گیمفاوب سایت خبری تحلیلی بازی های ویدئویی
English
ADS

اتحاد فرشته و شیطان | نقد و بررسی بازی God’s Trigger

نقد و بررسی
اتحاد فرشته و شیطان | نقد و بررسی بازی God’s Trigger

با پیشرفت چشم‌گیر شرکت‌های بازی‌سازی طی چند سال اخیر، بعضی از ژانرهای قدیمی‌تر یا فراموش شده‌اند و یا مخاطبان خیلی کم‌تری نسبت به گذشته دارند. طبیعتا در بازاری که می‌توان در آن Resident Evil و Devil May Cry و Assassin’s Creed را پیدا کرد، کمتر کسی حتی به ذهنش خطور می‌کند که سری هم به بازی‌های مستقل بزند. البته گاهی اوقات این بازی‌های ایندی، آن قدر خوب عمل می‌کنند که بتوانند به جایگاه واقعی خود برسند. بازی Hellblade: Senua’s Sacrifice با آن داستان دیوانه‌کننده را می‌توان در همین دسته جای داد. برخی هم می‌توانند به افتخاراتی برسند و به همین واسطه شهرت می‌یابند. Celeste چنین حالتی دارد. البته امروزه، تبلیغات نیز تاثیر مهمی در فروش یک بازی دارد. عموما بازی‌های موفق، بازی‌هایی هستند که توانسته‌اند بازاریابی خوبی هم داشته باشند و کاربران استورهای مختلف را مجاب به خریداری کنند. معمولا کسانی که مشتری فروشگاه‌هایی مثل استیم و جدیدا اپیک استور هستند، بیشتر با بازی‌های مستقل آشنایی دارند. در هر صورت واضح است که بازی‌های مستقل باید از کیفیت بالایی برخوردار باشند تا بتوانند مخاطبان زیادی را به خود جذب کنند. یکی از ژانرهایی که طی چند سال اخیر نتوانسته خیلی به چشم بیاید، Top Down Shooter است. اصولا بازی‌های این ژانر، بازی‌های ارزان قیمتی هستند و در گران‌ترین حالت، غالبا برایتان ۲۰ دلار هزینه در بر خواهند داشت. البته استثناهایی مثل XCOM 2 هم در بین بازی‌های این سبک وجود دارد. بازی‌هایی مثل Hotline Miami، Helldivers، Running With Rifles و Of Guards of Thieves از جمله بازی‌هایی هستند که توانسته‌اند انتظارات را برآورده کرده و تقریبا همه مخاطبان خود را راضی نگه دارند. با یک سرچ ساده در استیم می‌توانید متوجه شوید که تمامی بازی‎های نام برده شده، بازی‌های ارزان قیمتی هستند و حتی Of Guards and Thieves یک بازی رایگان است! این بازی‌ها گاهی اوقات انحصاری یک پلتفرم باقی می‌مانند و بعضی وقت‎ها نیز برای دیگر پلتفرم‌ها منتشر می‏شوند. با این که می‌توان بازی‌های مشابه دیگری را هم مثال زد، اما در کل این سبک، از آن سبک‌هایی نیست که هر بازیکنی بتواند با آن ارتباط برقرار کند. معمولا چنین ژانرهایی مخاطبین بیشتری روی گوشی‌های هوشمند دارند تا کنسول‌ها و رایانه‌های شخصی. عنوانی که امروز می‌خواهیم در موردش بحث کنیم، بازی God’s Trigger است. بازی‌ای که در همان ابتدا هم با Hotline Miami مقایسه می‌شد و البته هرگز نتوانست موفقیت‌های HM را تکرار کند.  در واقع God’s Trigger را به طور خلاصه می‌توان یک بازی خشن معرفی کرد که نه تنها نتوانسته کمکی به استانداردهای ژانر خود کند، بلکه در راضی کردن مخاطبان خود نیز نسبتا ضعیف ظاهر شده است. God’s Trigger را نمی‌توان یک بازی بد یا فاقد کیفیت دانست، ولی فاقد جذابیت چرا! حداقل برای آن دسته از بازیکنانی که تجربه گیمینگ کافی در چنین سبک و سیاقی را ندارند، God’s Trigger عنوانی نیست که بتواند آن‌ها را به خود علاقه‌مند کند.  احتمالا بتوان گفت که God’s Trigger قصد داشته تا با الهام گرفتن از عنوان Hotline Miami برای خود اسم و رسمی پیدا کند. در راه خود البته، God’s Trigger به مشکلاتی برخورد می‌کند. مشکلاتی که سبب می‌شوند تا در نهایت God’s Trigger به یک بازی ماندگار تبدیل نشود. البته کماکان این بازی در استیم از محبوبیت بالایی برخوردار است و به نظر می‌رسد که کاربران رایانه‌های شخصی خیلی بیشتر از کاربران کنسول‌های PS4 و Xbox One توانسته‌اند تا با این بازی ارتباط برقرار کنند. در ادامه هم با نقد و بررسی نسخه PC این بازی در خدمت شما خواهیم بود.

در ادامه با نقد و بررسی عنوان God’s Trigger همراه شما خواهیم بود. بازی‌ای که احتمالا برای بسیاری از کاربران جذابیت‌های زیادی خواهد داشت.

بگذارید مطلب را با داستان بازی God’s Trigger ادامه دهیم. داستانی که احتمالا می‌تواند در ابتدا حکم یکی از نقاط قوت بازی را داشته باشد ولی در ادامه کمی دلسرد کننده دنبال می‌شود. به طور کلی داستان بازی از این قرار است که یک فرشته و یک شیطان برای نجات دنیا باید دست به دست هم بدهند و خود را به بهشت برسانند. اسم فرشته بازی که از قضا راوی داستان هم هست، هری ( Harry ) است و شیطان بازی هم جودی ( Judy ) نام دارد. در حالی که نمی‌توان به God’s Trigger به عنوان یک بازی آخرالزمانی محض نگاه کرد، اما داستان آن چنین حالتی را دارد. جودی و هری برای نجات زمین، باید با چهار سوارکار آخرالزمان بجنگند. احتمالا این موضوع شما را هم یاد Darksiders 2 می‌اندازد! استفاده از ایده‌ی اتحاد یک فرشته و شیطان به نظر ایده جالبی می‌آمد و داستان بازی هم شروع خوبی دارد. حتی هسته داستانی God’s Trigger هم قابل قبول است و پتانسیل بالایی دارد. به همین جهت سازنده می‌تواند روی آن به خوبی مانور دهد. با این وجود در ادامه، قدرت داستان بازی کم و کم‌تر شده و به مرور اهمیت آن اصلا از بازی حذف می‌شود. یک فرشته و یک شیطان، شانه به شانه هم در مقابل سواران آخرالزمان! عجب داستانی می‌توان از آن روایت کرد! داستانی پر از مفاهیم مختلف. ایده‌ای که پتانسیل شاهکار شدن را هم دارد. با این وجود، حتی کسانی که توانسته‌اند که از God’s Trigger نهایت لذت را هم ببرند، به ندرت به یک داستان قوی اشاره می‌کنند. متاسفانه روایت داستان آن‌طور که می‌توانست، هیجان انگیز نیست و بازیکن ترجیح می‌دهد تا از چیزهای دیگری برای لذت بردن استفاده کند. بخش داستانی بازی احتمالا حدود ۱۰ ساعت به طول خواهد انجامید. همان‌طور که اشاره شد، داستان بازی طوفانی آغاز می‌شود ولی هیجان خود را به مرور از دست می‌دهد. دلایل زیادی را می‌‍توان عنوان کرد که چرا God’s Trigger نتوانسته به بهترین شکل ممکن از پتانسیل‌های خود در بخش روایت داستان و شخصیت پردازی استفاده کند.

اساسا به لحاظ گیم پلی، بازی God’s Trigger خیلی متفاوت با بازی‌های مشابه خود نیست. طبیعتا هر بازی، ویژگی‌های به خصوصی دارد که این ویژگی‌ها گاهی اوقات می‌توانند به بازی مورد نظر کمک کنند تا تبدیل به چیزی فراتر از یک بازی گذرا شود. شاید خشونت بالای بازی، اولین چیزی باشد که توجه بازیکن را به خود جلب کند. البته اشتباه نکنید و خشونت بازی را با خشونت بازی‌هایی مثل Mordhau مقایسه نکنید. از دیگر بازی‌های خشن معروف هم می‌توان به The Punisher اشاره کرد که اتفاقا این بازی هم هیچ شباهتی با God’s Trigger ندارد. نکته این‌جاست که آوردن مثالی که به بازیکن کمک کند تا مفهوم خشونت بالای بازی God’s Trigger را درک کند، کار خیلی دشواری است. بعدا در این مورد که خشونت بالای بازی چه کمکی به اتمسفر آن کرده و چه تاثیری روی جلوه‌های بصری بازی گذاشته، بیشتر توضیح خواهیم داد. با توجه به این‌که نمی‌دانم چه عنوانی را مثال بزنم تا منظور از خشونت را در بازی God’s Trigger برایتان روشن کنم، اجازه دهید تا بازی را توصیف کنم. به طور کلی، خشونت در این بازی منظور شکنجه کردن نیست. قطع اعضا و جوارح بدن دشمنان هم نیست. اگر عاشق چنین صحنه‌هایی هستید بازی Mordhau را به شما پیشنهاد می‌کنم. این منظور از خشونت، دقیقا خونین بودن بازی است. شما با عنوانی طرف هستید که در هر محیطش، تقریبا یک چهارم آن را رنگ قرمز خون تشکیل داده است. بسته به فراوانی دشمنان، این مقدار متغیر است و می‌تواند کمتر یا بیشتر باشد. در تصاویری که از بازی برایتان قرار داده‌ایم، به وضوح کامل می‌توانید مشاهده کنید که منظور از خونین بودن چیست. همان‌طور که در تصاویر هم مشخص است، شما در محیطی راه می‌روید که با خون رنگ آمیزی شده است! همچنین گیم پلی بازی حالتی سریع دارد.  یعنی چه؟! یعنی به محض این‌که توسط دشمنان رویت شوید، آن‌ها به سرعت به سمت شما حمله‌ور می‌شوند. در مورد تکنیک‌های مبارزاتی بازی بعدا مفصل‌تر بحث خواهیم کرد، ولی تا این‌جا هستیم، در همین حد بدانید که کشتن دشمنان کار آسانی است. اصلا یکی از ضعف‌های بازی هم ریشه در همین موضوع دارد. اغلب دشمنان بازی برای مردن فقط به یک تیر نیاز دارند. این به خودی خود چیز بدی نیست، ولی زمانی آزاردهنده می‌شود که در نهایت متوجه می‌شوید که با عنوانی طرف هستید که عملا چالش خاصی را در مقابل شما قرار نمی‌دهد. قرار نیست God’s Trigger از آن دست بازی‌های سختی باشد که کیبرد و دسته خود را پای آن خورد کنید! اما حداقل می‌تواند مثل همه بازی‌های نرمال، چالش به خصوصی را در مقابل شما قرار دهد. چه بازی شبیه ساز باشد و چه آرکید، و چه تریپل ای باشد یا ایندی ( مستقل )، به هر حال باید کمی بازیکن را در تنگنا قرار دهد. این‌که بگوییم God’s Trigger کلا بازی آسانی است و تا پایان آن می‌توانید چشم بسته به جلو بروید هم ادعای نادرستی است. ولی پس از تجربه بازی متوجه می‌شوید که حداقل برای بازیکنان حرفه‌ای تر، God’s Trigger نمی‌تواند به اندازه کافی چالش‌برانگیز باشد.

شخصیت‌های اصلی بازی هری و جودی هستند که اولی فرشته و دومی یک شیطان است. این دو شخصیت روی گیم پلی بازی هم تاثیر مستقیم خواهند گذاشت و هر کدام ویژگی‌های خاص خود را دارند.

خوشبختانه بازی از حالت Local co op هم پشتیبانی می‌کند. در گذشته، بازی‌های بیشتری قادر به پشتیبانی از چنین سیستمی بودند و متاسفانه طی سال‌های اخیر، به ندرت بازی‌هایی را می‌توان پیدا کرد که از این سیستم بهره ببرند. کار به جایی رسیده که حتی Dynasty Warriors نیز در آخرین نسخه خود، این قابلیت را حذف کرد. البته بعدا و به واسطه انتشار آپدیت‌های جدید، این حالت به بازی برگشت. به طور کلی و همان‌طور که اشاره شد، بازی از دو شخصیت اصلی بهره می‌برد. هری که فرشته بازی است و جودیِ شیطان! این دو شخصیت هر کدام قابلیت‌های خاص خود را دارند و در حالت Single Player یا تک‌نفره، شما هر زمان که دوست داشته باشید می‌توانید بین دو کاراکتر سوییچ کنید. به این منظور، بازی برایتان هیچ‌ محدودیتی در نظر نگرفته و لازم نیست که نگران چیزی باشید. تفاوت بین هری و جودی، به هیچ وجه قابل چشم‌پوشی نیست. این دو شخصیت از همه نظر در طول مبارزات خود با هم تفاوت دارند و همین تفاوت، می‌تواند یک گیم‌پلی متنوع را برای بازیکن رقم بزند. به علاوه، شاید پلی‌ استایل شما به یکی از این دو شخصیت نخورد. بنابراین همیشه این فرصت را دارید تا از توانایی‌های مبارزاتی یک شخصیت دیگر استفاده کنید. به غیر از این‌که امکان سوییچ کردن به صورت داینامیک بین شخصیت‌های بازی تا حد زیادی به ابتکار عمل شما برمی‌گردد ، این را هم باید بدانید که در گاهی اوقات شما مجبور به استفاده از یکی از شخصیت‌های هری و جودی هستید. به غیر از فایت استایل متفاوت این دو شخصیت که در مبارزات به کمک شما خواهند آمد، توانایی‌های جادویی هری و جودی نیز با هم تفاوت دارند. به عنوان مثال، جودی به واسطه قابلیت روح شدن،  قادر است که از برخی محیط‌های خطرناک به راحتی عبور کند. محیط‌هایی که قطعا هری را به دردسر خواهند انداخت. موارد گفته شده در مورد بخش Single Player بازی بود، اما local co op چه؟ قطعا می‌توانید حدس بزنید که در این مد، دو بازیکن شخصیت مورد نظر خود را انتخاب می‌کنند و با همکاری هم به بازی کردن و سلاخی کردن دشمنان می‌پردازند. راستش را بخواهید، برخورداری از این مد را، یک نقطه قوت برای بازی می‌دانم! لازم به توضیح نیست که به واسطه این مد، شما می‌توانید با دوستان و اقوام خود به بازی کردن بپردازید! حتی اگر شریک زندگیتان یک گیمر باشد هم می‌تواند با شما به تجربه عنوان God’s Trigger بپردازد!

نکته مهم دیگر، این است که هر شخصیت به طور کلی مستقل از شخصیت دیگر است. این استقلال به سیستم مبارزات و قابلیت‌های جادویی دو کاراکتر محدود نمی‌شود. چالشی که گاهی اوقات با آن رو به رو می‌شوید، روند لول آپ کردن دو شخصیت است. کاراکترهای بازی کاملا مستقل از هم ارتقا پیدا می‌کنند، بنابراین باید دقت کنید که روند پیشرفت دو شخصیت با هم تناسب داشته باشد. با کشتن هر دشمن، مقدار مشخصی XP یا امتیاز تجربه کسب خواهید کرد. همچنین در طول بازی می‌توانید با پیدا کردن صندوقچه‌های مخفی، Perk هم به دست بیاورید. اما چندین بار تاکید کردیم که هری و جودی، از نظر سبک مبارزه با هم متفاوت هستند. حال وقت آن رسیده که در مورد این تفاوت‌ها کمی بیشتر صحبت کرده و موضوع را بازتر کنیم. در مورد یکی از نمونه‌های فرا انسانی جودی کمی بالاتر صحبت کردیم. به عنوان مثال، کاری که هری می‌تواند آن را انجام دهد و جودی از انجام دادن آن عاجز است، شکستن برخی از دیوارهای محیط است. البته هری هم نمی‌تواند همه دیوارها را بشکند و صرفا برخی از دیوارهایی که قابلیت شکسته شدن را دارند توسط هری از بین خواهند رفت. قبلا هم به این موضوع اشاره کردیم که بازی شما را مجبور نمی‌کند که با یک شخصیت خاص به کار خود ادامه دهید. حتی در وسط بازی خود به راحتی می‌توانید بین کاراکترها سوییچ کنید. با این حال برای عبور از برخی موانع، باید از توانایی‌های جادویی شخصیت‌ها استفاده کنید. به عبارت دیگر، بازیکن طعم بازی کردن با هر دو شخصیت را خواهد چشید و به راحتی می‌تواند گزینه بهتر را تشخیص دهد. در مورد سبک مبارزه این دو شخصیت، باید گفت که جودی به عنوان سلاح سرد، از یک زنجیر لبه دار استفاده می‌کند. به واسطه همین سلاح، جودی قادر است که دشمنانی که در فاصله نسبتا زیاد قرار دارند را به راحتی سلاخی کرده و به چند تکه تقسیم کند. دشمنان شما انواع مختلفی دارند و برخی از آن‌ها به هیچ عنوان نباید به شما نزدیک شوند. با توجه به توانایی‌های مختلف دشمنان بازی، بهتر است که مراقب همه نوع تیپ دشمنی باشید و برای مواجهه با همه‌ چیز برنامه داشته باشید. دقیقا برعکس جودی، هری کلا اهل استفاده از سلاح دوربرد نیست! هری یک انتخاب فوق‌العاده برای آن دسته از بازیکنانی است که عاشق هجوم به دل دشمن هستند و دوست دارند توسط ده‌ها نفر محاصره شوند و در نهایت با لباس‌هایی غرق در خون از میدان مبارزه با پیروزی خارج شوند. همان‌طور که قبلا هم اشاره کردیم، فرقی نمی‌کند که در نقش هری قرار بگیرید یا جودی، بازی God’s Trigger بازی چندان سختی نیست. البته در مواجهه با بعضی از باس ‌فایت‌ها، شاید واقعا لازم باشد که یکی از شخصیت‌ها را علی‌رغم میل باطنی خود ترجیح دهید. با این حال حتی مبارزه با باس‌های بازی نیز آن‌قدرها که فکرش را بکنید سخت نیست. در مقایسه با خیلی از بازی‌های دیگر، مبارزه با باس‌ها در بازی God’s Trigger، می‌تواند آسان‌تر باشد.

همان‌طور که در این تصویر هم مشخص است، God’s Trigger یک بازی فوق العاده خشن و خونین است. تصویر، خود گویای همه‌چیز است!

سلاح‌هایی که در موردشان صحبت شد، سلاح‌های پیش فرض دو شخصیت هستند. همان‌طور که در متن هم ذکر کردیم، هری و جودی سلاح‌های کاملا متفاوتی دارند و این تفاوت باعث می‌شود که شما تجربه یک‌سانی با هر دو نفر نداشته باشید. احیانا اگر وسط بازی، خواستید کمی تنوع ایجاد کنید هم قابلیت سوییچ کردن بین شخصیت‌ها در بازی گنجانده شده است. اما در طول بازی هم می‌توانید سلاح دشمنانی که کشته‌اید را بردارید. همچنین صندوق‌هایی در محیط پیدا می‌شوند و این صندوق‌ها نیز پتانسیل داشتن سلاح‌هایی را در خود دارند. باید بدانید که سلاح‌هایی که در بازی God’s Trigger مورد استفاده قرار می‌گیرند ابدا سلاح‌های عجیب و غریبی نیستند! همان مسلسل‌ها و سلاح‌های کمری که در بازی‌های دیگر می‌بینیم را در God’s Trigger نیز خواهید دید، اما این‌بار با یک زاویه دوربین متفاوت. حتی نارنجک نیز در بازی یافت خواهد شد. بنابراین سلاح‌های سرد پیش فرض شخصیت‌ها در کنار توانایی‌هایی که دارند و سلاح‌هایی که روی زمین پیدا می‌کنید، مجموعا در کنار هم می‌توانند یک سبک مبارزه برای شما ایجاد کنند. توانایی‌هایی که برای هری و جودی مثال زده شد، صرفا یکی از قابلیت‌های این دو شخصیت بودند. بعد از تجربه بازی، خودتان متوجه می‌شوید که به لطف وجود درخت مهارت‌ها، چه توانایی‌هایی را می‌توانید برای شخصیت‌های خود آنلاک کنید. قابلیت فریز کردن دشمن، ناپدید شدن، گیج کردن گروهی از دشمنان، مجبور کردن نیروهای دشمن به جنگیدن با نیروهای خودی و غیره از جمله کاربردی‌ترین توانایی‌های هری و جودی هستند. گذشته از بحث جادو و قابلیت‌های فراانسانی، اگرچه امکان کشتن دشمنان به صورت Stealth و مخفی‌کارانه نیز در بازی گنجانده شده، اما این سیستم هم متاسفانه سطحی است و اشکالاتی را دارد. بدیهی است که به هیچ وجه تمرکز سازندگان روی بخش Stealth بازی نبوده و به ندرت اتفاق می‌افتد که بازیکنان در عنوانی مثل God’s Trigger از تاکتیک‌های مخفی‌کارانه استفاده کنند. به همین دلیل خیلی به صحبت راجع به این مورد نمی‌پردازیم. فقط در این حد در جریان باشید که اگر حس کردید که تعداد دشمنان مقابل شما ممکن است خیلی زیاد باشند، می‌توانند کار خود را به صورت مخفی‌کارانه پیش ببرید. همان‌طور که اشاره هم شد، بیشتر دشمنان شما برای کشته شدن فقط به یک ضربه احتیاج خواهند داشت. با این وجود بعضی از آن‌ها، از توانایی‌های ویژه‌ای برخوردار هستند. مثلا برخی می‌توانند مواد منفجره به سمت شما پرتاب کنند و بعضی دیگر کمی دیرتر از بقیه می‌میرند. این که یاد بگیرید که چگونه با این دشمنان دست و پنجه نرم کنید چالش خیلی بزرگی برایتان نخواهد بود. سوای این که هوش مصنوعی بازی تعریف چندان زیادی ندارد، واضح است که در محیط‌های بسته بهتر است که با هری کار خود را انجام دهید و در محیط‌های باز، قطعا جودی می‌تواند برای AI مرگ‌بارتر باشد. تنها مشکل شما در استفاده از سلاح‌های گرم، مهمات آن‌هاست. البته شاید تا همین الان هم حدس زده باشید که پیدا کردن مهمات برای سلاح‌ها در بازی God’s Trigger به سادگی بقیه بازی‌های اکشن نیست. به همین خاطر بد نیست که مهمات خود را مدیریت کنید. سعی کنید که تا حد امکان از سلاح‌های گرم استفاده نکنید و فقط جاهایی از آن‌ها استفاده کنید که کارتان واقعا گره خورده است. مراحل بازی صرفا به کشتن دشمنان دون پایه ختم نمی‌شوند و علاوه بر باس‌فایت‌هایی که سر راهتان قرار خواهند گرفت، پازل‌هایی را هم باید حل کنید. حل معما در بازی God’s Trigger به سختی بازی‌های دیگر نیست و اصلا معماهای این عنوان فرمت کاملا متفاوتی دارند با آن چیزی که مثلا در سه‌گانه Tomb Raider تجربه کرده‌اید. طراحی مراحل بازی نیز در مجموع قابل قبول است. معمولا در بازی‌های مستقل شبیه به God’s Trigger که در مجموع بازی‌های بزرگی هم به شمار نمی‌روند، صحبت در مورد طراحی مراحل وقت تلف کردن است. بنابراین در همین حد که بدانید دیزاین مراحل حوصله شما را سر نخواهد برد کفایت می‌کند.

خوشبختانه بازی God’s Trigger توانسته به استانداردهای مورد نظر گرافیکی برسد. در مورد گرافیک فنی بازی که نمی‌توان چیز زیادی گفت. به غیر از این که خبری از باگ نیست. معمولا بازی‌های ایندی هم بازی‌هایی نیستند که از مشکلات رایجی مثل کرش شدن‌های متوالی رنج ببرند. از طرف دیگر، God’s Trigger یک بازی تماما آنلاین نیست و لازم نیست سرورهای بازی را مورد بررسی قرار دهیم. بنابراین، در مورد بخش فنی بازی همین‌قدر بدانید که آزارتان نخواهد داد و می‌توانید با خیالی راحت به بازی کردن بپردازید. به لحاظ هنری اما، باید به سازندگان بازی آفرین گفت. One More Level علاوه بر خلق یک گیم‌ پلی سریع و خشن، توانسته در بحث دیزاین محیط هم عملکرد خوبی را بر جای بگذارد. همان طور که قبلا هم اشاره کرده‌ایم، اتمسفر بازی یک اتمسفر خشن است و محیط بازی با خون معنا پیدا می‌کند. هم جودی و هم هری، صرف نظر از سلاح پیش فرضی که در دست دارند، به وحشیانه‌ترین شکل ممکن دشمنان خود را از بین می‌برند. روی تمام اجزای محیط می‌توان خون را مشاهده نمود و از آن احتمالا لذت برد. در بحث صوت و صدا نیز بازی God’s Trigger توانسته عملکرد خوبی را بر جای بگذارد. نکته این‌جاست که خیلی از بازیکنان به افکت‌های صوتی بازی توجهی نمی‌کنند و فقط تمرکز خود را روی گیم پلی بازی می‌گذارند. غافل از این که اگر یک بازی بتواند از لحاظ موسیقی هم با گیم پلی خود تناسب لازم را داشته باشد، آن‌وقت با عنوانی طرف خواهیم بود که می‌تواند رقم زننده تجربه‌ای غیر قابل تکرار باشد. خب البته God’s Trigger یک تجربه غیرقابل تکرار نیست! ولی استفاده از موسیقی‌های مناسب باعث شده تا لذت سلاخی کردن دشمنان چند برابر شود. کافی است که صدای بازی را کمی بالا برده و همزمان با موسیقی‌های راکی که در بازی پخش می‌شوند، دشمنان را تکه پاره کنید و محیط بازی را به رنگ قرمز دربیاورید!

برخورداری از حالت local co op یکی از نقاط قوت بازی God’s Trigger خواهد بود. به این ترتیب شما می‌توانید به راحتی با نزدیکان خود به بازی کردن پرداخته و از این بازی جذاب نهایت لذت را ببرید.

تقریبا همه چیز را در مورد بازی God’s Trigger گفتیم و به پایان این نقد و بررسی رسیدیم. به عنوان نتیجه گیری کلی، بگذارید به صورت خلاصه، یک سری نکات را بازگو کنم. متاسفانه بازی نتوانسته به خوبی از ایده خود در داستان سرایی استفاده کند و نتیجه این شده که با عنوانی طرف هستیم که روند داستانش هیجان انگیز نیست و یک سری کاراکترهای ناقص را در خود جای داده است. ناقص یعنی چه؟ یعنی کاراکترهایی که به خوبی توسعه نیافته‌اند و به لحاظ شحصیت پردازی در شرایط مطلوبی به سر نمی‌برند. منتهی نقطه قوت اصلی بازی، گیم‌پلی آن است که قطعا این قابلیت را دارد تا بازیکن را برای مدتی طولانی پشت پلتفرم خود میخکوب کند. خوشبختانه بازی از حالت local co op نیز پشتیبانی می‌کند و شما می‌توانید با هر کس که دوست دارید به راحتی این بازی را تجربه کرده و از تایمی که می‌گذرانید نهایت لذت را ببرید. در مورد گرافیک و موسیقی‌های بازی هم باید گفت که نمی‌توان انتقاد خاصی به این بخش‌ها وارد کرد و به راحتی به این دو بخش نمره‌ای بالاتر از نمره قبولی می‌دهیم. و اما در مجموع، God’s Trigger را می‌توان عنوانی توصیف نمود که احتمالا برای مدتی طولانی روی سیستم شما نصب نخواهد بود، اما در همان چند روزی که به تجربه آن می‌پردازید، می‌توانید نهایت لذت را ببرید.

12345678910(7 رای, میانگین آرا 10٫00 از 10 )
Loading...
نظرات

  1. گفت:

    و باز هم یه نقد زیبای دیگه از محمد اریا مقدم عزیز
    شرمنده که این مدت بهتون بد گذشت
    این اخرین کامنت منه و از همتون خداحافظی میکنم

    16Thumb up 19Thumb down
  2. 2003 Hamid Reza گفت:

    نقد بسیار خوب و کاملی بود خسته نباشید اقای محمد اریا مقدم .
    جدیدا تعداد نقد ها زیاد شده که خیلی خوبه

    12Thumb up 3Thumb down
عضویت در سایت

Register For This Site

دریافت رمز جدید

Please enter your username or email address. You will receive a link to create a new password via email.

نام کاربری و یا آدرس ایمیل خود را جهت طی کردن مراحل بازیابی رمز عبور وارد نمایید.
ورود به حساب

جستجو در سایت