E3 2016| تریلری بسیار جذاب همراه با نمایشی ۱۷ دقیقه‌ای از We Happy Few

۲۸ خرداد ۱۳۹۵ - ۱۸:۰۶

اعضای استودیو کومپولشن که بازی Contrast را در گذشته عرضه کرده بودند، امسال با We Happy Few به E3 2016 آمدند و نمایش‌های بسیار جذابی را ارائه کرده‌اند. برای تماشای ویدئوها با ما در ادامه مطلب همراه باشید.

بازی We Happy Few دارای دنیایی است که به مرور با پیشرفت بازیکن ساخته می‌شود، بدین معنی که تجربه هیچ کس شبیه دیگری نخواهد بود. این بازی دارای درجات سختی‌های مختلفی است و اگر هم دوست دارید که حداکثر چالش را برای خودتان به وجود بیاورید، مرگ دائمی و اجبار به شروع بازی از ابتدا هم گنجانده شده است. بازی نامبرده را شما می‌توانید با سه حالت داستانی، گردش آزاد و Wellie تجربه کنید.

We Happy Few داستان آن دسته از مردم شجاعی را روایت می کند که مجبور هستند از میان یک سری انسان بد ذات دیگر بگریزند. وقایع بازی نامبرده در سال تاریخ ۱۹۶۰ و کشور انگلستان دنبال می شود و شما شاهد یک سری تغییرات و جلوه هایی از آینده، در این زمان قدیمی هستید و شما باید میان مردم معتادی خودتان را مخفی کنید که با مخالفان قانون های عجیب و غریب خود اصلا مدارا نمی کنند.

این بازی در ۲۶ جولای (مصادف با ۵ مرداد) برای رایانه‌های شخصی و ایکس‌باکس وان منتشر خواهد شد.

تریلر 

دانلود با کیفیت ۱۰۸۰

دانلود با کیفیت ۷۲۰p

دانلود با کیفیت ۴۸۰p

نمایش گیم‌پلی به مدت ۱۷ دقیقه – تهیه شده توسط IGN

دانلود با کیفیت ۱۰۸۰

دانلود با کیفیت ۷۲۰p

دانلود با کیفیت ۴۸۰p

0
0

بیشتر بخوانید



نظرات

  • mahdi77n گفت:

    این بنظرم واقعا فوقالعاده اومد…واقعا فوقالعاده

  • joule گفت:

    دوستانی که رمان ١٩٨۴ رو نخوندم حتما پیشنهاد میکنم بخوننش، این بازی اقتباس أزادی از اون دنیای تاریک
    جالبه بدونید که بایوشاک یک هم به طور غیر مستقیم از این رمان و چند تا از المان هاش اقتباس کرده برای همین این دو بازی انقدر دنیای شبیه به هم دارن(هر چند که سازنده هاش إنکار کنن!)
    بازی هم به شدت خلاقانه جلوه میکنه
    به امید موفقیتش!

    • Dr. Freeman گفت:

      حالا جالب اینه که بدونیم رمان ۱۹۸۴ جورج اورول خودش از یه رمان دیگه که در دهه ۱۹۲۰ توسط یه نویسنده روسی به اسم زامیاتین (اگه اشتباه نکنم) الهام گرفته شده به اسم “We”. اما این رمان چون در شوروی کمو.نیستی نوشته شده بود تا دو دهه بعدش ممنوع بود تو شوروی و بالاخره اورول به فرانسوی ترجمه ش کرد و بعد به انگلیسی و نقدش کرد و بعد رمانش رو بر اساس اون نوشت
      داستان We روایت مردیه به اسم D-503 که در یک آینده پاد-آرمان شهری زندگی میکنه و تمام مردم اون جامعه اسمشون همینطوریه (یه حرف و چند تا عدد – اشاره به زندگی مکانیکی و ماشینی) و مدام تحت نظر یگانی دولتی به اسم “اداره نگهبانان” قرار دارن و ر.هبرشون هم کسی هست به نام Benefactor (در هف لایف ۲ هم دکتر والاس برین، از نیروهای کامباین و بیگانگان با همین عنوان یاد میکنه)
      ——————————————–
      بازی امیدوارکننده ایه با تمی طعنه آمیز به مشکلات انسان مدرن (اسم بازی We Happy Few اشاره به گم شدن مفهوم شادی در زندگی انسان مدرن داره)

      • joule گفت:

        یک خورده بحث رو حرفه ای تر کنیم
        میگم شما هم قبول دارید که علاوه بر رمان ١٩٨۴ از رمان دنیای قشنگ نو ها کسلی هم اقتباس شده؟ خیلی از عناصرش مثل غرق کردن مردم در خوشی تم دنیای قشنگ نو رو دارن! در حالی که توی ١٩٨۴ اصلا خوشی وجود نداشت!

        • Dr. Freeman گفت:

          خب اون رمان Brave New World آلدوس هاکسلی هم یه تم پاد-آرمان شهری داره (معادل انگلیسی این واژه میشه Dystopian در مقابل Utopian که میشه آرمان شهری) و اتفاقا اونم در زمان بین دو جنگ اول و دوم جهانی نوشته شده (فک کنم زمان نگارشش دهه ۱۹۳۰ میلادی باشه) و چند تا تم دیگه هم داره، مثلا تو این رمان ما تم فناوری های نوین رو داریم یا شست شوی مغزی یا مثلا نظریه شرطی سازی ایوان پاولوف رو توش داریم که همه در جهت سواستفاده از توده مردم و تبدیلشون به عروسک های خیمه شب بازیه. یکی دیگه از تماش اینه که جلوی تفکر رو میگیرن تو دنیای این رمان. همون کاری که با تزریق ماده Joy در بازی انجام میشه (توی رمان، اسم اون ماده توهم امیز Soma بود) یا جلوی زاد و ولد رو میگیرن (دقیقا همون کاری که تو هف لایف ۲ انجام میشه)
          آقای Laidlaw نویسنده هف لایف هم منبع الهامش این سه رمان بودن
          ۱۹۸۴
          brave new world
          we

          • agent33 گفت:

            اینا همون سه رمانی هستن که توی یکی از مجسمه های repablique remastered رهبر جامعه از بچه ها دور میکنه
            اون بازی هم داستانش توی یه پاد آرمان شهر بود

        • HannaH گفت:

          این داستان هایى که توش دیستوپیا هست خیلى مشابه هم دیگه هستن. اما بین هر سه تا داستانى که بحث مى کنید درباره اش به نظرم کناب هاکسلى از همه پخته تره. کتاب “ما” خیلى شبیه یه داستانى هست که جا داشته چند بار دوباره ویرایش بشه (مخصوصا بحث سلول هاى شیشه اى که بعدتر براش راه حل هاى بهترى پیدا شد مثل چشم برادر بزرگ توى ١٩٨۴) و کتاب اورول هم از یه جایى به بعد (مخصوصا یک سوم میانى) بیش از اندازه حس شعارى و بیانیه صادر کردن مى گیره.
          در هر حال من هر سه کتاب رو دوست دارم. اگر به این سبک ادبیات علاقه مندید کتاب کارخانه مطلق سازى نوشته کارل چاپک و ترجمه قاییمیان با مقدمه صادق هدایت رو بهتون پیشنهاد مى کنم بخونید. فضاش به اندازه بالایى ها تلخ نیست اما نتایج واقعى اش تو دنیاى امروز بسیار ملموس تره.

  • ایدن گفت:

    اینم متای بالایی میگیره.کلا این بازی های خلاقانه متای بالا میگیرن In Love Yes

  • Ali Danger گفت:

    <اقعا بازی متفاوتیه. همه چیزش. ایده ی بازیش عالیه. خیلی منتظرشم.

  • pro gamer2017 گفت:

    عالی به نظر میرسه.نوش جون ایکس باکسی ها Kiss Kiss Kiss

  • PlayDead گفت:

    فوق العادس عجب تم جالبی داشت مطمئنا داستانشم عالیه یه جورایی یاد بایوشاک اوفتادم میشه گفت بایوشاک در عصر مدرن,خوشحالم که واسه pc میاد