لطفا گول نخورید! | ۱۰ دروغ بزرگ که باعث می‌شوند ۱۰ بازی فوق العاده را از دست بدهید – بخش پنجم

دنیای بازی ها پر است از دروغ و اراجیف و حرف های مضحک که حتی منتقدین هم دیگر زیاد می گویند چه برسد به کاربران. حرف ها و نظرات افراد افراطی که خدا نکند با یک چیزی مشکل داشته باشند و دشمن شوند، دیگر تا ابد ذهن تک بعدیشان نمی تواند غیر از آن را قبول کند. مثال بارزش هم دشمنان بی منطق و کوته فکر یوبیسافت که چون فلان بازی این شرکت زمان عرضه باگ داشته است تا ابد دیگر هر بازی این شرکت را بدون این که جلدش را از نزدیک دیده باشند می کوبند (از نظر شخصی من اصلا لیاقت بازی های این شرکت را ندارند) و ذهن افراطی و کینه ای آنها نمی تواند دیگر چیزی غیر از این را قبول کند. همه ی ما بارها از این قبیل حرف ها و دروغ ها شنیده ایم که در مجامع بازی یک کلاغ و چهل کلاغ شده اند، هر کسی هم می رسد یک چیزی می گذارد رویش و می دهد دست بعدی تا نهایتا یک دروغ بزرگ درست شود که ذره ای هم با واقعیت همخوانی ندارد و خیلی وقت ها باعث می شود بسیاری از بازیبازان سراغ برخی بازی های عالی و جذاب نروند. امروز دقیقا دست گذاشته ام روی ۱۰ تا از این دروغ های بزرگ که در مورد ۱۰ بازی جذاب و باکیفیت یک کلاغ و چهل کلاغ شده اند و آن قدر دهان به دهان چرخیده اند که باعث شده اند از فلان بازی جذاب یک هیولا خلق شود که کلا غیر قابل بازی است و خیلی ها به همین خاطر سراغش نرفته اند.

البته خب این مقاله نظر بنده است و شاید برخی از شما با این لیست موافق نباشید و یا شاید فکر کنید برخی از اینها دروغ نیستند. بالاخره نظر هر کسی محترم است ولی این مقاله ی من و نظر بنده است که مطالعه می فرمایید. پس اگر تا اینجا با من همراه بوده اید از شما دعوت می کنم که در ادامه ی مطلب قسمت پنجم “۱۰ دروغ بزرگ که باعث می‌شوند ۱۰ بازی فوق العاده را از دست بدهید” با من و وبسایت گیمفا همراه باشید. امیدوارم که این مطلب باعث شود که شاید به سراغ برخی از این بازی ها که به خاطر این دروغ های بزرگ از دستشان داده اید بروید و یک تجربه خوب داشته باشید.

۱۰ – Alpha Protocol عنوانی در حد امتیاز متای ۷۰ است

یادش بخیر. عجب بازی باحالی بود این Alpha Protocol. ولی خودمانیم ها، هر بازی آر پی جی که حتی کسی اسمش را هم نشنیده بود و نشنیده است از زیر دست من در نرفته است از گذشته تا امروز! مثلا همین Alpha Protocol را به هر کسی می گفتی اصلا نمی دانست که چیست و تعداد خیلی کمی آن را می شناختند یا بازی کرده بودند. از آن جایی که نام بازی مشهور نیست و متایش هم ۷۰ است برخی فکر می کنند باید عنوان بی کیفیتی باشد در حالی که واقعا عالی بود و در آن زمان چیزهایی داشت که کمتر عنوان نقش آفرینی آن حد از تنوع را در اختیار شما قرار می داد. کلا این Obsidian Entertainment (که اخیرا مایکروسافت آن را خریدار کرد و کار درستی هم کرد و انتخاب خوبی بود) استودیوی عحیبی است و گاهی بازی ضعیف و معمولی می سازد، گاهی شاهکاری مثل فال آوت نیووگاس می سازد و گاهی هم یک بازی خیلی عالی می سازد که چندان محبوب و موفق نمی شود، دقیقا مثل Alpha Protocol. اگر بخواهم کاملا در مورد این بازی حسم را بیان کنم باید بگویم “یک جوری” بود! یک جور خاص که با این که اصلا گرافیک خیلی بالایی نداشت و ضعف هایی داشت ولی شما را پای خود می نشاند و اگر کمی آن را بازی می کردید حتما آن را به پایان می رساندید. بازی یک جادو و یک حالت عجیب و یونیکی داشت (دقیقا مثل فال آوت نیووگاس ولی در ابعاد خیلی پایین تر) که شبیه به دیگر بازی ها نبود و “اگر” نقش آفرینی باز بودید قطعا آن را خیلی دوست داشتید و اصطلاحا بهتان می چسبید!

شما در بازی در نقش شخصیتی به نام Michael Thorton قرار می گیرید که ماموری جدید برای یک آژانس مخفی ایالات متحده است که این آژانس دسترسی نامحدود به تمامی منابع دارد و شخصیت اصلی ماموریت های محرمانه و مخفی را از طرف دولت آمریکا انجام می دهد. مهم ترین هدف وی پرده برداشتن از راز یک توطئه بزرگ جهانی است که سبب جنگی بزرگ خواهد شد و شما باید مانع آن شوید، ولی در این راه اتفاقات زیاد و متنوعی رقم می خورد که مخصوصا با توجه به چندشاخه شدن داستان، جذابیت بالایی دارد. در طول بازی شما تعداد بسیار زیادی تصمیمات مختلف را باید اتخاذ می کردید که هر کدام بر روی روند داستان تاثیرگذار بوده و آن را تغییر می دادند که این موضوع ارزش تکرار را نیز بالا برده بود. در گیم پلی بازی شما می توانستید با استفاده از سلاح های گرم مختلف، گجت ها، هنرهای رزمی و همینطور مخفی کاری دشمنان را از سر راه خود بردارید که تنوع بالایی به گیم پلی بازی می بخشید و آن را جذاب و متنوع می کرد. در بازی قابلیت های شخصی سازی مختلفی نیز وجود داشت که عمق بیشتری به بازی می بخشید و همینطور یک سیستم انتخاب دیالوگ ۳ شاخه که بر اساس لحن صحبت و جواب دادن بود، وجود داشت که باید از آن ها در موقعیت ها و تصمیمات مختلف استفاده می کردید

بگذارید تا ابتدا مقداری این بازی را معرفی کنیم زیرا مطمئنم الان اکثر شما فقط دارید می گویید “این دیگه چه باریه؟ کجا بوده اصلا؟ چرا من ندیدیمش با این که نقش آفرینی دوست دارم؟!” بازی Alpha Protocol عنوانیست در ژانر اکشن نقش آفرینی که توسط استودیو Obsidian Entertainment ساخته شد و در سال ۲۰۱۰ توسط کمپانی سگا برای پلتفرم های پلی استیشن ۳، ایکس باکس ۳۶۰ و رایانه های شخصی منتشر گزدید. شما در بازی در نقش شخصیتی به نام Michael Thorton قرار می گیرید که ماموری جدید برای یک آژانس مخفی ایالات متحده است که این آژانس دسترسی نامحدود به تمامی منابع دارد و شخصیت اصلی ماموریت های محرمانه و مخفی را از طرف دولت آمریکا انجام می دهد. مهم ترین هدف وی پرده برداشتن از راز یک توطئه بزرگ جهانی است که سبب جنگی بزرگ خواهد شد و شما باید مانع آن شوید، ولی در این راه اتفاقات زیاد و متنوعی رقم می خورد که مخصوصا با توجه به چندشاخه شدن داستان، جذابیت بالایی دارد. در طول بازی شما تعداد بسیار زیادی تصمیمات مختلف را باید اتخاذ می کردید که هر کدام بر روی روند داستان تاثیرگذار بوده و آن را تغییر می دادند که این موضوع ارزش تکرار را نیز بالا برده بود.

خودمانیم ها، هر بازی آر پی جی که حتی کسی اسمش را هم نشنیده بود و نشنیده است از زیر دست من در نرفته است از گذشته تا امروز! مثلا همین Alpha Protocol را به هر کسی می گفتی اصلا نمی دانست که چیست و تعداد خیلی کمی آن را می شناختند یا بازی کرده بودند. از آن جایی که نام بازی مشهور نیست و متایش هم ۷۰ است برخی فکر می کنند باید عنوان بی کیفیتی باشد در حالی که واقعا عالی بود و در آن زمان چیزهایی داشت که کمتر عنوان نقش آفرینی آن حد از تنوع را در اختیار شما قرار می داد. کلا این Obsidian Entertainment (که اخیرا مایکروسافت آن را خریدار کرد و کار درستی هم کرد و انتخاب خوبی بود) استودیوی عحیبی است و گاهی بازی ضعیف و معمولی می سازد، گاهی شاهکاری مثل فال آوت نیووگاس می سازد و گاهی هم یک بازی خیلی عالی می سازد که چندان محبوب و موفق نمی شود، دقیقا مثل Alpha Protocol. اگر بخواهم کاملا در مورد این بازی حسم را بیان کنم باید بگویم “یک جوری” بود! یک جور خاص که با این که اصلا گرافیک خیلی بالایی نداشت و ضعف هایی داشت ولی شما را پای خود می نشاند و اگر کمی آن را بازی می کردید حتما آن را به پایان می رساندید. بازی یک جادو و یک حالت عجیب و یونیکی داشت (دقیقا مثل فال آوت نیووگاس ولی در ابعاد خیلی پایین تر) که شبیه به دیگر بازی ها نبود و “اگر” نقش آفرینی باز بودید قطعا آن را خیلی دوست داشتید و اصطلاحا بهتان می چسبید

در گیم پلی بازی شما می توانستید با استفاده از سلاح های گرم مختلف، گجت ها، هنرهای رزمی و همینطور مخفی کاری دشمنان را از سر راه خود بردارید که تنوع بالایی به گیم پلی بازی می بخشید و آن را جذاب و متنوع می کرد. در بازی قابلیت های شخصی سازی مختلفی نیز وجود داشت که عمق بیشتری به بازی می بخشید و همینطور یک سیستم انتخاب دیالوگ ۳ شاخه که بر اساس لحن صحبت و جواب دادن بود، وجود داشت که باید از آن ها در موقعیت ها و تصمیمات مختلف استفاده می کردید. Alpha Protocol عنوانی بود که خیلی حیف شد و خیلی در حقش بی مهری صورت گرفت و از لحاظ بازخوردها و امتیازات به هیچ وجه در سطحی که شایسته اش بود تقدیر نشد و  نتوانست امتیازاتی که واقعا به خاطر کیفیتش شایسته کسب آن ها بود را دریافت نماید و نهایتا با امتیاز متای ۷۲/۱۰۰ (البته نسخه های کنسولی متای ۶۴ و ۶۳ گرفتند) به کار خود پایان داد که تقریبا پرونده این نام را برای همیشه بست، در حالی که شاهد یک نقش آفرینی بسیار خاص و دارای پتانسل بالا بودیم. اما خب ما در گیمفا این چنین عناوینی را برای شما معرفی می کنیم تا اگر احیانا به خاطر متا سراغشان نرفته اید بدانید که متای این بازی ها هرگز بیانگر کیفیتشان نیست و تباید گول هر دروغی را بخورید.

۹ – Binary Domain عنوانی بسیار ضعیف است

این هم یک بازی خاص دیگر که کسی زیاد اسمش را نشنیده است وبه همین دلیل شناخته شدن نبودن هم می گویند بازی بدی است در حالی که اصلا اینطور نیست و اتفاقا Binary Domain عنوان جذابی بود. البته نمی شود کنمان کرد که Binary Domain از آن دسته بازی های خاص بود که به دل هر کسی نمی نشیند ولی خب این ربطی به کیفیت ندارد. با این که ظاهرا با یک شوتر سوم شخص ساده و عادی طرف هستیم ولی سیستم گیم پلی بازی و دستور به هوش مصنوعی هوش مصنوعی و نوع شلیک و گان پلی و کاور گیری و… یک اتمسفر و حس و حال خاص داشت که همه پسند نبود و در واقع یک شوتر سوم شخص مثل بقیه شوترها نبود. بگذارید تا ابتدا این بازی را برای شما عزیزان معرفی کنم. بازی Binary Domain عنوانیست در ژانر شوتر سوم شخص که توسط کمپانی محبوب سگا ساخته شد و در سال ۲۰۱۲ و در نسل هفتم توسط خود سگا برای پلتفرم های پلی استیشن ۳، ایکس باکس ۳۶۰ و رایانه های شخصی عرضه شد.

وقایع داستان بازی در سال ۲۰۸۰ در توکیو رقم می خورد که زمین بر اثر بالا رفتن گرمای جهانی در معرض نابودی قرار گرفته و خیلی از جمعیت دنیا مرده اند و شهرها نابود شده اند و دولتمردان کشورهای مختلف نیز شهرهایی جدید را بر روی شهر های قدیمی نابود شده و بالاتر از سطح دریا ساخته اند تا مقداری شرایط بهتر شود. این شرایط اکثریت نیروی کار دنیا را روبات های انسانی انجام می دهند که بخش عظیمی و بهتر است بگویم همه آنها در اختیار شرکتی به نام برگن هستند که یک رقیب در ژاپن به نام شرکت آمادا دارد. با پیشرفت وحشتناک روبات ها و نگرانی مردم دنیا از به وجود آمدن روبات هایی با نام “Hollow Children”، کشورهای مختلف دنیا تصمیم می گیرند قوانین جدیدی برای حد و مرز بخشیدن به تحقیقات روباتیک اتخاذ نمایند و گروهی ویژه و قدرتمند نیز تشکیل می شود تا با نقض کننده های این قوانین در دنیا مقابله کنند. این گروه در واقع تیم شما در بازی است که (International Robotics Technology Association (IRTA نام دارد ولی با نام و لقب “Rust Crews” شناخته می شوند

خاص ترین نکته این بازی امکان دادن دستور صوتی با ۶ زبان دنیا به یاران همراهتان در بازی که هوش مصنوعی هستند، بود و آنها می توانستند این پیام ها را شناسایی کنند و دستور شما را انجام دهند (از این قابلیت با نام تکنولوژی innovative artificial intelligence یاد می شد) که راستش را بخواهید خیلی باحال بود و چون خودم تجربه اش کرده ام (هم از طریق هدست انجام می شد و هم از طریق کینکت)، در نسل هفتم جذابیت خاصی داشت که هوش مصنوعی درون بازی دستور شما را به ۶ زبان می فهمید و انجام می داد. البته گاها هم مشکلاتی وجود داشت و مثلا باید کلمات را خیلی درست و دقیق می گفتید تا آن ها انجام دهند ولی به هر خیلی خلاقانه بود. Binary Domain (مخصوصا در نسخه رایانه های شخصی) از لحاظ بازخوردها موفقیت آمیز عمل نکرده و نتوانست امتیازاتی که واقعا به خاطر کیفیتش شایسته کسب آن ها بود را دریافت نماید و نهایتا با امتیاز متای ۶۸/۱۰۰ به کار خود پایان داد (متای ۷۲ و ۷۴ بر روی پلی استیشن ۳ و ایکس باکس ۳۶۰). وقایع داستان بازی در سال ۲۰۸۰ در توکیو رقم می خورد که زمین بر اثر بالا رفتن گرمای جهانی در معرض نابودی قرار گرفته و خیلی از جمعیت دنیا مرده اند و شهرها نابود شده اند و دولتمردان کشورهای مختلف نیز شهرهایی جدید را بر روی شهر های قدیمی نابود شده و بالاتر از سطح دریا ساخته اند تا مقداری شرایط بهتر شود.

خاص ترین نکته این بازی امکان دادن دستور صوتی با ۶ زبان دنیا به یاران همراهتان در بازی که هوش مصنوعی هستند، بود و آنها می توانستند این پیام ها را شناسایی کنند و دستور شما را انجام دهند (از این قابلیت با نام تکنولوژی innovative artificial intelligence یاد می شد) که راستش را بخواهید خیلی باحال بود و چون خودم تجربه اش کرده ام (هم از طریق هدست انجام می شد و هم از طریق کینکت)، در نسل هفتم جذابیت خاصی داشت که هوش مصنوعی درون بازی دستور شما را به ۶ زبان می فهمید و انجام می داد. البته گاها هم مشکلاتی وجود داشت و مثلا باید کلمات را خیلی درست و دقیق می گفتید تا آن ها انجام دهند ولی به هر خیلی خلاقانه بود. Binary Domain (مخصوصا در نسخه رایانه های شخصی) از لحاظ بازخوردها موفقیت آمیز عمل نکرده و نتوانست امتیازاتی که واقعا به خاطر کیفیتش شایسته کسب آن ها بود را دریافت نماید و نهایتا با امتیاز متای ۶۸/۱۰۰ به کار خود پایان داد (متای ۷۲ و ۷۴ بر روی پلی استیشن ۳ و ایکس باکس ۳۶۰).

این شرایط اکثریت نیروی کار دنیا را روبات های انسانی انجام می دهند که بخش عظیمی و بهتر است بگویم همه آنها در اختیار شرکتی به نام برگن هستند که یک رقیب در ژاپن به نام شرکت آمادا دارد. با پیشرفت وحشتناک روبات ها و نگرانی مردم دنیا از به وجود آمدن روبات هایی با نام “Hollow Children”، کشورهای مختلف دنیا تصمیم می گیرند قوانین جدیدی برای حد و مرز بخشیدن به تحقیقات روباتیک اتخاذ نمایند و گروهی ویژه و قدرتمند نیز تشکیل می شود تا با نقض کننده های این قوانین در دنیا مقابله کنند. این گروه در واقع تیم شما در بازی است که (International Robotics Technology Association (IRTA نام دارد ولی با نام و لقب “Rust Crews” شناخته می شوند. قطعا امتیازات مختلف و مخصوصا امتیاز متای Binary Domain در دنیای امروز که بازیبازها به طور عجیب و غریبی چشمشان به متا است، در فروش و موفقیت اقتصادی این بازی نیز تاثیرگذار بود و اگر این عنوان را تجربه کرده باشید حتما با من هم عقیده هستید که کیفیت این شوتر سوم شخص خوش ساخت و جذاب و یونیک، انصافا بالاتر از ۶۸ است. البته نه این که یک امتیاز خیلی بالا به آن بدهیم ها. بلکه فقط می گویم حقش از ۶۸ واقعا بالاتر است. شاید دیگر زمان آن نباشد که وقتی داریم وارد نسل ۹ می شویم برگردید به نسل هفت و بخواهید این عنوان را تجربه کنید ولی این را بدانید که این عنوان یک بازی بی کیفیت و ضعیف نیست. محض اطلاع!

۸ – Cuphead به خاطر ظاهرش یک بازی بچه گانه است

آره بچه گانه‌س!! خب آقای بزرگ بی زحمت بنشینید همین بازی بچه گانه را یکی دو مرحله رد کنید ببینیم چقدر بچه گانه اس حالا! بله این هم یکی از حرف های بی سر و ته که برخی می زنند. بازی شدیدا هاردکور دیوانه وار را چون گرافیکش کارتونی است می گویند برای بچه هاست! سطح فکر در این حد! Cuphead یک عنوان عالی دو بعدی است که برای دوست داران چالش ساخته شده است و در واقع برای دارک سولز بازها مثل یک آرام بخش است و خوراک هاردکوربازان است!  عنوانی بی نظیر که سرتاسر طراحی دنیا و شخصیت هایش با گیم پلی آن در تضاد مطلق هستند و همین هم آن را بسیار فوق العاده تر می کند. بگذارید تا بیشتر شما را با این عنوان و سازنده های آن آشنا کنیم. بازی Cuphead که در ژانر Run and Gun و Side-scrolling قرار دارد، توسط StudioMDHR ساخته شد و همین کمپانی در سال ۲۰۱۷ آن را برای پلتفرم های Microsoft Windows و Xbox One منتشر کرد . البته می دانید که مدتی قبل این بازی برای کنسول پلی استیشن ۴ هم منتشر شد تا همه بتوانند این بازی چالش برانگیز و جذاب را تجربه کنند آن هم بله صورت کوآپ.

این بازی دو بعدی زیبا یادآور عناوین دو بعدی هاردکور قدیمی که کواپ نیز داشتند مانند Contra و این قبیل بازی هاست و ساخته شده تا شما و دوستتان یا برادر و خواهرتان را کنار هم بنشاند و ساعت ها با هم زجر بکشید و از این زجر کشیدن لذت ببرید. شما باید یک نفره با شخصیت کله فنجانی و یا دو نفره به همراه برادر او Mugman، به نبرد با دشمنان و باس هایی مرگبار بروید تا بتوانید بدهی خود را به شیطان پرداخت نمایید (می بینید؟ تضاد مطلق). نوع طراحی و انیمیشن های بازی کاملا الهام گرفته از استایل انیمیشنی rubber hose هستند که نخستین استایل انیمیشن است که در صنعت انیمیشن آمریکا رایج و استاندارد سازی شد. لازم به ذکر است که استایل انیمیشنی rubber hose در کارتون های دهه ۱۹۳۰ مانند کارهای استودیوهای Fleischer و Walt Disney Animation استفاده می شد. Cuphead موفق گردید تا بازخوردها و امتیازات بسیار خوبی مانند امتیاز ۱۰۰ از Giant Bomb، امتیاز ۹۵ از Destructoid، امتیاز ۸۵ از Polygon و امتیاز ۸۰ از GameSpot را دریافت نماید و از مجموع این بارخوردها نیز نهایتا توانست امتیاز متای عالی ۸۸/۱۰۰ را به خود اختصاص دهد که نشان دهنده عنوانی فوق العاده با کیفیت است

راستش این نوع بازی های هاردکور و جذاب، این روزها در حالت تک نفره هم کمیاب هستند چه برسد به یک بازی هاردکور بی نظیر کواپ که دقیقا این روزها مثل یک نعمت است و می تواند دو بازیباز حرفه ای را کنار هم ساعت ها سرگرم نماید. یک بازی کارتونی با شخصیتی با مزه که کله اش مثل فنجان است در کنار برادرش Mugman و دنیایی شاد، اما یک جهنم واقعی در گیم پلی که ممکن است هر بازیبازی را مجبور کند بی خیال بازی کردن شود و به خاطر سختی وحشتناک آن، عطایش را به لقایش ببخشد. این بازی دو بعدی زیبا یادآور عناوین دو بعدی هاردکور قدیمی که کواپ نیز داشتند مانند Contra و این قبیل بازی هاست و ساخته شده تا شما و دوستتان یا برادر و خواهرتان را کنار هم بنشاند و ساعت ها با هم زجر بکشید و از این زجر کشیدن لذت ببرید. شما باید یک نفره با شخصیت کله فنجانی و یا دو نفره به همراه برادر او Mugman، به نبرد با دشمنان و باس هایی مرگبار بروید تا بتوانید بدهی خود را به شیطان پرداخت نمایید (می بینید؟ تضاد مطلق).

آره بچه گانه‌س!! خب آقای بزرگ بی زحمت بنشینید همین بازی بچه گانه را یکی دو مرحله رد کنید ببینیم چقدر بچه گانه اس حالا! بله این هم یکی از حرف های بی سر و ته که برخی می زنند. بازی شدیدا هاردکور دیوانه وار را چون گرافیکش کارتونی است می گویند برای بچه هاست! سطح فکر در این حد! Cuphead یک عنوان عالی دو بعدی است که برای دوست داران چالش ساخته شده است و در واقع برای دارک سولز بازها مثل یک آرام بخش است و خوراک هاردکوربازان است!  عنوانی بی نظیر که سرتاسر طراحی دنیا و شخصیت هایش با گیم پلی آن در تضاد مطلق هستند و همین هم آن را بسیار فوق العاده تر می کند. راستش این نوع بازی های هاردکور و جذاب، این روزها در حالت تک نفره هم کمیاب هستند چه برسد به یک بازی هاردکور بی نظیر کواپ که دقیقا این روزها مثل یک نعمت است و می تواند دو بازیباز حرفه ای را کنار هم ساعت ها سرگرم نماید. یک بازی کارتونی با شخصیتی با مزه که کله اش مثل فنجان است در کنار برادرش Mugman و دنیایی شاد، اما یک جهنم واقعی در گیم پلی که ممکن است هر بازیبازی را مجبور کند بی خیال بازی کردن شود و به خاطر سختی وحشتناک آن، عطایش را به لقایش ببخشد.

نوع طراحی و انیمیشن های بازی کاملا الهام گرفته از استایل انیمیشنی rubber hose هستند که نخستین استایل انیمیشن است که در صنعت انیمیشن آمریکا رایج و استاندارد سازی شد. لازم به ذکر است که استایل انیمیشنی rubber hose در کارتون های دهه ۱۹۳۰ مانند کارهای استودیوهای Fleischer و Walt Disney Animation استفاده می شد. Cuphead موفق گردید تا بازخوردها و امتیازات بسیار خوبی مانند امتیاز ۱۰۰ از Giant Bomb، امتیاز ۹۵ از Destructoid، امتیاز ۸۵ از Polygon و امتیاز ۸۰ از GameSpot را دریافت نماید و از مجموع این بارخوردها نیز نهایتا توانست امتیاز متای عالی ۸۸/۱۰۰ را به خود اختصاص دهد که نشان دهنده عنوانی فوق العاده با کیفیت است. بازی چه از نظر نمرات و چه از نظر فروش بسیار موفق عمل کرد و تا پایان سال ۲۰۱۷، بیشتر از ۲ میلیون نسخه از Cuphead به فروش رسیده است که آماری عالی است. تازه تا امروز که ۳سال از این تاریخ گذشته است و بازی برای پلی استیشن ۴ هم عرضه شده است قطعا فروش خیلی بیشتری برای این بازی به ثبت رسیده است. در نهایت این که اصلا فکر نکنید که این بازی برای بچه هاس و برای فرزند کوچک خود این بازی را بخرید تا مغرش هنگ کند و تا زمان نوجوانی اش در همان مرحله اول بماند!

۷ – Lost Planet 2 عنوانی بی کیفیت است

عنوانی که کلا اشتباهی نقد شد و به جای این که بر اساس هدفی که بازی ساخته شده بود آن را نقد کنند فقط با نسخه اول مقایسه اش کردند و نمره دادند در حالی که کل سیستم بازی در نسخه ی دوم Lost Planet  عوض شده بود و به سمت همکاری و چند نفره بازی کردن رفته بود. بگذارید تا از معرفی این بازی شروع کنیم.بازی Lost Planet 2 عنوانیست در ژانر  شوتر سوم شخص که توسط کپکام ساخته شد و در سال ۲۰۱۰ (و بعد از موفقیت چشمگیر نسخه اول بازی در نسل هفتم) توسط این کمپانی برای پلتفرم های پلی استیشن ۳، ایکس باکس ۳۶۰ و رایانه های شخصی و همین طور برای پلتفرم BlackBerry منتشر گردید. وقایع Lost Planet 2 تقریبا ۱۰ سال بعد از اتفاقات نسخه اول و در همان سیاره خیالی رخ می دهد. بازیباز که در نقش یک مزدور است در ابتای بازی سوار بر هلیکوپتر به همراه چند نفر هم تیمی اش به یک جنگل می روند تا ماموریتی را در قالب منفجر کردن یک معدن انجام دهند. وقتی که این کار انجام می شود و بازیباز با نیروهای کمکی که رسیده اند نیز برخورد می کند، ناگهان یک هیولای کلاس G Akrid به آن ها حمله می کند.

عنوانی که کلا اشتباهی نقد شد و به جای این که بر اساس هدفی که بازی ساخته شده بود آن را نقد کنند فقط با نسخه اول مقایسه اش کردند و نمره دادند در حالی که کل سیستم بازی در نسخه ی دوم Lost Planet  عوض شده بود و به سمت همکاری و چند نفره بازی کردن رفته بود. در واقع کپکام و تیم سازنده بازی این نسخه را بر اساس کار گروهی و چند نفره ساخته بودند ولی این عنوان به سبک و سیاق بازی اول نقد شد یعنی در بخش تک نفره، و به همین خاطر نتوانست امتیازاتی که واقعا به خاطر کیفیتش شایسته کسب آن ها بود را دریافت نماید و نهایتا با امتیاز متای ۶۳/۱۰۰ (نسخه های کنسولی متای ۶۸ دریافت کردند) به کار خود پایان داد  و به نوعی با بی عدالتی و بی رحمی صنعت امروز بازی های رایانه ای روبرو شد. اما خوشبختانه از نظر فروش بازی زیاد ناموفق نبود و کپکام اعلام کرد که بیشتر از ۱.۵ میلیون نسخه از این بازی به فروش رسیده است و همین موفقیت اقتصادی هم سبب شد تا کپکام بازی سوم را نیز در نسل هفتم ساخته و منتشر نماید

بازیباز به سختی و با مبارزه خودش را به محل سوار شدن هلیکوپتر می رساند اما آنجاست که می فهمد هلیکوپترها اصلا قصدی برای سوار کردن آنها ندارند و به نوعی مورد خیانت قرار گرفته اند. به این ترتیب است که ادامه وقایع داستان بازی با یک گیم پلی سراسر هیجان رقم می خورد.Lost Planet 2 بر پایه انجین MT Framework 2.0 که نسخه ارتقا یافته انجینی بود که برای بازی نخست استفاده گردید، ساخته شد و مهم ترین ویژگی آن قرار دادن قابلیت انجام بخش کمپین بازی به صورت ۴ نفره و کواپ بود که لذت خاصی به بازی بخشیده بود و مبارزه با باس های عظیم و هیولاهای مخوف بازی به صورت ۴ نفره بسیار هیجان انگیز بود، اما همین موضوع هم باعث شد بازی از نظر امتیازات موفق عمل نکند. می دانید چرا؟ توضیح می دهم. باید گفت Lost Planet 2 از لحاظ بازخوردها و نقدها،همان طور که در ابتدا خدمت شما عرض کردم خیلی اشتباه مورد بررسی قرار گرفت زیرا که این بازی در اصل عنوانی بر پایه کار تیمی و چند نفره بود، ولی به صورت یک بازی تک نفره و در قیاس مستقیم با نسخه ی اول نقد و بررسی شد و بازخوردهایش اصلا مناسب نبود، در حالی که تجربه بازی به صورت تیمی با دوستان زمین تا آسمان کیفیتش فرق می کرد و در واقع این قیاس با بازی اول از ریشه اشتباه بود.

وقایع Lost Planet 2 تقریبا ۱۰ سال بعد از اتفاقات نسخه اول و در همان سیاره خیالی رخ می دهد. بازیباز که در نقش یک مزدور است در ابتای بازی سوار بر هلیکوپتر به همراه چند نفر هم تیمی اش به یک جنگل می روند تا ماموریتی را در قالب منفجر کردن یک معدن انجام دهند. وقتی که این کار انجام می شود و بازیباز با نیروهای کمکی که رسیده اند نیز برخورد می کند، ناگهان یک هیولای کلاس G Akrid به آن ها حمله می کند. بازیباز به سختی و با مبارزه خودش را به محل سوار شدن هلیکوپتر می رساند اما آنجاست که می فهمد هلیکوپترها اصلا قصدی برای سوار کردن آنها ندارند و به نوعی مورد خیانت قرار گرفته اند. به این ترتیب است که ادامه وقایع داستان بازی با یک گیم پلی سراسر هیجان رقم می خورد.Lost Planet 2 بر پایه انجین MT Framework 2.0 که نسخه ارتقا یافته انجینی بود که برای بازی نخست استفاده گردید، ساخته شد و مهم ترین ویژگی آن قرار دادن قابلیت انجام بخش کمپین بازی به صورت ۴ نفره و کواپ بود که لذت خاصی به بازی بخشیده بود و مبارزه با باس های عظیم و هیولاهای مخوف بازی به صورت ۴ نفره بسیار هیجان انگیز بود

در واقع کپکام و تیم سازنده بازی این نسخه را بر اساس کار گروهی و چند نفره ساخته بودند ولی این عنوان به سبک و سیاق بازی اول نقد شد یعنی در بخش تک نفره، و به همین خاطر نتوانست امتیازاتی که واقعا به خاطر کیفیتش شایسته کسب آن ها بود را دریافت نماید و نهایتا با امتیاز متای ۶۳/۱۰۰ (نسخه های کنسولی متای ۶۸ دریافت کردند) به کار خود پایان داد  و به نوعی با بی عدالتی و بی رحمی صنعت امروز بازی های رایانه ای روبرو شد. اما خوشبختانه از نظر فروش بازی زیاد ناموفق نبود و کپکام اعلام کرد که بیشتر از ۱.۵ میلیون نسخه از این بازی به فروش رسیده است و همین موفقیت اقتصادی هم سبب شد تا کپکام بازی سوم را نیز در نسل هفتم ساخته و منتشر نماید. امیدوار هستیم که باز هم شاهد این باشیم که کپکام نسخه جدیدی از این فرنچایز زیبا را عرضه نماید. راستش من حتی نسخه سوم این سری را هم دوست داشتم و ساعت لذتبخشی را برای من رقم زد. نمی دانم که شما اصلا این سری را بازی کرده اید یا نه ولی قطعا ارزش تجربه کردن را دارد. خلاصه ی کلام این که دوستان عزیزم اصلا خام این حرف نشوید که Lost Planet 2 یک بازی بی کیفیت و ضعیف است.

۶ – Majin and the Forsaken Kingdom یک بازی بی ارزش است

واقعا رک و راست می گویم کسی که این حرف را می زند اصلا چیزی از هدف بازی کردن متوجه نمی شود. کسانی که به عناوینی مثل Majin و Enslaved و… برچسب ضعیف و بی کیفیت می چسبانند انگار اصلا احساس ندارند و فقط همینجوری در صنعت بازی هستند. عزیز من خوشت نمی آید؟ خب بسیار هم عالی اصلا مشکلی نیست. ولی نباید بیهوده به یک بازی سرگرم کننده و جذاب برچسب بی کیفیت و به درد نخور بزنی چون شما از آن خوشت نمی آید. عنوان Majin and the Forsaken Kingdom واقعا یکی از به یاد ماندنی ترین تجربه های من در دوران بازیباز بودنم است. این عنوان که در ژانر Action-adventure و Puzzle قرار داشت توسط Game Republic ساخته و در سال ۲۰۱۰ توسط کمپانی Bandai Namco برای پلتفرم های PlayStation 3 و Xbox 360 منتشر گردید. به جرات باید گفت این بازی عنوانی سرگرم کننده و زیباست که حس صمیمیت و بی آلایشی محض را به شما هدیه می‌دهد. عنوانی دوست‌داشتنی که از لحظه لحظه آن لذت می‌برید. Majin and the Forsaken Kingdom دقیقا یک “بازی” است، به معنای واقعی کلمه “بازی”. یعنی سرگرم کننده و دوست‌داشتنی، لذت‌بخش و زیبا. بازی از ابتدا تا انتها کاملا جذابیت و زیبایی خود را برای شما حفظ می کند و هرگز خسته کننده و تکراری نخواهد شد و حتی ارزش تکرار بالایی را نیز به خاطر وجود کلی آیتم ها و لباس ها و موارد کشف کردنی در بازی، به آن بخشیده است. داستان بازی بسیار زیبا و ساده است و شخصیت های آن مخصوصا Majin فوق العاده خلق شده اند. گیم پلی بازی کاملا متنوع و منحصر به فرد است و تجربه کلی بازی هم به یاد ماندنی است و هم بسیار رضایت‎بخش و شیرین.

داستان بازی بسیار زیبا و ساده است و شخصیت های آن مخصوصا Majin فوق العاده خلق شده اند. گیم پلی بازی کاملا متنوع و منحصر به فرد است و تجربه کلی بازی هم به یاد ماندنی است و هم بسیار رضایتبخش و شیرین. داستان بازی به این صورت است که قلمرویی توسط یک نیرو که تحت نام “تاریکی” شناخته می‌شود احاطه شده است که موجودات زنده و مناطق مختلف را در بر می‌گیرد و می‌بلعد و آن ها را تبدیل به سربازانی دیوانه و تقریبا شکست ناپذیر شیطان می‌ کند. یک دزد جوان به نام Tepeu که توانایی صحبت با حیوانات را داراست به این قلمرو می‌آید تا خانه و زاذگاهش را در برابر این تاریکی محافظت کند. زمانی که Tepeu به این سرزمین می رسد یک نیروی باستانی که به وسیله تاریکی مخفی شده است را پیدا می کند، موجودی که با نام Majin شناخته می شود و این آشنایی است که سرنوشت او و دنیا را تغییر خواهد داد. Majin and the forsaken Kingdom از آن عناوینی است که کمتر بازی دیگری می ‎تواند حس شیرینی و لبخند رضایتی که از تجربه کردن آن بر لبتان می ‎نشیند را به شما شما هدیه دهد. یکی از آن بازی‎ های خاص که خیلی‎ ها آن را از دست می‎ دهند ولی آن ها که آن را پیدا می‎ کنند معمولا عاشق و شیفته سرگرم کنندگی آن می ‎شوند و تا همیشه از آن به عنوان یک بازی لذتبخش یاد خواهند کرد

از لحاظ گیم پلی، Majin and the forsaken Kingdom در قالب یک عنوان سوم شخص ماجرایی عمل می کند. شما در نقش Tepeu ظاهر می شوید و هدف شما این است که تاریکی که کل این سرزمین فراموش شده را احاطه کرده است را متوقف کنید. Tepeu خودش به تنهایی حریف نیروهای شیطانی تاریکی نیست اما خب بالاخره دلیلی دارد که غول مهربان و قدرتمندی به نام Majin نیز همراه اوست. با استفاده از تعدادی دستورهای ساده و کاربردی شما می توانید Majin را به سمت کارهای مختلف هدایت کنید که هر کدام از این دستورات در طول بازی بسیار لازم و حیاتی هستند. اگر چه مبازات بخش بزرگی از بازی هستند، ولی تمرکز اصلی بازی بر حل کردن پازل های محیطی به وسیله قابلیت های Majin است. با پیشرفت در بازی Majin قابلیت های  باد، آتش، رعد و برق و طلسم‎ سنگ کردن را به دست می آورد که هر کدام هم در مبارزه مفیده هستند و هم برای پیشروی در دنیای بازی و حل پازل ها. می توان گفت کلیت بازی و گیم‌پلی آن شباهت هایی با عناوین The Legend of Zelda دارد. اگر چه نمی‌توان تشابه دقیقی بین دنیای این عنوان و سیاه‌چال‌های سری زلدا پیدا کرد ولی روش و ساختاری که بازی بر روی آن بنا شده است بسیار شبیه به هم هستند. توانایی گردش آزاد در تمامی نقاط نقشه بازی و بازگشت به عقب با قابلیت‌های جدید برای دسترسی به مواردی که قبلا قابلیت دستیابی به آن‌ها را نداشته‌ایم، داستان بازی به این صورت است که قلمرویی توسط یک نیرو که تحت نام “تاریکی” شناخته می‌شود احاطه شده است که موجودات زنده و مناطق مختلف را در بر می‌گیرد و می‌بلعد و آن ها را تبدیل به سربازانی دیوانه و تقریبا شکست ناپذیر شیطان می‌ کند.

واقعا رک و راست می گویم کسی که این حرف را می زند اصلا چیزی از هدف بازی کردن متوجه نمی شود. کسانی که به عناوینی مثل Majin و Enslaved و… برچسب ضعیف و بی کیفیت می چسبانند انگار اصلا احساس ندارند و فقط همینجوری در صنعت بازی هستند. عزیز من خوشت نمی آید؟ خب بسیار هم عالی اصلا مشکلی نیست. ولی نباید بیهوده به یک بازی سرگرم کننده و جذاب برچسب بی کیفیت و به درد نخور بزنی چون شما از آن خوشت نمی آید. عنوان Majin and the Forsaken Kingdom واقعا یکی از به یاد ماندنی ترین تجربه های من در دوران بازیباز بودنم است. به جرات باید گفت این بازی عنوانی سرگرم کننده و زیباست که حس صمیمیت و بی آلایشی محض را به شما هدیه می‌دهد. عنوانی دوست‌داشتنی که از لحظه لحظه آن لذت می‌برید. Majin and the Forsaken Kingdom دقیقا یک “بازی” است، به معنای واقعی کلمه “بازی”. یعنی سرگرم کننده و دوست‌داشتنی، لذت‌بخش و زیبا. بازی از ابتدا تا انتها کاملا جذابیت و زیبایی خود را برای شما حفظ می کند و هرگز خسته کننده و تکراری نخواهد شد و حتی ارزش تکرار بالایی را نیز به خاطر وجود کلی آیتم ها و لباس ها و موارد کشف کردنی در بازی، به آن بخشیده است. داستان بازی بسیار زیبا و ساده است و شخصیت های آن مخصوصا Majin فوق العاده خلق شده اند. گیم پلی بازی کاملا متنوع و منحصر به فرد است و تجربه کلی بازی هم به یاد ماندنی است و هم بسیار رضایتبخش و شیرین.

یک دزد جوان به نام Tepeu که توانایی صحبت با حیوانات را داراست به این قلمرو می‌آید تا خانه و زاذگاهش را در برابر این تاریکی محافظت کند. زمانی که Tepeu به این سرزمین می رسد یک نیروی باستانی که به وسیله تاریکی مخفی شده است را پیدا می کند، موجودی که با نام Majin شناخته می شود و این آشنایی است که سرنوشت او و دنیا را تغییر خواهد داد. Majin and the forsaken Kingdom از آن عناوینی است که کمتر بازی دیگری می ‎تواند حس شیرینی و لبخند رضایتی که از تجربه کردن آن بر لبتان می ‎نشیند را به شما شما هدیه دهد. یکی از آن بازی‎ های خاص که خیلی‎ ها آن را از دست می‎ دهند ولی آن ها که آن را پیدا می‎ کنند معمولا عاشق و شیفته سرگرم کنندگی آن می ‎شوند و تا همیشه از آن به عنوان یک بازی لذتبخش یاد خواهند کرد. Majin and the Forsaken Kingdom پس از انتشار با توجه به خاص بودنش موفق عمل کرد و بازخوردهای مثبتی را از سوی منتقدان و طرفداران دریافت نمود و نهایتا امتیاز متای خوب ۷۴/۱۰۰ که نشان دهنده یک عنوان سرگرم کننده است را به خود اختصاص داد تا تبدیل به یکی از عناوین جذاب شرکت Bandai Namco شود، هرچند که کسانی که این عنوان و البته دیگر بازی های گیم ریپابلیک را تجربه کرده اند خوب می دانند که عناوین این سازنده بسیار بسیار لذتبخش تر از نمرات آن ها هستند زیرا شاید که در تک تک بخش ها مثلا گرافیک، به صورت جداگانه خیلی عظیم و با کیفیت نباشند اما مجموع بخش های آن ها به عنوان یک بازی، بسیار بسیار لذتبخش تر از خیلی عناوین بزرگ و پر سرو صدا است و متاسفانه اما همین امتیازات نادرست سبب شدند تا یک بازیساز خلاق و ریسک پذیر مانند گیم ریپابلیک برای همیشه تعطیل شود. حتی هنوز هم به سراغ Majin and the Forsaken Kingdom بروید لذت خواهید برد. واقعا گیم ریپابلیک حیف شد. حیفی در حد و اندازه های ویسرال گیمز.

۵ – Undertale بازی خوبی نیست چون گرافیکش خیلی ساده است

بله واقعا Undertale بازی خوبی نیست چون یک بازی در حد و اندازه های شاهکاری مستقل است. کسی که به این بازی بد و بیراه بگوید واقعا انتظار زیادی نباید از او داشت. Undertale به معنای واقعی یک بازی خاص و بی مشاره است که تا آن را بازی نکنید نمی فهمید عجب عنوان بی نظیری است. فرض کنید یک روح دیوانه در بازی می بینید که برای این که مودب باشد و شما را ناراحت نکند وقتی به او حمله می‎ کنید خودش از جان خود می ‎کاهد تا مثلا شما فکر کنید با ضربه شما این‎ طور شده است یا یک هیولای عجیب ببینید که فقط و فقط و فقط فقط از شما می ‎خواهد تمیز باشید! این قضیه Undertale است. Undertale یکی از برترین، پیشروترین و خلاقانه ‎ترین عناوین نقش ‎آفرینی است که نه فقط در نسل هشتم بلکه در تمام تاریخ منتشر شده است. Undertale به طرز بسیار شجاعانه ‎ای در جهت خلق نوآوری پا روی سنت گذاشته است و باید گفت کاملا و به طور صددرصد و بدون ذره ای اشتباه، توانست به این موفقیت دست یابد. این عنوان با قدم گذاشتن در مسیری ساختارشکن و شخصیت ‎پردازی ‎هایی نامتعارف و سیستم مبارزات عجیب، کاری کرد کارستان! عنوان مستقل و فوق ‎العاده زیبایی که در نسل هشتم تمامی صنعت بازی‎ های ویدئویی یکصدا آن را تحسین کردند و بسیار مورد استقبال نقش ‎آفرینی بازان قرار گرفت و به راستی یکی از افتخارات صنعت محبوبمان محسوب می ‎شود. بازی Undertale که کار ساخت و توسعه آن را toby fox برعهده داشت، عنوانی در سبک نقش آفرینی محسوب می شود که در تاریخ ۱۵ سپتامبر سال ۲۰۱۵ و سپس در طول سال های بعد، toby fox آن را برای پلتفرم های Nintendo Switch, PlayStation 4, Microsoft Windows, PlayStation Vita و Linux, Mac منتشر کرد. Undertale به واسطه المان های فوق العاده یونیک نقش آفرینی و روایت داستانی بی نظیر و شگفت انگیز موفق شد تا پس از انتشار بازخوردهای معرکه ای را از سوی منتقدین و بازیبازان دریافت نماید. نهایتا نیز این عنوان زیبا توانست از مجموع نقد ها و نمرات خود، امتیاز متای شگفت انگیز ۹۳/۱۰۰ را به خود اختصاص دهد تا در کنار برترین بازی های تاریخ قرار بگیرد. می ‎دانید ۹۳ یعنی چه؟ ۹۳ یعنی امتیاز متای The Witcher 3: Wild Hunt، یعنی امتیاز متای عنوانی که شاید برترین در تاریخ است. همان ‎طور که طبق قانونی که برای خود دارم همیشه گقته ‎ام باز هم می ‎گویم: بد بودن متای یک عنوان ابدا دلیل بر بد بودن بازی نیست ولی بالا بودن متای یک بازی قطعا دلیل بر جذابیت و زیبایی بازی است.

بله واقعا Undertale بازی خوبی نیست چون یک بازی در حد و اندازه های شاهکاری مستقل است. کسی که به این بازی بد و بیراه بگوید واقعا انتظار زیادی نباید از او داشت. Undertale به معنای واقعی یک بازی خاص و بی مشاره است که تا آن را بازی نکنید نمی فهمید عجب عنوان بی نظیری است. فرض کنید یک روح دیوانه در بازی می بینید که برای این که مودب باشد و شما را ناراحت نکند وقتی به او حمله می کنید خودش از جان خود می کاهد تا مثلا شما فکر کنید با ضربه شما این طور شده است یا یک هیولای عجیب ببینید که فقط و فقط و فقط فقط از شما می خواهد تمیز باشید! این قضیه Undertale است. Undertale یکی از برترین، پیشروترین و خلاقانه ترین عناوین نقش آفرینی است که نه فقط در نسل هشتم بلکه در تمام تاریخ منتشر شده است. Undertale به طرز بسیار شجاعانه ای در جهت خلق نوآوری پا روی سنت گذاشته است و باید گفت کاملا و به طور صددرصد و بدون ذره ای اشتباه، توانست به این موفقیت دست یابد. این عنوان با قدم گذاشتن در مسیری ساختارشکن و شخصیت پردازی هایی نامتعارف و سیستم مبارزات عجیب، کاری کرد کارستان! عنوان مستقل و فوق العاده زیبایی که در نسل هشتم تمامی صنعت بازی های ویدئویی یکصدا آن را تحسین کردند و بسیار مورد استقبال نقش آفرینی بازان قرار گرفت و به راستی یکی از افتخارات صنعت محبوبمان محسوب می شود

زمانی که بازی Undertale را آغاز می ‎کنید در همان صحنه‎ های ابتدایی بازی گمان می‎ کنید با یک نقش ‎آفرینی کلیشه ‎ای روبرو هستید که در آن در یک جهان مرموز بیدار می ‎شوید و رهسپار سفری خواهید شد به امید آن که زندگی عادی خود را باز پس گیرید. علیرغم این فرضیه آشنا، به زودی متوجه خواهید شد که موضوع به همین سادگی‎ ها هم نیست و خبری از کلیشه و … که نیست هیچ، بلکه کلی هم سورپرایز عجیب و غریب و جدید انتظارتان را می ‎کشد. Undertale از آن دست عناوینی است که نباید آن را از دست بدهید. پس از تجربه Undertale چنان حس لذت خالص و شور و شوقی دارید که با کلمان قابل وصف نیست و تمامی وجودتان از هنر سازندگان این عنوان لبریز و مشعوف خواهد شد. شاید لذتی که عنوانی مثل Undertale به شما می ‎دهد از جنس متفاوتی نسبت به غول‎ هایی مثل ویچر و فال ‎آوت و بلادبورن باشد ولی این را مطمئن باشید که اگر این عناوین شاهکار هستند (که هستند)، Undertale نیز بی‎ شک شاهکاری در قالب و کلاس رترواستایل خود است. باز هم سازندگان مستقل خلاقیت و هنر خود را به رخ دنیا کشیدند و نشان دادند که با امکانات کم چه کارها می ‎توان کرد. در حالی که بسیاری از بازی ‎ها تلاش بسیار زیادی برای آموزش اصول اولیه بازی به شما انجام می ‎دهند، Undertale تلاش می ‎کند که نه تنها شما را با محتوای عظیم بازی آشنا کند بلکه به شما بیاموزد هیچ چیزی را در بازی از روی ظاهرش قضاوت نکنید. بگذارید در این مورد مثالی بزنم. نخستین شخصیتی که در بازی ملاقات می‌کنید از شما می ‎خواهد که خوب و عادلانه بازی کنید ولی بعد، آن موزیک شاد و مهربانانه جای خود را به خنده ‎های شیطانی او می‎دهد و “دوست” جدیدتان، شما را یک احمق خطاب می ‎کند و متوجه می ‎شوید که وی دشمنتان است. این ‎جاست که پیغام بازی را می ‎گیرید: منتظر هر چیزی در بازی باشید.

زمانی که بازی Undertale را آغاز می کنید در همان صحنه های ابتدایی بازی گمان می کنید با یک نقش آفرینی کلیشه ای روبرو هستید که در آن در یک جهان مرموز بیدار می شوید و رهسپار سفری خواهید شد به امید آن که زندگی عادی خود را باز پس گیرید. علیرغم این فرضیه آشنا، به زودی متوجه خواهید شد که موضوع به همین سادگی ها هم نیست و خبری از کلیشه و … که نیست هیچ، بلکه کلی هم سورپرایز عجیب و غریب و جدید انتظارتان را می کشد. Undertale از آن دست عناوینی است که نباید آن را از دست بدهید. پس از تجربه Undertale چنان حس لذت خالص و شور و شوقی دارید که با کلمان قابل وصف نیست و تمامی وجودتان از هنر سازندگان این عنوان لبریز و مشعوف خواهد شد. شاید لذتی که عنوانی مثل Undertale به شما می دهد از جنس متفاوتی نسبت به غول هایی مثل ویچر و فال آوت و بلادبورن باشد ولی این را مطمئن باشید که اگر این عناوین شاهکار هستند (که هستند)، Undertale نیز بی شک شاهکاری در قالب و کلاس رترواستایل خود است. باز هم سازندگان مستقل خلاقیت و هنر خود را به رخ دنیا کشیدند و نشان دادند که با امکانات کم چه کارها می توان کرد. در حالی که بسیاری از بازی ها تلاش بسیار زیادی برای آموزش اصول اولیه بازی به شما انجام می دهند، Undertale تلاش می کند که نه تنها شما را با محتوای عظیم بازی آشنا کند بلکه به شما بیاموزد هیچ چیزی را در بازی از روی ظاهرش قضاوت نکنید

Undertale با تکنیک های داستان ‎سرایی غیرمعمول و مکانیک مبارزه مخصوص به خود، نامی برای خود دست و پا کرد و خود را از دیگر عناوینی که فکر می ‎کنید از آن ‎ها تقلید کرده است، کاملا جدا می ‎کند. در حالی که ابتدا به نظر می رسد Undertale یک بازی است که در درجه اول برای طرفداران RPG (نقش آفرینی) طراحی شده است، اما بسیاری از جوک ‎ها و شوخی ‎های این بازی در خواست تجدید نظر در این مسئله را دارند! یک جفت اسکلت کمیک بوکی بی کفایت، به طور منظم و مرتب در حال پرتاب کردن انواع چوک‎ ها و مسخره بازی ها به سمت شما هستند در حالی که تلاش می ‎کنند – و البته شکست می‎ خورند!- تا شما را از پیشرفت در بازی باز دارند. همچنین ضعف خنده‎ دار و مشهود روابط اجتماعی یکی از منابع اصلی خنده در بازی است. بازی پر است از موجودات عجیب و غریب و دیوانه. سناریوی بازی بسیار بسیار هوشمندانه نوشته شده است و به طور مداوم انتظارات شما از بازی را دگرگون می ‎کند. بسیاری موارد فوق‎ العاده جذاب در مورد داستان و روند بازی وجود دارد که شما را وحشتناک سورپرایز می کند و مختان سوت می کشد! شخصیت پردازی در بازی بسیار هوشمندانه صورت گرفته است و البته عجیب و غریب و نامتعارف. مثلا تصور کنید که شما با دقت شرایطی در بازی را پیش می ‎برید و با توجه به رفتارهای عرف، انتظار دارید که فلان موضوع به فلان شکل در بازی پیش برود و آن نتیجه‎ ای را که انتظار دارید ببینید اما سخت در اشتباهید! چنان واکنش ‎های عجیب و غریب و نامتعارفی را در بازی از سوی شخصیت ‎ها می بینید که دیگر در بازی پیش ‎بینی نمی ‎کنید. با همین موارد ساده ولی هوشمندانه است که بازی خنده و لذت و شگفتی را به شما هدیه می ‎دهد. خلاصه ی کلام این که اصلا و ابدا گول حرف هایی از قبیل “Undertale بازی خوبی نیست چون گرافیکش خیلی ساده است” را نخورید و این بازی را تجربه نمایید.

۴ – Asura’s Wrath عنوانی بی کیفیت است

برخی صحنه های نبرد در Asura’s Wrath هنوز در انیمه ها و فیلم های هندی هم قفل است! مقاومت در زیر انگشت دست باسی که بیرون اتمسفر ایستاده است و کره زمین از شکمش کوچکتر است و شکست دادن او صحنه ای نیست که در هر بازی ببینید. بگذارید صحنه را برایتان بیشتر بشکافم. شما در زیر انگشیت یک باس ایستاده اید که اندازه شما حتی از یک سلول انگشت او نیز خیلی خیلی کوچکتر است. وی دارد با انگشت به شما فشار می آورد و شما با ۶ دست زیر آن ایستاده اید و سرشار از خشم و انتقامید. شروع به زدن دکمه های پشت سر هم و سریع می کنید و آسورا با هر ۶ دست به سرعت باد به طوری که دست هایش و مشت هایش دیده نمی شوند شروع به مشت زدن به انگشت باس می کند و آنقدر ادامه می دهد و فریاد زنان مشت می زند که یکی یکی دست هایش می شکنند و نهایتا به حدی با قدرت این کار را می کند که وقتی دست ششم او هم می شکند، انرژی مشت های وی در سطح انگشت باس پخش می شوند و همینطور بالا می روند و دست باس را فرا می گیرند و دوربین به بیرون اتمسفر می رود و می بینید که آن انرژی دارد همینطور بالا می رود و بدن باس را فرا می گیرد و به سر و صورت او می رسد و وی با فریادی کشته می شود! Asura’s Wrath بازی چنین صحنه هایی است و این تنها یکی از باس های حماسی بازی است. اصلا کل کیفیت بازی را هم که بگذاریم کنار، Asura’s Wrath عنوانی است که به خاطر همین صحنه های بی نظیر و حماسی اش هم که شده کاملا ارزش تجربه کردن را دارد. بماند که از نظر کیفیت نیز این بازی استانداردهای خوبی دارد و یک بازی زیبا محسوب می شود. به شخصه یادم می آید که از لحظه معرفی این بازی و دیدن نخستین تریلر آن، تا زمان انتشار بازی، Asura’s Wrath یکی از مورد انتظارترین بازی های برای من و بسیاری دیگر از بازیبازان بود و باید اعتراف کنم که تا مدتی هر روز تریلرهای گیم پلی آن را تماشا می کردم زیرا اغراق شدیدی که در آن وجود داشت و نوع طراحی شخصیت اصلی بازی که نماد خشم مطلق بود، برای من فوق العاده جذاب بود و مخصوصا با دیدن آن تریلری که مبارزه شخصیت اصلی بازی را با یک باس غول پیکر که مدام بزرگ و بزرگ تر می شد و سرانجام از کره زمین هم بزرگتر شد، نشان می داد، کاملا شیفته این بازی شده بودم و سطح اغراق آن و قدرت بسیار بسیار زیاد شخصیت اصلی آن به نام آسورا را بسیار می پسندیدم. آسورا واقعا نماد خشم بود و اصلا نام بازی هم خشم او بود! کمپانی کپکام این بازی را که توسط استودیو CyberConnect2 ساخته شده بود برای پلتفرم های PlayStation 3 و Xbox 360 منتشر کرد. باید بگویم زمانی که این بازی منتشر گردید و بلافاصله آن را تجربه کردم، از این که منتظر آن بوده و اخبار آن را دنبال کرده بودم بسیار خوشحال بودم و Asura’s Wrath کاملا توانست لبخند رضایت را بر لبان من بنشاند.

داستان بازی در Gaea اتفاق می افتد، دنیایی که پر است از نژادهای انسانی مختلف. در آغاز بازی می بینیم که دنیا توسط یک نژاد ویرانگر، خظرناک و شیطانی تهدید می شود که این نژاد Gohma نام دارد. ۸ ژنرال محافظ که سایبورگ هایی بسیار پیشرفته و خداگونه هستند و توسط امپراطور Strada هدایت می شوند کشتی هایی جنگی را برای مبارزه با  Gohma می فرستند. پروتاگونیست اصلی بازی به نام آسورا نیز یکی از همین ۸ ژنرال است که همراه مربی اش Augus، رقیب و برادر ناتنی اش Yasha و همینطور Deus, Olga, Sergei, Wyzen, و Kalrow این ۸ محافظ را تشکیل می دهند. در حالی که ژنرال ها در حال مبارزه هستند، دختر آسورا با نام Mithra به عنوان priestess of Shinkoku عمل می کند تا پدرش و دیگر ژنرال ها را قوی تر کند و به آن ها کمک کند تا منبع Gohma یعنی Vlitra را که با حضورش تقریبا سیاره را پاره کرده و به دو بخش تقسیم کرده است، شکست دهند. پس از شکست این دشمن و در بازگشت به Gaea، امپراطور آسورا را تنها به حضور فرا می خواند و وقتی آسورا نزد او می رود می بینید کشته شده است و بلافاصله نگهبانان سر می رسند و وی را متهم به قتل امپراطور می کنند (یاد دیس آنرد بخیر، البته این بازی قبل دیس آنرد بوده است). وی سریعا به سراغ یافتن همسرش می رود و وی را با زخم هایی عمیق در حال مرگ می یابد و قبل مردن وی به آسورا می گوید که دخترشان میترا دزدیده شده است. آسورا میترا را می یابد و مشاهده می کند که وی توسط ۷ ژنرال خیانتکار محافظت می شود. Deus آسورا را به عنوان قاتل امپراطور به کام مرگ می فرستد و به وی می گوید که قصد دارد از دختر وی برای نجات دنیا استفاده کند. آسورا در یک دنیای برزخ گونه به نام Naraka به هوش می آید و یک عنکبوت طلایی مرموز وی را به سمت یاد آوردی خاطراتش و بازگشتن به دنیای فانی ها هدایت می کند. وقتی وی باز می گردد ۱۲,۰۰۰ سال گذشته است و می بیند که هنوز هم اوضاع Gaea درست نشده است و Gohma هنوز هم مشغول خرابی بار آوردن و ضربه زدن به سیاره است

Asura’s Wrath به معنای واقعی کلمه یک بازی بسیار بسیار خاص بود و تلفیقی از سبک های اکشن و beat ’em up و هک اند اسلش بود اما نه شبیه به هیچ یک باز بازی هایی که در این سبک ها دیده بودیم. ژاپنی بودن از سر و روی بازی Asura’s Wrath می ریخت و اتفاقا همین موضوع و اغراق شدید و وحشتناک ژاپنی که در این بازی به کار رفته بود آن را تبدیل به یک بازی بسیار خاص کرده بود که یا عاشق آن می شدید و یا خیلی زود از آن متنفر می شدید. Asura’s Wrath بازخوردهای اغلب مثبتی را از سوی منتقدان دریافت نمود و از سوی وبسایتی مانند گیم اینفورمر امتیاز ۸۵ و از آی جی ان امتیاز ۷۵ را دریافت نمود تا سرانجام با متای ۷۱ به کار خود پایان دهد که البته این متا به توجه به نوع نگاه ثابت به عنوانی که هیچ شباهتی به دیگر بازی ها و ساختار ثابت آن ها ندارد، موضوع بحث خیلی از بازیبازان گردید و نهایتا هم نمی شود دقیقا فهمید که آیا باید به عنوانی مثل Asura’s Wrath یا بازی های سودا ۵۱ دقیقا مثل دیگر بازی ها نگاه کرد و نمره داد و یا این که باید خاص بودن و مخاطب خاص داشتن و جامعه هدف مشخص داشتن آن ها را نیز لحاظ نمود و بیشتر بر اساس لذت تجربه بازیباز از آن ها امتیاز داد. داستان بازی در Gaea اتفاق می افتد، دنیایی که پر است از نژادهای انسانی مختلف. در آغاز بازی می بینیم که دنیا توسط یک نژاد ویرانگر، خظرناک و شیطانی تهدید می شود که این نژاد Gohma نام دارد. ۸ ژنرال محافظ که سایبورگ هایی بسیار پیشرفته و خداگونه هستند و توسط امپراطور Strada هدایت می شوند کشتی هایی جنگی را برای مبارزه با  Gohma می فرستند. پروتاگونیست اصلی بازی به نام آسورا نیز یکی از همین ۸ ژنرال است که همراه مربی اش Augus، رقیب و برادر ناتنی اش Yasha و همینطور Deus, Olga, Sergei, Wyzen, و Kalrow این ۸ محافظ را تشکیل می دهند. در حالی که ژنرال ها در حال مبارزه هستند، دختر آسورا با نام Mithra به عنوان priestess of Shinkoku عمل می کند تا پدرش و دیگر ژنرال ها را قوی تر کند و به آن ها کمک کند تا منبع Gohma یعنی Vlitra را که با حضورش تقریبا سیاره را پاره کرده و به دو بخش تقسیم کرده است، شکست دهند. پس از شکست این دشمن و در بازگشت به Gaea، امپراطور آسورا را تنها به حضور فرا می خواند و وقتی آسورا نزد او می رود می بینید کشته شده است و بلافاصله نگهبانان سر می رسند و وی را متهم به قتل امپراطور می کنند (یاد دیس آنرد بخیر، البته این بازی قبل دیس آنرد بوده است). وی سریعا به سراغ یافتن همسرش می رود و وی را با زخم هایی عمیق در حال مرگ می یابد و قبل مردن وی به آسورا می گوید که دخترشان میترا دزدیده شده است. آسورا میترا را می یابد و مشاهده می کند که وی توسط ۷ ژنرال خیانتکار محافظت می شود.

برخی صحنه های نبرد در Asura’s Wrath هنوز در انیمه ها و فیلم های هندی هم قفل است! مقاومت در زیر انگشت دست باسی که بیرون اتمسفر ایستاده است و کره زمین از شکمش کوچکتر است و شکست دادن او صحنه ای نیست که در هر بازی ببینید. بگذارید صحنه را برایتان بیشتر بشکافم. شما در زیر انگشیت یک باس ایستاده اید که اندازه شما حتی از یک سلول انگشت او نیز خیلی خیلی کوچکتر است. وی دارد با انگشت به شما فشار می آورد و شما با ۶ دست زیر آن ایستاده اید و سرشار از خشم و انتقامید. شروع به زدن دکمه های پشت سر هم و سریع می کنید و آسورا با هر ۶ دست به سرعت باد به طوری که دست هایش و مشت هایش دیده نمی شوند شروع به مشت زدن به انگشت باس می کند و آنقدر ادامه می دهد و فریاد زنان مشت می زند که یکی یکی دست هایش می شکنند و نهایتا به حدی با قدرت این کار را می کند که وقتی دست ششم او هم می شکند، انرژی مشت های وی در سطح انگشت باس پخش می شوند و همینطور بالا می روند و دست باس را فرا می گیرند و دوربین به بیرون اتمسفر می رود و می بینید که آن انرژی دارد همینطور بالا می رود و بدن باس را فرا می گیرد و به سر و صورت او می رسد و وی با فریادی کشته می شود! Asura’s Wrath بازی چنین صحنه هایی است و این تنها یکی از باس های حماسی بازی است. اصلا کل کیفیت بازی را هم که بگذاریم کنار، Asura’s Wrath عنوانی است که به خاطر همین صحنه های بی نظیر و حماسی اش هم که شده کاملا ارزش تجربه کردن را دارد. بماند که از نظر کیفیت نیز این بازی استانداردهای خوبی دارد و یک بازی زیبا محسوب می شود

Deus آسورا را به عنوان قاتل امپراطور به کام مرگ می فرستد و به وی می گوید که قصد دارد از دختر وی برای نجات دنیا استفاده کند. آسورا در یک دنیای برزخ گونه به نام Naraka به هوش می آید و یک عنکبوت طلایی مرموز وی را به سمت یاد آوردی خاطراتش و بازگشتن به دنیای فانی ها هدایت می کند. وقتی وی باز می گردد ۱۲,۰۰۰ سال گذشته است و می بیند که هنوز هم اوضاع Gaea درست نشده است و Gohma هنوز هم مشغول خرابی بار آوردن و ضربه زدن به سیاره است. وی با Wyzen روبرو می شود که به آسورا می گوید اکنون با قدرت Mantra که نیرویی الهی است و از روح انسان هایی که اکنون ۷ ژنرال را می پرستند، به دست می آید، هفت ژنرال تبدیل به Seven Deities یا ۷ خدا شده اند. آسورا که سرشار از خشم و نفرت و کینه است Wyzen را در نبردی حماسی و عظیم به قیمت از دست دادن بازوهایش نابود می کند ولی سپس به آسانی توسط Yasha کشته می شود. مجددا ۵۰۰ سال می گذرد و آسورا توسط مردمی در یک روستای کوچک عبادت می شود و نام وی برای کمک خوانده می شود و این گونه دوباره وی به زندگی باز می گردد و این بار راهی سفر جذاب و سخت و پرماجرایش برای انتقام از ۷ خیانتکار و نجات دخترش از دست آن دیوصفتان می شود و در این راه اتفاقات جالبی رقم می خورد و حتی پایان بازی هم جالب و مرموز است. Asura’s Wrath صحنه هایی دارد که با دیدن آنها هنگ خواهید کرد. صحنه هایی به معنای واقعی کلمه “دیوانه وار” و خاص و بی مشابه که سطح حماسی بودن آن ها و تخیلی که در خلق آن ها به کار گرفته شده است هر بازیبازی را متعجب می کند. در یک کلام باید بگویم (حالا یکی نیست بگه یک کلام؟!! ۳ ساعته داری توضیح میدی!) که بهترین و مناسب ترین واژه ای که کاملا برای عنوان Asura’s Wrath مناسب و دقیق است، واژه “دیوانه وار” است. Asura’s Wrath یک بازی “دیوانه وار” است. بازی ضعف هایی داشت که گاه کم هم نبودند ولی واقعا آن قدر خاص و یونیک بود که می شد از تمام ضعف های آن چشم پوشید و دل به تجربه عنوانی سپرد که هیچ گاه مثل آن را بازی نکرده بودیم و باید گفت هنوز هم بعد از ۵ سال عنوانی شبیه Asura’s Wrath با آن المان ها و گیم پلی خاص و اغراق آمیز را مشاهده نکرده ایم. هرگز نمی گویم Asura’s Wrath را حتما بازی کنید و یا حتما بازی نکنید. اما بدانید که اگر آن را تجربه کنید چیزی به داشته هایتان و دانسته هایتان از دنیای گیم اضافه می شود و سطح تخیل و دیدتان را ارتقا می بخشد و جدا از این ها، می تواند تجربه ای لذتبخش و خاص و دیوانه وار برایتان رقم بزند، مخصوصا اگر انیمه دوست هستید و علاقمند به بازی های ژاپنی. هرگز فکر نکنید که از نظر گرافیکی اکنون دیر است که Asura’s Wrath را تجربه کنید زیرا این بازی در همان زمان که منتشر شد هم گرافیک خاصی نداشت و در اصل تمرکزی بر روی آن نگذاشته بود، بلکه دیگر المان های این عنوان هستند که شما را علاقمند خواهند کرد. هر چند که عکس آن نیز ممکن است و شاید به هیچ عنوان با این بازی خاص و بی مشابه ارتباطی برقرار نکنید. اما نهایتا یک نکته ثابت است. Asura’s Wrath اصلا و ابدا عنوان بی کیفیت و ضعیفی نیست و اتفاقا کاملا برعکس است. لطفا گول نخورید!

۳ – Rage 2 یک دنباله و یک بازی ضعیف است

باور کنید که این یک دروغ بزرگ است. عنوانی که از همان اول بر اساس القای حس هیجان و اکشن محض خلق شده است و دقیقا هم به این هدفش رسیده است ولی برخی شاید فکر می کردند باید با داستان لست آو اس طرف باشیم تا Rage 2 بازی خوبی باشد. متنفرم از این که هدف ساخت بازی ها را نادیده می گیرند و مثلا کل شوترهای اول شخص را بر یک اساس نقد می کنند و فرقی بین مدرن وارفیر و Rage و Rainbow 6 نمی گذارند. Rage 2 واقعا فوق العاده است. این بازی واقعا دیوانه وار و پر از هیجان است و خوراک کسانی است که نبردهای مرگبار و سریع پر از سلاح های مختلف و قدرت های دیوانه وار و انفجار و ترکاندن دشمنان و ماشین ها را می خواهند و عاشق عناوینی مثل Doom و Mad Max و Rage هستند. عنوان نخست RAGE در نسل هفتم به خاطر نام سازنده اش که id Software و جان کارمک بزرگ بودند و تریلرهای بسیار زیبا و موضوع جذابش، تبدیل به یک بازی خیلی خیلی مورد انتظار شد و وقتی منتشر گردید آن قدر که از آن انتظار می رفت قدرتمند ظاهر نشد. قطعا می دانید که امتیاز متای ۸۱ خیلی خیلی امتیاز خوبی برای یک بازی محسوب می شود ولی برای RAGE که شاید خیلی ها انتظار داشتند یک شاهکار بی بدیل در حد ۹۰ و بالاتر باشد، چندان هم طرفداران و مخاطبین صنعت گیم را راضی نکرد. اما یک چیز را باید خیلی خیلی راحت و به جرات گفت و آن هم این است RAGE یک بازی فوق العاده جذاب و عالی و لذتبخش بود که ضعف هایی هم داشت ولی نکات خوبش خیلی بیشتر از ضعف هایش بود.

با ساعت ها تجربه این بازی باید بگویم Rage 2 یک معجون سراسر هیجان و سرعت و لذت از ترکیب Rage و Mad Max و Doom و برخی المان های Borderlands است که برای افرادی که عاشق اکشن و هیجان و نبردهای دیوانه وار هستند،  یکی از بهترین بازی های این نسل است. بازی کردن و تجربه Rage 2 به معنای واقعی کلمه کیف می دهد و سرشار از آدرنالین و هیجان و سرگرمی و لذت ناب است. مخصوصا برای افرادی که مثل من واقعا عاشق نسخه اول Rage و عناوینی مثل Mad Max و Doom و المان های پرتعداد نقش آفرینی و ارتقا هستند، لذت تجربه این بازی چندین برابر می شود و در واقع باید بگویم این بازی “خوراک” این نوع بازیبازان طالب اکشن و هیجان و مبارزات دیوانه وار پر از ارتقا و آپگرید و سلاح های قدرتمند است و به نوعی می توانم بگویم چنین بازیبازانی را از نظر روحی کاملا ارضا می کند.  از منظر کلی در مورد این بازی باید گفت RAGE 2 سفریست در دنیایی آخرالزمانی که ترکیبی خوش ساخت از عناوین مد مکس، فال اوت و بوردر لندز است که با سیستم شوتینگ بسیار هیجان انگیز، سریع  و خاص بازی های بتزدا که از بهترین ها در سبک خود محسوب می شود مخلوط شده تا است تا یک بمب هیجان به نام Rage 2 خلق شود.

زمان گذشت و نسل هفتم به انتها رسید و سرانجام در نسل هشتم و مدتی قبل از نمایشگاه E3 سال ۲۰۱۸ بود که بازی RAGE 2 به طور رسمی معرفی شد و در نمایشگاه E3 نیز در کنفرانس بتزدا شاهد نمایش هایی جذاب از این عنوان بودیم. زمان گذشت و نهایتا این بازی زیبا در دسترس علاقمندان قرار گرفت. بازی RAGE 2 که کار ساخت و توسعه آن را Avalanche Studios و id Software برعهده داشتند، عنوانی در سبک شوتر اول شخص محسوب می شود که در تاریخ ۱۴ می سال ۲۰۱۹، شرکت بتزدا آن را برای پلتفرم های پلی استیشن ۴، ایکس باکس وان و رایانه های شخصی منتشر کرد.  RAGE 2 همان طور که گفته شد، نسخه دوم بازی نسل هفتمی سری در سال ۲۰۱۱ است و به صورت دقیق تر از نظر سبک، یک “شوتر اول شخص آخرالزمانی با المان های ریسینگ و مبارزات ماشینی” محسوب می شود. RAGE 2 به واسطه اکشن شاهکارش موفق شد تا پس از انتشار بازخوردهای خوبی را از سوی منتقدین و بازیبازان دریافت نماید ولی اصلا و ابدا نه حتی نزدیک به سطح کیفیت و شایستگی که دارد. این عنوان از مجموع نقد ها و نمرات خود، امتیاز متای خوب ۷۳/۱۰۰ را تازه در بهترین نسخه به خود اختصاص داد که به معنای واقعی یک ظلم بزرگ در حق ایتن بازی و سازندگانش بود زیرا لیاقت این عنوان خیلی بیشتر از چنین نمره ای است.

باور کنید که این یک دروغ بزرگ است. عنوانی که از همان اول بر اساس القای حس هیجان و اکشن محض خلق شده است و دقیقا هم به این هدفش رسیده است ولی برخی شاید فکر می کردند باید با داستان لست آو اس طرف باشیم تا Rage 2 بازی خوبی باشد. متنفرم از این که هدف ساخت بازی ها را نادیده می گیرند و مثلا کل شوترهای اول شخص را بر یک اساس نقد می کنند و فرقی بین مدرن وارفیر و Rage و Rainbow 6 نمی گذارند. Rage 2 واقعا فوق العاده است. این بازی واقعا دیوانه وار و پر از هیجان است و خوراک کسانی است که نبردهای مرگبار و سریع پر از سلاح های مختلف و قدرت های دیوانه وار و انفجار و ترکاندن دشمنان و ماشین ها را می خواهند و عاشق عناوینی مثل Doom و Mad Max و Rage هستند. RAGE 2 به واسطه اکشن شاهکارش موفق شد تا پس از انتشار بازخوردهای خوبی را از سوی منتقدین و بازیبازان دریافت نماید ولی اصلا و ابدا نه حتی نزدیک به سطح کیفیت و شایستگی که دارد. این عنوان از مجموع نقد ها و نمرات خود، امتیاز متای خوب ۷۳/۱۰۰ را تازه در بهترین نسخه به خود اختصاص داد که به معنای واقعی یک ظلم بزرگ در حق ایتن بازی و سازندگانش بود زیرا لیاقت این عنوان خیلی بیشتر از چنین نمره ای است

با ساعت ها تجربه این بازی باید بگویم Rage 2 یک معجون سراسر هیجان و سرعت و لذت از ترکیب Rage و Mad Max و Doom و برخی المان های Borderlands است که برای افرادی که عاشق اکشن و هیجان و نبردهای دیوانه وار هستند،  یکی از بهترین بازی های این نسل است. بازی کردن و تجربه Rage 2 به معنای واقعی کلمه کیف می دهد و سرشار از آدرنالین و هیجان و سرگرمی و لذت ناب است. مخصوصا برای افرادی که مثل من واقعا عاشق نسخه اول Rage و عناوینی مثل Mad Max و Doom و المان های پرتعداد نقش آفرینی و ارتقا هستند، لذت تجربه این بازی چندین برابر می شود و در واقع باید بگویم این بازی “خوراک” این نوع بازیبازان طالب اکشن و هیجان و مبارزات دیوانه وار پر از ارتقا و آپگرید و سلاح های قدرتمند است و به نوعی می توانم بگویم چنین بازیبازانی را از نظر روحی کاملا ارضا می کند.  از منظر کلی در مورد این بازی باید گفت RAGE 2 سفریست در دنیایی آخرالزمانی که ترکیبی خوش ساخت از عناوین مد مکس، فال اوت و بوردر لندز است که با سیستم شوتینگ بسیار هیجان انگیز، سریع  و خاص بازی های بتزدا که از بهترین ها در سبک خود محسوب می شود مخلوط شده تا است تا یک بمب هیجان به نام Rage 2 خلق شود. Rage 2 یک اکشن سراسر هیجان و یک بازی فوق العاده است که کمتر عنوانی را در نسل هشتم شبیه آن شاهد بوده ایم و در آن تمامی المان های سبک های مختلف از ریسینگ گرفته تا مبارزه با ماشین و اکشن ماجرایی جهان آزاد و شوتر اول شخص و نقش آفرینی و ده ها المان دیگر به شکلی بی نهایت سرگرم کننده و خاص، در کنار هم جمع شده اند.

۲ – Marvel’s Avengers عنوانی در حد متای ۶۸ است

آن قدر در مورد این بازی حرف های عجیب و غریب شنیدم که ناخوردآگاه با یک جبهه گیری کاملا منفی آن را شروع کردم. البته در ذهنم مدام این می چرخید که “خب من ویدئوهای گیم پلی این بازی را برای شخصیت های مختلف دیده ام و واقعا عالی بودند، حالا چطور هر کسی از راه می رسد یک بد و بیراه روی قبلی اضافه می کند و در مورد این بازی می گوید.” بعد از حدود  ۹۰ تا ۱۰۰ ساعت تجربه تک نفره و کواپ Marvel’s Avengers باید به شما بگویم که این بازی است که اگر متایش بالا بود همه در حال به به و چه چه از آن بودید چرا که واقعا به معنای واقعی کلمه یک باز ابر قهرمانی عالی کاملا وفادار به ریشه های شخصیت ها و کمیک ها و دنیای سنمایی مارول است. این بازی آن قدر عالی بود که کار کرد ۲۲ فیلم دنیا سینمایی مارول را از ابتدا به ترتیب دانلود کردم و هر ۲۲ تا را از اولین کاپیتان آمریکا تا End Game تماشا کردم چون واقعا بازی با این قهرمانان چسبیده بود و من را مشتاق دیدن دوباره فیلم ها کرده بود. وقتی این فیلم ها را می دیدم و در کنارش بازی را پیش می بردم بیشتر می فهمیدم که چقدر این بازی به ریشه های این سری وفادار است. جالب است که محمدرضا تقی پور که بیش از ۵۰ ساعت با او دو نفره بازی کردیم و هنوز هم داریم بازی می کنیم، همین کار را کرد و شروع به دیدن فیلم های مارول از ابتدا کرد از بس که این بازی با حال و ابر قرمانی است و حس هر شخصیت را کاملا به شما منتقل می کند. مشکل خیلی از منتقدین بدون اعتماد به نفس و کاربران می دانید چیست؟ اول نمره ی یک بازی را می دهند بعد می گردند تا اندازه ی نمره ی کم شده اشکال برایش پیدا کنند!! این یعنی دروغ و اشتباه و خیانت به زحمات یک سازنده. باید اول بازی کنید، حسابی هم بازی کنید (مخصوصا این جور بازی هایی که برای چند نفره بازی کردن و تکرار ساخته شده اند)، بعد که تمام شد بگویید خب اینها ایراداتش بود پس نمره اش می شود این. نه این که “خب گیم اسپات داده مثلا ۷. منم میدم ۷ یا ۶. حالا توی نکات منفی چی بنویسم؟!!!”

آن قدر در مورد این بازی حرف های عجیب و غریب شنیدم که ناخوردآگاه با یک جبهه گیری کاملا منفی آن را شروع کردم. البته در ذهنم مدام این می چرخید که “خب من ویدئوهای گیم پلی این بازی را برای شخصیت های مختلف دیده ام و واقعا عالی بودند، حالا چطور هر کسی از راه می رسد یک بد و بیراه روی قبلی اضافه می کند و در مورد این بازی می گوید.” بعد از حدود  ۹۰ تا ۱۰۰ ساعت تجربه تک نفره و کواپ Marvel’s Avengers باید به شما بگویم که این بازی است که اگر متایش بالا بود همه در حال به به و چه چه از آن بودید چرا که واقعا به معنای واقعی کلمه یک باز ابر قهرمانی عالی کاملا وفادار به ریشه های شخصیت ها و کمیک ها و دنیای سنمایی مارول است. این بازی آن قدر عالی بود که کار کرد ۲۲ فیلم دنیا سینمایی مارول را از ابتدا به ترتیب دانلود کردم و هر ۲۲ تا را از اولین کاپیتان آمریکا تا End Game تماشا کردم چون واقعا بازی با این قهرمانان چسبیده بود و من را مشتاق دیدن دوباره فیلم ها کرده بود. وقتی این فیلم ها را می دیدم و در کنارش بازی را پیش می بردم بیشتر می فهمیدم که چقدر این بازی به ریشه های این سری وفادار است. جالب است که محمدرضا تقی پور که بیش از ۵۰ ساعت با او دو نفره بازی کردیم و هنوز هم داریم بازی می کنیم، همین کار را کرد و شروع به دیدن فیلم های مارول از ابتدا کرد از بس که این بازی با حال و ابر قرمانی است و حس هر شخصیت را کاملا به شما منتقل می کند.

بازی Marvel’s Avengers که کار ساخت و توسعه آن را کریستال داینامیکس برعهده داشت، عنوانی در سبک اکشن ماجرایی سوم شحص محسوب می شود که در سال جاری، شرکت اسکوئر انیکس آن را برای پلتفرم های پلی استیشن ۴، ایکس باکس وان و رایانه های شخصی منتشر کرد. Marvel’s Avengers از نظر منتقدین موفقیت لازم را کسب نکرد و بازخوردهای آن خیلی مثبت نبودند ولی این را صمیمانه و با اعتماد کامل به شما می گویم  که این بازی یکی از بهترین تجربه های کواپ و یکی از برترین عناوین ابرقهرمانی را برای شما به ارمغان می آورد که از همه نظر شایسته تحسین است. تعداد بالای قهرمان ها که هر کدام زمین تا اسمان با هم فرق دارند و از همه مهم تر این که کاملا به کمیک ها و دنیای سینمایی مارول وفادار هستند (حتی از نظر تک تک حملات و ضربات و قدرت هایشان) مقدار محتوای کافی از نظر کمیت و کیفیت، ارزش تکرار بسیار بالا، قابلیت کوآپ جذاب در کنار جلوه های بصری عالی سبب خلق عنوانی شده اند که متاسفانه اصلا و ابدا نه حتی نزدیک به سطح کیفیت و شایستگی که دارد تحسین نشد چون یک سایت بزرگ در ابتدا نمره کم داد و بعد از آن طوطی وار و پشت سر همان نمره در سایت های مختلف به بازی اختصاص داده شد تا Marvel’s Avengers از مجموع نقد ها و نمرات خود، امتیاز متای ۶۸/۱۰۰ را کسب کند که بار دیگر تاکید می کنم (با تجربه چیزی در حدود ۱۰۰ ساعت بازی کردن تک نفره و کوآپ این بازی) این امتیاز حتی ذره ای نزدیک به حد واقعی بازی نیست و امتیاز واقعی این عنوان لااقل از نظر من بالای ۸ است.

مشکل خیلی از منتقدین بدون اعتماد به نفس و کاربران می دانید چیست؟ اول نمره ی یک بازی را می دهند بعد می گردند تا اندازه ی نمره ی کم شده اشکال برایش پیدا کنند!! این یعنی دروغ و اشتباه و خیانت به زحمات یک سازنده. باید اول بازی کنید، حسابی هم بازی کنید (مخصوصا این جور بازی هایی که برای چند نفره بازی کردن و تکرار ساخته شده اند)، بعد که تمام شد بگویید خب اینها ایراداتش بود پس نمره اش می شود این. نه این که “خب گیم اسپات داده مثلا ۷. منم میدم ۷ یا ۶. حالا توی نکات منفی چی بنویسم؟!!!” تعداد بالای قهرمان ها که هر کدام زمین تا اسمان با هم فرق دارند و از همه مهم تر این که کاملا به کمیک ها و دنیای سینمایی مارول وفادار هستند (حتی از نظر تک تک حملات و ضربات و قدرت هایشان) مقدار محتوای کافی از نظر کمیت و کیفیت، ارزش تکرار بسیار بالا، قابلیت کوآپ جذاب در کنار جلوه های بصری عالی سبب خلق عنوانی شده اند که متاسفانه اصلا و ابدا نه حتی نزدیک به سطح کیفیت و شایستگی که دارد تحسین نشد چون یک سایت بزرگ در ابتدا نمره کم داد و بعد از آن طوطی وار و پشت سر هممان نمره در سایت های مختلف به بازی اختصاص داده شد تا Marvel’s Avengers از مجموع نقد ها و نمرات خود، امتیاز متای ۶۸/۱۰۰ را کسب کند که بار دیگر تاکید می کنم (با تجربه چیزی در حدود ۱۰۰ ساعت بازی کردن تک نفره و کوآپ این بازی) این امتیاز حتی ذره ای نزدیک به حد واقعی بازی نیست و امتیاز واقعی این عنوان لااقل از نظر من بالای ۸ است. شخصا هراسی ندارم که حرفم مخالف فلان سایت خارجی بزرگ باشد چرا که ۳ دهه بازی کرده ام و یک دهه نوشته و نقد کرده ام و نیازی به کسی ندارم که نمره ام را تحت تاثیر او به بازی بدهم بلکه خودم بازی می کنم (اندازه ی کافی که برای نقد و نمره مناسب باشد نه فقط یک ساعت اول را بازی کنم و نمره بدهم) و بر اساس تجربه ام نظر و نمره ام را در مورد آن بازی بیان می کنم. حالا دیگر پذیرفتن یا نپذیرفتنش با شماست ولی خب می دانم که حقیقت را بر اساس تجربه ی خودم برایتان نوشته ام و تحت تاثیر کسی و سایتی و منتقدی و امتیاز متا نبوده و نیستم و نخواهم بود. شما لایق حقیقت هستید

شخصا هراسی ندارم که حرفم مخالف فلان سایت خارجی بزرگ باشد چرا که ۳ دهه بازی کرده ام و یک دهه نوشته و نقد کرده ام و نیازی به کسی ندارم که نمره ام را تحت تاثیر او به بازی بدهم بلکه خودم بازی می کنم (اندازه ی کافی که برای نقد و نمره مناسب باشد نه فقط یک ساعت اول را بازی کنم و نمره بدهم) و بر اساس تجربه ام نظر و نمره ام را در مورد آن بازی بیان می کنم. حالا دیگر پذیرفتن یا نپذیرفتنش با شماست ولی خب می دانم که حقیقت را بر اساس تجربه ی خودم برایتان نوشته ام و تحت تاثیر کسی و سایتی و منتقدی و امتیاز متا نبوده و نیستم و نخواهم بود. شما لایق حقیقت هستید. منتقد باید خودش بازی را چندین ساعت بازی کند و نمره ی خودش را بدهد مخصوصا در این بازی هایی که بر اساس چند نفره بازی کردن و ارزش تکرار بالا ساخته شده اند و باید لااقل چندین ساعت به طور کامل آن را تجربه کنید (حتی کوآپ) تا سپس واجد شرایط نمره دادن به یک بازی که چند سال برایش زحمت کشیده شده باشید، نه این که اول نمره ی Marvel’s Avengers را بازی نکرده و ندیده بدهید ۶ و سپس بگردید دنبال ایراداتی که اندازه ی ۳ نمره از بازی کم کنند و اگر هم نباشند باید یک چیزی بسازید. خلاصه کلام این که دوستان عزیز به تازگی و بر اساس تجربه حدودا ۱۰۰ ساعته این بازی به صورت کوآپ و تک نفره، باید بگویم Marvel’s Avengers واقعا حقش ضایع شده است و کاملا ارزش بازی کردن دارد آن هم برای ساعت ها و ساعت ها. لطفا گول نخورید چون آسان است. حتی خودم هم در آغاز بازی مقداری گول خورده بودم و دیدم تقریبا منفی بود ولی بعد دیدم که واقعا این بازی خیلی حذاب و با کیفیت است.

۱ – Mad Max ارزش تجربه کردن ندارد و یک بازی متوسط است

وای وای وای. از آن حرف هایی که واقعا نمی دانم چه باید به آن بگویم. بهترین کلمه “اشتباه” است. Mad Max به معنای واقعی کلمه معرکه است. یک جهان آزاد عالی که برای کسانی که عناوینی مثل اساسین و گشت و گذار در دنیا و اکتشاف و جمع کردن آیتم ها و جنگ ها و مسابقات ماشینی و مبارزات تن به تن علاقه دارند مثل یک نعمت است و چیزی مسخره تر از امتیاز ۶۹ این بازی ندیده ام. این را که می گویم کاملا مستند و بر اساس سال ۲۰۲۰ به شما می گویم زیرا در سال ۲۰۱۵ یک بار این عنوان را تمام کردم و حالا به تازگی یعنی حدود یک هفته قبل دوباره بیشتر از ۱۰۰ ساعت این بازی را انجام دادم تا پلاتش کردم و کسانی که این بازی را پلات کرده اند می دانند چقدر چالش دارد و نمی شود زیر حدود ۱۰۰ ساعت پلات کرد این عنوان را. عنوان سال ۲۰۱۵ که در سال ۲۰۲۰ ارزش دارد ۱۰۰ ساعت بازی اش کنید و مخاطب هدفش را به خود جذب می کند، ارزشش خیلی بیشتر از ۶۹ لعنتی است. برویم سراغ معرفی این بازی. از همان زمانی که فیلم سینمایی جذاب و هیجان انگیز Mad Max با بازی تام هاردی روی پرده نقره ای رفت. با توجه به دنیای فیلم و داستان آن کاملا واضح بود که این اثر می تواند دستمایه ساخت یک بازی رایانه ای جهان آزاد جذاب نیز قرار بگیرد. همین اتفاق نیز رخ داد و مکس دیوانه پای به دنیای بازی ها هم گذاشت! Mad Max عنوانیست در ژانر اکشن ماجرایی همراه با مبارزات ماشینی که توسط استودیو Avalanche Studios که خالقین جاست کاز هستند ساخته شد و در سال ۲۰۱۵ توسط Warner Bros برای پلتفرم های PlayStation ۴ و Xbox One و رایانه های شخصی منتشر گردید. در مبارزات بازی شما می توانید از تمامی اسلحه های دشمنان استفاده کنید و آن ها را از روی زمین بردارید. در بازی انواع اسلحه های سرد مثل چوب، چماق، تبر، میله ی فلزی و…. وجود دارند و همچنین انواع اسلحه های گرم مثل مسلسل، اسنایپر و…. نیز در اختیار شما خواهند بود و سیستم مبارزات پیاده بازی نیز مانند مبارزات ماشینی جذاب هستند.

وای وای وای. از آن حرف هایی که واقعا نمی دانم چه باید به آن بگویم. بهترین کلمه “اشتباه” است. Mad Max به معنای واقعی کلمه معرکه است. یک جهان آزاد عالی که برای کسانی که عناوینی مثل اساسین و گشت و گذار در دنیا و اکتشاف و جمع کردن آیتم ها و جنگ ها و مسابقات ماشینی و مبارزات تن به تن علاقه دارند مثل یک نعمت است و چیزی مسخره تر از امتیاز ۶۹ این بازی ندیده ام. این را که می گویم کاملا مستند و بر اساس سال ۲۰۲۰ به شما می گویم زیرا در سال ۲۰۱۵ یک بار این عنوان را تمام کردم و حالا به تازگی یعنی حدود یک هفته قبل دوباره بیشتر از ۱۰۰ ساعت این بازی را انجام دادم تا پلاتش کردم و کسانی که این بازی را پلات کرده اند می دانند چقدر چالش دارد و نمی شود زیر حدود ۱۰۰ ساعت پلات کرد این عنوان را. عنوان سال ۲۰۱۵ که در سال ۲۰۲۰ ارزش دارد ۱۰۰ ساعت بازی اش کنید و مخاطب هدفش را به خود جذب می کند، ارزشش خیلی بیشتر از ۶۹ لعنتی است.

در واقع باید گفت تنوع در گیم پلی برگ برنده ی بازی است. با وجود مبارزات ماشینی، مبارزات پیاده، اسلحه های سرد و گرم، قابلیت های شخصی سازی برای ماشین ها و شخصیت بازی، قابلیت گشت و گذار آزاد در محیط و جمع کردن منابع و….. سبب شده اند تا کمتر گیمری از انجام بازی خسته و بی حوصله شود. اگر بخواهیم بازی Mad Max را دقیقا در قالب یک سبک بگنجانیم باید گفت این عنوان یک بازی اکشن ماجرایی سوم شخص با محوریت مبارزات ماشینی و یا به قول خودمان ماشین جنگی می باشد. ماشین ها نقش خیلی خیلی مهمی در بازی دارند. برای ماشین ها قابلیت های شخصی سازی بی نطیری در نظر گرفته شده است و حتی کوچکترین جزییات آن ها نیز قابل شخصی سازی و مسلح کردن هستند. از سوار کردن انواع اسلحه های مرگبار بر روی ماشین ها گرفته تا تقویت کردن بدنه ی ان ها و قرار دادن میخ های تیز و برنده بر روی لاستیک ها همه و همه در بازی وجود دارند. همچنین نکته ی دیگری که در مورد مبارزات ماشین ها در بازی قابل ذکر است تخریب پذیری فوق العاده آن ها می باشد که جذابیت بسیار زیادی را به این بخش از بازی بخشیده است و حس واقعی بودن را هر چه بیشتر برای گیمر به ارمغان می اورد. در مورد مبارزات تن به تن یکی از مواردی که بسیار به چشم می آید شباهت سیستم مبارزه با عناوین Batman می باشد که بر پایه استفاده از ضدحمله بنا شده است. صحبت از داستان بازی شد و بد نیست کمی هم در مورد موضوع داستان حرف بزنیم. در داستان این بازی مکس که تنها مشغول سفر است و روزگار می گذراند طی حمله ای توسط گروهی از غارتگران به سرکردگی Scabrous Scrotus (پسر Immortan Joe که در فیلم سینمایی شخصیت منفی اصلی بود) همه چیز خود را اعم از لباس و اسلحه و اذوقه و حتی ماشین خود را از دست می دهد و در افتاب کشنده ی بیابان رها می شود تا بمیرد.اما وی در برابر مرگ مقاومت می کند و نا امید و خسته تصمیم می گیرد تا وسایل و تجهیزات خود را از غارتگران پس بگیرد.

در داستان این بازی مکس که تنها مشغول سفر است و روزگار می گذراند طی حمله ای توسط گروهی از غارتگران به سرکردگی Scabrous Scrotus (پسر Immortan Joe که در فیلم سینمایی شخصیت منفی اصلی بود) همه چیز خود را اعم از لباس و اسلحه و اذوقه و حتی ماشین خود را از دست می دهد و در افتاب کشنده ی بیابان رها می شود تا بمیرد.اما وی در برابر مرگ مقاومت می کند و نا امید و خسته تصمیم می گیرد تا وسایل و تجهیزات خود را از غارتگران پس بگیرد. در ادامه وی با مکانیکی به نام Chumbucket اشنا می شود که در ساخت و تجهیز کردن انواع ماشین ها و تا دندان مسلح کردن آن ها بسیار کارکشته و خبره است. پس از آشنایی با وی و امیدوارتر شدن مکس به انتقام گرفتن از غارتگران، وی و Chumbucket با هم متحد می شوند تا با کمک یکدیگر و البته ماشین های مجهزی که Chumbucket می سازد بتوانند به هدف خود دست یابند. سپس آن ها با هم به جستجوی متحدانی دیگر و همچنین تجهیزات و غذا و اسلحه و… می پردازند که البته این وظیفه شماست تا این کارها را در دنیای دیوانه وار اخرآلزمان انجام دهید و ادامه داستان بازی را در دست بگیرید. با وجود کیفیت بسیار بالا در تمامی زمینه ها و تنوع عالی گیم پلی، Mad Max از لحاظ بازخوردها نتوانست امتیازاتی که واقعا به خاطر کیفیتش شایسته کسب آن ها بود را دریافت نماید و نهایتا با امتیاز متای ۷۳/۱۰۰ (تازه بالاترین متایش ۷۳ شد وگرنه متای اصلیش ۶۹ شده است) به کار خود پایان داد که باعث شد خیلی از “متاپرستان” که تعدادشان هم زیاد است به سمت آن نروند. Mad Max از عناوینی است که با بی مهری صنعت بازی های رایانه ای روبرو شد و هرگز در حد لیاقتش از آن تقدیر نشد. خلاصه ی کلام این که دوستان اگر این باز را تجربه نکرده اید و به عناوین جهان آزادی مثل اساسین علاقمند هستید بدانید که Mad Max خوراک شماست و یکی از بهترین تجربه هایتان را در این سبک رقم می زند. گول هر حرفی و هر متایی را نخورید.

در ادامه وی با مکانیکی به نام Chumbucket اشنا می شود که در ساخت و تجهیز کردن انواع ماشین ها و تا دندان مسلح کردن آن ها بسیار کارکشته و خبره است. پس از آشنایی با وی و امیدوارتر شدن مکس به انتقام گرفتن از غارتگران، وی و Chumbucket با هم متحد می شوند تا با کمک یکدیگر و البته ماشین های مجهزی که Chumbucket می سازد بتوانند به هدف خود دست یابند. سپس آن ها با هم به جستجوی متحدانی دیگر و همچنین تجهیزات و غذا و اسلحه و… می پردازند که البته این وظیفه شماست تا این کارها را در دنیای دیوانه وار اخرآلزمان انجام دهید و ادامه داستان بازی را در دست بگیرید. محور اصلی گیم پلی بازی که سازندگان بر آن تاکید زیادی داشته اند مبارزات با ماشین های تا دندان مسلح با یکدیگر است و عمده ی گیم پلی بازی حول این محور می چرخد. در Wasteland مرد بدون ماشین مانند مرد بدون خانه است!! با وجود کیفیت بسیار بالا در تمامی زمینه ها و تنوع عالی گیم پلی، Mad Max از لحاظ بازخوردها نتوانست امتیازاتی که واقعا به خاطر کیفیتش شایسته کسب آن ها بود را دریافت نماید و نهایتا با امتیاز متای ۷۳/۱۰۰ (تازه بالاترین متایش ۷۳ شد وگرنه متای اصلیش ۶۹ شده است) به کار خود پایان داد که باعث شد خیلی از “متاپرستان” که تعدادشان هم زیاد است به سمت آن نروند. Mad Max از عناوینی است که با بی مهری صنعت بازی های رایانه ای روبرو شد و هرگز در حد لیاقتش از آن تقدیر نشد. خلاصه ی کلام این که دوستان اگر این باز را تجربه نکرده اید و به عناوین جهان آزادی مثل اساسین علاقمند هستید بدانید که Mad Max خوراک شماست و یکی از بهترین تجربه هایتان را در این سبک رقم می زند. گول هر حرفی و هر متایی را نخورید.


بخش اول مقاله

بخش دوم مقاله

بخش سوم مقاله

بخش چهارم مقاله

12345678910(107 رای, میانگین آرا 4٫42 از 10 )
Loading...

نظرات

دیدگاهتان را بنویسید

  • Ali984 گفت:

    این منتقدا کلن با آوالانچ استودیو مشکل دارن. مشکل بازیای آوالانچ فقط نبود داستانه وگرنه از نظر گیمپلی فوق العادن(مخصوصا جاست کاز ۴).

    30Thumb up 9Thumb down
    • AladarGTXTi گفت:

      البته جاست کار ۴ واقعا یک بازی درجه دو هست.نسخه های قبلش خیلی بهتره بویژه جاست کاز ۲ و ۳ در زمان خودشون عالی بودن اما جاست کاز ۴ واقعا نسبت به سه بازی اول یک پسرفت تمام عیار است.

      24Thumb up 7Thumb down
      • Psycho0172 گفت:

        جاست‌کاز ۲ شاهکار بود لامصب

        8Thumb up 0Thumb down
      • No One Is Coming To Save You.. گفت:

        اول یه تشکر از سعید اقابابایی عزیز بابت نوشتن مقاله میکنم
        دوم حالا که بحث جاست کاز ۴ شد من این عنوان روی پی سی انجام میدم ولی همون اول بازی که میگه باید با قلابت در ژنراتور رو باز کنی گیر کردم
        اصلا هیچ جوره با موس و کیبورد نمیشه این کار رو انجام داد
        اگه کسی بلده لطفا راهنمایی کنه

        7Thumb up 2Thumb down
        • AladarGTXTi گفت:

          کاری نداره که میزنی رو در و بعد قلاب رو بزن دو متر اینورتر.یک سر قلاب رو به زمین وصل کن یکی رو به در ژنراتور.البته باید قلاب روی حالت A باشه.قدرت کشش هم روی حداکثر بذار.و حالت اتومات.

          4Thumb up 0Thumb down
        • سعید آقابابایی گفت:

          سلام عرض میکنم خدمت شما. خیلی متشکرم از لطف شما و ارزشی که قائل می شید برای مقاله ی بنده. این واقعا باعث خوشحالیه.
          امیدوارم مشکلتون در جاست کاز ۴ حل بشه.
          https://t.me/Gametal

          1Thumb up 0Thumb down
  • masoud pc gamer گفت:

    دمتون گرم این مقاله عالی بود

    9Thumb up 1Thumb down
  • mohsenj74 گفت:

    سعید جان خسته نباشی کل پست یکطرف این حرفم یکطرف : خب گیم اسپات داده مثلا ۷. منم میدم ۷ یا ۶. حالا توی نکات منفی چی بنویسم …… سعید جان اگر گیمفا با این نقد ها و دیدگاه های خوبش نبود معلوم نبود این منتقدین سایت های مجاور چه بلایی سر بازی ها و گیمر ها میاوردن مخصوصا گیمر هایی که تاز با گیم آشنا شدن ، خلاصه همیشه باید یه ناجی باشه Yes In Love

    20Thumb up 6Thumb down
    • سعید آقابابایی گفت:

      درود بر محسن عزیز و گل. محسن جان واقعا ازت ممنونم که با دقت متن مقاله طولانی رو میخونی و دقت می کنی. واقعا این نظری که نوشتی به اندازه یم دنیا برای من انگیز و انرژی داشت و واقعا به خودم و گیمفا افتخار میکنم که این سعادت رو داریم برای شما مطلب قرار بدیم. خدا رو شکر که گیمرهای فهمیده کشورم مثل شما داره روز به روز بیشتر به وضعیت دنیای گیم و متا و “جدیدا منتقد شدن کل بازیبازا” پی می بره و می دونه که نقدها جطوری نوشته میشن و نمره ها چطوری داده میشن. اصلا نمیگم نقد و نمره ی من حتما درسته از نظر همه، بلکه می تونم بگم نقد و نمره ی من حقیقتیه که از ساعت ها و ساعت ها تجربه ی بازی برای شما می نویسم و تحت تاثیر چیز دیگه ای نیست چون اگر غیر از این باشه هم بی انصافی در حق شماست و هم در حق سازندگان بازی که سالها زحمت می کشن تا اخر طرف بیاد با نیم ساعت بازی یا اصلا صفر ساعت بازی، نمره ی ۴ تا سایت بزرگ رو کپی کنه و سوار موج بشه. باور کن محسن جان که اول نمره رو میدن و بعد می گردن براش به زور اندازه ی نمره هایی که کم کردن ایراد پیدا کنن. واقعا ازت ممنونم که این قدر لطف داری به من و برای کاری که میکنیم در گیمفا ارزش قائل میشی. بزرگترین مزیت گیمفا نسبت به همه جا، حضور شما و امثال شماست محسن جان. تا وقتی که هستم سعی میکنم اون چیزی که راست و حقیقته و تجربه ی خودمه بیان کنم براتون و ذره ای از این روش دور نشم حتی اگر مخالف “موج ضد فلان بازی” باشه نظرم. ناجی که اشاره کردی خود شما هستید برای گیمفا. خیلی ممنونم از لطف و محبت و انگیزه ای که بهم دادی با این نظرت محسن عزیز.

      13Thumb up 3Thumb down
      • mohsenj74 گفت:

        قربونت برم اقا سعید گل ما هم به خاطر همین اخلاق خوب و وجدان کاری که در مورد بازی ها داری انقدر بهت علاقه داریم همیشه گفتم گیمفا صادقانه با بازی ها برخورد میکنه این بارز ترین خصوصیت شما و نویسنده های این سایت هست ، متاسفم برا کسایی که اسمشون رو گذاشتن منتقد ولی کوچکترین درکی از گیم و دنیای اون ندارن و همش میخوان قلمبه سلمبه حرف بزنن و ادا در بیارن و ایراد بگیرن و اینو اسمشو بزارن نقد نمیدونم چه لذتی میبرن از اینکار برام سواله واقعا Grin …. با آرزوی موفقیت و سلامتی برای گیمفا و تیم نویسنده هاش Rose

        6Thumb up 1Thumb down
  • از گذشته نمیشه فرار کرد با اینده هم نمیشه جنگید گفت:

    با تشکر از استاد اقابابایی بابت لطف ایشون که بدون هیچ چشم داشتی این عناوین با کیفیت رو معرفی میکنن تا از دست ندیم واقعا سپاس گزارم Rose Rose Rose Rose Rose Rose Rose

    7Thumb up 3Thumb down
    • سعید آقابابایی گفت:

      سلام و عرض ادب خدمت شما. خیلی ممنونم از محبتتون. این نشانه ی بزرگواری شماست. باعث افتخار منه اگر باعث بشم با چند بازی خوب آشنا بشید و واقعا ممنون که اعتماد دارید به حرف بنده. یک دنیا سپاس

      7Thumb up 3Thumb down
  • Hamid _ Solo گفت:

    واقعا ممنونم اقای اقابابایی عزیز بخاطر مقاله بسیار خوبتون
    rage 2 رو من اصلا توجه ای به نمراتش یا حرفایی که راجبش میزدن و میگفتن ضعیفه اصلا توجه ای نکردم و مستقیم رفتم سراغش واقعا واقعا واقعا یه بازیه عالی هستش و سراسر هیجان و اکشن هستش مثل doom
    خلاصه mad max یکی دوبار دیدم میگفتن اصلا نرو سراغش نمرات خوبی نگرفته و این چیزا اونم در حالی که خودشون هنوز بازیش نکرده بودن
    من اصلا توجه ای نکردم چون یکی از فیلمایی که عاشقشون شدم فیلم mad max هستش مخصوصا با بازی تام هاردی بخاطر همین رفتم سراغش و به جرعت میتونم بگم واقعا واقعا عالی بود بسیار سرگرم کننده پر محتوا جهان باز عالی که کاملا شبیه فیلماش هستش
    مبارزات نفس گیر شخصیت همراه دوست داشتنی بازی Laugh
    البته در بعضی قسمت های داستانی بازی بشدت جا خوردم Frown
    به هر حال امیدوارم روزی ادامه ای یا بازیه دیگری ازش ساخته بشه

    10Thumb up 3Thumb down
  • Clara گفت:

    آخ آخ ماجین و آسورا رو شدیدا قبول دارم چقدر عالی بودن هر کدوم
    آسورا که بی نظیر بود شاید یه ذره QTE هاش بیش از حد زیاد بودن اما واقعا یکی از هیجان انگیز ترین هک ان اسلش هایی که دیدم خصوصا اون زمان که گاد داشت برای خودش فرمانروایی میکرد این بازی بد جور دل منو بدس آورد…

    8Thumb up 0Thumb down
  • ArminMalekM گفت:

    خسته نباشید ممنون Heart Rose
    یه چند تا نکته بگم Smile
    اگه از اون صحنه های حماسی آشورا(asura Question )خوشتون اومده انیمه one punch man رو پیشنهاد میکنم خدمتتون ببینید عشق میکنید ROTFL
    اون دستیار صوتی هم خیلی باحال بود تو می افکت ۳ هم من یادمه داره باکینکت بازی میکردم خیلی حال میداد حتی اسلحه رو و درارو با اون باز میکردم ROTFL حسش نبود دکمه رو بزنم
    کاپ هدم که In Love In Love In Love
    ولی بقیه رو دیگه نتونستم بازی کنم….
    خدایی چجوری تنظیم کردید زمان رو مرحبا مرحبا….
    بازم تشکر In Love Heart Rose

    5Thumb up 3Thumb down
    • سعید آقابابایی گفت:

      درود بر شما ارمین عزیز. سلامت باشید انشالله. خیلی مموننم از لطف شما. مرسی از پیشنهاد انیمه که دادی. با توجه به این که واقعا از آسورا خوشم میاد پس این رو هم باید ببینم.
      آرمین جان نگران نباش خیلی ها مثل شما بازی های این لیست رو بازی نکردن و اصلا برای همین هم هست که توی این مقاله معرفیشون می کنم.
      یک دنیا سپاس از نظر زیبات و لطف و محبتت و پیشنهاد انیمه.
      https://t.me/Gametal

      1Thumb up 0Thumb down
  • amir the assassin گفت:

    باز هم دست شما درد نکنه آقای بابایی با مطالب بسیار مفید و جامع شما که هر دفعه عقیده خودم نسبت به دنیای گیم عوض میشه.در مورد بازی binary domain باید بگم واقعا حرف شما درست بود این بازی نه تنها عنوان ضعیفی نبود بلکه عنوانی جذاب و لایق داشتن ادامه برای آن بود که متاسفانه منتقدان در حق این بازی نامردی کردند.به امید عرضه بازی asura wrath و majin and the forsaken kingdom برای پی سی.

    7Thumb up 1Thumb down
    • سعید آقابابایی گفت:

      درود بر شما امیرجان. خیلی متشکرم که لطف کردی و نظر گذاشتی. واقعا باعث افتخار منه که به حرف بنده اعتماد دارید و برای تغییر دیدگاهتون به حرف من تکیه می کنید. این واقعا بزرگترین دستاوردیه که من میتونم داشته باشم و همچنین بزرگترین انگیزه برای ادامه. در مورد بازی هایی که فرمود واقعا منم امیدوارم که هم برای پی سی بیان و هم این که ریمستر یا نسخه جدیدشون ساخته بشه. باز هم ممنون امیر جان.
      https://t.me/Gametal

      3Thumb up 0Thumb down
  • Farnam82 گفت:

    واقعا کسی هست بگه cuphead بچه گونس؟! Hypnotized
    این بازی به شدت سخته. به طور واقعی معنای هارکور رو میشه توی این بازی فهمید.

    19Thumb up 2Thumb down
  • Sina 62.play گفت:

    ممنون از سعید آقا.واقعا کسایی ک میگن کاپهدبچه گانست نمیتونن بخش اموزشیشو رد کنن.

    8Thumb up 0Thumb down
  • M_SH_80 گفت:

    دوستان.بازی project:snowblindزو کی بازی کرده؟

    1Thumb up 0Thumb down
  • Commender shepard گفت:

    عالی بود
    مخصوصا مد مکس و مارول اونجرز
    که درسته هر دو شاهکار نبودن ولی عالی بودن
    یه پیشنهاد
    تو قسمت بعدی مقاله mass effect 1
    Mass effect 3
    رو قرار بدید

    5Thumb up 2Thumb down
    • سعید آقابابایی گفت:

      درود بر شما. خیلی ممنونم از لطفتون. خوشحالم مقاله مورد رضایتتون بوده. بله دقیقا صحیح فرمودید که این بازی ها شاهکار نیستن اصلا ولی لایق توجه و احترام بیشتری از نمره ۶ و ۷ هستن. خوشحالم که میبینم شما هم این موضوع رو درک کردید کاملا. قطعا مس افکت ۱و ۳ هم میتونن در لیست باشن که البته یکیشون و قرار میدم قطعا. باز هم ممنونم.
      https://t.me/Gametal

      0Thumb up 0Thumb down
  • sinapirzad گفت:

    خیلی مطلب خوبی بود ولی بعضی بازی های تو لیست واقعا ضعیف بودن و عیب های بزرگی داشتن ولی هیچ ایرادی دلیل بر این نمیشه که نباید بازی رو تجربه کرد Smile

    3Thumb up 3Thumb down
    • سعید آقابابایی گفت:

      درود بر شما سینا جان. خیلی ممنونم از نظرتون. بله سینا جان قطعا این بازی های لیست در حد برترین شاهکارها و ..نبودن ولی خب موضوع اینه که در حد نمره ۶ هم که گرفتن نبودن و واقعا لایق نمراتی مثل ۸ اینا هستن در کمترین حالت. همونطور که فرمودید داشتن ایراد اصلا دلیل نمیشه بازی لذتبخش نباشه.
      https://t.me/Gametal

      1Thumb up 1Thumb down
  • squall گفت:

    با تشکر ار متن خوبتون.
    برای من rage2 واقعا فوقالعاده بود
    لذت شلیک شاتگان در حالت overdrive در هیچ بازی دیگه ای نیست.
    همه چیز قابل اپگرت هست از اسلحه ها، پروژه هایی که هر npc اصلی براتون انجام میده تا ماشین اصلی و حتی حرکتها مثل پرش که با نگه داشتن نشونه معلق در هوا میمونی و با هر کیل این زمان اضافه میشه
    یا نامرئی شدن با اپگرید دویدن.
    در کل اونقدر انتخاب دارید که اگر همه رو ازاد کنید مثل دانته مبارزه میکنی اخر بازی و گیمپلی سریعش لذت زیادی داره
    و نباید باسهای داخل جاده با تم madmax رو فراموش کرد.

    2Thumb up 0Thumb down
    • سعید آقابابایی گفت:

      سلام و عرض ادب خدمت شما. یک دنیا سپاس از این که محبت کردید و مطالعه فرمودید. کلمه به کلمه با شما در مورد ریج ۲ موافق هستم و واقعا اکشن معرکه ای بود.
      https://t.me/Gametal

      0Thumb up 0Thumb down
  • Amir_HD گفت:

    کامنت کانال تلگرام و فعال کنید دیگ
    پ.ن:عالی مثل همیشه

    3Thumb up 0Thumb down
  • Xboss Series 5 گفت:

    استاد یک جا نوشتید ابرقرمانی

    3Thumb up 1Thumb down
    • سعید آقابابایی گفت:

      سلام و درود خدمت شما. واقعا از دقتتون ممنونم که مقاله طولانی رو مطالعه فرمودید با دقت بالا. یک دنیا سپاس از این که اشاره کردید به این موضوع. حتما اصلاحش میکنم.
      https://t.me/Gametal

      1Thumb up 0Thumb down
  • Yato گفت:

    اقای بابایی به نظرم جای عنوان Hotline Miami تو لیست تون کمه
    Cuphead عالییییه به ویژه co-op ، واقعا درک نمی کنم چرا بعضی هنوز با خودشون لج کردن نمیرند بازیش کنند
    id هرچی بسازه چشم بسته تجربه اش می کنم ، این ها جز شاهکار بلد نیستند بسازند
    به نظر من تا یک عنوان را تجربه نکنیم نمی تونیم قضاوت کنیم که دوستش خواهیم داشت یا نه
    اقابابایی باید از شما به خاطر مقاله ای عالی تون تشکر کنم

    6Thumb up 0Thumb down
    • Ashen گفت:

      اره واقعا.هات لاین میامی گیمیه که به احتمال زیاد هر کی گرافیکشو میبینه بیخیالش میشه ولی فقط کافیه که امتحانش کنی.جدا از گیم پلی عالی و سرعتیش داستان خیلی خوبیم داره.موزیکشم دیگه جای بحث نمیذاره

      2Thumb up 0Thumb down
    • سعید آقابابایی گفت:

      سلام و درود خدمت شما. نظر لطف و محبت شماست. از این که لطف کردید و مطالعه فرمودید مقاله رو واقعا ممنونم. خوشحالم مورد رضایتتون بوده مقاله.
      والا من راستش از کسی نشنیدم که بگن هات لاین میامی بازی بدیه. همش ازش تعریف شنیدم راستش. شما شنیدین کسی این حرفو بزنه؟
      بسیار جمله عالی و فوق العاده ای رو نوشتید “به نظر من تا یک عنوان را تجربه نکنیم نمی تونیم قضاوت کنیم که دوستش خواهیم داشت یا نه”
      کاملا موافق هستم با شما. ممنهون از نظرتون
      https://t.me/Gametal

      1Thumb up 0Thumb down
  • cayos82676 گفت:

    واقعاً مقاله‌ی عالی بود Yes Laugh In Love

    3Thumb up 1Thumb down
    • سعید آقابابایی گفت:

      سلام و درود خدمت شما. متشکرم از محبت شما. باعث خوشحالی منه که از نظرتون عالی بوده مقاله. ممنون از حمایت شما و انگیزه ای که میدین به من.
      عناوین جاست کاز در پیاده کردن هدفی که دارن و راضی نگه داشتن مخاطب هدفشون معمولا موفق عمل کردن و چون فروششون خوب بوده شاهد ۴ نسخه بودیم ازش. پس مشخصه که بازی طرفداران خودش رو داره که عاشق اکشن ناب و انفجار هستن.
      https://t.me/Gametal

      1Thumb up 0Thumb down
  • legendboy گفت:

    سلام و خسته نباشید
    چیزی که از نویسنده محترم این سری مقالات متوجه شدم اینه که یه سری مشکلات و آسیب ها در بازیها براشون اونقدر مطرح و مهم نیست
    دوست عزیز بعنوان مثال تو همین مقاله آخر بنده rage2 و mad max رو تا پایان تجربه کردم و تمام ماموریت های اصلی و فرعی رو تا انتها رفتم و زده نشدم
    rage2 یه شوتینگ فوق العاده بی نظیر در کنار المان های اکشن جذاب که جادوی id software بود و من رو تا انتهای بازی حفظ کرد ولی نمیتونم منکر تکرار بیش از حد ماموریت ها، باس ها، جهان بی روح، سیتسم رانندگی ضعیف که همه هم دست پخت آوالانچ بود بشم (مد مکس هم کم و بیش همین مشکلات رو داشت) و در مجموع بازی ای میدونم که شاید یکی مثل من نکات مثبتش انقدر براش جذاب باشه و تا انتهای بازی لذت ببره و یکی دیگه نکات منفی بازی براش زننده بشه و رهاش کنه و این اصلا وحی منزل نیست و نظر هر دوطیف کاملا میتونه منطقی باشه
    این مثال رو میتونم برای چند تا از بازی های دیگه ی این سری مقاله (با دلایل دیگه) بگم ولی خب فک میکنم اصل حرفم مشخص باشه
    جمع بندی این که اگر نگاه درستی داشته باشیم و به اصطلاح کلامون رو قاضی کنیم، به بعضی متاهای پایین باید حق داد و به بعضی دیگه که ناجوانمردانه بوده خرده گرفت اونم با استدلال و نقد درست
    ممنون و موفق باشید

    15Thumb up 1Thumb down
    • ali game is love گفت:

      من اصلا به متا هرگز اهمیت نمی دم چون چیز بی خودیه و متاسفانه اسیر دست بعضی از متعصبین . درباره ریج ۲ دوست عزیز هیچ کس نمی گه بازی شاهکاریه تازه خود اقای اقابابایی هم گفتن که این بازی ها در بهترین حالت ۸ یا ۸٫۵ میگیرن . ریج ۲ از نظر لول دیزاین یک فاجعه بوده و فاقد خلاقیته . فقط اون گان پلی هستش که تا اخر ادم رو پای بازی نگه میداره و البته وقتی یک عنوان اپن وورد میتونه مخاطب رو تا انتها نگه داره به هیچ وجه حقش مثلا نمره ۶ یا ۵ نیست . گان پلی این عنوان فراتر از هر عنوان قبل خودشه . البته با عنواینی مثل دووم و ولفنشاتین ۲ برابری میکنه .

      3Thumb up 2Thumb down
      • سعید آقابابایی گفت:

        درود مجدد بر شما علی جان. ممنون که دقیقا منظور من و هدف مقاله رو متوجه شدید. قطعا ریج ۲ شاهکار نیست و نمیتونه باشه و ایراداتی داره، فقط موضوع اینه که همونطور که شاهکار نیست، اصلا ۵و۶ هم نیست حقش. دقیقا هموتطور که شما فرمودید.
        https://t.me/Gametal

        0Thumb up 0Thumb down
      • legendboy گفت:

        ali game is love
        دوست گرامی اگر دقت کرده باشی من اصلا صحبت از متا نکردم چون یک عدد ۲رقمی لزوما معیار درستی برای اینکه من تصمیم بگیرم یه بازی رو تجربه کنم یا نه نیست، مسئله ای که مهمه نکات مثبت و منفی یک اثر هست همونطور که مثال زدم میتونه برای یکی ترغیب کننده به تجربه بازی و برای کس دیگه ای دافعه ایجاد کنه

        PARASITE EVE 2
        عزیز جان کی حرفی از منتقدای خارجی زد اصلا! بنده خودم تو حوزه سینما نقد می نویسم و میدونم که نقد یک اثر منوط به تجربه شخصی منتقده نه سایر نظرات همونطور که آقای آقابابایی از تجربه شخصی خودش گفته نه حرف منتقدا، این دقیقا یعنی همون چشم در برابر چشم! امیدوارم متوجه منظورم شده باشی. در خصوص اینکه گفتی ریج۲ نسبت به نسخه اول پیشرفت داشته پس باید متای بالاتری بگیره، رو چه حسابی این حرف رو میزنی دوست عزیز؟ شما نمیتونی با یه دید ثابت بازی های مختلف تو زمان های مختلف رو نقد کنی، معیارها در زمان برحسب پیشرفت تکنولوژی که روی تمامی المان های ساخت بازی اثر میذاره تغییر میکنه. توضیح مفصلش بماند برای بعد

        سعید آقابابایی
        جناب آقابابایی عزیز، صحبت بنده در خصوص تصمیم مخاطب بر تجربه یا عدم تجربه یه بازیه نه یه نمره بالا پایین شدن متا، بنده خودم با دو بازی ای که عنوان کردم با شما هم عقیدم که قطعا ارزش تجربه داره ولی ممکنه برای شخصی بعد از یه مدت خسته و کسل کننده بشه که میشه کاملا درک کرد.
        بازی هایی هستن که من با نظر شما مخالفم و اگه خاطرتون باشه قبلنا یه بحث مفصلی داشتیم راجبش
        امیدوارم یه روزی یه جایی یه مناظره باهم داشته باشیم باتوجه به اینکه هم سن هستیم و عمر گیمریمون هم تقریبا به یه اندازس ; ))
        از هم کلامی باهاتون خوشحال شدم و باعث مباهات بندس

        2Thumb up 0Thumb down
        • PARASITE EVE 2 گفت:

          خب شما لازم نیست حتما حرف از منتقدای خارجی یا متای بازی بزنی؛ مسئله اینه که تحت تاثیر نمرات بازی قرار گرفتی. بحث این مقاله اصلا بیشترش در مورد متای پایین یسری بازی هست که حقشون خورده شده. و شما اومدی در برابر نظرات نویسنده ی مقاله در مورد مثلا rage 2 یه جبهه نرم گرفتی که خب یعنی با جبهه مخالف که منتقدا بودن موافقی.
          اگه بحث رو الکی انقدر فلسفی نمیکردی Grin لازم به این توضیحات نبود.
          اینیم که گفتی “شما نمیتونی با یه دید ثابت بازی های مختلف تو زمان های مختلف رو نقد کنی، معیارها در زمان برحسب پیشرفت تکنولوژی که روی تمامی المان های ساخت بازی اثر میذاره تغییر میکنه” پاسخ قابل قبولی به حرف من نبود.
          چون اولا بهرحال پیشرفت یا یکسان موندن خیلی از بازیها روی متاشون تاثیر داشته که در مورد rage 2 منتقدا برعکس عمل کردن! Neutral
          دوما اون استانداردهایی که میگی هم در مورد این بازی بی رحمی نشون دادن.

          1Thumb up 0Thumb down
    • PARASITE EVE 2 گفت:

      دوست عزیز همه ی این جوانب مختلفی که گفتید درسته. دقیقا سلایق مختلفی وجود داره و نظر همه محترمه. ولی حق جناب سعید آقابابایی نویسنده و گیمر محترمی که بنده خیلی بهش علاقه دارم هم به عنوان اینکه بین این نظرات حرف درست تری داره میزنه محفوظه.
      حتما منتقدای خارجی رو خدا ندون؛ باور کن آقا سعید سالهاست گیمره و میشه به حرفش اعتماد کرد.
      از اینکه بگذریم. مثلا دلایل سعید جان برای اینکه حق rage 2 نمره بالاتری هست کاملا موجهه. مهمترین دلیلش هم اینه که این بازی از هر جهت به شکل کاملا ملموسی از نسخه اولش که متای ۸۰ داشت بهتر شده. گان پلی و مبارزات بازی که بشدت بهتر شدن، و حتی رانندگی که میگی ضعیفه، ده پله از نسخه اول بهتر شده، میتونی بری rage 1 رو بازی کنی تا بفهمی چی میگم. خب چرا باید بازی که از هر جهت نسبت به نسخه اول بهتر شده، متاش انقدر پایین تر بشه!؟!

      1Thumb up 3Thumb down
      • سعید آقابابایی گفت:

        درود بر شما دوست خوبم نوید عزیز و گل. یک دنیا سپاس از این که جوری توضیح دادی که دقیقا انگار خودم نوشتم. باعث افتخار منه که به حرف و نظر من اعتماد دارید نوید جان. واقعا این رو با یک دنیا عوض نمی کنم. در مورد ریج ۲ به بهترین شکل ممکن موضوع رو مطرح کردید. خیلی خیلی ممنونم از شما نوید حان. مثل همیشه دیدن نظر شما باعث خوشحالیمه.
        https://t.me/Gametal

        0Thumb up 0Thumb down
    • سعید آقابابایی گفت:

      سلام و درود خدمت شما. سلامت باشید انشالله. خیلی از شما ممنونم که محبت کردید و نظرتون رو نوشتید در مقاله بنده.
      عرض کنم خدمتتون که بنده اصلا نگفتم که این بازی ها شاهکارن و عیب ندارن و مثلا لایق نمره ۹ هستن. بلکه گفتم این بازی ها لیاقتشون از ۶ که گرفتن بیشتره و کیفیتشون خیلی بالاتر از این نمره اس. قطعا کلی بازی هستن که متاشون پایینه و حقشون هم هست چون افتضاحن ولی اینا بازی هاتیی هستن که متاشون پایینه ولی حقشون نیست چون بازی های خیلی خوبی هستن. ظبیعیه که ایراد هم دارن. امیدوارم که متوجه منظورم شده باشید. باز هم تشکر از این که لطف کردید و نظرتون رو نوشتید. باعث افتخار بنده اس.
      https://t.me/Gametal

      0Thumb up 0Thumb down
  • a.a.gameplay گفت:

    آقا واقعاً دمتون گرم هر دو مورد رو که گفته بودم آوردین Grin

    انصافاً آندرتیل یک شاهکار بود که متأسفانه درک نشد…

    حتما دانلودش کنید ۱۰۰ مگ بیشتر نداره رو هر سیستمی هم میخوره…

    1Thumb up 0Thumb down
    • سعید آقابابایی گفت:

      درود بر شما. خیلی ممنون از لطفتون. بله هر دو موردی که فرموده بودید درست بودن و جا داشتن که دز لیست باشن. ممنون از شما. قطعا اندرتیل بی نظیر و فوق العاده اس.
      https://t.me/Gametal

      0Thumb up 0Thumb down
  • Iman گفت:

    سلام به سعید جانِ عزیز و گل
    بسیار هم عالی.مرسی سعید عزیز و خسته‌نباشی Rose Heart .

    2Thumb up 0Thumb down
    • سعید آقابابایی گفت:

      سلام و درود خدمت دوست عزیزم ایمان گل. خیلی متشکرم ایمان جان از لطف و محبت همیشگیت. خیلی خوشحال میشم مثل همیشه از دیدن نظرت. سلامت باشی انشالله ایمان جان.
      شاید خود شما مخاطبین عزیز که نظر می ذارید در مقاله، ندونید که واقعا این نظرات شما چقدر چقدر چقدر برای من مهمه و تاثیرگذاره. تشکر از همه ی شما و ایمان عزیز و گل.
      https://t.me/Gametal

      0Thumb up 0Thumb down
  • dan tornado گفت:

    خسته نباشید اقا سعید و ممنون به خاطر این مقالات متنوعتون
    به نظرم prototype 2 جاش خالیه

    2Thumb up 0Thumb down
    • سعید آقابابایی گفت:

      عرض ادب و احترام خدمت شما. سلامت باشید انشالله. با همین “خسته نباشید” شما باور بفرمایید که خستگی مقاله طولانی از بین میره. خیلی خیلی ممنونم از لطفتون. قطعا پروتوتایپ ۲ هم میتونه در لیست باشه و خوب شد گفتید. باید در قمست های بعدی بذارمش. باز هم ممنونم
      https://t.me/Gametal

      0Thumb up 0Thumb down
  • ali game is love گفت:

    اقای اقابابایی ممنون از مقاله فوق العاده شما و وقت ارزشمندی که برای مقاله گذاشتید . شاید درباره ی خیلی از بازی ها باید بگم سطح انتظارات خیلی متفاوته . مثلا من از ریج ۲ انتظار داستان عظیم و مفهومی با روایت غیر خطی پازلی نداشتم ولی خب این چیه اخه . بازی سینگل پلیری که حداقل داستان قابل قبولی نداشته باشه ، کمی رو مخه . چون الکی اینوور و اونوور پریدن و الکی تیر زدن فقط برای ساعات یا هرچند وقت یه بار میتونه لذت بخش باشه . ولی مثلا ولفنشتاین ۲ از هر جهت فوق العاده است . یا در مورد مارول اونجر باید بگم از شرکتی که از توش نیر اوتوماتا و فاینال فنتزی و توم ریدر و استرال چین و بایونتا و ونکوئیش بیرون میاد ، نباید انتظار شاهکار داشت ؟ اونم حداقل در زمینه لول دیزاین که نقاط قوت همه بازی های اسکوئرانیکسه . در کل بازهم ممنون . توضیحاتتون تو مقاله کاملا درسته علی الخصوص در مورد کاپهد که مرهمی است بر زخمه های سولز بازان .

    2Thumb up 0Thumb down
    • سعید آقابابایی گفت:

      سلام و درود خدمت شما علی جان. من از شما باید تشکر کنم که وقت ارزشمندتون رو گذاشتید برای مطالعه ی این مقاله ی طولانی. باعث افتخار منه که رضایت داشتید از مقاله.
      از نظر زیبایی که نوشتید تشکر میکنم. با بخش هایی از صحبتتون موافق هستم علی جان. مهم اینه که لطف کردید و نظرتون رو نوشتید. یک دنیا سپاس.
      https://t.me/Gametal

      0Thumb up 0Thumb down
  • foadkratos گفت:

    این مطلب دیگه خیلی تکراری شده به نظرم.بله متوجه شدیم که همه ی بازیها ارزش بازی کردن رو دارند و نظرات منتقدین کلا دیدگاه شخصی و سلیقه ایه
    به نظرم بهتره رو یه موضوع جذاب تر کار کنید
    خیلی ممنون

    11Thumb up 6Thumb down
    • سعید آقابابایی گفت:

      درود بر شما. مرسی از این که لطف کردید و نظرتون رو نوشتید. قطعا سراغ تمامی موضوعات رفتم و خواهم رفت ولی الان نوبت به این موضوع رسیده و خب عادت دارم که تا چیزی رو کامل نکنم رهاش نمیکنم. این مقالات برای من بسیار مهم هستن چون باعث میشن برخی مخاطبین با بازی های خوبی که به خاطر نمره بازی نکردن اشنا بشن و برن بازی کنن. نظرتون برای من محترمه و انشالله سراغ موضوعات دیگه هم میریم.
      https://t.me/Gametal

      2Thumb up 1Thumb down
  • HYDRA گفت:

    undertale واقعا عمیق ترین داستان رو داره بین تمام بازی هایی ک تا الان بازی کردم

    2Thumb up 0Thumb down
  • morfin گفت:

    من نتونستم اصلا با lost planet ارتباط برقرار کنم چون اسلحه های اول بازی تکراری بود اول بازی کلا خیلی تکراری و خسته کننده می شد و یه حس شوتر سوم شخص سینگل پلیر خیلی خوب به آدم نمی داد و بیشتر به مولتی پلیر می خورد ولی من شخصا تا قبل گارنا اصلا بازی آنلاین نزده بودم حتی الانشم به جز گیم های moba و fpsو rpg مثل quake و over و dota و wow و hots … خلاصه بازی های گیم نتی بعید می دونم گیم آنلاینی بازی کرده باشیم

    0Thumb up 1Thumb down
  • AL1K1NG گفت:

    سعید خان خسته نباشی
    ولله که باید برا نویسنده های خودتونم کلاس بزاری از بس کلاست بالاس های کلاس
    ۲ تا انتقاد پیشنهاد هم دارم
    ۱.ب بخش های قبلی مقاله لینک بده بریم اونا رو هم بخونیم
    ۲.قبلنا زیر نویس عکسات خفن تر بودا
    الان از خود متن کپی پیست میکنی

    0Thumb up 3Thumb down
    • سعید آقابابایی گفت:

      سلام و درود خدمت شما علی جان. سلامت باشید انشالله. یک دنیا سپاس از لطف و محبت شما. این نشانه بزرگواری شماست که در مورد من اینطور می فرمایید. بدون شک من و نویسنده های گیمفا همه هدفمون راضی نگه داشتن شما و نوشتن مطالبیه که ارزش وقتتون رو داشته باشه. همه ی نویسنده های گیمفا از بهترین نویسندگان حوزه گیم هستن و هیچ کس به راحتی از زیر دست من وارد تحریریه گیمفا نمیشه مگر این که کارش واقعا عالی باشه چون قراره برای شما مطلب بذاره و وقت شما برای من مهم ترین موضوعه.
      در مورد قسمت هایقبلی که علی جان نوشتم انتهای مقاله همه رو با لینک.
      در مورد عکس هم والا از اونجایی که برخی مخاطبین با تماشای تصاویر مقاله رو جلو میبرن به همین دلیل مهم ترین جملات و بخش های مقاله رو زیر عکس ها میذارم تا همینجوری که عکس ها رو رد میکنن نگاهی هم به بخش های مهممطلب داشته باشن و اگر جذاب بود متن کامل رو بخونن. قطعا باز هم زیرنویس های طنر و جالب مثل قبلا هم براتون میذارم علی جان. ممنون از حمایت شما و این که از چند سال قبل دقت و توجه داشتید روی مقالات من. این باعث افتخار منه.
      https://t.me/Gametal

      1Thumb up 0Thumb down
  • alizalogy گفت:

    سعید خان دم شما گرم.
    من فک نمی کنم کسی وجود داشته باشه که مثل تو غرق در گیم باشه و اینقدر حرفه ای و موشکافانه هر بازی رو می ری سمتش. من فک می کردم خودم کسی هستم که اسیر ژانر و سبک نیستم که فقط بخوام یه سبک خاص رو بازی کنم. ولی می بینم که اصلا یه بازی هایی رو اسم بردی که من حتا از چند فرسخیه اونا رد نشدم و حتا اسمشون هم نشنیده بودم.
    به نظرم جای امثال شما ایران نیست، واقعن از سر این مملکت و گیم بیشتر مخاطب های گیم این وادی زیادی هستی. الان باید کمه کم IGN باشی. این تجربه ی گرانبهایی رو که داری واقعن توو ایران قدر دونسته نمی شه. خلاصه که جای شما اینجا نیست.

    0Thumb up 1Thumb down
    • سعید آقابابایی گفت:

      سلام عرض میکنم خدمت شما علی جان. یک دنیا سپاس از محبت و لطف شما. علی جان نمیدونید که ارزش این نظر شما برای من چقدر زیاده و چقدر خوشحالم میکنه و بهم انگیزه میده. واقعا باعث افتخار منه که اینطور می فرمایید در مورد بنده و واقعا من افتخار میکنم که مخاطبینی مثل شما دارم.
      والا راستش قطعا با ۳ دهه بازی کردن و حدود یک دهه نوشتن، اگر ایران نبودم شرایط برام خیلی خیلی بهتر بود با توجه به تخصصم (البته برای کل تخصص ها همینه کلا!!)، ولی بازم خیلی خیلی خوشحالم که فرصت دارم برای مخاطبین فهمیده و با شعور و با محبتی مثل شما مطلب بنویسم. قطعا هر جا که بودم دیگه نمی تونستم انتظار مخاطبینی بهتر از شما رو داشته باشم به همین خاطر هم تمام توانم رو براتون میذارم. واقعا برام ارزشمنده که می بینم برای تجربه ی من ارزش قائل می شید و این رو متوجه هستید. باور کنید که همین یک نظر شما خودش دنیایی از انگیزه و انرژیه برای من. خیلی ممنونم از شما علی عزیز.
      https://t.me/Gametal

      0Thumb up 0Thumb down
  • Leonardo گفت:

    خسته نباشی جناب بابایی تونستم وقت کنم و کامل بخونم مقاله زیباتون رو دستتون درد نکنه امیدوارم توی این شرایط حال خوبی داشته باشین و اما راجب مقاله

    ۸ تا بازی توی این لیست هستن باور میکنین حتی اسمشون رو هم نشنیدم !! فکر میکنم بیشتر بخاطر اینکه ماها درگیر گیم های تریپل ای هستیم و این گیم ها اصلا دیده نمیشن حالا به دلایلی شایدم برای بنده اینطوره ریج از نظر گیم پلی بازی خوبیه اما نبود داستان یذره تجربه بازی رو تلخ میکنه اما قطعا ارزش یکبار تجربه رو داره
    و اما مد مکس یه بازی به شدت خوش ساخت و عالیه نمیدونم چرا و یا چه کسی چنین حرف هایی راجب مد مکس زده مطمئنم یه لحظه هم به تجربه بازی نپرداخته وگرنه میفهمه اون بازی خیلی خوبه به نظر بنده اصلا نباید توی این لیست باشه و باید بخاطر خوب بودنش ازش یاد بشه چرا ادامش ساخته نشده حتی ! برای من یکی هم از نظر داستان و هم گیم پلی قابل قبول یا حتی عالی قلمداد میشه میدونین بعضی گیم ها نیاز به مکانیزم های پیچیده و نو اوری انچنانی ندارن فضا و داستان بازی به تنهایی بازی رو جذاب میکنه این یکی ازون بازیاست که به نظرم اگر بازی نکنین خودتون رو از تجربه این گیم با این سبک نایاب مخصوصا که بسیار هم جذابه محروم کردین بازم تشکر

    0Thumb up 0Thumb down
    • سعید آقابابایی گفت:

      درود بر شما. سلامت باشید انشالله. واقعا متشکرم که وقت عزیز و ارزشمندتون رو گذاشتید برای مطلعه ی مقاله ی طولانی بنده. باعث افتخار منه که رضایت داشتید از مقاله.
      باور بفرمایید که خیلی ها مثل شما اصلا اسم خیلی از این بازی ها رو نشنیدن و اصلا هدف این مقالات همینه که بیشتر اشنا بشید با بازیهای خوبی که کمتر از لیاقتشون تحسین شدن. در مورد ریج و مدمکس کاملا با شما موافق هستم و خوشحالم که ارزش این باز ها رو درک کردید بدون توجه به متاشون. واقعا عالی فرمودید در مورد “سبک نایاب؟” چون خیلی خیلی کم هستن بازی های شبیه مد مکس که ترکیب بی نظیری از ریسیمگ و نبرد ماشینی و اکشن ناب و نبردهای تن به تن در یک دنیای بزرگ پر از فعالیت های مختلف هستن.
      یک نکته ای در مورد نمرات این بازی ها وجود داره که شاید خیلی ها دقت نکردن . اگر سایت متا رو نگاه کنید در زمان انتشار یک بازی، می بینید که مثلا چند تا نقد و نمره هست و حتی اگر چند روز رد شده باشه هم باز همون چند تا نقد و نمره هستن تا وقتی که نمرات ای جی ان و گیم اسپات بیاد. تا این نمرات میاد یهو سیل نقدها و نمرات جار میشه در متا و یهو می بینید ۸۰ تا نقد و نمره شد. اگر قبلا به این موضوع دقت نکردین یک بار این کارو بکنید و می بینید که تا نمرات دو سایت بزرگ و غول دنیا نیان ۹۰ درصد سایت ها نمره هاشون رو نمیدن. این بیانگر خیلی چیزها در مورد متا و نمرات بازی هایی مثل مد مکسه.
      باز هم تشکر از لطف و محبت شما. انشالله شما هم خوب و خوش و سلامت باشید.
      https://t.me/Gametal

      0Thumb up 0Thumb down
  • maximus1370 گفت:

    undertale و binary domain یکی از بهترین بازیایی بودن که انجام دادم Yes داستان بازی آندرتیل عای بود و به خاطر همین داستانش همیشه تو خاطره می مونه

    1Thumb up 0Thumb down
  • maximus1370 گفت:

    ممنون از داش سعید گل .حس میکنی منتقدا نظراتشون شخصیه و با انصاف نمره نمیدن وگرنه بازیایی امثال ghost of tsushima نباید متای ۸۳ بگیرن.بارها تو خطبه هام Grin خدمت دوستان گفتم که تا بازی تجربه نشه درموردش نباید نظر داد حتی نباید متای بازی رو ببینی چند شده تا بری سراغ اون بازی چون باعث پیش داوری میشه

    0Thumb up 0Thumb down
  • Tanesh گفت:

    من اونجرز رو خریداری کردم و به جرعت میگم تا حالا از خرید یه بازی اینقد راضی نبودم ، تو همین سایت کلی خواستم نظر دوستان رو عوض کنم نسبت به بازی و از نکات مثبتش بگم ولی خب به قدری منفی بهم دادن و گفتن گیم پلی رو تو یوتوب دیدن ک بدرد نمیخوره و داستان رو اسپویل کردن که اصن پستای مربوط به اونجرز رو‌ چک نمیکردم ، واقعا تنها چیزی که ملاک یه تجربه لذت بخش نیست متاس ، من با اینکه تمام شخصیت هارو لول مکس کردم ولی هنوزم واس بازی کردنش ذوق دارم و لذت میبرم ، تیم پشتیبانی بازیم ک عالی داره عمل میکنه ، واقعا بد گفتن از این بازی ظلمه !

    1Thumb up 0Thumb down
  • DRAGON گفت:

    Rage 2 بینظیر بود..
    واقعا نظیر نداشت..
    من از ۱۰ نمره بدون اغراق بهش ۱۰ میدم..

    1Thumb up 0Thumb down