کارگردان سابق Assassin’s Creed: این سری یک «برند ماندگار» است زیرا یوبیسافت با ریسک‌پذیری از آن پشتیبانی کرد

فرنچایز Assassin’s Creed به جایگاه کنونی خود به عنوان یکی از شناخته‌شده‌ترین نام‌ها در صنعت بازی دست یافت، زیرا با نوعی پشتیبانی کمیاب یا دست‌کم کمیاب در میان بازی‌های AAA روبه‌رو بود. این دیدگاه را الکس هاچینسون، کارگردان خلاق Assassin’s Creed 3، مطرح کرده است.

هاچینسون در گفت‌وگویی با FRVR به بررسی تغییرات چشمگیر مجموعه Assassin’s Creed در طول سال‌ها می‌پردازد. به عنوان نمونه، او به بخش مدرن داستان اشاره می‌کند که زمانی نقشی محوری داشت اما اکنون به حاشیه رانده شده است؛ بخشی که با شخصیت دزموند مایلز آغاز شد. او می‌گوید: «اگر به من بود، همه‌ی این بخش مدرن را در نسخه‌های جدید حذف می‌کردم.»

او با اشاره به این بخش مدرن، از آن به عنوان نمونه‌ای برای توضیح «مشکل فرنچایزها زمانی که صاحبان اصلی آن دیگر حضور ندارند» یاد می‌کند. به گفته‌ی او: «آن‌ها دقیقاً نمی‌دانند عنصر جادویی اصلی از کجا می‌آید، بنابراین چیزی را حذف نمی‌کنند.»

هرچند هاچینسون در سخنانش گاه لحنی انتقادی دارد، اما تأکید می‌کند که یوبیسافت «کار فوق‌العاده‌ای انجام داده» و به‌ویژه در حفظ و توسعه‌ی Assassin’s Creed شایسته‌ی تقدیر است. او به این شرکت بابت «گذار عظیم» از بازی‌های مخفی‌کاری کوچک به بازی‌های نقش‌آفرینی جهان‌باز عظیم از زمان Assassin’s Creed Origins به بعد ادای احترام می‌کند.

به گفته‌ی او، این دگرگونی دقیقاً به این دلیل ممکن شد که مدیران وقت از پذیرش ریسک حمایت کردند، در حالی که بیشتر شرکت‌های بزرگ بازی‌سازی امروزی فعالانه از ریسک کردن، از جمله خلق آی‌پی‌ها و ژانرهای جدید، پرهیز می‌کنند.

او در ادامه توضیح می‌دهد:

این مجموعه تقریباً به یک برند همیشگی تبدیل شده است. دلیلش این است که در هر بازی، قهرمان، مکان، دوران تاریخی و عناصر جدیدی وجود دارد. در واقع این مجموعه چارچوبی است که می‌توان هر داستانی را در آن جای داد. احتمالاً تنها فرنچایز بازی در تاریخ است که به صورت کاملاً دل‌بخواهی تصمیم گرفته در میانه‌ی مسیر، ژانر خود را تغییر دهد. فکر می‌کنم کارشان عالی بوده و امیدوارم همین روند را ادامه دهند.

هاچینسون به طور ویژه بر این نکته تأکید می‌کند که یوبیسافت «ارزش ریسک را درک می‌کرد» و در آن زمان «تنها استودیوی بزرگی بود که هنوز توسط بنیان‌گذاران خود اداره می‌شد.»

او در ادامه می‌گوید:

در حالی که مثلاً در شرکت EA، مدیران اجرایی وحشتناکی سر کار هستند که هیچ‌گاه بازی نساخته‌اند و از شرکت‌های تولید خمیردندان آمده‌اند. آن‌ها فکر می‌کنند اگر نمونه‌ی اولیه فوق‌العاده نباشد، نمی‌تواند خوب باشد، و در واقع نمی‌دانند چطور چیزی خلاقانه خلق کنند.

البته نباید فراموش کرد که تعداد قابل توجهی از مدیران سطح بالای صنعت بازی AAA از حوزه‌های غیر‌بازی وارد شده‌اند، برای نمونه، رجی فیلز-امه از شرکت نینتندو پیش‌تر مدیر بازاریابی Pizza Hut بود، اما بی‌شک EA سهم بیشتری از مدیران غیربازی‌ساز در سطوح عالی خود داشته است.

او می‌افزاید:

به همین دلیل است که شرکت‌هایی مانند EA که اخیراً توسط سرمایه‌گذاران در قالب خرید اهرمی تصاحب شده، هرگز آی‌پی‌های واقعاً جدیدی نمی‌سازند، مگر در شرایطی کاملاً غیرمنتظره. در مقابل، یوبیسافت در خلق آی‌پی‌های تازه بسیار موفق است.

به عنوان نمونه، یکی از همین اتفاقات غیرمنتظره، عرضه‌ی ناگهانی بازی Apex Legends بود که به یکی از موفق‌ترین لایو سرویس‌های EA تبدیل شد.