گیفت کارت
گیفت کارت
گیفت کارت 98

به وقت شب | نقد و بررسی Castlevania Requiem Collection

مقالات ، نقد و بررسی ۷ فروردین ۱۳۹۸ - ۰۹:۰۰

اگر دقت کرده باشید، نسل هشتم، یعتی نسلی که هم اکنون در آن هستیم، نسلی بود که شرکت ها بیشتر از اینکه به فکر معرفی تکنولوژی عجیب و غریب و گرانی باشند که بعدش نتوانند از آن پشتیبانی کافی را به عمل آورند، به فکر تجربه ی ناب بازی بوده اند. فقط به تعداد بازی های بازسازی شده، ریمستر شده و پورت شده از نسل های قبل نگاهی بیندازید. همه سخن از «بازگشت» شرکت هایی مثل کپکام می زنند و دلیل آن در واقع این است که کپکام آمده و چیزی را که طرفداران مدت هاست تشنه ی آن هستند را به آنان برگردانده است: بازی های نوستالژیک و کاراکترهای به یاد ماندنی. باور کنید یا نه، کمتر کسی هست که از تغییر سری مورد علاقه اش لذت می برد. گیمرها قشری هستند که عاشق نوستالژی اند. شاید جلوی خیلی از ماها Call of Duty: Modern Warfare، مافیا و یا GTA: San Andreas را بگذارند، نقشه ی بازی را بهتر از نقشه ی خانه خودمان می شناسیم، چون با این بازی ها زندگی کرده ایم. در هیچ نسل دیگری این اتفاق نیفتاده بود که این همه بازی  خوب به یک نسل جلوتر انتقال پیدا کنند. اگر سری به فروشگاه سونی بزنید و دنبال چند نام خاص از بازی های نسل بگردید، مطمئناً نتیجه شما را متعجب خواهد کرد. تعداد بازی های انتقال یافته واقعاً بیش از حد انتظار است. این موضوع یک حسن دیگری هم داشته و آن اینکه بازیبازان جوان تر که از تجربه ی بسیاری از بازی های خوب در آن زمان محروم بوده اند، می توانند تعدادی از این شاهکارها را تجربه کنند و این گونه اختلاف نسل ها کمتر شود. این ها را گفتم تا به معرفی یک کلکسیون ویژه برسم که برای کنسول PS4 عرضه شده و حاوی دو بازی به یاد ماندنی Castlevania Symphony of Night و Castlevania Rondo of Blood است. کسلوانیا نامی مشهور برای هر بازیباز قدیمی است و هر کسی که کمی از تاریخ بازی ها اطلاع داشته باشد مطمئناً می داند که Symphony of Night یک شاهکار تمام عیار در تالار افتخارات بازی هاست. با ما همراه باشید تا نگاهی اجمالی به بازسازی این دو بازی و این کلکسیون ارزشمند داشته باشیم.

با نقد و بررسی Castlevania Requiem با ما همراه باشید…

کسلوانیا یکی از خاص ترین بازی های تاریخ بازی هاست که قدمت زیادی هم دارد، اما متاسفانه به مشکلی دچار شده که سایر بازی های کونامی هم اکنون به آن دچار هستند و آن اینکه کونامی به کلی آن را فراموش کرده و نسخه های جدیدی که از این بازی منتشر می شوند با اینکه بازی های خوبی هستند، اما به هیچ وجه به پای اجداد خود نمی رسند. فضای بازی یک فضای کاملاً قرون وسطایی است که درباره ی خون آشام هاست و فکر کنم نام خون آشام ها کافی است تا آدم جذب یک بازی یا محصولی دیگر شود. بازی Rondo of Blood اولین بازی مجموعه است که تا ۱۴ سال به شکل انحصاری برای بازیبازان ژاپنی بود و از ژاپن خارج نمی شد و بعد از ۱۴ سال هم که از ژاپن بیرون آمد، در سال ۲۰۰۷ فقط برای کنسول PSP انتشار یافت و بسیاری از بازیبازان از تجربه ی آن بازماندند.

داستان Symphony of Night و Rondo of Blood طوری نیست که با بازی نکردن یکی از آن ها از تجربه ی کامل دیگری هم محروم شوید، اما به هم مرتبط هستند و این کلکسیون به شما اجازه می دهد آن را با ترتیبی که مناسب تر است بازی کنید. در Rondo of Blood شما در نقش شخصیتی به نام ریچر بلمونت (Richter Belmont) هستید که به دنبال معشوقه ی خود آنِت (Annette) به جنگ دراکولا می رود و با شلاق معروف خود همه را از میان بر می دارد. در بازی دوم یعنی Symphony of Night دیگر ریچر بلمونتی در کار نیست و پسر اوست که این بار با بازگشت دراکولا به نبرد با او می پردازد. پسر ریچر، آلوکارد (Alucard) نام دارد که دیگر فقط به یک سلاح خاص متکی نیست و لیست طویلی از سلاح ها را در اختیار دارد. روایت داستان مانند گذشته باقی مانده و چیزی قابل ذکر از آن کم و زیاد نشده. در کل این دو بازی از نظر داستانی پیچیدگی خاصی ندارند (همانطور که سایر بازی های دوبعدی آن زمان نداشتند)، اما به هر حال این داستان است که فضای کلی یک بازی را به آن دیکته می کند و داستان کسلوانیا هم مطمئناً موفق به انجام این کار شده است.

گرافیک پیکسلی و فضای قرون وسطایی بازی

از جهت گیم پلی دو بازی متفاوت پیش روی شماست که در عین شباهت زیاد با هم، یکی از دیگری سطح بالاتر است. گیم پلی Rondo of Blood جذاب و دوست داشتنی است. استفاده از شلاق ریچر بلمونت هیچ گاه قدیمی یا خسته کننده نمی شود ولی در عین حال قلق یا اصطلاحاً Learning Curve دارد؛ بدین معنا که شاید اول کار خیلی استفاده از آن را بلد نباشید، اما استراتژی مربوط به آن که دستتان آمد، استفاده از این شلاق بسیار لذت بخش خواهد بود. نکته ی این شلاق اینجاست که باید دقیقاً در این زمان خاص با آن ضربه بزنید و اگر زودتر یا دیرتر از آن استفاده کنید، موثر نخواهد بود و از دشمنان ضربه دریافت خواهید کرد. درست مانند بازی اصلی، هنگامی که چد بار در بازی شکست می خورید و ریچر را به کشتن می دهید باید مرحله را از ابتدا شروع کنید. با اینکه این عنوان بازسازی یک عنوان قدیمی و دهه نودی است، اما تغییر یک سری مسائل مانند این موضوع می توانست به هرچه جذاب تر شدن بازی کمک کند. امروزه کمتر بازیبازی حوصله دارد بازی را پس از چند بار شکست از ابتدای مرحله آغاز کند، آن هم این بازی که می شود گفت سخت است و بدون شک این اتفاق چندین بار برایتان خواهد افتاد.

امروزه کمتر بازیبازی حوصله دارد پس از چند بار باخت، مرحله را از اول آغاز کند. نتیجه اش می شود این عکس!

به جز شلاق افسانه ای بلمونت، سلاح های دیگری هم هست که می توانید از آن ها استفاده کنید، البته استفاده از آن ها مانند شلاقتان کاملاً رایگان نیست و باید با قلب هایی که از کشتن دشمنان به دست می آورید آن ها را به کار بگیرید. با این سلاح های فرعی، قابلیت زدن ضربات سهمگین و قدرتمندی را هم دارید که به خاطر هزینه ی بالای آن ها، تنها چند بار محدود قادر خواهید بود از آن ضربات استفاده کنید. چیزی که طراحی مرحله ی Rondo of Blood و حتی Symphony of Night که در ادامه به آن خواهیم پرداخت را بسیار جذاب می کند، وجود مراحل مخفی در طول بازی است. مراحل مخفی امروزه در میان بازی های تقریباً تمام سبک ها رایج است و میزان زمانی که برای تمام کردن بخش داستانی می گذارید، همیشه با میزان زمانی که برای ۱۰۰% کردن بازی صرف می کنید به همین دلیل فرق دارد، اما اینکه در یک بازی که سال ۹۷ میلادی منتشر شده، آن هم با گرافیک پیکسلی، مراحل مخفی وجود داشته باشد، واقعاً جای تعجب و تحسین دارد. به جز مراحل مخفی که ارزش تکرار Rondo of Blood را بالا می برد، خود بازی خیلی طولانی نیست. قابل ذکر است که به جز شخصیت اصلی بازی، امکان این وجود دارد که شخصیت دیگری را آنلاک کنید تا با او بازی را پیش ببرید. این کار بخصوص برای این موضوع که کاراکتر جدید، قابلیت های جدیدی هم با خود به همراه دارد، دوباره بر ارزش تکرار بازی می افزاید.

باس فایت های عالی هستند. فقط طراحی محیط را نگاه کنید.

در طرف دیگر بازی Symphony of Night را داریم که همانطور که بالاتر توضیح دادم یک عنوان فراموش نشدنی در تاریخ بازی هاست که نه تنها یک بازی عالی و لذت بخش است، بلکه از دلایلی است که کونامی امروزه به این شهرت دست یافته. بازی دوم یک شاهکار تمام عیار است که نسبت به بازی اول کلی محتوای اضافه دارد و از آن طولانی تر است. هم از نظر داستانی و هم از نظر کیفی پیشنهادم این است که اول Rondo of Blood را بازی کنید تا وقتی به Symphony of Night می رسید، با تمام وجود پیشرفت این بازی و شاهکار بودنش را حس کنید. مهم ترین تغییری که Symphony of Night نسبت به بازی اول دارد، وجود قابلیت افزایش سطح است که به مانند بازی های نقش آفرینی در آن گنجانده شده است. همچنین در این بازی مراحل کمتر به شکل خطی هستند و تا حدودی آزادی عمل دارید که با کدام دشمن مبارزه می کنید و کدام را رها می کنید. سطح شما هم با توجه به تصمیماتی که می گیرید و امتیازی که کسب می کنید تغییر خواهد کرد. اوایل بازی ممکن است که برایتان سخت باشید، اما طی زمان که مهارت هایتان افزایش پیدا می کند، این موضوع کمرنگ تر می شود و به یک بالانس لذت بخشی در تمام لایه های بازی دست پیدا می کنید.

بازی Castlevania: Symphony of Night از بهترین بازی های تاریخ است.

بر خلاف Rondo of Blood اینجا وقتی می بازید دیگر نیازی نیست که مرحله را از ابتدا آغاز کنید، بلکه اتاق هایی هستند که در جریان بازی می توانید به آن ها سر زده و بازی را ذخیره کنید. البته این اتاق ها همیشه سر راهتان نیستند و برای پیدا کردن آن باید کمی بگردید. البته این را هم بگویم که خطی نبودن بازی به این معنا نیست که جهانی باز در اختیار دارید و نقشه ای دقیق مثل GTA در اختیار شما قرار می گیرد تا هر چیزی را که خواستید بدون زحمت پیدا کنید. بالاخره این را در نظر بگیرید که بازی های قدیمی خفن تر از این حرف ها بودند و بازی ها پیروزی و حس خوب رد کردن یک مرحله را دو دستی به شما تقدیم نمی کردند، بلکه باید برای به دست آوردن آن زحمت می کشیدید. پس نقشه ای که به دست می آورید یک نقشه ی کلی است و نه جای مراحل مخفی در آن به نمایش در می آید، نه می گوید کدام طرفی بروید. در بخش مبارزات تنوع سلاح های آلوکارد از پدرش خیلی بیشتر است و از سپر و شمشیر گرفته تا قابلیت های ویژه، همه را در اختیار دارد. باس های بازی نسبتاً زیاد و متنوع اند و هر کدام از آنها استراتژی خاص و متفاوتی برای شکست دادن می طلبند. قابلیت های ویژه ی آلوکارد مانند تبدیل شدن به خفاش یا گرگ، و حتی تبدیل شدن به مِه جداً جذاب اند و هرگاه که به سال ساخت بازی توجه می کنید، بیشتر به عمق این موضوع پی می برید که این بازی چقدر شاهکار است!

طراحی هنری بازی فوق العاده است. فکر کنم همه تان این عکس را یک بار دیده باشید.

گرافیک بازی همانطور که از عکس ها بر می آید، حال و هوای خاصی دارد و این موضوع را می دانید که خیلی از سازندگان هنوز هم سعی دارند بازی های خود را به این حال و هوا نزدیک کنند. مطمئن باشید طراحی هنری بازی و حال و هوای آن شما را به قدری گرفتار خواهد کرد که اگر طرفدار این سبک گرافیکی هم نیستید، باز از آن لذت ببرید. موسیقی بازی هم که حرفی برای گقتن نمی گذارد؛ اگر قرار باشد بهترین موسیقی های تاریخ بازی ها را برشماریم، قطعاً موسیقی این بازی هم در بین ۵۰ عنوان برتر خواهد بود و کمتر کسی است که کسلوانیا و به خصوص Symphony of Night را بازی کند و یکی از اولین چیزهایی که به زبان می آورد، موسیقی بی نظیر آن نباشد.

… و گرافیک بازی. پشت صحنه ای که کاملاً با فضای خون آشامی بازی هماهنگ است.

در حالت کلی، این کلکسیون بسیار ارزشمند است و شاید از مثبت ترین حرکاتی باشد که کونامی در این روزها از خود نشان داده است. قیمت ۲۰ دلاری آن، بازی را در لیست خرید هر علاقه مندی می گذارد، اما کاش همه ی این تجربیات لذت بخش با کمی محتوای اضافه همراه بود و حداقل چند تا آرت وورک و محتوای جدید داخل آن گنجانده شده بود تا حسی متفاوت تر از نسخه ی اصلی به آدم دست بدهد. اما همین هم غنیمت است و بازی کردنش بی اندازه کیف دارد. اگر دستتان به این کلکسیون انحصاری PS4 رسید حتماً آن را تجربه کنید!

 

0

نظرات

دیدگاهتان را بنویسید

  • sonicer گفت:

    تصویر آخر تفاوت گرافیک بازی رو نسبت به نسخه ۱۹۹۷ نشون میده که چقدر بهتر شده. ضمن اینکه باید بگم alucard پسر ریچتر نیست، بلکه پسر dracula یعنی غول آخر بازیه. نکته جالب اسم پدر و پسر بازیه که اسمشون برعکس اسم هم دیگه اس.
    dracua : alucard

    نظر محبوب به انتخاب کاربران 33Thumb up 2Thumb down
    • morfin گفت:

      دلیل اینکه الوکارد بر عکس دراکولا می شه اینه که الوکارد قسم می خوره تا جلوی پدرش رو بگیره برای همین این اسم رو رو خودش می زاره و فک کنم کم تر کسی ندونه الوکارد پسر دراکولاس حتی تو انیمه هم بهش اشاره می کنه حتی تو لردز اف شدوز هم که کاملا داستان متفاوتی هست این دو پدر پسر هستن

      3Thumb up 0Thumb down
  • این بازی شناسنامه و ویژگی های خاص خودش رو داره و همینه که جذابش میکنه.

    18Thumb up 1Thumb down
  • چند سال پیش که تازه کنسول ps4 رو خریده بودن رفتع بودم مغازه یکی از دوستام توی شیراز، بحث سر این شد که چه گیمی بهترین داستان رو داره، من که تازه پلی دادن ویچر ۳ رو شروع کرده بودم گفتم تا الان بنظرم ویچر ۳، قبلش هم ۲، بهترین بودند، رفیقم گفتش توی تاریخ بهترین داستان برا کسلوانیاس. و خلاصه نشست داستانش رو برام تعریف کرد. این شد که من مبهوت این داستان غم انگیز شدم و رفتم پلی استیشن ۳ رو خریدم نشستم کسلوانیا رو پلی دادم

    البته بچه ها یه انیمه هم هست از نتفلیکس، که داستانش فرق داره اما همین حال و هوا رو داره، دو فصل هم اومده، حتماً ببینید

    15Thumb up 0Thumb down
    • AXEL STONE گفت:

      بله اون انیمه دیونه کنندس داستانش خیلی خیلی قشنگه قرار فصل ۳ بیاد خیلی منتظرشم دراکولا ولاد اصلی غمناکترین فرد در دنیای انیمه هاست:
      البته دراکولا قبل از این که عاشق لیسا بشه یک فرد ارامی بود
      https://i0.wp.com/www.geeksundergrace.com/wp-content/uploads/2017/08/screen-shot-2017-07-13-at-13714-pm.png
      عکس اینجا تازه لیسا رو دیده بود
      https://pa1.narvii.com/7083/a6d9d200e4ac67e79eb34124d129cc18a322b7e1r1-600-338_hq.gif
      GIF اینجا تازه لیسا رو دیده بود.
      https://proxy.duckduckgo.com/iu/?u=https%3A%2F%2Fi.ytimg.com%2Fvi%2FaonA4qKRLOU%2Fmaxresdefault.jpg&f=1
      اینجا یک سال بعد ز مرگ لیسا
      این لینک تلگرامه بعد از دست دادن لیسا https://t.me/Ornos/21
      https://i.kym-cdn.com/photos/images/original/001/274/756/45c.jpg
      و اینجا رو من که با دید این شاخ در اوردم شاخ
      خیلی داستان خوب و غمناکی داره بد جور منتظر نسخه سومش مودم Rose Heartبله اون انیمه دیونه کنندس داستانش خیلی خیلی قشنگه قرار فصل ۳ بیاد خیلی منتظرشم دراکولا ولاد اصلی غمناکترین فرد در دنیای انیمه هاست:
      البته دراکولا قبل از این که عاشق لیسا بشه یک فرد ارامی بود
      https://i0.wp.com/www.geeksundergrace.com/wp-content/uploads/2017/08/screen-shot-2017-07-13-at-13714-pm.png
      عکس اینجا تازه لیسا رو دیده بود
      https://pa1.narvii.com/7083/a6d9d200e4ac67e79eb34124d129cc18a322b7e1r1-600-338_hq.gif
      GIF اینجا تازه لیسا رو دیده بود.
      https://pbs.twimg.com/media/DE9rBNHUQAA5iuD.jpg
      اینجا یک سال بعد ز مرگ لیسا
      (( این لینک تلگرامه بعد از دست دادن لیسا https://t.me/Ornos/21 ))
      https://i.kym-cdn.com/photos/images/original/001/274/756/45c.jpg
      و اینجا رو من که با دید این شاخ در اوردم شاخ!
      خیلی داستان خوب و غمناکی داره بد جور منتظر نسخه سومش مودم Rose Heart

      7Thumb up 0Thumb down
      • با عرض سلام و خسته نباشید خدمت اعضای سایت و بویژه آقای مقدم که این مقاله رانوشته و Castlevania Requiem رو نقد کردن، من کاربر جدید سایتم ولی قبلا ی اکانت دیگه داشتم حدود یسالو نیم پیش ساختمش خب بگذریم
        _____________________________________________________________________________________________
        داستان سری کسلوانیا شباهت کمی به انیمش داره درسته هم تو گیم همسرش لیزا بوده، بچشون آلوکارد بوده و آلوکارد همراه با ترور به جنگ دراکولا رفته ولی داستان اصلی اینشکلیه
        بعد از وقایع Lament of Innocence و نسخه Legends میرسیم به نسخه Dracula’s Curse قبل از وقایع این نسخه Mathias اسم خودش رو به Vlad Tepesh تغیر داد و بقیه داستان که تو انیمه هم بود،
        خب از نسخه نفرین دراکولا فرق های زیادی با انیمه کرده:
        ۱- از دوستانی که ترور تو راه پیدا کرد، دزدی به نام Grant بود که خانوادش توسط نفرین دراکولا کشته شده بودن
        ۲- وقایع قسمت آخر فصل ۲ کسلونیا درواقع همون آخر اونوان Symphony of the night هست، و در آخر نفرین دراکولا این چهار نفر دراکولا را شکست داده، آلوکارد به خواب رفته و سوفیا و ترور ازدواج میکنن، یادم نمیاد چه بلایی سر گرنت اومد
        ۳- بعد از این عنوان و شکست دراکولا، از نظر داستانی میرسیم به عنوان Curse of Darkness تو این عنوان ما تو نقش هکتور بازی میکنیم، هکتور یکی از آهنگرای دراکولائه، همون طور که تو انیمه دیدیم، اون به دراکولا خیانت کرد و دنبال یک زندگی راحتی رفت که مخالفش بود، با یک زن آشنا شد (اسم اون زنه رو یادم نیست) بعدش ایساک که فکرمیکنه به دلیل خیانت هکتور دراکولا شکست میخوره، میره زنش رو میکشه (مثل لیسا زن دراکولا به اتهام جادوگری بر چوبه دار اعدام میشه) و الباقی داستان
        _______________________________________________________________________________________________
        درسته داستان گیم با انیمه تا حدودی فرق داره ولی من انیمه رو بیشتر می پسندم، از ترور به عنوان قهرمان و اسطوره یادنمیشه (تو بازی Rondo of Blood در نقش Ritcher Belmont هست که نوه تروره و ازش به عنوان استوره یاد میشه ||||Smile
        تو انیمه بعد از مرگ دراکولا، کسلوانیا، قلعه او سقوط نکرد، این صحنه بعد از کشتن کلی باس و البته دراکولا خیلی نمادین و خوبه ولی خوب Big Smile)))
        تو انیمه ما کاراکتر Death رو ندیدیم که یار باوفای دراکولا هست (از وقایع Lament of Innocence به بعد همیشه یار دراکولا بود {البته بگم که Lament of Innocence از نظر داستانی به جد بلمونت ها LEON و Mathias دوست اون می پردازه})
        و اینکه ومن میترسم که بعد از فصل سوم و احمالا چهارم دیگه این سریالو ادامه ندن، با این داستان سراییشون نه قراره دوباره قلعه دراکولا بعد از ۱۰۰ سال توسط بلمونت دیگری از بین بره و….
        کلا من عاشق این سری هستم، انیمش هم خوبه، LoS هم خوبه ولی داستان های بعد از Symphony of the Night اصلا دوست ندارم (با اینکه بازیاش خوبه) آخرین بلمونت برا من معنی نداره، سازمان مبارزه با شب،Ecclesia و …..

        مرسی که خوندید
        خدافض ((((:

        4Thumb up 0Thumb down
        • البته بگم بلمونت ها از قرن ۱۸ تا وقایع Aria of Sorrow در سال ۲۰۳۵ خبری ازشون نبود.

          1Thumb up 0Thumb down
          • AXEL STONE گفت:

            سلام و خسته نباشید خدمت شما: خیلی زیبا نوشتی Rose Heart
            بله درسته کاستوانیا زیاد داستان داره من راجب داستان انیمه گفتم که الان ولاد تپش غمناکترین شخصیت انیمه ها حسابه.
            این اختلاف داستانی پیش میاد دادا گفتیم که داستان انیمه بر اساس بازی ساخته شده خیلی با هم شابهت دارن و دیدنش برای گیمر این بازی واجبه Rose Heart
            گادبرند: توسط ایزک کشته شد
            اسم زنه کارملا هست یک سن قلدری بود! بله تماما اینجوره ایزک کارملارو در فصل بعدی میکشه.
            من از ترور بدم میاد دراکولا زنده میشه به نزدیکی و باید ایزک رو بکشه.
            دراکولا از این ۳نفر شکست نخورد! وقتی که داشت این سه نفر رو کتک کاری میکرد الوکارد رو کوبید به دیوار و بعد دیوار خورد شد و افتادن توی اتاق بچگی الوکارد و در اخر دراکولا عکس روزای سابقش رو با زن و بچش میبینه و در همونجا تسلیم احساساتش میشه.
            دراکولا خیلی بزرگه من دوستش دارم چونکه اصلا با کسی کاری نداشت یک ادم تنها در خونه خودش زندگی میکرد بدون قلعه ی تاریک وانیا که اخر میشه کاستلوانیا Lashes
            خیلی ممنون از کامنت شما خیلی خیلی زیبا بود Rose Heart

            1Thumb up 0Thumb down
          • AXEL STONE گفت:

            قسمت دوم کامنت شما راجب قلعه دادا قلعه سرجاشه. خرابه چرخ دندش خراب شده فقط دراکولا میتونه درستش کنه فصل ۳ انشالله ایزک دراکولارو احظار میکنه و قلعه رو درست میکنن شاید هم لفوش کنه.
            دراکولارو بد فهمیدی اون خیلی فرد خوبیه
            البته باید عاشقش باشی البته مگه میشه کسی کاستوانیارو دوست نداشته باشه اصلا شدنی نیست خدایی داستانش خیلی کامل و محترمه! من که دیونشم هم بازی رو دوست دارم و هم داستان انیمه رو که واقعا داستانش عالیه در نسل خودش نسل ها جلوتر بود!

            1Thumb up 0Thumb down
            • سلام مجدد. ممنون ازنظرتون
              بنده نگفتم که دراکولا کاراکتر بدیه، منظورم اینه که تو همین عنوان SotN فقط و نتها فقط دراکولا دلش رحم میاد و یاد کارایی که کرده میوفته، منظورم این بود که دراکولای بازی ها خوفناک تره ولی من خودم از ولاد تپش نتفلیکس خوشم اومد و پایان خوبی داشت
              باتشکر Wink

              0Thumb up 0Thumb down
  • AXEL STONE گفت:

    سلام بر اقای مقدم و بر کتاب کاستلوانیا وبر دراکولا ولاد تپش بزرگ همون غمناکترین شخصیت انیمه ها Rose Heart
    http://nothingbutgeek.com/wp-content/uploads/2017/06/GrahamMcTavish_Dracula_Castlevania.png
    یکی از خاطره انگیزترین بازی های سگا و البته بهترین سگانه ی بازی کاستوانیا از سری های بزرگ کاسلوانیا واقعا عالیه که حتا قبل مدتی انیمیشنش اومد و دانلود کردم فصل اولش شامل ۴ قسمت و فصل دومش شامل ۸ قسمت هست داستان خیلی گرم و خوبی داشت و قرار بعد مدتی هم فصل بعدی بیاد با ۱۰ قسمت.
    (راستش کتاب بزرگ کاستلوانیا زیاد قصه داره برای گفتن هم شیرین وهم غمناک اگه کسی خاست انیمه همین بازی رو دنلود کنه فقط سرچ بزنه انیمه Castlevania پبش نهاد میکنم ببینید که خیلی عالیه! چونکه دیدن این انیمه بخصوص برای گیمرای این بازی خیلی عالی و لازمه)
    سخه ی کاستوانیا Castlevania Symphony of Night واقعا عالیه یادش بخیر خیلی خیلی قشنگ و زیباست به نظر من بهترین نسخه ی همین سگانه ی سگا حسابه Rose Heart مرسی از نقد و برسی اقای مقدم عالی بود Rose Heart

    9Thumb up 0Thumb down
  • milad.ps5 گفت:

    ممنون اقای مقدم نقد عالی بود Yes Yes Yes Yes
    فقط ۵ تا نظر تا الان ثبت شده این نشون میده کاربرایی که تو سایت نظر میدن دهه هشتادی یا نودی هستن

    6Thumb up 5Thumb down
  • girl gamer گفت:

    کونامی چرا نسخه ی۳ رو معرفی نمیکنی دلتنگه گابریل هستم

    6Thumb up 0Thumb down
گیفتی