کاتارسیس | نقد و بررسی بازی DOOM Eternal

مقالات ، نقد و بررسی ۵ فروردین ۱۳۹۹ - ۱۸:۰۰

در روانشناسی اصطلاحی وجود دارد به نام کاتارسیس (Catharsis) که به معنای تزکیه و تخلیص از طریق هنر و یا به کار گرفتن احساسات شدید برای رسیدن به این حالت «تخلیه ی روحی» است. اینکه پس از انجام یک بازی پر زد و خورد و خشن حس خوبی به شما دست می دهد و به قول خودمان «تخلیه» می شوید، دقیقاً به خاطر این موضوع است. فیلم، بازی و هر شاخه ی دیگری از هنر می تواند این حس را در شما ایجاد کند. در دنیای بازی ها برخی عناوین، این را موضوع را هدف اول خود قرار می دهند و محیطی ایجاد می کنند تا مخاطب تا هر جا که بخواهد می تواند وجود خود را از حس های منفی مانند خشم و عصبانیت خالی کند. اگر بخواهم کاتارسیس را در قالب یک بازی تعریف کنم، آن بازی DOOM Eternal است. احتمالاً هیچ گیمری نیست که با سری DOOM آشنایی نداشته باشد. DOOM از آن سری بازی هاست که همواره به ریشه هایش وفادار بوده و به قول معروف Old School باقی مانده است. یادم نمی آید تا به حال کسی از DOOM بد گفته باشد. البته این سری هم مانند هر سری دیگری مخاطبان خاص خودش را دارد، اما حتی مخالفان این عناوین هم نمی توانند گیم پلی فوق العاده و تاکید می کنم فوق العاده لذت بخش این بازی را انکار کنند. اگر بازی های مانند Bioshock، The Witcher و Heavy Rain را اوج داستان سرایی در دنیای بازی ها در نظر بگیریم، DOOM اوج قدرت بازیسازان در ساخت یک گیم پلی رویایی و لذت بخش است. اکشن در DOOM کلاً معنای دیگری دارد. اکشن در DOOM یعنی همه چیز. یعنی یک جریان بی امان، سرعتی و لذت بخش که معنای واقعی جهنم را برای شما تداعی می کند. در دنیای بازی ها، یک سری از عناوین هستند که هویت و شناسنامه دارند. به قدری جای پایشان در دنیای بازی ها محکم است که حتی اگر چندین فرنچایز بد هم وارد بازار کنند، باز گیمرها آن ها را با خاطره ی خوب به یاد می آورند. اگر بگوییم سری DOOM نیز یکی از این بازی هاست، به هیچ وجه اغراق نکرده ایم. DOOM یک بازی عظیم است، نامی که هیچ گاه از ذهن هیچ گیمری پاک نخواهد شد و اگر روزی هم این اتفاق بیفتد، کافی است طرف سری به ویکی پدیا بزند تا ببیند ماجرای محبوبیت بازی های سه بعدی از کدام بازی شروع شده است. وقتی که همه ی بازی های دیگر به اپیدمی تکرار دچار شده بودند، این DOOM بود که چیزی کاملاً نو به بازار ارائه کرد. یک بازی اول شخص سه بعدی جذاب، با اسلحه های متنوع و دشمنان عجیب و غریب. در واقع DOOM، ولفنشتاین و Duke Nukem بودند که این بستر را برای بازی های سه بعدی اول شخص ایجاد کردند. در DOOM قانون ساده ای وجود دارد: یا بکش، یا در عرض یک چشم به هم زذن کشته شو!

حالا با بهترین بازی DOOM مواجه هستیم. بازی ای که به اعتقاد سازندگان آن، یک «بازی» DOOM نیست، بلکه «جهانی» از DOOM است. پس از چندین و چند ساعت تجربه ی این عنوان که اکنون با قاطعیت می توانم بگویم به یکی از بازی های مورد علاقه ام تبدیل شده است، باید بگویم سازندگان بازی اصلاً بی راه نگفته اند. هر آنچه در DOOMهای دیگر تجربه کرده اید، در DOOM Eternal آن را در سایز بزرگ تر، با سرعت بیشتر، طراحی خلاقانه تر و روان تر و لذت بخش تر از همیشه تجربه خواهید کرد.

حالا با بهترین بازی DOOM مواجه هستیم. بازی ای که به اعتقاد سازندگان آن، یک «بازی» DOOM نیست، بلکه «جهانی» از DOOM است. پس از چندین و چند ساعت تجربه ی این عنوان که اکنون با قاطعیت می توانم بگویم به یکی از بازی های مورد علاقه ام تبدیل شده است، باید بگویم سازندگان بازی اصلاً بی راه نگفته اند. هر آنچه در DOOMهای دیگر تجربه کرده اید، در DOOM Eternal آن را در سایز بزرگ تر، با سرعت بیشتر، طراحی خلاقانه تر و روان تر و لذت بخش تر از همیشه تجربه خواهید کرد. باید اعتراف کنم در لیست انتظار من برای بازی های سال ۲۰۲۰، DOOM Eternal جایگاه خیلی مهمی نداشت. می دانستم قرار است آن را تجربه کنم و از زمانم با این بازی لذت ببرم، اما فکر نمی کردم این بازی اینقدر خوب و خوش ساخت از آب در بیاید. اگرچه در اکثر جاها فرمول (DOOM (2016 عیناً تکرار شده و کمی آن را تکراری کرده است، اما تا وقتی این فرمول، فرمول تکرار نشدنی DOOM است، می توان تا سر حد مرگ از آن لذت برد. فرقی نمی کند همه ی بازی های DOOM را بازی کرده باشید یا اولین تجربه ی شما با این سری باشد، اگر یک بازی فوق خوش ساخت می خواهید، در ادامه با من، گیمفا و نقد و بررسی DOOM Eternal همراه باشید.

می توان گفت داستان در بازی های DOOM هیچ گاه از اهمیت خاصی برخوردار نبوده و اکثر کسانی که سراغ DOOM می روند به خاطر گیم پلی اش آن را بازی می کنند.  این سری همواره داستانی سرراست و ساده داشته که دلیلی برای کشتن این همه اهریمن دست و پا کند. البته در برخی از بازی های این سری مانند DOOM 3، این داستان کمی بیشتر مورد توجه قرار گرفته بود. در DOOM Eternal نیز قضیه کمی جدی تر از همیشه است. البته این جدی تر بودن به معنای پرداخت بهتر نیست، اما شخصیت های بازی کمی بیشتر شده اند و تعداد زیادی فایل نوشتاری در گوشه و کنار بازی قرار داده شده که هر کس علاقه داشته باشد می تواند آن ها را بخواند. متاسفانه برای شناخت کامل و سر در آوردن از داستان بازی، باید توصیفات کاراکترها و فایل های نوشتاری را بخوانید که کاری زمان بر است و با فرمول «بکش برو جلو»ی DOOM زیاد جور در نمی آید، اما از طرف دیگر همان طور که گفتم، این را هم باید در نظر گرفت که احتمالاً کسی DOOM را به خاطر داستانش بازی نمی کند!

اما خط داستانی DOOM Eternal از این قرار است که دو سال پس از اتفاقاتی که در نسخه ی قبل، یعنی (DOOM (2016 رخ داد، زمین مورد تهاجم نیروهای اهریمنی قرار گرفته است و طبق معمول این شخصیت ساکت و خفن بازی، یعنی Doom Slayer است که به تنهایی می خواهد کل مردم را نجات دهد. شصت درصد از کره ی زمین را این نیروها فرا گرفته اند و تعداد زیادی از مردم را هم کشته اند. حال Doom Slayer می خواهد سه قدیس را که در واقع خدمتگزار دشمن اصلی بازی، یعنی Khan Maykr هستند از پای در بیاورد. پس از کشتن اولین قدیس، دو قدیس بعدی به مکان های نامعلومی می روند و برای پیدا کردن آن ها، Doom Slayer باید از میان سیلی از اهریمن ها عبور کند. همان طور که گفتم کاراکترهایی در بازی وجود دارند که اصلاً آن ها را نمی شناسیم و خیلی طبیعی است که هنگام بازی DOOM Eternal سردرگم شوید. اما بازی با همین داستان گنگ و عجیب هم می تواند شما در در اتمسفری که می خواهد قرار دهد. دشمن های شما واقعاً آن حرص را در شما ایجاد می کنند که هرچه زودتر بخواهید به پایان ماجرا رسیده و آن ها را هم مانند هزاران اهریمنی که در طول بازی سلاخی می کنید، به سزای اعمالشان برسانید. همچنین کاراکتر Doom Slayer بدون اینکه کلمه ای حرف بزند یا حرکتی از خود نشان دهد، همچنان یکی از خفن ترین یا به اصطلاح Badass ترین کاراکترهای طول تاریخ بازی های کامپیوتری است! کاراکتری که هر بار هم بازوهایش بزرگ تر می شود!

کاراکترهایی در بازی وجود دارند که اصلاً آن ها را نمی شناسیم و خیلی طبیعی است که هنگام بازی DOOM Eternal سردرگم شوید. اما بازی با همین داستان گنگ و عجیب هم می تواند شما در در اتمسفری که می خواهد قرار دهد. دشمن های شما واقعاً آن حرص را در شما ایجاد می کنند که هرچه زودتر بخواهید به پایان ماجرا رسیده و آن ها را هم مانند هزاران اهریمنی که در طول بازی سلاخی می کنید، به سزای اعمالشان برسانید. همچنین کاراکتر Doom Slayer بدون اینکه کلمه ای حرف بزند یا حرکتی از خود نشان دهد، همچنان یکی از خفن ترین یا به اصطلاح Badass ترین کاراکترهای طول تاریخ بازی های کامپیوتری است!

الان دیگر می رسیم به هسته ی اصلی بازی، چیزی که DOOM را DOOM می کند و چیزی که باعث می شود این بازی از بی نظیرترین شوتر اول شخص های تاریخ باشد، یعنی گیم پلی. آن قدر حرف در مورد گیم پلی DOOM Eternal وجود دارد که پیدا کردن یک نقطه ی شروع برای آن سخت است. بنابراین از قانون نانوشته ی بازی های DOOM شروع می کنیم. در DOOM Eternal هم مانند بازی های دیگر سری، ایستادن در یک نقطه مساوی است با مرگ. تقریباً غیرممکن است که در گوشه ای از نقشه بایستید و حتی در درجه ی سختی آسان هم بتوانید از Demonهای بازی جان سالم به در ببرید. حرکت کردن و شلیک کردن همواره باید همزمان اتفاق بیفتند. سرعت مبارزات در DOOM Eternal آن قدر بالاست که باید در کسری از ثانیه تصمیم بگیرید قدم بعدی شما چه خواهد بود. آیا می خواهید دشمن های بزرگ تر را اول از پا در بیاورید و بعد سراغ کوچک ترها بروید یا ترجیح می دهید اول کوچک ها را سلاخی کنید و بعد با تمرکز بیشتری حساب بزرگ ترها را برسید؟ از کدام اسلحه باید برای از پا درآوردن دشمنی که درست مقابل تان ایستاده استفاده کنید، از کدام زاویه وارد صحنه شوید که کمتر در گوشه ها گیر کنید و ده ها چیز دیگر که باید در کوتاه ترین زمان ممکن برای آن ها تصمیم بگیرید. اما می دانید قسمت لذت بخش ماجرا کجاست؟ اینکه DOOM Eternal امکان پیاده سازی هر تصمیمی را که می گیرید به شما می دهد. علاوه بر این، اندازه ی یک توپخانه به شما اسلحه و امکانات می دهد تا بتوانید کشت و کشتار را به لذت ترین شیوه ی ممکن انجام دهید. نه تنها این، بلکه هر کدام از این اسلحه ها هم حالت ها و آپگریدهای مختلفی دارند. در واقع DOOM Eternal آن قدر پر محتواتر و بزرگ تر از نسخه ی قبلی شده که حتی با وجود کمپین نسبتاً طولانی آن (نزدیک ۲۰ ساعت)، باز هم خیلی وقت ها یادتان نمی آید که من فلان اسلحه را هم دارم که می توانم از آن استفاده کنم!

در DOOM Eternal هم مانند بازی های دیگر سری، ایستادن در یک نقطه مساوی است با مرگ. تقریباً غیرممکن است که در گوشه ای از نقشه بایستید و حتی در درجه ی سختی آسان هم بتوانید از Demonهای بازی جان سالم به در ببرید. حرکت کردن و شلیک کردن همواره باید همزمان اتفاق بیفتند. سرعت مبارزات در DOOM Eternal آن قدر بالاست که باید در کسری از ثانیه تصمیم بگیرید قدم بعدی شما چه خواهد بود. آیا می خواهید دشمن های بزرگ تر را اول از پا در بیاورید و بعد سراغ کوچک ترها بروید یا ترجیح می دهید اول کوچک ها را سلاخی کنید و بعد با تمرکز بیشتری حساب بزرگ ترها را برسید؟ از کدام اسلحه باید برای از پا درآوردن دشمنی که درست مقابل تان ایستاده استفاده کنید، از کدام زاویه وارد صحنه شوید که کمتر در گوشه ها گیر کنید و ده ها چیز دیگر که باید در کوتاه ترین زمان ممکن برای آن ها تصمیم بگیرید. اما می دانید قسمت لذت بخش ماجرا کجاست؟ اینکه DOOM Eternal امکان پیاده سازی هر تصمیمی را که می گیرید به شما می دهد.

البته این دقیقاً جایی است که بازی می تواند کمی پیچیده شود. بحث این نیست که این مقدار از امکانات چیز بدی است؛ خب چه بهتر از اینکه بتوانید یک دشمن را از وسط نصف کنید، سینه ی دیگری را بشکافید، آن یکی را بسوزانید و بقیه را هم تکه تکه کنید؟ همه ی این صحنه ها بازی را جذاب تر می کنند و آن را از تکراری بودن نجات می دهند. بحث اینجاست که شاید این فرمول، مناسب ترین فرمول برای یک بازی DOOM نباشد. برای مثال نوعی از دشمنان هستند که با نوعی سپر به شما حمله می کنند و با استفاده از سلاح پلاسمایی، می توانید یه آن ها شلیک کرده و منفجرشان کنید. نوع دیگری از دشمن ها هستند که نقطه ضعفی مشخص دارند و بهتر است که ابتدا از دور با یکی از حالات اسلحه ی Heavy Cannon که به آن کارایی شبیه اسنایپر رایفل می دهد، آن نقاط ضعف را هدف قرار دهید تا راحت تر بتوانید آن ها را بکشید. برخی دیگر از Demonها نیز هستند که صرفاً سخت جان هستند و چند شلیک راکت لانچر می تواند آن ها را از پا در بیاورد. در کل هر دشمن، نسبت به یک اسلحه بیشتر واکنش نشان می دهد و استفاده از اسلحه ی درست یعنی اینکه مهمات بیشتری در جیبتان می ماند که در DOOM Eternal این موضوع مهم است، چون بعضی وقت ها گلوله کم می آورید. اما همین موضوع بعضاً می تواند باعث شود که دائم در حال عوض کردن اسلحه ی خود باشید و بازی از یک اکشن دیوانه وار و کلاسیک DOOM، به یک اکشن استراتژیک تر تبدیل شود. همچنین Doom Slayer روی شانه ی چپش یک سری اسلحه ی دیگر نیز دارد که برای مثال یکی از آن ها نوعی نارنجک پرتاب می کند، یکی دشمن را آتش می زند و دیگری باعث می شود یخ بزنند و چند ثانیه در همان حالت بمانند. این اسلحه ها به زمان شارژ احتیاج دارند و نمی توانید پشت سر هم چند بار از آن ها استفاده کنید. به همه ی این ها آپگریدهای زره مخصوص Doom Slayer و قابلیت های ویژه ی او را اضافه کنید تا کاملاً درک کنید چه می گویم. این حجم از امکانات واقعاً عالی و لذت بخش است. اضافه شدن هر کدام از این قابلیت ها مانند اضافه کردن ماده ای خوشمزه به غذایی است که همینطوری هم بسیار خوشمزه است، اما در عین حال در خاطر نگه داشتن همه ی این امکانات و یادگیری استفاده از آن ها زمان بر است. شاید اگر این قابلیت ها با فاصله های زمانی مناسب تری به گیمر داده می شدند، کمی بهتر بود. البته این را هم بگویم که شاید ایراد گرفتن به این موضوع کمی سخت گیری باشد، چون وقتی گیم پلی کلی یکی از بهترین گیم پلی های حال حاضر صنعت گیم است، دیگر این اشکالات جزئی به چشم نمی آیند، اما نمی خواهم چیزی از قلم بیفتد و در عین حال می خواهم بدانید این نسخه نسبت به نسخه ی ۲۰۱۶ بازی چه تغییراتی به خود دیده است.

در کل هر دشمن، نسبت به یک اسلحه بیشتر واکنش نشان می دهد و استفاده از اسلحه ی درست یعنی اینکه مهمات بیشتری در جیبتان می ماند که در DOOM Eternal این موضوع مهم است، چون بعضی وقت ها گلوله کم می آورید. اما همین موضوع بعضاً می تواند باعث شود که دائم در حال عوض کردن اسلحه ی خود باشید و بازی از یک اکشن دیوانه وار و کلاسیک DOOM، به یک اکشن استراتژیک تر تبدیل شود.

حالا کمی بیشتر به بخش مبارزات بپردازیم. هر صفت مثبتی را که برای یک بازی اکشن می شناسید در نظر بگیرید؛ DOOM Eternal همه اش را دارد. شاید بازی حتی بیش از چیزی که لازم باشد لذت بخش است. و صد البته که اصلی ترین علت لذت بخش بودن آن، بخاطر مبارزات نفس گیرش است. از همان اول که وارد بازی می شوید و باید چند تا زامبی ضعیف و کند را از پا در بیاورید تا مراحل آخر بازی که بازی هر دشمنی را که در طول بازی معرفی کرده سرتان می ریزد، همه ی مبارزات لذت بخش اند. اکثر مراحل DOOM Eternal را همین تشکیل می دهد. می کشید، می سوزانید، تکه تکه می کنید، منفجر می کنید، قصابی می کنید و چند قدم جلوتر، دوباره این کارها را تکرار می کنید. اما آیا بازی تکراری می شود؟ واقعاً نه. علیرغم علاقه ی شدیدم به نسخه ی قبلی، همواره به نظرم (DOOM (2016 کمی تکراری می آمد. به خصوص نیمه ی دوم بازی که بازی دیگر چیز زیادی برای ارائه نداشت و فقط با اضافه کردن بر تعداد دشمنان کار را برایتان سخت می کرد. درست است که همین فرمول در DOOM Eternal هم تکرار شده، اما همه چیز در این نسخه آن قدر روان تر، بهتر و رضایت بخش تر است که مخاطب را خسته نمی کند. چیزی که به مبارزات DOOM در نسخه ی قبل تنوع بیشتری می بخشید، انیمیشن های تمام کننده ای بود که بازی از آن ها به عنوان Glory Kill یاد می کرد. تنوع Glory Killها بیشتر از قبل شده و برای هر دشمنی در بازی، حداقل دو انیمیشن برای Glory Kill ساخته شده است. خنجری که Doom Slayer روی مچ خود دارد، این صحنه ها را خشن تر و خونین تر از قبل نیز کرده است. کافی است چند تا گلوله به سمت دشمن شلیک کنید تا به حالت Stun در بیاید. حالا شمایید و آن Demon بخت برگشته که وقتش رسیده و باید تکه تکه شود. محیط هایی که در آن با دشمنان می جنگید حداقل دو برابر شده است. علاوه بر این، کلی آیتم به گوشه و کنار محیط اضافه شده که مبارزات را چندین Level بالاتر از قبل برده اند. محیط پر از دایره هایی است که با رفتن روی آن ها کاراکتر شما پرشی بلند می کند، پر از میله هایی است که Doom Slayer می تواند مانند از آن ها کمک گرفته و مدت بیشتر روی هوا معلق باشد و موارد بسیار دیگری که مرحله به مرحله فرق می کند. نه فقط محیط، بلکه قابلیت های شخصیت شما نیز افزایش یافته است. Doom Slayer اکنون می تواند از قابلیت Dash یا حرکت با سرعت استفاده کند. همین یک مکانیزم و ترکیب آن با دابل جامپ و قابلیت های دیگر، کل بخش پلتفرمینگ را متحول کرده است. البته راجع به این بخش در ادامه صحبت خواهیم کرد، اما فعلاً همین را بدانید که راحتیِ حرکت و جابجا شدن از نقطه ای به نقطه ی دیگر، باعث شده DOOM Eternal واقعاً آن چیزی باشد که لیاقت و پتانسیل اش را داشت.

از همان اول که وارد بازی می شوید و باید چند تا زامبی ضعیف و کند را از پا در بیاورید تا مراحل آخر بازی که بازی هر دشمنی را که در طول بازی معرفی کرده سرتان می ریزد، همه ی مبارزات لذت بخش اند. اکثر مراحل DOOM Eternal را همین تشکیل می دهد. می کشید، می سوزانید، تکه تکه می کنید، منفجر می کنید، قصابی می کنید و چند قدم جلوتر، دوباره این کارها را تکرار می کنید. اما آیا بازی تکراری می شود؟ واقعاً نه.

به جز طراحی مرحله ی بی نظیر و همه ی قابلیت هایی که باعث شده اند مبارزات بازی به یاد ماندنی باشند، دو عامل مهم دیگر هم هستند که تاثیر مستقیم و انکارناپذیری روی این موضوع دارند. اولی، اسلحه های Doom Slayer هستند. برخی از این اسلحه ها از نسخه های کلاسیک DOOM و برخی دیگر از نسخه ی قبلی پا به DOOM Eternal گذاشته اند و برخی دیگر نیز برای اولین بار در همین بازی معرفی می شوند. از اسلحه ی مورد علاقه ام شروع می کنم که از کلاسیک های DOOM به شمار می رود و چیزی نیست به جز سوپر شاتگان. شاید بتوان گفت قدرتمندترین تفنگی که در اختیار دارید هم همین است. سوپر شاتگان را همه ی DOOMبازها از نسخه های قدیمی به خاطر دارند، اما در این نسخه حالتی به آن اضافه شده که می توانید در آن با یک زنجیر یکی از دشمنان را هدف قرار داده و خودتان را به سمت او بکشید و از نزدیک با یک شلیک شاتگان متلاشی اش کنید، DOOMتر از همیشه! اسلحه ی جدیدی که در این نسخه به بازی اضافه شده، Ballista نام دارد که طراحی اش شبیه به یک تیرکمان صلیبی (Crossbow) غول پیکر است. از تریلرهای بازی هم مشخص بود که قرار است این اسلحه یک اسلحه ی ویژه باشد و باید بگویم همین طور هم هست. لذت میخ کردن Demonها به در و دیوار و منفجر کردنشان با این اسلحه خارج از وصف است. اسلحه ی پلاسمایی که ظاهرش در این نسخه به بازی های قدیمی سری نزدیک تر شده نیز از به دردبخورترین اسلحه های DOOM Eternal است. در بازی دشمنان زیادی هستند که از سپرهای مخصوص استفاده می کنند یا زرهی دارند که نسبت به این اسلحه نقطه ضعف نشان می دهند. حالاتی که به این اسلحه استفاده می شود هم خیلی باحال هستند. مثلاً با یکی از این حالات می توانید وقتی اسلحه به اندازه ی کافی داغ شد، موجی از پلاسما آزاد کنید که تمام دشمنان اطراف را بسوزاند یا در حالتی دیگر روی یک دشمن قفل کنید تا او را کاملاً از پا در بیاورد. هر اسلحه ای در بازی دو حالت اصلی دارد که می توانید وقتی Weapon Mode کسب می کنید، آن ها را در جایگاه های مخصوص ارتقاء دهید. برای مثال، شاتگان معمولی شما، حالتی دارد که نارنجک پرتاب می کند یا راکت لانچرتان حالتی دارد که موشک را در هوا منفجر می کند. تعداد اسلحه ها به خودی خود برای یک تجربه ی عالی واقعاً کافی بود و این حجم از حالات مختلف فقط یک معنا دارد و آن هم اینکه DOOM Eternal به «عالی» بودن رضایت نمی دهد و باید بی نقص باشد!

کلی آیتم به گوشه و کنار محیط اضافه شده که مبارزات را چندین Level بالاتر از قبل برده اند. محیط پر از دایره هایی است که با رفتن روی آن ها کاراکتر شما پرشی بلند می کند، پر از میله هایی است که Doom Slayer می تواند مانند از آن ها کمک گرفته و مدت بیشتر روی هوا معلق باشد و موارد بسیار دیگری که مرحله به مرحله فرق می کند. نه فقط محیط، بلکه قابلیت های شخصیت شما نیز افزایش یافته است. Doom Slayer اکنون می تواند از قابلیت Dash یا حرکت با سرعت استفاده کند. همین یک مکانیزم و ترکیب آن با دابل جامپ و قابلیت های دیگر، کل بخش پلتفرمینگ را متحول کرده است. البته راجع به این بخش در ادامه صحبت خواهیم کرد، اما فعلاً همین را بدانید که راحتیِ حرکت و جابجا شدن از نقطه ای به نقطه ی دیگر، باعث شده DOOM Eternal واقعاً آن چیزی باشد که لیاقت و پتانسیل اش را داشت.

عامل دیگر، وجود دشمنان متنوع بازی هستند. تعداد این دشمنان تقریباً دو برابر شده است. درست مانند اسلحه ها، بسیاری از این دشمنان از نسخه ی قبلی و چند مورد هم از بازی های کلاسیک DOOM به DOOM Eternal آمده اند. برای مثال اهریمنی به نام Pain Elemental از DOOM II به این بازی اضافه شده که یکی از دشمنان پرنده ی بازی است. از همین بازی، Arachnotron با کمی تغییر ظاهر به DOOM Eternal آمده است. او مانند عنکبوت به همه ی سطوح عمودی و افقی می چسبد و اگر اسلحه ای که بالای سرش وجود دارد را همان ابتدا از کار نیندازید، در چند ثانیه جان شما را می گیرد. از دشمنان جدیدتر می توانم به Dread Knight و Whiplash اشاره کنم. Dread Knight از آن دشمن هایی است که کمی سخت جان هستند و سرعت بالایی هم دارند. اما Whiplash از جالب ترین دشمنانی است که تا به حال در این سری دیده ام. این Demon مانند یک مار کبری حرکت می کند و سرعت بالا و بدن لاغرش باعث می شود نتوانید خیلی دقیق به او تیراندازی کنید. به دشمنی دیگر به نام Marauder هم می خواهم اشاره کنم که از نظر قدرت تقریباً با کاراکتر شما برابری می کند و ظاهر خیلی خفن و متفاوتی هم دارد. در طول بازی به تعداد محدودی سر و کله اش پیدا می شود و باید کل تمرکزتان را برای از بین بردن او به کار بگیرید، او اصلاً شوخی بردار نیست.

از دشمنان جدیدتر می توانم به Dread Knight و Whiplash اشاره کنم. Dread Knight از آن دشمن هایی است که کمی سخت جان هستند و سرعت بالایی هم دارند. اما Whiplash از جالب ترین دشمنانی است که تا به حال در این سری دیده ام. این Demon مانند یک مار کبری حرکت می کند و سرعت بالا و بدن لاغرش باعث می شود نتوانید خیلی دقیق به او تیراندازی کنید. به دشمنی دیگر به نام Marauder هم می خواهم اشاره کنم که از نظر قدرت تقریباً با کاراکتر شما برابری می کند و ظاهر خیلی خفن و متفاوتی هم دارد. در طول بازی به تعداد محدودی سر و کله اش پیدا می شود و باید کل تمرکزتان را برای از بین بردن او به کار بگیرید، او اصلاً شوخی بردار نیست.

چیزی که در مورد دشمنان نسبت به نسخه ی قبل تفاوت اساسی داشته، این است که در DOOM Eternal در واقع هر دشمن چند مدل سه بعدی به جای یک مدل دارد. به هر نقطه از بدن این دشمنان که شلیک کنید، آن عضو یا قطع می شود یا آسیب می بیند و شما می توانید تشخیص دهید که حدوداً چقدر از جان هر کدام از این دشمنان باقی است. علاوه بر این، این موضوع قطع عضو به خشونت DOOM Eternal نیز اضافه کرده است که در مورد این بازی، یک نکته ی کاملاً مثبت به شمار می رود. طراحی کلی دشمنان کمی در این نسخه تمیزتر شده است. وقتی دشمنان DOOM Eternal را با دشمنان نسخه ی قبل مقایسه می کنیم، می بینیم در نسخه ی قبل کمی «کثیف»تر و چندش آورتر بودند و در این نسخه با وجود مدل سازی بهتر و نورپردازی بهتر، کمی بیشتر پولیش کاری شده اند. شخصاً مدل های بازی قبل را کمی بیشتر دوست داشتم، اما این موضوع کاملاً سلیقه ای است و می تواند فرد به فرد فرق کند. همانطور که بالاتر هم گفتم، در این نسخه برخی از دشمنان نقاط ضعف مشخصی دارند که هدف گرفتن آن ها و از کار انداختن‌شان، می تواند به شکل چشمگیری بر قدرت آن ها تاثیر بگذارد. اینکه همه چیز تخریب پذیرتر و خونین تر شده، DOOM Eternal را به یکی از زیباترین آثار بصری id Software تبدیل می کند.

چیزی که در مورد دشمنان نسبت به نسخه ی قبل تفاوت اساسی داشته، این است که در DOOM Eternal در واقع هر دشمن چند مدل سه بعدی به جای یک مدل دارد. به هر نقطه از بدن این دشمنان که شلیک کنید، آن عضو یا قطع می شود یا آسیب می بیند و شما می توانید تشخیص دهید که حدوداً چقدر از جان هر کدام از این دشمنان باقی است. علاوه بر این، این موضوع قطع عضو به خشونت DOOM Eternal نیز اضافه کرده است که در مورد این بازی، یک نکته ی کاملاً مثبت به شمار می رود.

DOOM Eternal فقط به مبارزات ختم نمی شود. در این نسخه سازندگان تصمیم داشته اند که بخش پلتفرمینگ و معماهای بازی را نیز هیجان انگیزتر کنند و این دو موضوع نیز کاملاً عالی پیاده سازی شده اند. مهم ترین عاملی که باعث می شود پلتفرمینگ در DOOM Eternal خیلی بهتر و با کیفیت تر از بازی قبلی باشد، تنبیهی است که این بازی برای سقوط شما در هنگام پلتفرمینگ در نظر گرفته است. در بازی قبلی هر بار که می افتادید می مردید و مجبور بودید صحنه ی طولانی لودینگ را تحمل کنید تا به بازی برگردید. در این نسخه هر بار که می افتید بازی مقداری از جان شما کم می کند و پلتفرمینگ را از ابتدا آغار می کنید. حالا اگر جان اضافه (Extra Life) هم داشته باشید، حتی موقع مردن هم باز از همان نقطه شروع می کنید. بنابراین پلتفرمینگ از یک بخش خسته کننده، تبدیل به یکی از نقاط قوت بازی شده است که دوستش خواهید داشت. قابلیت Dash و چسبیدن به برخی از دیوارها، پلتفرمینگ را کمی پیشرفته تر کرده است و برخی پرش ها حساب کتاب کاملاً دقیق می خواهند. در کنار این بخش، معماها نیز بیشتر شده اند و از روند منطقی تری هم تبعیت می کنند. بیشتر این معماها محیطی هستند و با اکثر با زمان بندی درست و استفاده ی به جا از قابلیت هایتان حل می شوند. گرچه هنوز هم برخی بخش های پلتفرمینگ و معماها کمی بی منطق هستند و خیلی وقت ها میدان دید ناکافی باعث می شود کمی در مراحل علاف شوید، اما در کل هر دو بخش بیشتر نقاط قوت بازی هستند تا نقاط منفی آن.

به جز بخش کمپین، بازی بخش آنلاین مختصر و خوبی هم دارد که می تواند علاقه مندان را مدت بیشتری مشغول کند. این حالت شامل چند بخش کوچک می شود که یکی از آن ها همان Team Death Match است که در نسخه ی قبل هم شاهد آن بودیم. البته این بار سازندگان کمی بیشتر خلاقیت به خرج داده اند و بخشی اضافه کرده اند که در آن یک Slayer با دو Demon روبروی هم قرار می گیرند. این Demonها می توانند از گروه های مختلف انتخاب شوند و هر کدام قابلیت ویژه ای دارند. برای مثال یکی سرعتی تر است، یکی سنگین تر است، یکی پرواز می کند و غیره. Slayer تمام اسلحه هایش را در اختیار دارد ولی در عوض تنهایی باید دو Demon را بکشد. بازی قوانین خاصی دارد که زیاد سخت نیستند به مرور آن ها را خواهید آموخت. البته خود سازندگان هم می دانند که اکثر طرفداران DOOM به خاطر بخش تک نفره به سراغ بازی می آیند، اما به هر حال بخش آنلاین هم خالی از لطف نیست.

به جز بخش کمپین، بازی بخش آنلاین مختصر و خوبی هم دارد که می تواند علاقه مندان را مدت بیشتری مشغول کند. این حالت شامل چند بخش کوچک می شود که یکی از آن ها همان Team Death Match است که در نسخه ی قبل هم شاهد آن بودیم. البته این بار سازندگان کمی بیشتر خلاقیت به خرج داده اند و بخشی اضافه کرده اند که در آن یک Slayer با دو Demon روبروی هم قرار می گیرند. این Demonها می توانند از گروه های مختلف انتخاب شوند و هر کدام قابلیت ویژه ای دارند.

بازی از نظر معماری زیباست و مراحل و محیط های بیشتری را نسبت به بازی های قبل تجربه خواهید کرد. طراحی جهنم گونه ی محیط ها در میان بازی های کامیپوتری تک است و واقعاً محیط ها استادانه خلق شده اند. برای بخش موسیقی نیز از قطعات متال استفاده شده و از خوانندگان چندین گروه متال برای ضبط این کارها کمک گرفته شده است. این قطعات واقعاً پر انرژی و عالی کار شده اند و شخصاً پس از هر مرحله دنبال نام آهنگ آن مرحله بودم!

روی هم رفته DOOM Eternal تقریباً تمام انتظارات را از یک بازی DOOM برطرف می کند. اشکالات بازی واقعاً جزئی هستند و در مقابل عظمت آن حرفی برای گفتن ندارند. اگر طرفدار یک اکشن دیوانه وار، نفس گیر، بی وقفه و هیجان انگیز هستید، به هیچ عنوان DOOM Eternal را از دست ندهید.

 

12345678910(62 رای, میانگین آرا 8٫89 از 10 )
Loading...

نظرات

دیدگاهتان را بنویسید

  • head of demon گفت:

    شرمنده بابت اسپم:
    دوستان من اکانتم sign out شده، الان میخوام sign in شم، کد ٢ مرحله ای واسم فرستاده نمیشه، هیچ جاییم لاگ این نیستم که کد بگیرم
    چرا کد نمیاد؟
    کسی اطلاعی داره؟

    6Thumb up 4Thumb down
  • Matin baniasadi گفت:

    ممنون از زحماتتون
    الحق که بهترین Doom همینه

    23Thumb up 4Thumb down
  • The Man Who Sold The World گفت:

    بازی فوق العاده ای هست، یه نکته جالب اینکه این بازی نسخه ی گوگل استادیا هم داره و هیچکس دربارش حرف نزده و خیلی از سایت ها اصلا اشاره هم نکردن

    8Thumb up 6Thumb down
  • Resident Mikami گفت:

    نقد خوبی بود، ممنون بابت نقد
    فقط یه سوال آیا برای بخش آنلاین این بازی به پلاس نیازی هست یانه ????
    میدونم یوال مسخره ای ولی چون من زیاد آنلاین بازی نمیکنم ، میخواستم بدونم

    4Thumb up 5Thumb down
  • Mr Hill93 گفت:

    از ی شوتر چی میخاین ؟
    کشت و کشتار ؟ دووم داره
    خون و خون ریزی و خشونت ؟ دووم داره
    قطع عضو و سلاخی کردن دشمنا ؟ دووم داره
    پلتفرمینگ و حل پازل و معما و پیدا کردن ایتم ها ؟ دووم داره
    واقعا باید بگم معرکس فوق العادس بی نظیره
    ینی دووم ایترنال تعریف جدیدی از سبک شوتینگ fps و تو این بازی معنا کرد
    حتما حتما‌ تهیه کنید این بازی و پشیمون نمیشید
    پر از سوپرایز هم هست بازی

    _____________________________________________________

    Attention attention : doom guy have the bfg 9000 all personnel evacuate immediately

    همین ی جمله باعث میشه بفهمید دووم گای چقد خفن و ترسناکه

    28Thumb up 12Thumb down
  • Forza horizon 5 halo infinite hellblade 2 fable 4 گفت:

    با تشکر از آقای مقدم.
    یکی از بهترین شوتر های نسل هشتم.
    و یکی از نامزد های گوتی سال.
    و یکی از سریعترین شوتر ها.
    با تشکر.

    5Thumb up 7Thumb down
  • s3me گفت:

    از صبح دارم بازیش میکنم فوق العاد است من که سیر نمیشم ازش

    8Thumb up 2Thumb down
  • Mohsen7_3_0 گفت:

    فقط باید وارد سایت شد کامنت گذاشت
    id Software نشون داد دود هنوز از کنده بلند میشه.
    با تمام احترام به بزرگانی مثل Half-Life اما به نظر من سلطان بی چون و چرای FPS دووم هست.
    این نسخه نشون میده تمام تحسینهای ریبوت ۲۰۱۶ اتفاقی نبوده و id اینو ثابت کرد که یه بازی oldschool گیمپلی محور چطور میتونه در سال ۲۰۲۰ که اکثرا توجهشون به داستان هست خودنمایی کنه.
    کار این استدیو و کارگردانش هوگو مارتین فوق العاده هست چرا که عرضه ۲ نسخه از یه همچین بازی ریشه داری توی یه نسل ساده نیست. به نظرم موفقیت امثال دووم با موفقیت عناوین نسل جدیدتر متفاوته. بازیهای جدیدتر با فکری نو و با فضای نامحدودی از خلاقیت ساخته میشن. اما در مورد دووم یه زمانی این بازی بوده الانم میخواد موفق باشه سازنده مجبوره یکسری چارچوب هارو رعایت کنه که نه سیخ بسوزه نه کباب

    11Thumb up 4Thumb down
  • M_A.REZAIE گفت:

    چطور دلت اومد به این شاهکار ۱۰ ندی؟ Frown
    اما نقد خوبی بود خسته نباشید.

    15Thumb up 4Thumb down
  • Wolverine گفت:

    رو درجه سختی نایتمر تمومش کردیم حالا بریم الترا نایتمر هم فتح کنیم، فقط خدا رحم کنه، لامصب آدرنالین خالصه Grin

    4Thumb up 7Thumb down
  • Senatorbigy گفت:

    مرسی از اقای مقدم بابت نقد و بررسیشون In Love الحق که شاهکاره من که فقط DOOM 2016 رو بازی کردم و باهاش حال کردم تا لحظه ای که بازی رو کامل کردم و اینم عالی به نظر میرسه شاید بعد از تلو تجربه ش کردم Yes

    5Thumb up 0Thumb down
  • Wolverine گفت:

    منتظرم تخفیف بخوره بگیرمش، تا آنلاینشم تجربه کنم، اینطوری که سازندش گفته حالا حالاها باهاش کلی کار داره قراره خوب ساپورت شه

    3Thumb up 3Thumb down
  • PLAYSTATION T گفت:

    یکی از منتقدا یه حرفی زد که به شدت قبولش دارم
    Doom Eternal یه FPS انقلابی توی این نسل بود. همونطور که Doom اوریجینال انقلابی در ژانر FPS بود
    من شبیه بودن به بازی قبلی و آپگریدهای زیاد رو نکته منفی نمیبینم. یوبیسافت و اکتیویژن هرسال یه بازی تکراری میدن کسی چیزی نمیگه و همه هم میخرن
    اول اینکه شباهت با نسخه ی اول داره چون دوتاشون یک DNA خاص خودشون رو دارن
    آپگریدهای زیاد هم دلایل زیادی برای چندین بار بازی کردن میدن
    جالبی اینه که Doom Eternal هم گیمپلی خیلی جذابی داره و همچنین داستان و Lore خیلی خوبی داره و خوشحالم که بیشتر به دنیای دووم پرداختن
    ۱۰ /۱۰

    14Thumb up 2Thumb down
    • Mikasa گفت:

      یوبیسافت و اکتیویژن اگه هرسال بازی‌تکراری میدن منتقدا هم از خجالتشون در میان ربطی نداره گیم پلی هرچقدرم پرفکت شده باشه بازم دلیل نمیشه نسخه بعدی کپی‌پیست همون باشه

      3Thumb up 8Thumb down
    • mamadtala گفت:

      والا این همه بازی آرپیجی با تعداد بسیار زیاد امکانات و اسکیل ها هستن هیچکس نه مشکلی در یادگیری داره نه چیزی و بعد یه مدت عادت میکنه حالامن موندم چی شده دووم سخت شده یادگیریش Laugh
      این بازی از بهترین و اکشن ترین بازی هاییه که تجربه کردم و واقعا لدت بخشه و نکته ای که منو متعجب کرد خفن بوودن بسیار زیاد doom guy هستش یعنی جوری هر مرحله خفن تر میشه که باس مرحله قبلی تبدیل به دشمنی میشه که به وفور پبدا میشه و بازیکن هم هر لحطه در حال یادگیری تکنیک های بیشتر و حرفه ای شدنه
      در کل اولین بازی ۲۰۲۰ بود مه حس کردم پولمو دور نریختم

      8Thumb up 1Thumb down
  • Amir_Electropop_ SSD 725 GB PS5 گفت:

    بازی توپیه. Yes Yes Yes

    7Thumb up 5Thumb down
  • Mr Hill93 گفت:

    پلتفرم اصلاح میکنم اقا این دکمه ویرایش و برگردونید Side Frown Dazed

    0Thumb up 3Thumb down
  • God.game گفت:

    من متاسفانه تا به الان نتوسته بودم نسخه های DOOM رو تجربه کنم ولی خوشبختانه DOOM Eternal تبدیل شد به یکی از بهترین بازی های عمرم از بس خفن بود حتی خداشاهده پلک نمیزدم دمشون گرم…از اریا مقدم عزیز هم تشکر بابت بررسی بازی خیلی کامل و مفید بود.

    11Thumb up 0Thumb down
  • 2003 Hamid Reza گفت:

    خیلی ممنونم اقای مقدم عزیز
    به نظر من که بازی ای هستش که به هیچ عنوان تکراری نمیشه و نخواهد شد
    یه شاهکار که بازی کردنش واجب هستش (واجب)

    4Thumb up 2Thumb down
  • fbjg گفت:

    از بهترین شوتر های نسل میشه نام برد . با نکات منفی که ذکر کردید موافق نیستم . بازی پیشرفت های خوبی نسبت به نسخه قبلی داره در عین حفظ کردن اصالت خودش
    در کل بازی عالی ای هستش و اصلا از دست ندیدش
    یادش بخیر یه زمانی شوتر های old school سالانه چندین بازی مختلف در این ژانر میداد و ادم تو اینکه کدوم رو تجربه کنه میموند . کلا تو این نسل تنوع عناوین کمتر شده و ژانری مثل old school shooter و hack and slash خیلی کم پیدا شده

    6Thumb up 2Thumb down
  • IDgamer گفت:

    ممنونم از بابت نقد و خسته نباشید میگم به نویسنده عزیز Rose Heart
    با اینکه خودم با اون دوتا ایرادی که ذکر کردید مخالفم اما خوب قبول دارم ممکنه برای بعضی ها این ها نکته منفی به نظر بیان اما خداوکیلی خودم هیچ شباهت زیادی به نسخه قبلی نمیبینم، یعنی در واقع از این بازی انتظار چه جوری تغییری میشه داشت؟؟ مثلا بیان گیم پلی بازی رو آهسته تر کنن که مثلا تغییر کرده باشه یا اینکه مثلا تبدیلش کنن به شوتر سوم شخص یا هر چیزی که واقعا به نظرم نه تنها نباید تغییر کنه بلکه باید هر چه بیشتر سعی بشه که بازی با همین روند ساخته بشه، چیزی که میتونه هر بار دووم رو بهتر از نسخه قبلی خودش کنه اینه که تو هر نسخه علاوه بر حفظ اون سبک کلاسیک و پایبندی به ریشه ها، تعداد جدیدی از سلاح ها، بیشتر شدن demon ها و تنوع شون، طراحی مراحل و لول دیزاین که در eternal همه این ها که گفتم نسبت به نسخه ۲۰۱۶ وجود داره، در واقع دووم اگر بخواد خیلی تغییر کنه میشه مثل نسخه سوم که با اینکه بازی خوش ساخت و عالی ای بود اما به هیچ عنوان یه دووم خالص نبود، پس این بازی وظیفه خودش رو به بهترین نحو ممکن انجام داده و برای شخص خودم بهترین شوتر اول شخصی هست که تا به امروز تجربه کردم و نمره ای که به بازی میدم ۱۰ از ۱۰ هستش Yes Yes
    دووم ایترنال در واقع به تمام سازنده ها نشون میده که یک شوتر اصیل و ناب باید چطور باشه Big Smile Big Smile
    امیدوارم همه طرفدارای بازی بتونن بازی رو تجربه کنن و لذت ببرن که بدون شک این بازی شاهکاریه که لنگه نداره Yes Yes

    10Thumb up 1Thumb down
  • h811394h گفت:

    بهینه سازی بازی فوق العاده عالیه
    روی
    i3 8100
    Ram 16GB DDR4
    Gtx 1080 Msi Gaming X
    روی کیفیت Ultra Nightmer
    و رزولیشن ۲k با مانیتور Ultra Wide
    قشنگ ۱۷۹ فریم میده
    شک ندارم رو سیستم با
    رم ۸gb
    Gtx 950
    i3 5gen
    میتونید ۶۰fps بازی کنید

    کنسول باز های عزیز بهتون پیشنهاد میکنم بجای خرید اکانت بازی حتما کرایه ش کنید چون اگه فشار بیارید دو روزه تمومه و چیزی برای ارائه نداره

    فقط درین حد بگم :
    The Las of us
    DOOM 2016
    DOOM Eternal
    Outlast 2
    God Of War 4
    Resident Evil 2
    Evil Whithin 2
    و…
    ازون بازیا بودن که وقتی نشستم پاش اخر شب یا تموم شدن یا اگه نشدن فرداش دیگه ترتیبشون داده شده بود.

    خلاصه کمتر بازی ای بوده که منو میخ کوب کنه و دوم یکی ازوناست.

    5Thumb up 3Thumb down
  • من عاشق و دیوونه این سری ام
    دوستان یه چند تا گیم مثل دووم میتونید معرفی کنید ؟ ( از نظر گیم پلی نه اتمسفر و فضا)

    2Thumb up 1Thumb down
  • SLλYER #2077 گفت:

    چطور دلتون اومد این گیم رو نقد کنید و از موسیقی خدا مانندش چیزی نگید؟ Question
    و البته، در اختیار گذاشتن ابزار های زیاد نکته منفی ای نیست، خیلی از بازی ها ابزار های زیادی بهتون میدن که ازشون استفاده نمی‌کنید، در واقع بازی دلیلی بهتون نمیده که ازشون استفاده کنید. شما توی اترنال هم ابزار رو دارید هم دلیلش رو، میمونه مهارت مورد نیاز استفاده از این ابزار ها که بسته به درجه سختی کاملا متفاوته و هرگز یه گیمر عادی نباید اترنال رو با درجه سختی بالا شروع کنه چون توی اون درجات سختی بازی به طور خالصانه یه شوتر هاردکوره و مهارت بالایی طلب میکنه، اما توی درجات سمتی پایین تر خیر، حتی نیازی به استفاده از این ابزار ها ممکنه حس نشه که بازم همشون به گیمر برمیگرده و مهارتش و یا اینکه بخواد خودشو به چالش بکشه یا صرفا از بازی لذت ببره، که در هر دو صورت حرف شما راجب ابزار بسیار زیاد رو تا حدودی نقض میکنه هرچند بعنوان یه منتقد بالآخره نظر خودتونو دارید میگید.
    اما با موضوع تکراری بودن مخالفم، تا لحظه آخر اترنال شما همیشه یه چیز جدید میبینید، راه جدیدی برای مقابله با دیمن ها پیدا میکنید و غیره. این چیزیه که سازنده ها هم روش تاکید کردن و اولین نقدیه که حرف از تکراری زدنش شده که تعجب میکنم، چرا باید از یه بازی اکشن انتظار داشت که تکراری نشه برای بعضیا؟ خب تا آخر بازی شما یه کار رو به چندین شکل مختلف دارید انجام میدید و پیشرفت میکنید، بستگی به خودتون داره که چطوری از ابزار ها و مهارت هاتون استفاده کنید، اگر عیب تکراری بودن به بازی میگیرید تا حدودی عیب از خودتونه چون ممکنه بازی رو درست بازی نکرده باشید، چون همونطور که گفتم هم ابزار در دسترستونه و هم دلیل استفاده از ابزار و اگر ازش استفاده نمیکنید، فقط بازی رو برای خودتون بی دلیل سخت تر و تکراری میکنید.

    12Thumb up 4Thumb down
  • The Alpha گفت:

    من از دیروز بازی رو گرفتم دارم پلی میدم این نکته منفی که شباهت خیلی زیادی با DOOM 2016 داره خیلی درسته
    ولی در کل بازی خیلی خوبیه اصلا ازش سیر نمیشم

    3Thumb up 1Thumb down
  • Neil.Druckmann گفت:

    به نظر خیلی بازی قشنگی میاد من توی یوتیوب گیمپلیش رو دیدم خیلی خفن بود
    ولی نسخه فیت گرل خواستم نصب کنم گیر کرد موقع اینستال نسخه کدکس هم که همون اول ارور isdone.dll داد که نمیدونم چشه
    سیستم خیلی خوبی هم دارم
    حالا شاید یه بار دیگه دانلودش کردم خدا رو چه دیدی شاید جواب داد
    تو این موقع قرنطینه شدیدا نیازمند بازی جدیدیم Grin Grin Grin Grin

    1Thumb up 1Thumb down
  • […] نقد و بررسی این بازی را به قلم آریا مقدم و از طریق این لینک مطالعه بفرمایید. همچنین پشنهاد می‌کنیم موسیقی‌های […]

    0Thumb up 0Thumb down
  • […] نقد و بررسی این عنوان به قلم آریا مقدم را از طریق این نشانی مطالعه و برای شنیدن و دریافت موسیقی‌های متن بازی نیز […]

    0Thumb up 0Thumb down