گیمفاوب سایت خبری تحلیلی بازی های ویدئویی
English
ADS

ADS

ADS

ADS

ADS

ADS

ADS

ADS

ADS

ADS

ADS

روزی روزگاری: جنون قرمز… | نقد و بررسی بازی Splatterhouse

روزی روزگاری: جنون قرمز… | نقد و بررسی بازی Splatterhouse

استفاده از خشونت بسیار افسارگسیخته و نمایش عریان نابود کردن دیگر موجودات، هرگز جزو هنجارها و عرف های یک جامعه نبوده و نیست و قطعا در هر کجای دنیا در مقابل آن موضع گیری خواهند کرد، زیرا این موضوع دیگر به کشور و .. ربط ندارد و قوانین عمومی و جهانی انسانیت است و ذات و فطرت انسان آن را رد می کند. خشونت در همه جای دنیا منفور است و هیچ کجا عاشق آن نیستند. این که آیا نشان دادن سطح بسیار بالایی از خشونت در یک بازی رایانه ای کار درستی است یا خیر، موضوعی است که سال هاست و مدت هاست به آن پرداخته می شود و خواهد شد، اما به واقع نمی توان جوابی قطعی برای آن پیدا کرد زیرا در نهایت یک موضوع نسبی است و در شرایطی می تواند خوب و جذاب و گاهی نامناسب باشد، مخصوصا وقتی پای کشورهایی مثل ما که رده بندی سنی روی بازی برای آن ها در نقش “پشمک حاج حسین و برداران” است، وسط باشد!

Splatterhouse را بازی کنید زیرا خیلی هیجان انگز و متفاوت است. عیب و ایراد زیاد دارد، ولی مجموع آن یک بازی هیجان انگیز است که مخصوصا برای علاقمندان خشونت و هک اند اسلش تجربه ای جذاب را رقم خواهد زد

بارها در دنیای بازی های رایانه ای شاهد بوده ایم که عناوینی مانند Manhunt و مورتال کامبت و …. منتشر شده اند که حد بسیار خوفناکی از خشونت را به صورت بی پرده و عریان در بازی به نمایش گذاشته اند و اتفاقا برخی از آن ها بازی های بسیار محبوب و موفقی نیز بوده اند، اما مقاومت ها و مخالفت های زیادی هم در برابر آن ها شده است و کسانی که سریعا منتظرند تا یک بد و بیراهی به بازی های رایانه ای نسبت دهند، زود موضع گیری کرده و کمپین های …ی تشکیل داده و مثلا در برابر خشونت در بازی ها ایستادگی کرده اند (نمی دانم چرا مثلا خشونت در فیلم ها برای این ها ناراحت کننده نیست). گاهی وقت ها زور ناشر و سازنده بازی آن قدر زیاد بوده است و یا بازی آن قدر بزرگ بوده که این مخالفت ها و .. نتوانسته است کاری پیش ببرد و ضربه ای اساسی به بازی و فروش آن وارد کند، اما گاهی هم همین خشونت بالا و یا موارد دیگر در برخی بازی های کوچک تر، باعث شده است تا این بحث برانگیز بودن بازی و مخالفت هایی که با آن شده است، ضربه کاری به بازی بزند و آن را هم از نظر امتیاز و هم از نظر فروش به عنوانی شکست خورده تبدیل نماید.

شخصیت اصلی بازی به معنای کلمه “گولاخ خسته” است!!!‌ یعنی اصلا معنای گولاخ است!!

اتفاقا امروز هم موضوع مقاله نقد و بررسی ما در مورد یکی از همین بازی هاست که ضربه هایی اساسی از همین خشونت و گویش شدیدی که در آن وجود داشت، دریافت کرد و به یک شکست در هر دو زمینه امتیاز و فروش تبدیل شد. این بازی Splatterhouse نام دارد و در واقع یک ریبوت بر بازی اصلی این سری در سال ۱۹۸۸ محسوب می شود. خشونت وحشتناک و بی پرده باعث شد تا مخالفت های بسیار زیادی با Splatterhouse صورت بگیرد و در بسیاری از مجامع گیمینگ، این بازی را به نشان دادن وحشی گری و قتل و خشونت عریان و گویش شدید محکوم نمایند که البته سازندگان این طور فکر نمی کنند و  اعتقاد دارند که این تنها یک بازی است و اتفاقا یکی از دلایل اصلی جذاب بودن آن را همین خشونت شدید و بی پرده آن می دانند و به نوعی آن را امضای همیشگی و خاص این سری قلمداد می کنند که از همان بازی اول وجود داشته است و قطعا نمی توان عنوانی که ذات آن با خشونت عجیبن شده است را ناگهان به یک بازی گل و بلبل تبدیل نمود! مثلا تصور کنید مورتال کمبت جدید منتشر گردد و چیزی به نام فتالیتی در آن وجود نداشته باشد، خب آن بازی دیگر نامش مورتال کمبت نیست. به واقع نظر من به مانند سازندگان بازی است و خشونت بالا برای سن مناسب بازی، هرگز موضوع بدی محسوب نمی شود و کسانی که به این نوع بازی ها علاقه دارند اتفاقا خیلی هم از آن استقبال می کنند. آن هم وقتی که در بازی شاهد خشونت مریض گونه و کشتن انسان های بی گناه و حتی باگناه هم نیستیم و کار ما فقط کشتن و تکه تکه کردن هیولاهاست که این خودش خیلی راحت می تواند خشونت جذاب بازی را توجیه نماید.

Splatterhouse در واقع یک ریبوت بر بازی اصلی این سری در سال ۱۹۸۸ محسوب می شود.

بگذارید تا کمی بیشتر در مورد Splatterhouse صحبت کنم و اطلاعات بیشتری از آن در اختیار شما قرار دهم. سال ۲۰۱۰ بود که کمپانی باندای نامکو عنوانی را از فرنچایز قدیمی Splatterhouse با همین نام منتشر نمود که توسط خود این کمپانی نیز ساخته شده بود. در واقع بر خلاف ۳ بازی قبلی و اصلی این سری که توسط BottleRocket ساخته شده بودند و تا سال ۲۰۰۹ هم امتیاز این سری در اختیار آن ها بود، عنوان جدید که نامی بدون پیشوند و پسوند هم داشت و مانند یک ریبوت و شروع دوباره برای بازی اصلی سال ۱۹۸۸ با همین نام محسوب می شد، توسط خود باندای نامکو گیمز ساخته شد و برای پلتفرم های PlayStation 3 و Xbox 360 منتشر گردید. بازی با وجود این که از گیم پلی و صحنه های هیجان انگیزی برخوردار بود، ولی نقدهای متوسط و غالبا منفی را دریافت نمود و برخی بسیار از آن راضی بودند (مانند بنده) و برخی نیز بسیار از آن انتقاد کردند.

ریک بیچاره اول این بود… یک پسر گوگول مگولی کم رو!!

دلیل اصلی خیلی از این انتقادات و بحث برانگیز بودن بازی این بود که سطح خشونت خیلی بالایی در Splatterhouse وجود داشت و همچنین بازی از نظر نوع گویش و دیالوگ ها و .. بسیار بی پرده بود و در آن از مسائل غیراخلاقی تا خشونت بی حد و مرز و … وجود داشت و آن هم به یک صورت طنز تلخ و عجیب که خاص خود بازی بود و اتفاقا به نظر من همین موضوع نقطه قوت بازی بود، زیرا شبیه هیچ عنوان دیگری نبود. Splatterhouse هیچ ابایی از نشان دادن خشونت عریان و بیان دیالوگ های سخیف و زننده و نشان دادن تصاویر غیراخلاقی و .. نداشت و همین موضوع باعث شده بود تا بحث ها و انتقادات زیادی به آن وارد شود در حالی که باید گفت این موارد به نوعی ستون ها و امضای این سری هستند و در ضمن خشونت بالا بر روی هیولاها و دیوها چندان هم نمی تواند زننده باشد و با عناوین خشنی مثل Hatred که در آن مردم بی گناه را می کشتیم مقایسه شود. اما نهایتا همین موج منفی و جو بدی که علیه بازی ایجاد شد سبب گردید تا بازی هم در زمینه نمرات و هم در زمینه فروش موفق ظاهر نشود. وبسایت Destructoid امتیاز بسیار خوب ۷۵ را به این عنوان اختصاص داد ولی آی جی ان امتیاز ۴ و گیم اسپات نمره ۴٫۵ را به آن اعطا کردند و نهایتا عنوان Splatterhouse با متای ۵۹ در نسخه پلی استیشن ۳ و متای ۶۲ در نسخه ایکس باکس ۳۶۰ به کار خود پایان داد و به همین دلیل هم تبدیل به یکی از عناوینی شد که خیلی ها از کنار نام آن گذشتند و سراغ تجربه کردن آن نرفتند، اما به اعتقاد بنده این عنوان هم جزو بازی هایی است که متای آن به طور دقیق، نشان دهنده لذت آن نیست.

دکتر وست قصد دارد تا ماهیتی به نام “The Corrupted” را به دنیا بیاورد، آن هم از طریق قربانی کردن جنیفر تا به این ترتیب “The Corrupted” همسر درگذشته و معشوقه وی یعنی لونا را به زندگی بازگرداند….

از آن جایی که در مدت اخیر عناوینی را برای شما معرفی کرده ام که ممکن است به خاطر متا از کنار نام آن ها گذشته باشید و یا اصلا نامشان را نشنیده باشید، باید بگویم Splatterhouse نیز از همین دسته است و عنوانی است که ایرادات زیادی دارد ولی مجموع تجربه آن به عنوان یک سرگرمی و لذتی که از آن می برید هرگز برابر با امتیاز ۵۹ نیست، مخصوصا اگر مثل بنده به خون و خونریزی و خشونت بالا در بازی ها و همینطور به سبک هک اند اسلش علاقمند باشید. به همین دلیل هم تصمیم گرفتم تا در مطلب امروز به بررسی بخش های مختلف و کلیات و جزییات بازی Splatterhouse بپردازیم و آن را همراه شما به طور کامل واکاوی نموده تا از نقاط ضعف و قوت آن آگاه شوید. پس اگر به هر دلیلی حس می کنید که به این بازی علاقمند هستید یا می خواهید خاطره آن برایتان زنده شود و یا اصلا نامش را نشنیده اید و دنبال یک هک اند اسلش خشن جذاب می گردید، با بنده و گیمفا در ادامه مطلب نقد و بررسی بازی Splatterhouse همراه شوید.

در لحظه مرگ، Terror Mask ریک را صدا می زند و به او می گوید حاضر است وی را از مرگ نجات دهد و کمک کند تا نامزدش را هم پیدا کند، در صورتی که ریک این ماسک را به صورت بگذارد. ریک که در حال مرگ است و چاره دیگری هم ندارد این کار را انجام می دهد و با این کار تبدیل به یک غول تنومند می شود که قدرتش از خون دیگران است

الکی میگی!!… داستان؟!!

Jennifer Willis قرار است تا مصاحبه ای را با دکتر Henry West در عمارت وی انجام دهد که پروفسور نکروبیولوژی است. دوست پسر وی یعنی ریک تیلور هم با او می رود تا اتفاق بدی برایش رخ ندهد. در لحظه ای که ریک می خواهد به جنیفر پیشنهاد ازدواج دهد، آن دو توسط موجودات آزمایشگاهی دکتر وست مورد حمله قرار می گیرند و آن ها جنیفر را ربوده و ریک را با زخم و آسیب هایی مرگبار رها می کنند تا بمیرد. در لحظه مرگ، Terror Mask ریک را صدا می زند و به او می گوید حاضر است وی را از مرگ نجات دهد و کمک کند تا نامزدش را هم پیدا کند، به شرطی که ریک این ماسک را به صورت بگذارد. ریک که در حال مرگ است و چاره دیگری هم ندارد این کار را انجام می دهد و با این کار تبدیل به یک غول تنومند می شود که قدرتش از خون دیگران است. وی شروع به تعقیب دکتر وست و جنیفر در ابعاد مختلف و دوره های زمانی مختلف می کند و در می یابد که وست قصد دارد تا ماهیتی به نام “The Corrupted” را به دنیای آن ها بیاورد، آن هم از طریق قربانی کردن جنیفر تا به این ترتیب “The Corrupted” همسر درگذشته و معشوقه وی یعنی لونا را به زندگی بازگرداند….

بعد از زدن ماسک، آن ریک گوگول مگولی تبدیل به یک گولاخ خسته می شود که حالا هیولاها برایش گوگولی مگولی اند!!

در بازی و داستان آن، تاثیر و الهام هایی که از فیلم هایی مانند Friday the 13th و Evil Dead II گرفته شده است کاملا مشهود است و سازندگان نیز ابایی از نشان دادن این موضوع نداشته اند. داستان Splatterhouse یک داستان سطحی و کلیشه ای “همه را بکش، آدم بد قصه که دختر را گرفته است بکش، دختر را نجات بده” است که روایت آن نیز دردی از داستان ضعیف آن دوا نمی کند و تعریفی ندارد. شخصیت پردازی های بازی بسیار ضعیف است و دیالوگ های شخصیت ها هم بیشتر فحش و بد و بیراه است تا حرف زدن و هیچ گونه عمقی را در شخصیت پردازی در این عنوان مشاهده نمی کنیم، به جز در مورد شخصیت “ماسک ترور” که دیالوگ های بعضا جذابی دارد و از بقیه شخصیت ها، چه از لحاظ شخصیت پردازی و چه از لحاظ صداگذاری بهتر کار شده است و به واقع می توان گفت نقشی مانند جانسون در بازی Shadows of the Damned دارد، البته نه به آن قدرت. نهایتا باید گفت داستان Splatterhouse فقط هست که بازی بدون داستان نباشد و در واقع توجیهی است برای پیشروی در مراحل بازی و بس. بدون شک بعد از مدتی که از بازی می گذرد کلا یادتان می رود که داستانی هم هست و فقط می دانید آخرش باید “دختر” را نجات دهید!

مبارزات بازی به معنای واقعی جذاب و هیجان انگیز و خونین و خشن هستند

خون، خون، خون… ای بابا باز هم خون!

Splatterhouse از لحاظ گرافیکی سبکی کارتونی و سل شید گونه غلیظ با اغراق بسیار زیاد در افکت خون، دارد و می توانم بگویم در بسیاری از بخش های بازی با توجه به این که خون بر روی دوربین آن نیز می ریزد، شما بیشتر از هر چیز دیگری و هر محیطی فقط خون می بینید و گاهی اصلا نمی دانید دارید چکار می کنید. در صحنه های بازی گاها شما را به یاد Mad World می اندازد و البته همان سطح از جنون و خشونت را نیز با خود همراه دارد. می توان گفت اغراقی که در نمایش افکت خون به کار رفته است بیش از حد است و باعث می شود تا حس کنید در بازی فقط خون می بینید. برای عنوانی با این خشونت اصلا بد نیست که در نمایش خونریزی مقداری شدیدتر از بازی های دیگر عمل کند ولی وقتی آن را تجربه نمایید می فهمید که دیگر به نوعی می توان گفت سازندگان “شورش را در آورده اند” و دیدن مدام و پشت سر هم صحنه ها و محیط ها و دوربین پوشیده از خون بازی چندان هم جالب نیست. بازی از لحاظ گرافیک فنی تقریبا با ثبات عمل می کند و با توجه به سبک کارتونی و سل شید گونه ای که دارد چندان نمی توان از کیفیت پایین تکسچرها و بافت ها گلایه ای داشت. نورپردازی بازی در سطح متوسطی قرار دارد و شاهد بخش های خیلی با کیفیتی از لحاظ نورپردازی نیستیم، مخصوصا که با توجه به سبک گرافیکی بازی و محیط های آن که اغلب اتاق های بسته عمارت دکتر دیوانه بازی هستند، زیاد هم نورپردازی کاربرد خاصی ندارد.

چرا خشونت در مورتال کامبت عیبی ندارد باشد و اگر با فک کنده شده یک نفر سلفی بگیریم خوب است، ولی در یک بازی کوچک گناه کبیره است؟ این موضوع هیچ گاه برایم قابل قبول نشده و نمی شود و نخواهد شد که تا این حد از تبعبض را ببینیم حتی در نمره ها و نقدهای منتقدان سایت های بزرگ و معتبر.

بازی در مواقعی با افت فریم مواجه می شود که البته این موضوع زیاد اتفاق نمی افتد و نمی توان از افت فریم به عنوان یکی از ایرادات قابل ذکر بازی Splatterhouse یاد کرد. باگ خیلی خاص و قابل ذکری نیز در بازی مشاهده نمی شود و اگر هم باشد باگ های ریز گرافیکی هستند که هرگز به کلیت تجربه شما از بازی آسیبی نمی زنند. گرافیک هنری بازی چندان تعریفی ندارد و شاهد طراحی مراحل خاص و محیط های جذابی در بازی نیستیم. شما از یک اتاق عمارت بیرون می روید و وارد سالن و راهرو می شوید و باز دوباره وارد یک اتاق دیگر می شوید که تقریبا مانند همان قبلی است و تابلوهای روی دیوار و … البته تمامی بازی در داخل عمارت نیست و شما از پارک و شهر بازی گرفته تا محیط های آزاد و زیرزمین های سیاهچال گونه را در بازی شاهد هستید اما هیچ کدام آن ها به طوری نیستند که شما را شگفت زده کنند و بگویید “عجب طراحی مرحله زیبایی” و یا “عجب محیط خاصی”.

بازی پر است از مبارزات هیجان انگیز و موجودات عجیب و غریب.

در واقع باید گفت حتی طراحی محیط های بازی هم تحت تاثیر افکت اغراق آمیز خون قرار دارند و شاید دلیل این که می گوییم طراحی محیط ها زیاد جالب نیستند، آن است که خیلی وقت ها اصلا نمی توانید این محیط ها را زیر دوربین خون گرفته بازی ببینید! نهایتا باید گفت عنوان Splatterhouse از لحاظ کلیت گرافیکی یک عنوان کاملا متوسط است که به دلیل اغراف خیلی زیادی که در نمایش افکت خون وجود دارد، بیشتر، کیفیت آن متوسط رو به پایین است تا رو به بالا. Splatterhouse هرگز جزو بازی های خوش گرافیک و زیبای زمان خود محسوب نمی شود و البته از لحاظ جلوه های بصری عنوانی خاص با گرافیک اغراق آمیز است که می توان تا حدودی گفت گرافیک بازی مناسب حال و هوای آن است.

شما در بازی باید به جنگ انواع هیولاها و موجودات عجیب بروید و به صورت نبرد با دست خالی و یا با کمک برخی سلاح ها مثل چوب بیسبال و ساطور و… تمامی آنها را از بین ببرید.

اینجا جنگله بکش تا کشته نشی… اینجا نصف وحشی هستند و نصف دیگه هم وحشی تر!!

همان طور که گفته شد در این بازی شما در نقش ریک قرار می گیرید. یک دانشجوی parapsychology که داخل عمارتی گیر افتاده است و طی اتفاقاتی توسط ماسکی مخوف و مرموز به نام Terror Mask از مرگ احیا می شود و در قالب گیم پلی بازی شروع به پیشروی در محل های مختلف این عمارت و ابعاد مختلف و زمان های مختلف می کند و انواع و اقسام موج های موجودات خونخوار دیوانه و عجیب را که به وی هجوم می آورند از بین می برد تا بتواند نهایتا نامزد خود جنیفر را از سرنوشت شومش نجات دهد. گیم پلی عنوان Splatterhouse بر پایه مبارزات نزدیک و Melee می باشد و به صورت هک اند اسلش و Beat ’em up دنیال می شود. شما در بازی باید به جنگ انواع هیولاها و موجودات عجیب بروید و به صورت نبرد با دست خالی و یا با کمک برخی سلاح ها مثل چوب بیسبال و ساطور و… تمامی آن ها را از بین ببرید. همچنین ریک می توان از ضربات ویژه یا سوپر پاورها نیز استفاده کند و به دشمنان یورش ببرید و با دست اعضای بدن آن ها را از یکدیگر جدا کند که این یکی از لذتبخش ترین بخش های مبارزات بازی البته برای کسانی که علاقه به خشونت دارند است.

اوج خشونت در گیم پلی و مبارزات بازی مربوط به تمام کننده هایی با نام “Splatter Kills” است که به شدیدترین و فجیع ترین شکل ممکن کار دشمنان را در بازی با آن ها تمام می کنید و باید اعتراف کنم که برای من خیلی خیلی لذتبخش بودند.

خشونت بالا شدیدا در این صحنه های قطع عضو کردن هیولاها و دشمنان، خودنمایی می کند و همین ها باعث شدند تا بازی به یک عنوان بحث برانگیز تبدیل شود و خیلی ها بابت همین موضوع از بازی نمره کم کردند. ریک همچنین می تواند در مبارزات زنجیره های متصل از فنون را بر روی دشمنان اجرا کند و به این شکل کمبوهایی را خلق نماید. جالب اینجاست که خود ریک هم ممکن است در مبارزات اعضای بدنش را از دست بدهد و کنده شوند ولی در طول زمان دوباره رشد می کنند و مانند حالت اول می شوند که این به دلیل خصوصیت جادویی ماسک ترور است. ریک می تواند خودش هم از بازوی کنده شده اش به عنوان سلاح در مبارزات استفاده نماید.  در طول روند بازی، ریک از دشمنانی که آن ها را شکست می دهد خون یا blood جمع آوری می کند. جمع کردن مقادیر خاصی از خون، سبب می شود تا ریک بتواند حرکات و فنون جدیدی را آزاد نماید و همینطور از حملات ویژه ای استفاده کند تا در مبارزات پیش رو که دشمنان سخت تر می شوند کار راحت تری داشته باشد. در بازی آیتم های قابل جمع آوری نیز وجود دارند که شامل ژورنال های مربوط به تاریخچه و اطلاعات Dr. West’ هستند و همینطور می توانید عکس های Jennifer، دوست دختر ریک را نیز در طول بازی پیدا نمایید که مانند یک رد پا برای تعقیب کردن جنیفر و رسیدن به او عمل می کنند.

در بازی چندین باس فایت مختلف و جذاب نیز وجود دارند

اوج خشونت در گیم پلی و مبارزات بازی مربوط به تمام کننده هایی با نام “Splatter Kills” است که به شدیدترین و فجیع ترین شکل ممکن کار دشمنان را در بازی با آن ها تمام می کنید و باید اعتراف کنم که برای من خیلی خیلی لذتبخش بودند. از نکات نه چندان جالب گیم پلی بازی می توان به زمان بارگزاری طولانی و عجیب بین مرگ ها در بازی اشاره کرد که با توجه به حجم بازی و گرافیک آن مقداری دور از انتظار است و حوصله تان را سر می برد. در واقع می توان گفت این زمان بارگزاری طولانی، بیشتر به خاطر پولیش کردن کافی بازی و عدم بهینه سازی مناسب آن است تا به خاطر سطح بالای جزییات دنیای بازی و گرافیک سنگین آن. همین طور گیم پلی بازی گاها در چرخه تکرار گرفتار می شود و این که مدام یک اتاق را از دشمن خالی کنید و دوباره بروید اتاق بعدی و باز همان را تکرار کنید، برایتان خسته کننده می شود که البته باید گفت این موضوع خیلی زیاد و عمیق نیست زیرا که بازی گاها تنوعی به گیم پلی می بخشد و به یاد عناوین اصلی و قدیمی این سری، شما را در مراحلی دو بعدی قرار می دهد که جذابیت خاص خودشان را دارند و مخصوصا برای کسانی که بازی های اصلی این فرنچایز را تجربه کرده اند جالب است.

ریک می توان از ضربات ویژه یا سوپر پاورها نیز استفاده کند و به دشمنان یورش ببرید و با دست اعضای بدن آن ها را از یکدیگر جدا کند که این یکی از لذتبخش ترین بخش های مبارزات بازی البته برای کسانی که علاقه به خشونت دارند است.

در مورد گیم پلی بازی ذکر این نکته نیز جالب است که بدانید در این بازی، ۳ عنوان قدیمی این سری یعنی Splatterhouse arcade game, Splatterhouse 2 و Splatterhouse 3 به صورت بخش های قابل باز شدن در بازی وجود دارند و می توانید آن ها را آزاد کنید و از تجربه آن ها یاد و خاطرات قدیم را زنده نمایید. دشمنان بازی هم اصلا تنوع خوبی ندارند و بارها و بارها تکرار می شوند که این موضوع واقعا گاهی روی اعصاب است. نهایتا در مورد گیم پلی عنوان Splatterhouse باید گفت این بازی در سبک خود یعنی هک اند اسلش و Beat ’em up موفق می شود تا مبارزات جذابی را برای بازیباز رقم بزند و هیجان بالایی را با سرعت مبارزات و موسیقی متال و پاشیدن خون در صحنه و تکه تکه کردن دشمنان برای مخاطبان خود به ارمغان می آورد و با آیتم های جمع کردنی و ارتقاهای جالب عمق و ارزش تکرار آن را بالا می برد. گیم پلی Splatterhouse قطعا ضعف دارد که به آن ها نیز اشاره شد اما در کلیت آن، جذابیت مبارزاتش و هیجان بالا و خشونت شدید و بی پرده آن، کاملا بر نقاط ضعفش می چربند و یک بازی هک اند اسلش و Beat ’em up جذاب و هیجان انگیز را به بازیباز هدیه می دهد.

جالب اینجاست که خود ریک هم ممکن است در مبارزات اعضای بدنش را از دست بدهد و کنده شوند ولی در طول زمان دوباره رشد می کنند و مانند حالت اول می شوند که این به دلیل خصوصیت جادویی ماسک ترور است. ریک می تواند خودش هم از بازوی کنده شده اش به عنوان سلاح در مبارزات استفاده نماید.

متال جان!!

موسیقی عنوان Splatterhouse برای شخصی مثل من یک بهشت واقعی است و واقعا از تک تک قطعات آن در طول گیم پلی بازی لذت بسیار بالایی بردم. موسیقی های بازی تماما قطعات عالی موسیقی متال و هارد راک هستند که شنیدن آنها همراه گیم پلی پر از خشونت و خون بازی، هیجان بازی را چند برابر می کند. در واقع مانند عنوانی مثل دویل می کرای که گیم پلی آن همراه با موسیقی های متال پس زمینه، هیجانی چند برابر می یابد، Splatterhouse نیز چنین حالتی دارد (البته اصلا و ابدا مقایسه ای بین این دو بازی در کار نیست زیرا اصلا در سطح هم نیستند) و موسیقی متال کاملا با آن همخوانی دارد. قطعات شاهکاری مثل “Walk with Me in Hell” از گروه Lamb of God در ساندترک بازی وجود دارند که بنده آنها را سال ها و سال هاست که خارج از دنیای بازی هم گوش می دهم و برای من بسیار خاطره انگیز و جذاب هستند.

سقوط آزاد!!

اما این فقط برای من و علاقمندان به موسیقی متال است که در کشورمان بسیار بسیار بسیار کم تعداد هستند و اغلب از شنیدن این موسیقی ها به هیچ وجه خوششان نمی آید، حال به هر دلیلی از مذهبی گرفته تا دیگر موارد. در واقع یکی از موضوعاتی که بحث برانگیز بودن بازی را تشدید کرده بود همین موزیک هوی متال و سنگین بازی بود. از آن جایی هم که بسیاری در همان حالت عادی و به تنهایی موسیقی هوی متال و .. را عجیب و شیطانی و .. می دانند قرار داشتن این نوع موسیقی را در بازی مثل Splatterhouse دلیلی تشدید کننده برای انتقاد از بازی می دانستند که البته درست یا غلط بودن این ادعاهای آن ها اصلا مشخص نیست و کاملا نسبی است، زیرا شخصی مانند بنده عاشق موسیقی بازی و گیم پلی خشن و مرگبار آن هستم و عده ای نیز در مقابل آن جبهه می گیرند.

صداگذاری شخصیت ها در عنوان Splatterhouse پر فراز و نشیب عمل می کند (اغلب ضعیف هستند) و هم شاهد تعداد کمی صداگذاری های خوب و با کیفیت در برخی شخصیت های بازی مانند ماسک ترور هستیم و اغلب هم شاهد صداگذاری های ضعیف و مصنوعی در شخصیت های بازی هستیم که اصلا کار خود را خوب انجام نداده اند. در مجموع در مورد کلیت بخش صداگذاری و موسیقی عنوان Splatterhouse می توان گفت شاهد صداگذاری متوسط و موسیقی بسیار عالی (برای علاقمندان متال) در بازی هستیم که می تواند نهایتا نمره قبولی را دریافت کند و در جو بازی تاثیر گذار ظاهر شود.

شما می خوانید و می دانید و می بینید که فلان بازی بسیار خشن است. مثل من خوشتان می آید، بفرمایید بازی کنید. خوشتان نمی آید، بروید و بازی محبوبتان را تجربه کنید. دیگر چرا یک بازی را فقط برای خشونتش می کوبید؟ چرا مورتال کامبت را نمی کوبید و نمره اش را گند نمی زنید؟ چون محبوب و بزرگ است و زورتان به برادران وارنر نمی رسد و سبیلتان را چرب می کنند؟

هک اند اسلش و خشونت دوست داری؟… برو سراغش

با وجود تمام بحث ها و اختلافات بر سر خشونت در بازی ها و عرف نبودن آن و درست و غلط بودن آن، یک سوال، جایگاه ثابتی را در میان این بحث و جدل دارد. مگر همیشه باید یک اثر هنری اعم از فیلم یا بازی یا نقاشی یا موسیقی و … باید مطابق با عرف و هنجارهای جامعه و برای خوشی دل عموم باشد؟ پس تکلیف اثر های خاص و هنرمندان خاص و مخاطبان خاصی که دنبال حرف متفاوت هستند چه می شود؟ پس بیاییم کلا موسیقی متال را تعطیل کنیم و فقط پاپ بسازیم تا عامه مردم راضی باشند و بگوییم قشر خاصی که به متال علاقه دارند به درک. نه عزیزان… شما که دوست ندارید همان پاپ را گوش دهید و سراغ چیزی که برایتان عرف نیست نیایید. مگر شما را اجبار کرده اند که موسیقی متال گوش دهید یا مورتال کامبت و Splatterhouse بازی کنید و شروع به غر زدن در مورد خشونت آن ها کنید؟ شما می خوانید و می دانید و می بینید که فلان بازی بسیار خشن است. مثل من خوشتان می آید، بفرمایید بازی کنید. خوشتان نمی آید، بروید و بازی محبوبتان را تجربه کنید. دیگر چرا یک بازی را فقط برای خشونتش می کوبید و می گویید چون خیلی خشن است آشغال است؟ چرا خشونت در مورتال کامبت عیبی ندارد باشد و اگر با فک کنده شده یک نفر سلفی بگیریم خوب است، ولی در یک بازی کوچک گناه کبیره است؟ این موضوع هیچ گاه برایم قابل قبول نشده و نمی شود و نخواهد شد که تا این حد از تبعبض را ببینیم حتی در نمره ها و نقدهای منتقدان سایت های بزرگ و معتبر.

مگر همیشه باید یک اثر هنری اعم از فیلم یا بازی یا نقاشی یا موسیقی و … باید مطابق با عرف و هنجارهای جامعه و برای خوشی دل عموم باشد؟ پس تکلیف اثر های خاص و هنرمندان خاص و مخاطبان خاصی که دنبال حرف متفاوت هستند چه می شود؟ پس متال بازها چه؟

عناوینی مثل مورتال کامبت و Splatterhouse و جی تی ای چه بخواهیم و چه نخواهیم، چه خوشمان بیاید و چه نیاید، ذاتشان خشونت و امضایشان خشونت است و اگر خشونت آن ها نباشد باید اسمشان هم عوض شود، زیرا یکی از ستون های اصلی شان را از دست داده اند. Splatterhouse ضعف و ایراد دارد و همه آن ها را هم تک تک می گوییم و امتیازش را هم کم می کنیم اما این که در آخر بیاییم یک امتیاز خیلی بزرگ از بازی به صرف خشونت بالا و گویش تندش کسر کنیم لااقل از دیدگاه بنده صحیح نیست (دقت کنید می گویم از نظر بنده) و نمی شود بر عنوانی که مربوط به فرنچایزی است که از همان سال ۱۹۸۸ خشونت بخشی اساسی از آن بوده است، به خاطر خشونت و گویش بتازیم و آن را همه جوره سیلی بزنیم و بکوبیم.

Splatterhouse عنوانی است که اگر علاقمند به سبک هک اند اسلش و مبارزات نزدیک و بسیار خشن و قطع عضو کردن و پاره کردن هیولاها هستید، کاملا آن را به شما پیشنهاد می کنم و هرگز از متای ۵۹ نمی هراسم که به خاطر آن، چنین بازی جذابی را به شما سفارش نکنم. شاید اگر بگویم بازی متایش ۵۹ است و بسیار بد است و اصلا سراغ آن نروید در دیدگاه اکثریت بسیار خوب باشم، ولی خوب می دانید که بنده هیچ گاه توجهی به متای بازی نمی کنم و تجربه خودم از آن را به شما منتقل می کنم، زیرا که حس می کنم این را به شما مدیونم که حرف راست را لااقل از نظر خودم به شما بزنم. ترجیح می دهم به جای این که اکثریت بگویند به به چه منتقد خوبی که دقیقا مانند متا نمره داده است، چند نفر انگشت شمار به خاطر نقد من و نمره من بروند و Splatterhouse یا خیلی بازی های دیگر که به این شکل بوده و برای شما نقد کرده ام را تجربه نمایند و شاید با خود بگویند فلانی راست می گفت، حیف بود اگر بازی نمی کردیم.

شاید اگر بگویم بازی متایش ۵۹ است و بسیار بد است و اصلا سراغ آن نروید در دیدگاه اکثریت بسیار خوب باشم، ولی خوب می دانید که بنده هیچ گاه توجهی به متای بازی نمی کنم و تجربه خودم از آن را به شما منتقل می کنم، زیرا که حس می کنم این را به شما مدیونم که حرف راست را لااقل از نظر خودم به شما بزنم.

درست به مانند اتفاقی که خوشبختانه به شدت در مورد Lords of Fallen رخ داد و بازخوردهای فوق العاده ای از شما عزیزان دریافت کردم. در واقع نقد صادقانه من باعث شد تا خیلی ها سراغ آن بازی زیبا رفتند و فهمیدند چقدر متا می تواند بی ارزش باشد و این موضوع را به من منتقل نمودند و سبب شد تا تصمیم بگیرم خیلی از بازی هایی که متای آنها گول زننده است را برای شما معرفی کنم تا شاید اگر راحت از کنارشان گذشته اید بازگردید و آن ها را تجربه نمایید. Splatterhouse را بازی کنید زیرا خیلی هیجان انگز و متفاوت است. عیب و ایراد زیاد دارد، ولی مجموع آن یک بازی هیجان انگیز است که مخصوصا برای علاقمندان “خشونت و هک اند اسلش” تجربه ای جذاب را رقم خواهد زد. متای بسیار بالا و عالی یک بازی، قطعا ثابت می کند که آن یک عنوان خیلی خوب و عالی است، اما متای پایین یک بازی هرگز ثابت نمی کند که آن عنوان حتما یک بازی بد و بی ارزش است. باز هم نهایتا می رسم به همان دیدگاهی که در مورد امتیاز متای بازی ها دارم: “متای بالا برای خوب بودن یک بازی شرط کافیست ولی منای پایین برای بد بودن یک بازی شرط کافی نیست.”

12345678910(13 رای, میانگین آرا 7٫69 از 10 )
Loading...

برای دنبال کردن گیمفا می توانید از تلگرام و اینستاگرام استفاده کنید.

نظرات

  1. Hitler.16 گفت:

    خیلی خوشحال شدم که بالا خره یکی از این سبک بازی های خون و خون ریزی یا مثلا پاره کردن فک یا در اوردن چشم خوب گفت و نگفت عجب بازی مزخرفی من شخصا خیلی بازی hatred رو دوست داشتم ولی باز هم افراد زیادی بودن که میگفتن این بازی وحشی گری محض هست البت من بازی های خشونت دار رو با کیفیت طبیعی تر ترجیح میدم مثل مورتال کمبت یا هت رد ولی بازم بابت همایت ممنون Yes

    24Thumb up 2Thumb down
    • MRG گفت:

      بکس شرمنده بابت این کامنت ولی باید بگم: قسمت جدید got که هک شده بود امد و باید بگم معرکه بود بی صبرانه منتظرم کیفیت خوبش هستم که دوشنبه بیاد

      1Thumb up 24Thumb down
    • درود بر شما. ممنون که مقاله رو مطالعه فرمودید.
      ببینید من هم با خشونت در بازی ها اصلا مشکلی ندارم وقتی سن بازی ها رعایت بشه. این که من و شما مشکلی باهاش نداریم دلیل بر این نیست که خشونت در بازی ها حتما خوبه یا بده. خشونت در دنیای واقعی قطعا منفور و بده ولی در بازی ها و کلا در مدیاهای مختلف مثل فیلم و .. که جای نمایش دادن موارد غیر واقعی و تخیلی و خشونت و .. هستند اصلا نمی تونیم به قطعیت بگیم بده. من هم بازی هیترد رو دوست دارم و مشکلی باهاش ندارم هر چند حس خیلی خوبی هم به ادم دست نمی ده از کشتن مردم بیگناه مخصوصا برای شخصی مثل من که در بازی هایی که ازادی عمل دارم سعی میکنم بهترین شخصیت ممکن بشم و حتی گاهی اگر یه ادم رو اشتباهی بکشم برمی گردم از فایل ذخیره بازی می کنم و همیشه دوست دارم شخصیت قهرمان که مردم دوسش دارن باشم در بازی ها ولی خب وقتی هم یه بازی هست که اساسش کلا خشونته و انتخابی در کار نیست هم اصلا مشکلی ندارم ولی ترجیحم بر اینه که همیشه بازی برای کشتن یه سری افراد بهم یه دلیل بده که بدونم چرا دارم می کشم. نهایتا باید بگم من هم نظرم مثل شماست و با وجود خشونت در بازی ها مشکلی ندارم حتی خشونت بی پرده.

      14Thumb up 1Thumb down
  2. جروق گفت:

    شما واقعا عجب روحیه ای داری کف کردم دیگه خون و کشتن خیلیش هم خوب نیست

    6Thumb up 14Thumb down
  3. تپه خاموش گفت:

    ممنون آقای بابایی ..
    این بازی را خیلی دوست داشتم…. همیشه پسر عموم می گفت این چی بازی می کنی!!!!. ولی من شیفته اون همه حجم از خون و مبارزات نفس گیریش بودم…
    دوربین بازی هم در مواقعی به شکل ثابت و لانگ شات می شد که واقعا عالی بود..

    13Thumb up 1Thumb down
  4. hamid karami گفت:

    ممنون اقای بابایی هرچند من این بازی رو بازی نکردم ولی با مقاله شما رفت تو لیست دانلود مقالتون هم عالیه

    12Thumb up 1Thumb down
  5. Gwyn bleidd گفت:

    ممنون نقد بسیار خوبی بود
    صد در صد این بازی رو تجربه میکنم. امیدوارم این روندو ادامه بدین و بازیهایی که شاید بخاطر متای پایین سراغشون نریم رو معرفی کنین. Yes

    12Thumb up 1Thumb down
  6. saleh8731 گفت:

    واقعا متشکرم آقا سعید
    نقد کاملا عالی بود جز اینکه موسیقی بازی هم واقعا فوق العاده بود
    به نظر من هیچ موسیقی ای بهتر از هوی متال و پراگرسیو متال نمیتونه بازی هک اند اسلش رو جذاب کنه
    نمونش همین بازی و همینطور god of war 3
    که قطعه raw dog از گروه dream theater واقعا به فضای بازی هیجان میداد
    http://mp3pn.biz/artist/60354/God_Of_War_3_Ost/

    8Thumb up 1Thumb down
  7. Noob at gaming گفت:

    خسته نباشید اقای آقا بابایی
    من همیشه نقد های شما و نقد های منصفانه رو دوست داشتم، کلا حرف های منصفانه رو دوست دارم. و چه بهتر که به قلم شما باشه Wink
    خشونت رو هم درست میگید ، ولی انصافا سخته که بگیم بازیای معروف رو به خاطر سن بازی نکن ، کلا فرهنگش جا نیوفتاده انگار .
    درکل انگار کل گیمینگ و گیم تو ایران به عنوان وقت تلف کردن جا افتاده . شاید هم دلایل خاصی داشته باشه که مثلا بزرگترین فروشگاه کنسول و گیم شهر ما کاملا تخته و پلمپ شد Big Frown بازم خسته نباشید

    9Thumb up 1Thumb down
    • درود بر شما. سلامت باشید. خیلی متشکرم از لطفتون. باعث افتخار من هست که مطالعه می کنید مقالات رو نظرتون بر این هست که حرف منصفانه می زنم چون خدا شاهده که همیشه هدفم بر همینه که منصفانه و عادلانه بگم و کاری به متا و حرف بقیه نداشته باشم.
      بله متاسفانه خیلی دید بدی به بازی ها وجود در ایران چه از نظر خانوادگی و چه دولتی

      8Thumb up 1Thumb down
  8. Inside1990 گفت:

    ممنون بابت مقاله آقا سعید خوشم میاد مثل بقیه واسه اینکه همرنگ جماعت بشین الکی نمیاین یه بازی رو بکوبین یا بزرگش کنین…نمیدونم شما هم با من هم عقیده اید یا نه ولی همین بازی با تمام ضعف هاش از ۸۰ درصد بازی های این نسل بهتره دلیلشم مشخصه بازی های این نسل همشون شکل هم شدن و به صورت افراطی سعی در جهان باز و نقش آفرینی شدن دارن(به خدا روایت خطی ضعف نیست بزرگترین بازی های تاریخ خطی بودن).

    11Thumb up 2Thumb down
    • Milad gh گفت:

      داداش خواهشا ازین جوی که تازگیا ضد بازیای نقش آفرینی درست کردن در بیاین تو نسل هشت بازیای نقش آفرینی بسیار کمتر از سبکای دیگه بودن و اوناییم که نقش آفرینی بودن از بدو تولد نقش آفرینی بودن.در ضمن قدمت بازیای نقش آفرینی خیلی قدیمی تر از این حرفاس.من و خیلیا عاشق نقش آفرنی هستیم.الان بعد nier من خمارم .بازیای این سبک خیلی دیر به دیر منتشر میشن.پس خواهشان بیخیالشون شید.

      9Thumb up 2Thumb down
    • درود بر شما. خیلی متشکرم ازتون. نظر لطفتونه و واقعا خوشحالم که متوجه این موضوع هستید.
      صد در صد دقیقا با شما عقیده ام یکسان هست و واقعا این بازی از خیلی بازی های الان بهتره و جذاب تر

      7Thumb up 1Thumb down
  9. milad.ps4.sony گفت:

    ممنون سعید جان بابت نقد عالی بود Yes Yes Yes
    برای چه پلتفرمی با چه قیمتی میشه تهیه کرد ؟؟؟خیلی به دلم نشست

    3Thumb up 1Thumb down
  10. white-sparrow گفت:

    “Splatterhouse هیچ ابایی از نشان دادن خشونت عریان و بیان دیالوگ های سخیف و زننده و نشان دادن تصاویر غیراخلاقی و .. ” Hypnotized
    خداییش اینکه توقع داشته باشید که عموم منتقدا از بازی استقبال کنن چیز عجیبیه ولی به هر حال بابت نقدی که اینقدر دقیق صورت گرفت ممنون…
    وقتی از بالا تا پایین نقد رو خوندم فهمیدم یه درصدم من ماله این بازی‌ها نیستم Sweat

    4Thumb up 3Thumb down
    • درود بر شما. خیلی منونم از مطالعه مقاله و دقت نظری که دارید. قطعا نظرتون بسیار عزیز و محترمه برای من.
      من فقط میگم که واقعا ضعف های بازی رو بگیم. من خودم هم ۷٫۷ دادم به بازی چون ضعف هایی داره ولی به نظرم نباید چون خشنه کم کرد ازش و لااقل اگر کم می کنیم از همه بازی ها کم کنیم نه این که مثلا از کمبت کم نکنیم چون احتماللا بردران وارنر هوامونو داره که نقد بازیش خوب باشه.

      8Thumb up 1Thumb down
  11. ERKEFIENDE گفت:

    به به بازم آقا سعید با یه نقد از یه بازی ای که تماما با سلایق بنده هم جوره
    خسته نباشی سعید جان عالی نوشتی
    و چقدر تو ذهنیاتم دنبال همچین بازی ای بودم
    خشونت ، خون ، کشتن و… تمام اینا چیزهای جذابی برای من هستن که هروقت تو هر فیلم یا بازی ای پیداشون کنم باید اون فیلم یا بازیو حتما به نوعی ببینم یا تجربه کنم و تیر خلاص برای اینکه بنده کاملا متقاعد بشم برای صددرصد بازی کردن این بازی بنا به نقد شما جایی بود که دیدم از متال حرف زدید ، مگه میشه خشونت و متال باهم ترکیب شن و من بتونم ازشون بگذرم ، lamb of god walk with me in hell !!!! این آهنگ هم که واقعا خودش به تنهایی یه سطل آدرنالین ترشح میکنه ، صدای رندییی وای خدا و اون ضرب آهنگهای تند و خشن
    من واقعا ممنونم ازت که منو با این بازی آشنا کردی

    7Thumb up 1Thumb down
    • درود فراوان بر شما. سلامت باشید. خیلی متشکرم از لطف و محبت شما و خوشحالم که شما رو با این بازی که مطابق میلتون هست اشنا کردم.
      دقیقا در مورد موادر یکه در مورد موسیقی و خشونت فرمودید موتافق هستم و باهاتون هم سلیقه هستم. واقعا رندی اورتون محشره

      5Thumb up 1Thumb down
  12. Milad gh گفت:

    مقاله بسیار عالی بود آقا سعید دستتون درد نکنه.این بازی از حیث خشونت منو یاد پروتوتایپ میندازه.البته بازی نکردم.از همین عکسا متوجه شدم.

    5Thumb up 1Thumb down
  13. mohammad.255 گفت:

    با سلام و خسته نباشید خدمت اقا سعید اقابابایی.ممنون از مقاله خونین تون Grin Grin
    و یک سوال:من توهم زدم یا واقعا این مقاله قبلا رو سایت اومده بود؟ Eek!

    4Thumb up 1Thumb down
  14. Simon Ghost Riley گفت:

    آقا آقابابایی این که کلا بدلیل خشونت حذف شده بود چطوری دوباره گذاشتینش؟
    بعدم ممنون از نقد ولی بهتر نیست بجاش آرشیو سایت رو کامل کنید؟
    کلی بازی قدیمی هست دوست دارم نقد کنید مثل:Snake Eater،Little big Planet،Episodes from liberty Cityودی ال سی Undead nightmare.
    لطفا!

    4Thumb up 4Thumb down
  15. Mehdi18 گفت:

    چرا واسه pc نمیاد

    2Thumb up 2Thumb down
  16. Crash Bandicoot گفت:

    یه خسته نباشید قوی بهتون میگم آقا سعید مقاله هاتون یدونه اس این مقاله هم به مانند قبلی ها عالی بود عالی واقعا خیلی نقاط مشترکی دارم با شما من هم اصن برام متا و نمرات مهم نیست و فقط از بازی میخوام لذت ببرم دقیقا باهاتون سر نمرات و نقد های این بازی موافقم واقعا من نمیدونم هدف بعضی از اینکاراشون چیه که زورشون به فیلم و بازی های بزرگ نمیرسه میان سر وقت بازی های متوسط و کوچیک ۲ تا از این دست بازی ها که کم لطفی در حقشون بود یکیش همین Brutel Legend بود که انصافا قشنگ و موسیقی متنش هم برای شما که دوست دار سبک متال هستید عالی بود و میرسیم به بازی که بعد از مدت ها منو خندوند Dead Pool که در سال ۲۰۱۲ یا ۲۰۱۳ بود فکر کنم منتشر شد هرچقدر بگم از دست این کاربرا و نقد کننده ها دلم پر بود کم گفتم یجوری این بازی رو کوبیدن که گرافیک نداره بمان نداره فلان نداره که واقعا آدم روانی میشد توقعشون از یه بازی که روی یه پی سی حجم کمتر از ۸ گیگ داره من نمیدونم بعضی دوستان چی بود این دد پول به قدری گیمپلی جذاب و خنده داری داشت که من واقعا عاشقش شدم البته از بحث در مورد بازی اسپلاتر هاوس دور نشیم به شخصه بازی اسپلاتر هاوس رو تجربه نکردم و فقط تریلر هاشو دیدم ولی سال ها پیش که این بازی رو تریلر گیمپلیش رو دیدم ازش خوشم اومد و خیلی هم دنبالش گشتم ولی متاسفانه پیداش نکردم فکر کنم چون به قول شما به خاطر نمره کسی نمیرفت سمتش فروشندگان هم نمی اوردن برای فروش ولی بعد از نقد شما هرطور بالاخره پیداش میکنم مشغول بازی کردنش میشم خیلی خوشم دیالوگ و سطح خشونتش چون من عاشق خشونت و کشت و کشتار هستم وصد البته یه مقاله چندتایی به نظرم از بازی هایی که از نسل ۵ ام تا امروز منتشر شدن ولی به خاطر نمرات خوب زیاد به چشم نیومدن بزارید جالب میشه به شخصه تو نسل ۵ بازی برادرهود رو خیلی دوست داشتم یا تو نسل ۶ گاد هند و اسپایرو البته من به شخصه آقا سعید با وجود اینکه وقتی یه بازی هک اند اسلش پر از خشونت رو بازی میکنم مثل گاد آف وار و یا دویل می کرای که واقعا آرومم میکنه ولی هر نوع بازی دیگه ای رو هم بازی میکنم و برام نه نقد مهمه نه نمره و متا فقط کافیه از اون بازی لذت ببرم به نظرم یه گیمر واقعی باید اینجوری باشه مرسی از مقاله خوب و صبر بسیارتون برای جواب دادن به نظرات کاربر ها

    10Thumb up 1Thumb down
    • درود بر شما. خیلی ممنونم. سلامت باشید. واقعا متشکرم که هم مقاله رو مطالعه فرمودید و هم نظر به این زیبایی نوشتید. خیلی خوشحال هستم که نظراتمون مثل هم هست و نقاط مشترک زیادی داریم. در مورد بروتال لجند که اصلا برای من یه افسانه واقعی بود به خاطر موضوع بازی که در مورد متال بود و حضور ازی ازبورن افسانه ای و ….
      در مورد مقاله یه مدت قبل نوشتم یه موضوع در مورد بازی هایی که خوب بودن ولی احتمالا از دست دادینشون. شاید ندیده باشید شما. فکر کنم توی نسل ۵ منظورتون نورهود هست. بازیز هایی که گفتید فوق العاده هستن واقعا.
      نظر لطفتونه و وظیفه من هست که به این نظرات زیبای شما جواب بدم

      1Thumb up 0Thumb down
  17. HeadshotBoy گفت:

    وای وای وای In Love Laugh
    عاشق این بازیم Victory
    ممنون آقا سعید Heart Rose

    7Thumb up 1Thumb down
  18. Mohammad17fl گفت:

    ممنون اقای بابایی
    عجب خوشنتی داشت Grin Grin Grin Grin

    2Thumb up 4Thumb down
  19. aliguy گفت:

    سلام خسته نباشید میخواستم یه نقد از بازی Castlevania بذارید که به غیر از گیم پلی زیبا موسیقی این بازی خصوصا قسمت ۲ ادم رو از حالو هوای گیم جدا میکنه وبه یه دنیای دیگه میبره

    3Thumb up 2Thumb down
  20. m.o.h.3.e.n گفت:

    ممنون اقای اقا بابایی بابت نقد عالی این بازی گمنام،از پروفایلتون معلومه طرفدار سبک راک هستید

    یادمه روی سگا بازیش میکردم جدا از گیمپلی سخت ،تم ترسناکی هم داشت البته فکر کنم ۲_۳ نسخه روی سگا داشت که هیچکدوم رو نتونستم تموم کنم
    از پروفایلتون معلومه طرفدار سبک راک هستید

    1Thumb up 1Thumb down
    • درود بر شما محسن جان. خیلی ممنونم از لطفتون که مطالعه فرمودید. بله دقیقا نسخه های قدیمیش بسیار سخت بود البته مثل همه بازی های اون زمان.
      بله من سال هاست که موسیقی چز راک و متال گوش نمیدم. خوشحالم که شما هم میشناسید فردی مرکوری رو

      2Thumb up 0Thumb down
  21. sinaaragon گفت:

    خیلی ممنون بابت نقد…آقا سعید به نظرتون از بین ResidentEvil 7 ،Outlast 2 و The Evil Within به ترتیب کدوم ترسناک تر هست؟
    راستی آقا سعید یه ایده درباره n برتر ها دارم…حالا نمیدونم جالب بشه یا نه….یه مقاله درباره n بازی برتر که بیشترین پویایی و زنده بودن رو دارن….بعضی ها از بازی ها هستند که به قدری زیبا و زنده هستند که بعد از تموم کردن بازی دلت نمی خواد پاکشون کنی.

    2Thumb up 1Thumb down
    • درود بر شما سیناجان. خیلی ممنونم از لطفتون.
      خدمتتون عرض کنم که اگر فقط و فقط ترسیدن رو در نظر بگیریم از نظر من اول اوت لست ۲ بعد رزیدنت ۷ و بعد اویل ویتین ولی اگر بیایم کیفیت ترس رو هم در نظر بگیریم من رزیدنت ۷ رو ترجیح میدم چون چیزی ترسناک تر از دیوانه ها و انسان های مجنون نیست و کلا این که گیر خانواده ای بیافتی که همگی سایکو هستن و این موضوع دیوانگی به زیبایی با تم تخیلی و ماورا لطبیعه ترکیب شده باشه خیلی ترسناک هست. به شخصه ترسی رو که وقتی در راهرو ها حتی با سلاح قایم می شدم تا این خانواده دیوانه پیدام نکنن رو خیلی ترجیح میدم به ترس در بازی هایی که فقط چرتغ قوه داری و کاری جز در رفتن نداری. در حقیقت من وحشت بقا رو می پسندم نه وحشت صرف.

      1Thumb up 0Thumb down
  22. Kh-88-k1ng گفت:

    شخصیت اصلی نسخه قدیمیش منو یاده جیسن میندازه

    1Thumb up 2Thumb down
  23. Hossein E گفت:

    این بازی و نظیرش برای من یکی از بهترین سبک ها هستن اینکه میتونی سر دشمن بدترین حرکات رو پیاده کنی خیلی خوبه خون من به شخصه مشکلی ندارم ولی مثلا با hatred اصلا حال نکردم که چی؟ برم تو شهر مردمو بکشم همین؟ به چه منطقی اخه باز تو بازیهایی مثل splatterhouse manhunt یه داستانی هست اما hatrred واقعا اشغال بود ممنون برای مقاله خیلی حال کردم به این بازیا توجه میکنین فک کردم اینو کم هستن کسایی که بشناسن خوشحال شدم

    3Thumb up 1Thumb down
  24. hosseingamer@irib.tv3.ir گفت:

    خسته نباشی آقا سعید.نقد lawbreakers فراموش نشود مثل بوقلمون منتظرشم Chic Chic

    1Thumb up 3Thumb down
  25. Yoshimitso گفت:

    ببخشید دوستان‌معذرت واسه اسپم : دوساان من کامپیوترم ضعیف شده و میخوام ارتقاش بدم این سیستم چقدر خرج میبره
    ویندوز :۱۰ ۶۴ bit
    Cpu:intel core i5_2400
    Ram:8
    Video memory:2g
    Vga:nvidia gtx 670
    Radeon hd 7870
    چقد خرج داره ممنون

    1Thumb up 1Thumb down
  26. Mohammad ali psi گفت:

    واقعا عالی بود سعید اقابابایی. حرف هاتون کاملا درسته بازی ای مثل mortal kombat کاری ندارن ولی گیر دادن به این بازی اتفاقا خشونت این بازی کمتر از mortal هست. بازی هایی مثل DOOM و prototype و Splatterhouse نکته مثبتشون گیمپلی هست که توی این چند وقت شاهد چنین سبک از بازی نیستیم.

    0Thumb up 0Thumb down
  27. Dremora گفت:

    بابت نقد خسته نباشین….ولی باس بگم خیلی غیر حرفه ای و احساسی نوشتین….به شکل افراطی هم از جملات امیانه استفاده کردین و یک مطلب رو چندین بار تکرار کردین….یکم منطقی تر نوشته میشد هم هدفتون رو بهتر می رسوندین هم خوندنی تر بود.

    0Thumb up 0Thumb down
    • درود بر شما. همین که مطالعه کردید برای من ارزشمنده چون وقت گذاشتید و اصلا نیازی نیست که حتما هم نظر با هم باشیم یا خوشتون بیاد. خدمتتون عرض کنم اگر که منظورتون “عامیانه” هست که خب کلا شیوه نوشتن مقالات مختلف من با هم فرق داره و در مورد هر بازی با حسم می نویسم و برخی مقالات خیلی غیرعامیانه میشن و برخی هم عامیانه و اصولا اصلا و ابدا نمیشینم فکر کنم که ایا عامیانه بنویسم یا ننویسم و وقتی شروع به نوشتن می کنم با حس و حالی که خودم نسبت به بازی دارم می نویسم و اتفاقا دلیل این که به دل خیلی خیلی از کاربرامون میشینه همینه که صمیمی می نویسم براشون و درک میکنن حرفم رو، حالا این که شما خوشتون نمیاد اصلا مشکلی نداره و نظرتونه. قطعا نظر اکثریت هست که روش و شیوه کاری و خط مشی مقالات من رو تعیین می کنه، چون نظر اکثریت کاربرامون برای من مهم ترین چیزه. مرسی از شما که مطالعه کردید و نظر دادین.

      0Thumb up 0Thumb down
      • Dremora گفت:

        خب از توجه زیادتون به غلط املایی بنده و ماجرای نظر اکثریت متوجه شدم که یکم بهتون برخورد ولی این تنها نقدی نیست که ازتون میخونم پس سوء تفاهم نشه که یهو اومدم یه انتقادی بکنم برم…این چیزیم که الان میخوام بگم میدونم یکم زننده است ولی واقعیته که موجودات اصولا مایلند جهت موافق آب شنا کنند و اگه جملات باریکلا و عالی بود زیاد میشنوید به این دلیل هستش که تجربه ی اکثر گیمرهای این سایت از کنسول ps3 به بعد هستش و خوندن مقاله هم محدود به همین سایتای وطنی، البته قصدم اصلا توهین نیست چه به گیمرای با تجربه تر و چه به جوان تر که از کنسول ps3 شروع کردن، هدف فقط روشن کردن قضیه اکثریت بود و مطمئنم شما هم خیلی حرفه ای برداشت می کنید به خاطره تجربتون….موفق و پایدار باشید!

        0Thumb up 0Thumb down
        • نه گفتم چون شاید مثلا ممکنه فکر کنید که اونطوری درسته نوشتنش.
          موجودات ؟؟؟ ما که البته انسان هستیم ولی در مورد موجودات نمیدونم!!
          خوشبختانه تمام مقالات بنده رو دنیال می کنید و خیلی خوبه همین برام. فکر کنم بیشتر از سایت های خارجی مقالات ما رو می خونید و همین بسیار بسیار عالیه.
          قطعا نظر متضاد یک نفر در میان ۱۰۰ نفر باعث نمیشه که روندی تغییر کنه. شما هم میتونید خیلی خیلی خیلی راحت کل مقالات من رو نخونید و یا مثل الان بخونید و دنیال کنید که باعث خوشحالی من هم هست و نظراتتون رو هم قطعا می خونم و با دیدی مشابه خودتون پاسخ میدم!! قطعا ارزش اون اکثریت هست که هم سایت رو بهتر میکنه و هم انگیزه رو بیشتر و نه معدود انگشت شمار اشخاصی که خودشون رو از بقیه بهتر بدونن. همیشه ضعیف ترین انسان ها برای من کسانی هستن که میگن بقیه چیزی نمی فهمن فقط من می فهمم. بقیه گیمر نیستن فقط من گیمرم. بقیه مقاله خارجی نمی خون فقط من می خونم. بقیه تازه گیمر شدن فقط من قدیمیم و می تونم خلاف جهت اب برم.
          شما انشالله موفق تر و پایدارتر باشید. البته یا همون نیتی که در دل شماست منم با همون نیت میگم!! راستی زیاد هم خودتون رو بابت این همه لطفی که می بینید کاربرا دارن به کسی که نظرشون رو از همه چیز مهم تر میدونه، ناراحت نکنید. دیدن موفقیت بقیه دلیل بر شکست کسی دیگه نیست.

          1Thumb up 0Thumb down
  28. peen گفت:

    درود و سپاس بابت مقاله مثل همیشه ی عالیتون

    0Thumb up 0Thumb down
  29. Hitler.16 گفت:

    چرا این مقاله یک بار حذف شد؟

    0Thumb up 0Thumb down
  30. amir 1995 گفت:

    سلام سعید جان خسته نباشی نقد بسیار عالی و زیبایی بود اون زمان که این بازیو گرفتم واقعا لذت بردم
    منتظر نقد Lollipop Chainsaw Yes

    0Thumb up 0Thumb down
  31. morfin گفت:

    اقای بابایی یادم میاد وقتی این بازی اومده بود روزنامه و مجله های بازی اینو یه بازی ضعیف و آسان و همراه خشونت بالای الکی می دونستن و منم خیلی ناراحت بودم سر اینکه بازی بعد اینکه پیشرفت می کردی یه هک اند اسلش خوب از لحاظ گیم پلی و با کیفیت کاملا خوب بود یادمه توی نقد ها به داستان آبکی اشاره شده بود که به نظر من بعضی وقت ها کلیشه ای بودن باعث زیبا تر شدن مخصوصا جنبه فان این بازی می شه الان خیلی سال هست با گیمفا هستم قبلا هم تمام مجله های بازی رو قبل بسته شدنشون می خوندم ولی کم تر کسی رو مثل شما با این سطح شعور گیم بالا دیدم و واقعا از خوندن مقاله هاتون مخصوصا چون نگاه خواصی متا ندارید لذت می برم

    1Thumb up 0Thumb down
    • سلام عرض میکنم خدمت شما. خیلی خیلی ممنونم از نظر زیباتون و واقعا باعث افتخار من هست که شخصی مثل شما که از قدیم مطالعه داشته و مقالات رو می خونده نظر مثبتی داره در مورد مقالات من و خیلی خیلی ممنونم از لطف و محبتتون.
      بله کاملا درسته و هرگز نقد بازی نما رو یادم نمیره که به خاطر خشونت و گویش بازی به طرز خوفناکی بازی رو کوبیده بود و اون همیشه در یاد من به عنوان یکی از منفورترین نقدها باقی موند چون از همون اول کاری به نمره نداشتم و خودم بازی می کردم. قطعا بازی با این سبک و حالت، نمی تونه داستانی مثل بایوشاک داشته باشه چون خنده دار میشه و باید همین باشه داستانش.
      من هم از قدیم کل مجلات رو می خوندم و هر ۳ رو می خریدم. باز هم ممنون از نظر لطف و محبت شما

      1Thumb up 0Thumb down
عضویت در سایت

ثبت نام برای این سایت

A password will be e-mailed to you.

دریافت رمز جدید

لطفا نام‌کاربری یا نشانی رایانامه خودتان را وارد کنید. برای ساخت یک گذرواژه تازه با رایانامه، شما یک پیوند دریافت خواهید کرد.

نام کاربری و یا آدرس ایمیل خود را جهت طی کردن مراحل بازیابی رمز عبور وارد نمایید.
ورود به حساب

جستجو در سایت