سینما فارس: عاشقانه‌های تارانتینویی | نقد ویدئویی فیلم Once Upon A Time In Hollywood

مقالات ، نقد و بررسی ۱۰ آذر ۱۳۹۸ - ۲۲:۴۵

تماشای «روزی روزگاری در هالیوود» برای من که هوادار بزرگ کوئنتین تارانتینو هستم، از جهتی بسیار خوشحال‌کننده و از جهتی غم‌انگیز بود. خوشحال‌کننده چرا که «روزی روزگاری در هالیوود» ضمیمه‌ی شایسته‌ی دیگری برای کارنامه پربار تارانتینو است که تماشایش برای یک سینه‎‌فیل که از سیل توهین‌آمیز و غیرقابل توقف بلاک‌باسترهای تکراری و معلوم‌الحال هالیوودی خسته شده، مانند ابـر بـارانی در نگاه تشنه‌‌ آبی در صحرا است. غم‌انگیز هم از این جهت که «روز روزگاری در هالیوود»، به شمارش خود آقای تارانتینو، نهمین فیلم این کارگردان (تارانتینو دو فیلم Kill Bill را یک فیلم حساب می‌کند) است و این به معنای نزدیک شدن به ایستگاه پایانی این کارگردان افسانه‌ای هستیم. تماشای «روزی روزگاری در هالیوود» مانند تماشای اپیزود «آزیمندیاس» از سریال «بریکینگ بد» است. اگرچه سریال در آن اپیزود موفق می‌شود با ارائه‌ی یکی از بهترین اپیزودهای تاریخ تلویزیون، خودش را برای همیشه جاودانه کند اما همزمان به پایان رسیدن ماجرای کسانی که ۵۰ ساعت در کنارشان بوده‌ایم، به غایت ناراحت‌کننده است.

ادامه نقد را در سینما فارس بخوانید.

12345678910(14 رای, میانگین آرا 4٫86 از 10 )
Loading...

نظرات

دیدگاهتان را بنویسید