها جالب و هم صدا بازیگران کارخودشون را خوب انجام دادن در بعضی موارد اکت چشم و پلک خوب عمل نمیکنه ولی جدا از اون اگه با آخرین آپدیتش بازی کنید خیلی خوب شده بسیار از مشکلات برطرف شده و قابل قبوله
      از نظر طراحی گرافیکی شخصیت های ترسناک خصوصا موجودات توی معدن میتونستن خیلی مخوف تر عمل کنن ولی چیزی که نظر من را به خودش در این بازی جلب کرده اکت خیلی خوب و دیالوگ های عالی و معنا داره خود بازیه نکات منفیش هم انیمشین سازی بد چشم و پلک و گاهی هم دهان و همچنین دخالت ندادن زیاد بازی باز در بازی به لحاظ گیم پلی هست
      دوستی هم گفتن کپی ناقص آنتیل دانه که به نظرم اصلا اینطور نیس اون بازی عمق فوق العاده بیشتری نسبت به این داره ولی این یکی شخصیت هاش ملموس تر هستن و فضای بازی به لحاظی گرم تره (این نظر شخصی منه) اون یکی به لحاظ ترسناک و دلهره آور بودن گرم بود این یکی به لحاظ اکت خوب و فان بودن گرمه 🙂

    • Lone wolf گفت:

      اگه اشتباه نکنم دنباله معنوی حساب میشه

  • Jonah hex گفت:

    خسته نباشید 😃
    بعضی دیالوگ های بازی خیلی سمی اند
    اسپویل بازی:
    .

    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    طرف چشمش رو داخل بازی از دست داده بعد تنها چیزی که میگه: f..k (یجوری هم میگدش که انگار پشه نیشش زده 😂)

    SamadmariofbjglegendboyRamin77Lone wolfSquatlatex2علیJin sakaiPilgrimmore
  • majidam گفت:

    نقد خوب و به جایی بود . من هم میخواستم بهش نمره بدم چنین نمره ای میدادم البته با تمام ارفاق . بازی یونتیل داون بهتر بود

    MrSquatlatex2علیJin sakaiAmir(PC & PS4)
  • ainz گفت:

    یک عقب گرد و پسرفت نسبت به آنتیل دان محسوب میشه. هرچند همونم آنچان چیز درخور و شاخی نبود.

  • Squatlatex2 گفت:

    ممنون بابت نقد با خط به خطش موافقم اصلا بنظرم فقط اسم بازی ترسناک رو یدک میکشد وگرنه ترسناک نبود این بازی فقط گرافیک داره گیم پلیش حتی از بازی های تل تیل هم ضعیف تره بنظرم از گان پلی جاهای بیشتری میشد استفاده کرد.
    دلم یک بازی میخواد که ترسی مثل بایوشاک ۱ داشته باشه موسیقی آرامش بخش محیط تاریک و ترسناک و جانور های چندش آور!!! نمیدونم بهش ترس روان شناختی میگن یا چیز دیگه ولی من این سبک رو خیلی میپسندم در آخر بازی به شدت تینیجری بود انگار فیلم گرگ ‌ومیش بود.

  • این موضوع که بازی در برخی از بخش ها به خوبی Until dawn ظاهر نشده دقیقا همون مسئله ای بود که نگرانش بودم و دوست نداشتم ببینم اما متاسفانه صراحتا چند بار در مقاله بهش اشاره شد با این وجود ویژگی جالب حالت سینمایی مخصوص و اینکه بازی به شما اجازه می‌ده با فعال کردن یک گزینه، برخی از مرگ‌ها را به عقب برگردونید و اونا رو اصلاح کنید و سعی کنید کاراکتر رو نجات بدید برام فوق العاده جالب بود. در اخر هم احساس میکنم نمره قابل قبولی از گیمفا دریافت کرده ( گرچه انتظارم نمره زیر ۸ نبود ) ممنون بابت بررسی اقای زرمهر

    Jonah hex
  • god of war گفت:

    ممنون بابت مقاله
    سخت می شع از داستان یه بازی داستان محور صحبت کرد ولی اسپویلی در کار نباشه ولی شما ب زیبایی‌این کار رو انجام دادید
    من هنوز‌موفق ب تجربه بازی نشدم ولی طبق گفته اکثر سایت ها ی تجربه کامل تر نسبت ب انتیل داون بوده حتی عکس ها و تریلر ها هم حداقل از نظر گرافیکی پیشرفت زیادی رو نشون می دن ولی خب اینجا داستان طور دیگه ایی بود
    در نهایت نمره نهایی ک پایین تر متای بازی لحاظ شده با توجه ب اینکه نمرات گیمفا همیشه برای من اولویت اوله منو برای تجربه این بازی ب شک وا داشت

    Kuros
  • Raiden گفت:

    سلام، یه سواله خیلی مهم داشتم، میگم اینجور بازی ها، که فیلم هستن فقط یکم بهشون دسترسی داری، به اندازه ی سیستم ربطی دارن یا نه؟ یعنی به ویندوز،رام، گرافیک،رزولوشن، سرعت و غیره… ربط میشه، یا به هر سیستمی میخورن، مثلا کامپیوتر خودم ویندوز 10یک ترابایت،رام6،گرافیک2 هست نصبش کنم میخوره؟

    پدر بزرگ دانته و ویرجیل
  • یعنی داستان کلیشه ای تر از این موضوع نیست:

    یه اکیپ دختر.پسر که انواع تیپ شخصیتی رو دارند و بعضاً بین خودشون اختلافاتی دارند میرن یه جای دور افتاده تفریح کنن یکم میگذره یه عامل انسانی که روانی هستش یا عاملی که ماوراطبیعه هستش گیرشون میندازه!!!

    والا ما 20 سال پیش انشا می نوشتیم بهتر داستان در میاوردیم…

    پدر بزرگ دانته و ویرجیل
  • خلوت گفت:

    دوستان نسخه کرک شده اومده ؟