گیمفاوب سایت خبری تحلیلی بازی های ویدئویی
English
ADS

ADS

ADS

ADS

ADS

ADS

ADS

ADS

ADS

روزی روزگاری: سرزمین انفجارهای بی‌خودی | نقد و بررسی بازی CrackDown

روزی روزگاری: سرزمین انفجارهای بی‌خودی | نقد و بررسی بازی CrackDown

در میان عناوین انحصاری ایکس باکس، همیشه چندین عنوان بوده اند که نسبت به سایر عناوین کمتر شناخته شده اند. بازی هایی که هر چند شاید بعضا خوب هم بوده اند، ولی حتی جدی ترین طرفداران ایکس باکس نیز چندان طرفدار سرسخت این عناوین نبوده اند. یکی از این بازی های کمتر مطرح و کمتر شناخته شده را باید CrackDown نامید که با وجود آن که عنوانی نسبتا جذاب و مفرح بود، باز هم موفق عمل نکرد و پس از عرضه دو نسخه، کار نسخه سومش به سال ها بعد تر کشیده شده تا اکنون و به بهانه نزدیک شدن به عرضه نسخه جدید سری، نگاهی هر چند کوتاه به شروع داستان CrackDown داشته باشیم.

شهر در زیر پای شما به لرزه در خواهد آمد

شاید مهمترین تخصص مایکروسافت در حوزه بازیسازی، ساخت عناوین شوتر و چند نفره باشد که تجربه سری هیلو و گیرز شاهدی بر این مدعاست. البته از سوی دیگر باید گفت که این دو مجموعه، بیشتر بر روی نبرد های جدی تر و با نیاز به تفکر و تحرک با دقت بیشتری دارد که این مورد در عناونی مانند سری بازی های GeoW بیشتر مشهود است. از سوی دیگر نیز نباید بازار طرفداران عناوین سرعتی و کمتر جدی و آرکیدتر را نیز در نظر نگرفت که نتیجه چنین تفکراتی ساخت عناوینی مانند Dead Rising، APB Reloaded، سری Saint Row و Prototype و حتی Sunset OverDrive بوده است. شاید آن سال ها در اتاق فکر مایکروسافت نیز چنین بحث هایی شده باشد و در نهایت تصمیم به ساخت چنین عنوانی گرفته شده باشد و حالا بعد از چیزی حدود ۱۰ سال از عرضه بازی، شانس دوباره ای داریم که این عنوان را دوباره بررسی کنیم.

داستان بازی در جایی شروع می شود که شهر شما توسط خلاف کاران در حال تکه تکه شدن است. چینی ها، مکزیکی ها و روس ها هر کدام بخش هایی از کنترل Pacific City را در چنگ دارند و نیرو های پلیس در محاصره این دشمنان سرسخت، به آخرین ایستگاه در شهر پناه می برند. در این حال نیرو های پلیس درمانده از به کنترل در آوردن شهر، از نیرو های Agency برای نجات دوباره شهر درخواست کمک می کنند و این جا است که بازی شروع می شود. شما به عنوان یکی از ابر قهرمانان این گروه، باید به کمک پلیس شهر آمده و یک بار و برای همیشه شهر را از وجود این خلاف کاران پاک کنید. به عنوان یک مامور Agency، شما یک ابر سرباز با لباسی ویژه و قدرت های فرا بشری هستید که به شدت یاد آور اسپارتان های هیلو نیز می باشد. در ضمن شما باید در یک هتل به جا مانده در میانه شهر، به همراه دیگر همکاران سازمان به پاک سازی شهر مشغول شوید.

شما در طول بازی توانایی ارتقای سلاح های خود با استفاده بیشتر از آن ها را نیز خواهید داشت

نقشه بازی ابعادی متوسط دارد و ترکیبی از ۴ جزیره اصلی می باشد. بخش شمال شرقی توسط چینی ها کنترل می شود و کل بخش غربی در اختیار مکزیکی ها قرار گرفته است. بخش های جنوب شرقی نیز توسط روس ها اشغال شده است و جزیره کوچک میانی نیز به کنترل Agency و ماموران آن در آمده است و از این جا باید کنترل و امنیت را به این شهر نیمه جنگ زده بازگردانید. هر کدام از بخش های تحت کنترل سه گروه خلافکار اصلی به دو یا چند جزیره کوچک تر تقسیم می شود. تنها یک اتوبان اصلی برای دسترسی  به بخش های شهر وجود دارد. منطقه تحت کنترل Agency البته به صورت زمینی به هیچ کدام از دیگر بخش های شهر متصل نیست و تنها راه دسترسی به ان از طریق دریا و هوا است. البته نکته این است که برای دسترسی به مقر سازمان شما به چندین تونل زیر زمینی دسترسی دارید تا به وسیله آن ها خود را به کدام از جزیره ها و مناطق برسانید و برای راحتی کار و لذت بخش تر شدن بازی در سازمان شما توانایی درخواست خودرو های ویژه را نیز دارید تا بتوانید به راحتی و با سرعت بیشتر خود را به هر جایی از نقشه برسانید. این خودرو علاوه بر سرعت بیشتر، توانایی های اختصاصی همچون قابلیت نصب سلاح نیز دارند تا شما حتی برای کشتن دشمنان نیز مجبور به پیاده شدن از خودروی خود نباشید. جدای از آن محیط های شهر دارای سه تم صنعتی، متمدن گونه و نیمه صحرایی را شامل می شود که هر کدام به ترتیب نمایان گر سه دسته خلاف کار حاضر در بازی است.

بر خلاف سایر عناوینی که سعی می کنند شما را در میانه داستان بازی قرار دهند و طبق آن شما مجبور به پیشروی در شهر باشید، اینجا برای بازی اهمیت چندانی وجود ندارد و بیشتر سعی می شود که شما را در نقشه رها کرده تا خود به اعمال قانون بپردازید. البته با این وجود اگر به دنبال اچیومنت های بازی هم باشید، این جا یک داستانی در جریان است و می توانید درگیر آن نیز شوید و با اندکی گشت و گذار و عبور از چالش ها آن را به پایان برسانید.

باز گردیم به مامورین Agency. شما به عنوان یک مامور شما توانایی های ویژه ای دارید. دویدن با سرعت بالا و پرش های چند ده متری تنها گوشه ای از امکانات برای به آشوب کشاندن شهر آشوب زده Pacific City می باشد. شما توانایی پریدن بر روی خودرو های عبوری را نیز دارید تا بتوانید از خودرو های مردم به عنوان یک سکوی متحرک برای شلیک به دشمنان استفاده کنید. هم چنین به سبک و سیاق هیلو شما دو نوار سلامتی دارید که اولی زره شما است که به تدریج و در حین نبرد ها قابلیت پر شدن مجدد دارد و دیگری سلامتی اصلی شما که با به پایان رسیدن آن کار شما نیز تمام شده است. البته دشمنان شما نیز دارای چنین سیستم مشابهی هستند و در حالت کلی بین صفر تا چهار خط سلامتی برای هر دشمن، بسته به سطح و اهمیت وی، برای او در نظر گرفته شده است و شما برای کشتن یکی از آن ها باید تمام ۴ خط سلامتی را از بین ببرید و گرنه وی هم چنان سر حال و سر زنده به سمت شما شلیک می کند.

پرش های بلند، یکی از مهمترین مکانیزم های بازی که تعدادی از چالش ها مستقیما با استفاده از آن ها حل می شوند

البته اگر فکر می کنید که مشکلات بازی در این جا به پایان رسیده است باید بگویم که خیر، علاوه بر مشکل عدم وجود یک داستان که اهمیتی برای شما داشته باشد، در بازی چیزی به اسم موسیقی به درد بخور و یا صدا گذاری در خور برای کاراکتر های اصلی و فرعی وجود ندارد. روح چندانی نیز در همین صدا گذاری وجود ندارد و از آن بدتر صدای سلاح ها و خودرو ها می باشد که با استاندارد های ۱۰ سال پیش هم باز سطحی و خسته کننده هستند.

از دیگر ایرادات بازی مشکلات وسایل نقلیه است که در حالت عادی خودرو های مردم نه سریع هستند و نه توان بالایی دارند. شما بر روی پای پیاده خود سرعتی به مراتب بیشتر از هر خودرویی خوهید داشت و از سوی دیگر با وجود این که بیشتر محیط های اصلی بازی را بافت شهری به همراه ساختمان های بلند تشکیل می دهد و یکی از راحت ترین کار ها در این بازی پریدن بر روی سقف یک ساختمان و قلع و قمع دشمنان روی زمین است، بنابراین باز هم یک خودرو چندان در این شهر راه گشا نخواهد بود. جدای از آن خودرو ها هم بسیار بی روح و با فیزیکی به شدت خسته کننده طراحی شده اند و حتی عنوانی قدیمی تر مانند GTA III به مراتب لذت بخش تر این عنوان بود.

یکی از مهمترین خصیصه های این عنوان سیستم منحصر به فرد، خاص و البته عجیب شلیک و گان پلی بازی است. برای شلیک به سمت دشمنان دو راه پیش رو دارید، یک این که به صورت بی هدف و البته غیر دقیق اسلحه را به سمت دشمنان بگیرید و شروع به شلیک کنید. در این حالت علاوه بر این که گلوله های بیشتری باید صرف کشتن یک هدف کنید که البته چندان هم مهم نیست و هیچ گاه کمبود گلوله ای احساس نخواهید کرد، یکی از مهمترین ویژگی های بخش تیر اندازی بازی را نیز از دست خواهید داد که جلوتر به آن اشاره خواهد شد.

حالت دوم اما شما با نگه داشتن کلید LT و قفل بر روی دشمنان امکان تیر اندازی دقیق به سمت آن ها را نیز خواهید داشت. در این حالت با نگه داشتن هر چه بیشتر این کلید، دایره محیط شلیک به سمت دشمنان کوچک تر خواهد شد و در نتیجه گلوله های بیشتری را نیز به سمت بدن دشمنان روانه خواهید کرد. در این حالت شما حتی توانایی انتخاب نقطه اصابت گلوله ها را نیز خواهید داشت و از پای در آوردن دشمنان محافظت شده راحت تر خواهد بود ولی باید در نظر هم داشته باشید که با انتخاب به طور مثال سر برای هدف قرار دادن در دقیق ترین حالت هم مجددا شاهد هدر رفتن تعدادی زیادی تیر و اصابت گلوله کمتری به این بخش هستیم و در نتیجه شاید بهتر باشد که دیگر بخش های بدن هدف مانند شکم و قفسه سینه را به عنوان هدف انتخاب کنید تا راحت تر و با چالش کمتری دشمنان پر تعدادتان را از پیش رو بردارید.

این تصویر به طور کامل نمایان گر کل بازی است، همه چیز و همه کس را منفجر کن تا پیشروی کنی. در ضمن گرافیک برای یک عنوان تقریبا ۱۰ ساله چندان هم بد نیست

حالا این مکانیزم عجیب شلیک را وارد بخش چند نفره بازی کنید و در نهایت با یک جنگ اعصاب همیشگی (تا زمان شکستن دیسک بازی) همراه خواهید بود. بله متاسفانه یا خوشبختانه بازی دارای یک بخش چند نفره نیز بود که نزدیک ترین چیزی که به آن می شد پیدا کرد بخش چند نفره هیلو بود با این تفاوت هیچ کدام از المان های جالب و جذاب هیلو در این جا وجود نداشت و فقط شاهد یک سری مود چند نفره و تعدادی آدم بی کار است که در بازی به دنبال قفل کردن روی یکدیگر و کشتن همدیگر هستند و در آخر روز هم هیچ افتخاری برای هیچ کسی نوشته نمی شود.

در نهایت باید گفت کرک داون می توانست عنوان خوبی باشد. عنوانی سریع و درگیر کننده، ولی عدم وجود روح در بازی به شدت حس می شود. داستان هیچ دلیل برای وجود داشتن ندارد و سیستم شوتینگ بازی به شدت عجیب و نا آشنا است. جدای از آن با سایر عناصری که یک بازی را تعریف می کنند، مانند شخصیت پردازی، داستان خوب و گیرا، صدا گذاری و موسیقی، محیط های متنوع و تنوع در بازی باید خداحافظی کنید. در واقع باید گفت نسخه اول کرک داون یک عنوان با استاندارد های نسل ششمی برای یک کنسول جدید بود و آمار فروش را سعی داشت اندکی جابجا کند. هر چقدر که نسخه اول را باید یک افتضاح به تمام عیار نامید، نسخه دوم تا حدی مرهمی بر درد افرادی بود که تا حدی از این عنوان خوششان آمده بود.

اما حالا گویا همه چیز فرق کرده است. نسخه سوم در راه است و این بار نه مایکروسافت عجله ای برای عرضه بازی دارد و نه دیگر شاهد آن حال و هوای بد و قدیمی در تریلر ها و نمایش های عمومی بازی هستیم. خوشبختانه به نظر می رسد که ساندگان جدید بازی از اشتباهات قبلی ها درس گرفته باشند و در اولین قدم کرک داون ۳ به نظر می رسد یک بازی کامل باشد که به شدت بر روی آن سرمایه گذاری شده است و نه یک عنوان دیگر شبیه به سایرین. حالا کرک داون به نظر می رسد که با ایجاد یک شهر و محیطی که پیشتر در هیچ عنوانی ندیده بودیم قصد دارد این سری را از منجلابی که فعلا در آن گیر کرده است نجات دهد و ما هم بابت این موضوع خوشحال هستیم، ولی فعلا و در این مطلب که مربوط به نسخه اول بازی است باید گفت که بازی اول کرک داون، فقط هدر دادن زمان و حجم دانلود است!

12345678910(8 رای, میانگین آرا 8٫50 از 10 )
Loading...

اسپانسر پوشش E3 2018 فروشگاه اینترنتی دریم کالا - E3 2018 sponsored by DreamKala.com 

   
ADS
نظرات

  1. Iran_gamer گفت:

    به نظرتون وقتی نسخه اول یک اثر اینطور مشکلات عدیده ای داشته امکان داره تو نسخه سوم موفق عمل کنه؟ مایکروسافت متاسفانه از روی ناچاری و نبود عنوان انحصاری خوب , روی بازی مانور میده که بار دیگر از اعتبار خودش خواهد کاست.

    30Thumb up 18Thumb down
    • VMahdi گفت:

      نسخه ی شماره ی اول رو نرفتم ولی نسخه ی شماره دوم رو رفتم لذت بردم . عنوانی هست که اگر نسخه ی سوم برای پی سی منتر نمیشد میرفتم ایکس باکس وان میگرفتم بخاطرش
      باسه من ایکس باکس تو کرک دان و الن ویک و گرز اف وار و فورتزا/فورزا (فقدر هورایزن) خلاصه میشه که گرز رو هم اخرین شمارش رو اصلا راضی نبودم چون عنوان عالی ولی کوتاهی بود .

      2Thumb up 9Thumb down
      • VMahdi گفت:

        و خوشبختانه میتونم همه رو رو پی سی برم .
        الان تنها دلیل خرید ایکس باکس وان ایکس میتونه باسه من استفاده از بلوری پلیرش باشه که اونم با کمی صبر میتونم یک بلوری پلیر با قابلیت پخش فرمت های ۴k تهیه کنم .

        4Thumb up 5Thumb down
    • amirali_.A2._ گفت:

      شماره دومش خوب بود ، اینکه محوریت زامبی هم داشت خیلی به گیم پلی اش کمک میکرد ، آنلاینش هم مزه میداد …
      ولی شماره سومش به نظر میرسه بیشتر به همین شماره اول شباهت داره .
      اگه بتونن انلاینشو مثه بازی fortnite در بیارن ، با این تفاوت که تو شهره و همه چی تخریب پذیره ، میتونه به فروش خیلی خوبی برسه.

      1Thumb up 0Thumb down
  2. MICROSOFT.xbox one گفت:

    در حد فرانچایز های اصلی اکس باکس نبوده و نیست ولی با این حال عنوان بدی هم نیست یک شوتر جهان باز با گرافیک سل شید و تاکید بر تخریب پذیری و تقریبا فان اما همون طور که توی متن هم ذکر شد نسخه سوم قراره گویا کمی متفاوت باشه نمیگم قراره بیاد این فرانچایز رو متحول کنه نه ولی فکر میکنم از دو نسخه اول جذاب تر باشه

    22Thumb up 18Thumb down
  3. Hunter گفت:

    هیچوقت با این بازی ارتباط برقرار نکردم و امیدوارم طرفدارای xboxازش لذت ببرن

    12Thumb up 6Thumb down
عضویت در سایت

ثبت نام برای این سایت

A password will be e-mailed to you.

دریافت رمز جدید

لطفا نام‌کاربری یا نشانی رایانامه خودتان را وارد کنید. برای ساخت یک گذرواژه تازه با رایانامه، شما یک پیوند دریافت خواهید کرد.

نام کاربری و یا آدرس ایمیل خود را جهت طی کردن مراحل بازیابی رمز عبور وارد نمایید.
ورود به حساب

جستجو در سایت